Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Van weinig kennis over ziekenhuisafdelingen naar het verkennen van carrièremogelijkheden #Beter communiceren met medische termen en aanwijzingen vinden voor mijn toekomstige carrière #Een ziekenhuis in Ho Chi Minhstad leren kennen door praktijkervaring
Hallo. Ik heb verschillende soorten werk gedaan en ben pas later met verpleegkunde begonnen. Momenteel studeer ik in het eerste jaar verpleegkunde in Zuid-Korea. Ik studeer met toewijding en enthousiasme en bereid me stap voor stap voor om een goede verpleegkundige te worden. Na bij een buitenlandse luchtvaartmaatschappij en een IT-bedrijf te hebben gewerkt, wilde ik de antwoorden op mijn nieuwe studie verpleegkunde niet achter een bureau zoeken, maar in de praktijk. Daarom ben ik naar Ho Chi Minhstad gegaan.
Ik heb aan het vrijwilligersproject voor medische hulp in Vietnam deelgenomen omdat ik mensen in de praktijk wilde ontmoeten, hulp wilde bieden en zo de betekenis van iets voor anderen doen wilde leren. Ook dacht ik dat het observeren en ervaren van het dagelijkse werk in een echt ziekenhuis een waardevolle leerervaring zou zijn voor mijn toekomstige groei als verpleegkundige. Als eerstejaarsstudent verpleegkunde zonder klinische ervaring wilde ik de verpleegkunde die ik alleen uit boeken kende, zelf ervaren in contact met echte patiënten en in de medische praktijk.
Omdat ik ervaring had met werken in het buitenland, keek ik er vooral naar uit om me aan een nieuwe omgeving aan te passen en maakte ik me daar niet al te veel zorgen over. Gap Year gaf me zorgvuldig informatie over wat ik vóór vertrek moest meenemen en over de lokale situatie, die ik doornam. Ik bereidde me voor om met een open houding de lokale cultuur te leren kennen. Dankzij de zorgvuldige aandacht van de lokale begeleiders kon ik me er heel veilig voelen.
Na aankomst werd ik op het vliegveld opgehaald door een coördinator en kreeg ik mijn verblijfplaats, een universiteitsstudentenhuis, te zien. Daarna kreeg ik een korte uitleg op kantoor. Vervolgens kwamen we allemaal bij elkaar om het volledige programma door te nemen en de lokale taal te leren, zodat we ons konden voorbereiden op het ziekenhuis. Toen het vrijwilligerswerk in het ziekenhuis begon, werkten we in de ochtend- en middagsessies.
We werden per week op verschillende afdelingen ingedeeld. Als we tijdens het vrijwilligerswerk interesse kregen in een bepaalde afdeling en dat aangaven, konden de lokale coördinatoren ons daar plaatsen. Op de afdelingen orthopedie en revalidatiegeneeskunde observeerde ik de zorg van lokale medische professionals en woonde ik fysiotherapie- en ergotherapiesessies bij, waarbij ik het herstel van patiënten kon volgen. Ook bezocht ik de operatiekamer en afdelingen voor traditionele behandelingen, vergelijkbaar met Koreaanse klinieken voor traditionele geneeskunde. Ik heb er veel geleerd en ervaren.
In Zuid-Korea zit ik nog maar in het eerste jaar en heb ik nog geen klinische stage gelopen, dus ik heb nog geen kans gehad om het ziekenhuiswerk van dichtbij te zien. Ik had gehoord dat het heel moeilijk was om een operatiekamer binnen te gaan, maar in een lokaal ziekenhuis in Vietnam kon ik, onder begeleiding van de coördinatoren en de ziekenhuisbegeleiders, ook de operatiekamer bezoeken. Het was een bijzonder waardevolle ervaring die ik in Zuid-Korea niet gemakkelijk had kunnen opdoen.
Soms vond ik het jammer dat ik niet met patiënten kon praten omdat we elkaars taal niet spraken, maar ik merkte dat je ook met je blik en aanraking je gevoelens kunt overbrengen. Door deze ervaring begreep ik dat de kern van verpleegkunde uiteindelijk liefde voor mensen is. Tijdens deze vrijwilligersperiode werd ook duidelijker wat voor verpleegkundige ik wil worden.
Na mijn afstuderen ben ik van plan opnieuw naar het buitenland te verhuizen. Daarom wilde ik nagaan of ik in buitenlandse ziekenhuizen en met buitenlandse vrienden uit de medische sector voldoende kan communiceren met medische terminologie. Ik heb veel geleerd door met studenten geneeskunde en verpleegkunde uit Australië, Canada, de Verenigde Staten en Europa te praten over de zorgstelsels en medicatietoediening in hun landen. Ook concludeerde ik dat ik me met medische terminologie goed verstaanbaar kan maken.
Ik heb een groep medestudenten van mijn opleiding bij elkaar gebracht om samen deel te nemen. Tijdens het programma waren er ook deelnemers uit Zuid-Korea met wie ik optrok. Na aankomst in de accommodatie klikte het goed met een Amerikaanse vriendin die daar ook verbleef en met een Australische vriendin die ik in het ziekenhuis ontmoette. We praatten over het ziekenhuis en trokken gedurende het hele programma samen op. Met de vrienden die ik tijdens het programma ontmoette, leerde ik meer naarmate ik actief contact zocht en met allerlei mensen in gesprek ging.
Ik zou de mate waarin deze ervaring mijn leven heeft veranderd een 5 geven. Ik heb er nieuwe dingen door geleerd en vanuit verschillende perspectieven leren nadenken. Doordat ik verschillende ziekenhuisafdelingen bezocht, kon ik nadenken over de afdelingen waar ik later graag zou willen werken en de afdelingen die me moeilijk zouden lijken.
Ik kan nog niet meteen een definitieve keuze maken, maar het was een heel waardevolle ontdekking dat ik verschillende afdelingen kon ervaren en kon nadenken over wat ik zelf wilde. Vóór het project wist ik helemaal niets over ziekenhuizen en afdelingen, maar na afloop kon ik bedenken welke afdelingen mijn interesse hadden gewekt en waar ik graag zou willen werken. Ik heb nieuwe dingen geleerd en kan mijn loopbaan nu concreter voor me zien.
De accommodatie lag vlak bij het vliegveld. In de buurt was een rooftopbar genaamd Noc Beer San Bay Rooftop Garden. Vanaf het dak had je uitzicht over de hele stad en in de verte kon je de hoge gebouwen in district 1 en district 7 zien. Met Grab, een app die in Zuidoost-Azië vergelijkbaar is met KakaoTalk, ben je ook snel in het centrum. Ik raad daarom aan om tijdens vrije avonden of in het weekend van de stad te genieten.
Als je daar zin in hebt, zijn er volop plekken om te bezoeken en te winkelen. Als je tijd hebt, raad ik je zeker aan om er minstens één keer op uit te gaan.
Ik denk dat je niet alleen aan dit programma, maar in het leven in het algemeen veel kunt leren door initiatief te nemen en actief contact te leggen met iedereen die je ontmoet.
Ik wil alle medewerkers van Gap Year bedanken die zich hebben ingezet om zo'n betekenisvol programma te bedenken en uit te voeren. Dankzij jullie konden we met een goed geregeld programma zorgeloos op pad. Bedankt aan Gap Year voor het creëren van deze waardevolle kans.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
