Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Van een beperkte blik in Korea naar een bredere kijk #Kennis van het inbrengen van infusen en het desinfecteren van instrumenten. #Een ontroerende inzet die me liet nadenken over de gevoelens van kinderen.
Ik ben Song Jimin, eerstejaarsstudent verpleegkunde. Toen ik zag dat een medestudent mensen zocht om mee te gaan, raakte ik geïnteresseerd en nam ik deel aan vrijwilligerswerk in een ziekenhuis in Ho Chi Minhstad. Ik wilde een nieuwe ervaring opdoen die in Korea niet mogelijk is en van dichtbij zien hoe het er in een ziekenhuis aan toegaat. Voor vertrek maakte ik me een beetje zorgen of we elkaar goed zouden begrijpen, maar ik had me niet speciaal voorbereid.
Ter plaatse stond ik ’s ochtends op, at ik in de accommodatie en ging ik meteen naar het ziekenhuis. Ik hielp daar met allerlei taken en leerde onder meer hoe je een infuus aanlegt en instrumenten steriliseert. De omstandigheden waren iets anders dan in ziekenhuizen in Korea, maar binnen het ziekenhuis voelde ik me veilig. Op straat reden er wel veel motorfietsen, dus ik vond dat je onderweg extra voorzichtig moest zijn.
De eerste plek waar we naartoe gingen, was een instelling waar kinderen met problemen aan hun benen of lichaam werden verzorgd. Ik hielp een kind dat door pijn aan zijn been moeilijk kon lopen door het te ondersteunen. Het kind bleef echter met het pijnlijke been rondrennen of probeerde ergens tegenaan te schoppen, wat ik eerst een beetje vreemd vond. Maar na verloop van tijd dacht ik dat het misschien kwam doordat het kind graag vrijuit wilde bewegen met het gezonde been, en dat raakte me diep. Door de kinderen te helpen, kon ik over allerlei dingen nadenken.
Ik vond het bijzonder om het ziekenhuiswerk van dichtbij te kunnen zien. Door verschillende vakgebieden te ervaren, kon ik nadenken over wat bij mij past. Ik was altijd in Korea geweest, maar nu kwam ik terecht in een omgeving waarin ik voortdurend met buitenlandse vrienden moest praten. Daardoor voelde het alsof mijn beperkte blik verruimd werd. Hoewel we aan verschillende programma’s deelnamen, raakte ik bevriend met een Amerikaanse man en praatten we elke keer samen als we gingen eten. Door samen aan het medische programma deel te nemen, raakte ik ook bevriend met een aantal anderen en ontstonden er bijzondere banden.
Na afloop van het vrijwilligerswerk in het ziekenhuis had ik genoeg vrije tijd en verkende ik de omgeving van Ho Chi Minhstad. Er was veel te doen in Ho Chi Minhstad; de rit met de toeristenbus met twee verdiepingen is me het meest bijgebleven. Dit project heeft me zo veel geholpen dat ik het een 10 zou geven voor de manier waarop het mijn leven heeft veranderd. Ik denk dat ik meer ben gegroeid dan vóór mijn deelname.
Ik raad toekomstige deelnemers aan om er een gewoonte van te maken vroeg naar bed te gaan en vroeg op te staan, zodat ze een regelmatig dagritme hebben. Ook wil ik de coördinator bedanken, die alles vriendelijk uitlegde en daardoor een blijvende indruk op me heeft gemaakt.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
