Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Betere Engelse vaardigheden en meer zelfvertrouwen #Vrienden van verschillende nationaliteiten en culturele ervaringen #Een leuke lesvorm en effectief leren
Dit programma lijkt beter geschikt voor mensen die anderen willen ontmoeten en verschillende culturen willen ervaren door mensen uit allerlei landen te ontmoeten, dan voor mensen die alleen de taal willen leren.
-Hola! Spaans voor beginners stond bovenaan mijn verlanglijstje!/Song Byung-ho, deelnemer aan het Gap Year-programma/Gap year van 8 weken |
V.Kunt u uzelf kort voorstellen?
A. Ik heet Song Byung-ho. Ik woonde vanaf jonge leeftijd in Israël, dus mijn Koreaans is nog steeds een beetje onwennig. Ik ben 23 jaar. Ik heb ongeveer anderhalf jaar aan de universiteit gestudeerd en ben afgelopen september met verlof gegaan.
V.Hoe heeft u over ons Gap Year-programma gehoord?
A. Ik keek op YouTube naar TED en zag een video met de vertegenwoordiger van Korean Gap Year. Zo kwam ik meer te weten over Gap Year.
V.Had u al eens van het concept van een gap year gehoord?
A. Voordat ik TED keek, wist ik er helemaal niets van. Na het kijken zocht ik op wat een Gap Year is en ontdekte ik dat het in het buitenland is ontstaan en daar veel wordt gedaan. Ik dacht dat ik het ook wilde proberen en omdat ik toevallig met verlof was, besloot ik ervoor te gaan.
V.Wat heeft u gedaan toen u met verlof was van school?
A. Ik dacht na over wat ik een jaar lang zou doen en besloot eerst bijles te geven. Ik gaf bijles om geld te sparen en dacht dat ik met dat geld iets moest doen, omdat ik het jaar niet zomaar wilde verspillen. Toen hoorde ik over Korean Gap Year en ging ik via hen naar Spanje.
V.Wanneer bent u naar Spanje gegaan?
A. Ik vertrok op 26 maart en kwam op 28 mei terug naar Korea.
Q.Heeft u die twee maanden veel door Spanje gereisd?
A. Ja, ik wilde alleen op pad gaan en heb veel gereisd. Ik zocht online en gebruikte kaarten om allerlei plekken te verkennen.
V.Heeft u hiervoor veel gereisd?
A. Ja, een jaar geleden ben ik met een vriend op reis geweest in Europa, maar toen zijn we niet naar Spanje gegaan.
V.Er waren verschillende programma’s. Wat motiveerde u om daaruit het programma Spaans leren te kiezen?
A. Er waren ook andere programma’s die me interesseerden. Ik houd van dj-muziek en er was een programma in Australië waarin je leerde dj’en, maar dat duurde slechts zes weken. Daarom zocht ik iets waarmee ik wat langer kon blijven en besloot ik naar Spanje te gaan.
V.Is uw Spaans veel verbeterd?
A. In het begin voelde ik me wat ongemakkelijk en schaamde ik me ervoor dat ik niet goed Spaans sprak. Maar de docenten op school begrepen me ook als ik niet goed kon spreken en stelden me op mijn gemak. Later probeerde ik daarom actief te praten, ook al was ik nog niet zo goed, en deed ik mijn best om de dingen waar ik moeite mee had te verbeteren.
V.Het is niet gebruikelijk om in Europa maar één land te bezoeken. Hoe reageerden mensen om u heen toen u vertelde dat u naar Spanje ging om Spaans te leren?
A. Ze waren erg jaloers. Ik houd van voetbal, dus ik kon voetbalwedstrijden bekijken. Het weer was mooi, er waren stranden in de buurt en omdat het Europa was, kon ik allerlei nieuwe dingen meemaken. Daarom waren mensen erg jaloers.
V.U heeft al veel gereisd, dus waarschijnlijk bent u niet erg bang om naar het buitenland te gaan, toch?
A.Dat ben ik altijd. Ook als ik ergens al eens ben geweest, voel ik dat telkens weer wanneer ik er opnieuw naartoe ga.,
Ik ben altijd bang dat iemand mijn tas steelt. Er zijn veel zakkenrollers in Europa, dus als je ergens bent geweest, moet je altijd controleren of je portemonnee of paspoort nog bij je is.
V.SpanjeBent u daar ooit beroofd of bent u iets kwijtgeraakt?
A. Ik ben een keer mijn portemonnee kwijtgeraakt en maakte me zorgen, maar later vond ik hem terug in mijn accommodatie. Toch moet je altijd goed op je portemonnee en identiteitsbewijs letten. Ook worden er in Spanje veel fietsen gestolen. Veel mensen gebruiken daar de fiets, maar als je voorzichtig bent, denk ik dat fietsen er een goede optie is. De reis naar school duurde ongeveer 30 à 40 minuten. Ik nam de metro, maar dacht dat fietsen ook fijn zou zijn.
V.Hoe was de school waar u les volgde in het algemeen?
A. De omgeving was over het algemeen goed. Mensen met allerlei achtergronden studeerden samen en konden tot op zekere hoogte met elkaar communiceren. Het was moeilijk om voortdurend alleen Spaans te spreken, maar als ik iets niet goed begreep, legden ze het soms in het Engels uit. En als leerlingen iets niet begrepen, legden de docenten het vriendelijk uit, zodat ik met plezier aan de lessen kon deelnemen.
V.Welke nationaliteiten kwamen op school het meest voor?
A. Chinezen, en er waren ook veel Duitsers. Ik maakte op school een Zwitserse vriend, en die zei dat er in Barcelona naar het leek meer Duitsers dan Spanjaarden waren.
V.Is er een vriend die u op school heeft gemaakt en die u bijzonder goed is bijgebleven?
A. De Zwitserse vriend die ik eerder noemde. In het begin zaten we in verschillende klassen, maar de docent van die vriend werd ziek, dus volgden we samen les en werden we toen goede vrienden. Tot ik terugkeerde naar Korea bracht ik de meeste tijd met die vriend door; we praatten in het Spaans en als geen van ons beiden zich in het Spaans kon redden, praatten we in het Engels.
V.Is je Spaans tijdens je studie aan de school veel verbeterd?
A. Ja, het is veel verbeterd. Ik heb veel woorden geleerd en heb ook grammaticaal veel geleerd, denk ik.
V.Ligt de nadruk in de les meer op grammatica of op conversatie?
A. Grammatica is moeilijk, dus heb ik meer grammatica gestudeerd en in het dagelijks leven veel conversatie geoefend, maar eigenlijk was het moeilijkste...woordenschat was het moeilijkst..We kregen elke dag huiswerk met woordenschat. Dat was best pittig, maar het hielp veel.
V.Zijn de lessen strikt, of zijn er ook interactieve/actieve lessen?
A. We hebben ook lessen met kaartspelletjes. Er zijn kaarten met allerlei woorden; je beeldt het woord uit of omschrijft het, en je teamgenoten raden wat het is — we hadden veel van dat soort lessen.
ⓒKorea Gapyear
V.Waar ben je naartoe gereisd?
A. Ik heb ongeveer twee keer gespijbeld. De eerste keer was om de wedstrijd Real Madrid tegen Barcelona te gaan bekijken; die werd in Valencia gespeeld. Dus ging ik naar Valencia om de wedstrijd te zien en nam ik daarna de nachtbus terug. Daardoor miste ik school. De volgende dag zei een docent dat er in Valencia veel te zien was en vroeg waarom ik alleen de wedstrijd was gaan bekijken en niet ook de bezienswaardigheden had bezocht.
V.Heb je moeilijkheden ondervonden toen je in Spanje woonde?
A. In het begin was het best moeilijk om me aan te passen. Ik sprak niet goed Spaans en bijna alles was onbekend, dus wennen was een beetje lastig. Maar ik probeerde me daar geen zorgen over te maken: ik sprak mensen actief aan en als ik fouten maakte, zei ik tegen mezelf dat dat niet erg was. Zo probeerde ik me met gesprekken snel aan te passen. Bovendien kan ik niet goed koken, dus het was best eng om voor mezelf te moeten koken, mijn geld te beheren, naar de bank te gaan en allerlei problemen zelf op te lossen. Voordat ik vertrok, had ik in Korea veel van mijn moeder geleerd over koken, maar toch mislukte er daar vaak iets. Soms deed ik willekeurige ingrediënten die niet in het recept stonden bij elkaar en maakte ik mijn eigen gerechten.
V.Hoe lang duurde het voordat je eraan gewend was?
A. Ik denk ongeveer twee weken. Ik verbleef in een accommodatie van een Spaanse gastheer, en de eigenaar stelde me op mijn gemak, waardoor ik me gemakkelijk kon settelen.
V.Welke aspecten van de Spaanse cultuur kennen we misschien niet?
A.In Spanje loopt alles meestal laat..
Ook de maaltijden zijn laat: de lunch is meestal tussen 14.00 en 16.00 uur en het avondeten tussen 20.00 en 22.00 uur. Mensen eten verspreid over de dag kleine dingen — ongeveer zes keer per dag. Na het ontbijt nemen mensen rond het middaguur soms een biertje met jamón (gedroogde ham), en rond 14.00 uur lunchen ze. Voor het avondeten nemen ze ook nog een kleine snack. Zelfs in bars is er rond 23.00 uur bijna niemand; je moet rond 1.00 of 2.00 uur gaan om veel mensen te treffen.
V.Was het schoolsysteem op een of andere manier anders dan dat van Korea?
A. Omdat ik ochtendlessen volgde, leken er geen grote verschillen te zijn.
V.Hola! Wat vond je het leukst aan het Spaanse taalprogramma?
A. Het is moeilijk om maar één ding te kiezen dat ik het leukst vond, want er waren zo veel leuke dingen. Spaans leren was geweldig, maar ik vond het vooral leuk om mensen uit allerlei landen te ontmoeten. Met hen praten en verschillende culturen ervaren was waarschijnlijk het mooiste eraan.
V.Als je dit programma zou aanraden aan vrienden die willen meedoen, bij wat voor persoon zou het dan passen?
A. Het is niet zozeer voor iemand die alleen de taal wil leren, maar voor mensen die anderen willen ontmoeten en mensen uit verschillende landen willen leren kennen...die verschillende culturen willen ervarenmensenIk denk dat het beter bij zo iemand zou passen.
V.Wat is het grootste verschil tussen het leven in Korea en dat in Spanje?
A. Ten eerste heeft Seoul een haastcultuur, en dat vond ik moeilijk. Vooral omdat ik vanaf jonge leeftijd in Israël heb gewoond, paste die Koreaanse cultuur niet goed bij me. Dat wil niet zeggen dat Spanje extreem traag is, maar ik voelde me daar erg vrij. Ik denk dat mensen ook anders met geld omgaan. Koreanen maken zich veel zorgen over geld, maar in Spanje denken mensen eerder dat je kunt leven zolang je genoeg hebt. Zo gebruiken de meeste mensen in Korea een smartphone, maar in Spanje zijn er niet zo veel mensen die smartphones gebruiken. Bovendien zijn er in Korea niet veel fijne plekken om buiten te ontspannen, terwijl in Spanje veel mensen comfortabel aan zee of op hoge heuvels zitten om te lezen of naar muziek te luisteren. Ik bracht daar ook veel tijd door met zitten en nadenken.
V.Hoe voelde je je toen je bijna terug zou gaan?
A. Toen ik met een vriend aan de telefoon praatte over mijn aanstaande terugkeer naar Korea, besloot ik een week voor vertrek elke dag iets te doen wat ik graag had willen doen, maar nog niet had gedaan. Misschien omdat ik haast had, bleek dat moeilijker dan ik dacht. Ik heb dus maar een paar dingen gedaan, maar ik ontspande en genoot ervan. Ik dacht dat ik de volgende keer weer kon komen en de rest dan kon doen.
V.Als je terugkijkt op je tussenjaar, zijn er dan veranderingen sinds je het hebt gedaan?
A. Vroeger woonde ik altijd bij mijn ouders, dus deed ik niet alles zelf. Maar in Spanje moest ik alles alleen regelen, en daardoor ben ik volgens mij meer dingen zelfstandig gaan doen.
V.Op welke gebieden merkte je die veranderingen het sterkst?
A. Koken. Voordat ik naar Spanje ging, had ik nog nooit gekookt. Maar in Spanje moest ik al mijn maaltijden zelf bereiden. Dat was dus het moeilijkst en ook het gebied waarop ik het meest vooruitging.
V.Kook je tegenwoordig nog?
A. Nee, sinds ik terug ben in Korea heb ik helemaal niet meer gekookt. Maar soms heb ik zin om te koken.
V.Denk je erover om in de toekomst nog een tussenjaar te nemen?
A. Ik denk erover om op werkvakantie te gaan.
V.IsIk hoorde dat Israël een overeenkomst voor werkvakanties heeft gesloten — heb je Israël overwogen?
A. Ik ben nog niet van plan om naar Israël te gaan.
V.Wat zou je willen leren als je nog een tussenjaar zou nemen?
A. Ik hou van sport, dus daarover zou ik graag meer leren en studeren. Ik hou ook van dj-muziek, dus dat wil ik ook leren. Een vriend is onlangs begonnen met dj'en en zei dat het heel leuk is. Hij raadde het me aan, dus ik overweeg het de laatste tijd.
V.Wat betekent een tussenjaar voor jou, Byungho?
A. Zelfontplooiing
V.Hoe zou je het programma in één woord beoordelen?
A.Het is leuk!!!
Het was veel leuker dan ik had verwacht. In Korea zijn de lessen over het algemeen nogal formeel, maar tijdens mijn studie in Spanje hadden we een veel grotere variatie aan lessen en werden die op een leuke, boeiende manier gegeven.
Dit programma lijkt beter geschikt voor mensen die anderen willen ontmoeten en verschillende culturen willen ervaren door mensen uit allerlei landen te ontmoeten, dan voor mensen die alleen de taal willen leren.
-Hola! Spaans voor beginners stond bovenaan mijn verlanglijstje!/Song Byung-ho, deelnemer aan het Gap Year-programma/Gap year van 8 weken |
V.Kunt u uzelf kort voorstellen?
A. Ik heet Song Byung-ho. Ik woonde vanaf jonge leeftijd in Israël, dus mijn Koreaans is nog steeds een beetje onwennig. Ik ben 23 jaar. Ik heb ongeveer anderhalf jaar aan de universiteit gestudeerd en ben afgelopen september met verlof gegaan.
V.Hoe heeft u over ons Gap Year-programma gehoord?
A. Ik keek op YouTube naar TED en zag een video met de vertegenwoordiger van Korean Gap Year. Zo kwam ik meer te weten over Gap Year.
V.Had u al eens van het concept van een gap year gehoord?
A. Voordat ik TED keek, wist ik er helemaal niets van. Na het kijken zocht ik op wat een Gap Year is en ontdekte ik dat het in het buitenland is ontstaan en daar veel wordt gedaan. Ik dacht dat ik het ook wilde proberen en omdat ik toevallig met verlof was, besloot ik ervoor te gaan.
V.Wat heeft u gedaan toen u met verlof was van school?
A. Ik dacht na over wat ik een jaar lang zou doen en besloot eerst bijles te geven. Ik gaf bijles om geld te sparen en dacht dat ik met dat geld iets moest doen, omdat ik het jaar niet zomaar wilde verspillen. Toen hoorde ik over Korean Gap Year en ging ik via hen naar Spanje.
V.Wanneer bent u naar Spanje gegaan?
A. Ik vertrok op 26 maart en kwam op 28 mei terug naar Korea.
Q.Heeft u die twee maanden veel door Spanje gereisd?
A. Ja, ik wilde alleen op pad gaan en heb veel gereisd. Ik zocht online en gebruikte kaarten om allerlei plekken te verkennen.
V.Heeft u hiervoor veel gereisd?
A. Ja, een jaar geleden ben ik met een vriend op reis geweest in Europa, maar toen zijn we niet naar Spanje gegaan.
V.Er waren verschillende programma’s. Wat motiveerde u om daaruit het programma Spaans leren te kiezen?
A. Er waren ook andere programma’s die me interesseerden. Ik houd van dj-muziek en er was een programma in Australië waarin je leerde dj’en, maar dat duurde slechts zes weken. Daarom zocht ik iets waarmee ik wat langer kon blijven en besloot ik naar Spanje te gaan.
V.Is uw Spaans veel verbeterd?
A. In het begin voelde ik me wat ongemakkelijk en schaamde ik me ervoor dat ik niet goed Spaans sprak. Maar de docenten op school begrepen me ook als ik niet goed kon spreken en stelden me op mijn gemak. Later probeerde ik daarom actief te praten, ook al was ik nog niet zo goed, en deed ik mijn best om de dingen waar ik moeite mee had te verbeteren.
V.Het is niet gebruikelijk om in Europa maar één land te bezoeken. Hoe reageerden mensen om u heen toen u vertelde dat u naar Spanje ging om Spaans te leren?
A. Ze waren erg jaloers. Ik houd van voetbal, dus ik kon voetbalwedstrijden bekijken. Het weer was mooi, er waren stranden in de buurt en omdat het Europa was, kon ik allerlei nieuwe dingen meemaken. Daarom waren mensen erg jaloers.
V.U heeft al veel gereisd, dus waarschijnlijk bent u niet erg bang om naar het buitenland te gaan, toch?
A.Dat ben ik altijd. Ook als ik ergens al eens ben geweest, voel ik dat telkens weer wanneer ik er opnieuw naartoe ga.,
Ik ben altijd bang dat iemand mijn tas steelt. Er zijn veel zakkenrollers in Europa, dus als je ergens bent geweest, moet je altijd controleren of je portemonnee of paspoort nog bij je is.
V.SpanjeBent u daar ooit beroofd of bent u iets kwijtgeraakt?
A. Ik ben een keer mijn portemonnee kwijtgeraakt en maakte me zorgen, maar later vond ik hem terug in mijn accommodatie. Toch moet je altijd goed op je portemonnee en identiteitsbewijs letten. Ook worden er in Spanje veel fietsen gestolen. Veel mensen gebruiken daar de fiets, maar als je voorzichtig bent, denk ik dat fietsen er een goede optie is. De reis naar school duurde ongeveer 30 à 40 minuten. Ik nam de metro, maar dacht dat fietsen ook fijn zou zijn.
V.Hoe was de school waar u les volgde in het algemeen?
A. De omgeving was over het algemeen goed. Mensen met allerlei achtergronden studeerden samen en konden tot op zekere hoogte met elkaar communiceren. Het was moeilijk om voortdurend alleen Spaans te spreken, maar als ik iets niet goed begreep, legden ze het soms in het Engels uit. En als leerlingen iets niet begrepen, legden de docenten het vriendelijk uit, zodat ik met plezier aan de lessen kon deelnemen.
V.Welke nationaliteiten kwamen op school het meest voor?
A. Chinezen, en er waren ook veel Duitsers. Ik maakte op school een Zwitserse vriend, en die zei dat er in Barcelona naar het leek meer Duitsers dan Spanjaarden waren.
V.Is er een vriend die u op school heeft gemaakt en die u bijzonder goed is bijgebleven?
A. De Zwitserse vriend die ik eerder noemde. In het begin zaten we in verschillende klassen, maar de docent van die vriend werd ziek, dus volgden we samen les en werden we toen goede vrienden. Tot ik terugkeerde naar Korea bracht ik de meeste tijd met die vriend door; we praatten in het Spaans en als geen van ons beiden zich in het Spaans kon redden, praatten we in het Engels.
V.Is je Spaans tijdens je studie aan de school veel verbeterd?
A. Ja, het is veel verbeterd. Ik heb veel woorden geleerd en heb ook grammaticaal veel geleerd, denk ik.
V.Ligt de nadruk in de les meer op grammatica of op conversatie?
A. Grammatica is moeilijk, dus heb ik meer grammatica gestudeerd en in het dagelijks leven veel conversatie geoefend, maar eigenlijk was het moeilijkste...woordenschat was het moeilijkst..We kregen elke dag huiswerk met woordenschat. Dat was best pittig, maar het hielp veel.
V.Zijn de lessen strikt, of zijn er ook interactieve/actieve lessen?
A. We hebben ook lessen met kaartspelletjes. Er zijn kaarten met allerlei woorden; je beeldt het woord uit of omschrijft het, en je teamgenoten raden wat het is — we hadden veel van dat soort lessen.
ⓒKorea Gapyear
V.Waar ben je naartoe gereisd?
A. Ik heb ongeveer twee keer gespijbeld. De eerste keer was om de wedstrijd Real Madrid tegen Barcelona te gaan bekijken; die werd in Valencia gespeeld. Dus ging ik naar Valencia om de wedstrijd te zien en nam ik daarna de nachtbus terug. Daardoor miste ik school. De volgende dag zei een docent dat er in Valencia veel te zien was en vroeg waarom ik alleen de wedstrijd was gaan bekijken en niet ook de bezienswaardigheden had bezocht.
V.Heb je moeilijkheden ondervonden toen je in Spanje woonde?
A. In het begin was het best moeilijk om me aan te passen. Ik sprak niet goed Spaans en bijna alles was onbekend, dus wennen was een beetje lastig. Maar ik probeerde me daar geen zorgen over te maken: ik sprak mensen actief aan en als ik fouten maakte, zei ik tegen mezelf dat dat niet erg was. Zo probeerde ik me met gesprekken snel aan te passen. Bovendien kan ik niet goed koken, dus het was best eng om voor mezelf te moeten koken, mijn geld te beheren, naar de bank te gaan en allerlei problemen zelf op te lossen. Voordat ik vertrok, had ik in Korea veel van mijn moeder geleerd over koken, maar toch mislukte er daar vaak iets. Soms deed ik willekeurige ingrediënten die niet in het recept stonden bij elkaar en maakte ik mijn eigen gerechten.
V.Hoe lang duurde het voordat je eraan gewend was?
A. Ik denk ongeveer twee weken. Ik verbleef in een accommodatie van een Spaanse gastheer, en de eigenaar stelde me op mijn gemak, waardoor ik me gemakkelijk kon settelen.
V.Welke aspecten van de Spaanse cultuur kennen we misschien niet?
A.In Spanje loopt alles meestal laat..
Ook de maaltijden zijn laat: de lunch is meestal tussen 14.00 en 16.00 uur en het avondeten tussen 20.00 en 22.00 uur. Mensen eten verspreid over de dag kleine dingen — ongeveer zes keer per dag. Na het ontbijt nemen mensen rond het middaguur soms een biertje met jamón (gedroogde ham), en rond 14.00 uur lunchen ze. Voor het avondeten nemen ze ook nog een kleine snack. Zelfs in bars is er rond 23.00 uur bijna niemand; je moet rond 1.00 of 2.00 uur gaan om veel mensen te treffen.
V.Was het schoolsysteem op een of andere manier anders dan dat van Korea?
A. Omdat ik ochtendlessen volgde, leken er geen grote verschillen te zijn.
V.Hola! Wat vond je het leukst aan het Spaanse taalprogramma?
A. Het is moeilijk om maar één ding te kiezen dat ik het leukst vond, want er waren zo veel leuke dingen. Spaans leren was geweldig, maar ik vond het vooral leuk om mensen uit allerlei landen te ontmoeten. Met hen praten en verschillende culturen ervaren was waarschijnlijk het mooiste eraan.
V.Als je dit programma zou aanraden aan vrienden die willen meedoen, bij wat voor persoon zou het dan passen?
A. Het is niet zozeer voor iemand die alleen de taal wil leren, maar voor mensen die anderen willen ontmoeten en mensen uit verschillende landen willen leren kennen...die verschillende culturen willen ervarenmensenIk denk dat het beter bij zo iemand zou passen.
V.Wat is het grootste verschil tussen het leven in Korea en dat in Spanje?
A. Ten eerste heeft Seoul een haastcultuur, en dat vond ik moeilijk. Vooral omdat ik vanaf jonge leeftijd in Israël heb gewoond, paste die Koreaanse cultuur niet goed bij me. Dat wil niet zeggen dat Spanje extreem traag is, maar ik voelde me daar erg vrij. Ik denk dat mensen ook anders met geld omgaan. Koreanen maken zich veel zorgen over geld, maar in Spanje denken mensen eerder dat je kunt leven zolang je genoeg hebt. Zo gebruiken de meeste mensen in Korea een smartphone, maar in Spanje zijn er niet zo veel mensen die smartphones gebruiken. Bovendien zijn er in Korea niet veel fijne plekken om buiten te ontspannen, terwijl in Spanje veel mensen comfortabel aan zee of op hoge heuvels zitten om te lezen of naar muziek te luisteren. Ik bracht daar ook veel tijd door met zitten en nadenken.
V.Hoe voelde je je toen je bijna terug zou gaan?
A. Toen ik met een vriend aan de telefoon praatte over mijn aanstaande terugkeer naar Korea, besloot ik een week voor vertrek elke dag iets te doen wat ik graag had willen doen, maar nog niet had gedaan. Misschien omdat ik haast had, bleek dat moeilijker dan ik dacht. Ik heb dus maar een paar dingen gedaan, maar ik ontspande en genoot ervan. Ik dacht dat ik de volgende keer weer kon komen en de rest dan kon doen.
V.Als je terugkijkt op je tussenjaar, zijn er dan veranderingen sinds je het hebt gedaan?
A. Vroeger woonde ik altijd bij mijn ouders, dus deed ik niet alles zelf. Maar in Spanje moest ik alles alleen regelen, en daardoor ben ik volgens mij meer dingen zelfstandig gaan doen.
V.Op welke gebieden merkte je die veranderingen het sterkst?
A. Koken. Voordat ik naar Spanje ging, had ik nog nooit gekookt. Maar in Spanje moest ik al mijn maaltijden zelf bereiden. Dat was dus het moeilijkst en ook het gebied waarop ik het meest vooruitging.
V.Kook je tegenwoordig nog?
A. Nee, sinds ik terug ben in Korea heb ik helemaal niet meer gekookt. Maar soms heb ik zin om te koken.
V.Denk je erover om in de toekomst nog een tussenjaar te nemen?
A. Ik denk erover om op werkvakantie te gaan.
V.IsIk hoorde dat Israël een overeenkomst voor werkvakanties heeft gesloten — heb je Israël overwogen?
A. Ik ben nog niet van plan om naar Israël te gaan.
V.Wat zou je willen leren als je nog een tussenjaar zou nemen?
A. Ik hou van sport, dus daarover zou ik graag meer leren en studeren. Ik hou ook van dj-muziek, dus dat wil ik ook leren. Een vriend is onlangs begonnen met dj'en en zei dat het heel leuk is. Hij raadde het me aan, dus ik overweeg het de laatste tijd.
V.Wat betekent een tussenjaar voor jou, Byungho?
A. Zelfontplooiing
V.Hoe zou je het programma in één woord beoordelen?
A.Het is leuk!!!
Het was veel leuker dan ik had verwacht. In Korea zijn de lessen over het algemeen nogal formeel, maar tijdens mijn studie in Spanje hadden we een veel grotere variatie aan lessen en werden die op een leuke, boeiende manier gegeven.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
