Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Ik heb mijn zelfvertrouwen en positieve kijk op het leven teruggekregen #Een betere band met mijn vader en betere Engelse taalvaardigheden #Een kostbare tijd waarin ik me alleen op mezelf kon richten
Ik begon al jong piano te spelen en studeerde piano aan de universiteit. Ook na mijn afstuderen gaf ik les aan kinderen, maar ik begon te twijfelen aan mijn leven, waarin ik maar één pad had gevolgd. ‘Is dit echt het juiste pad?’ Omdat ik nooit iets anders had meegemaakt dan piano, bleef ik me afvragen waar ik echt goed in was en wat ik leuk vond.
- Leer Engels zonder stress en geniet ervan! / Kim Chae-hyun, gapper bij Gap Year Tribe / gap year van 8 weken |
Is dit echt het juiste pad?
Ik begon als kind piano te spelen en studeerde piano aan de universiteit. Ook na mijn afstuderen gaf ik les aan kinderen, maar ik begon te twijfelen aan mijn leven, waarin ik maar één richting was opgegaan.’’Is dit echt het juiste pad?’’ Omdat ik nooit iets anders had meegemaakt dan piano, bleef ik me eindeloos afvragen waar ik echt goed in was en wat ik leuk vond.
Op een dag zat ik vol ingewikkelde gedachten en onbeantwoorde vragen, waardoor ik niet vooruit en niet achteruit kon. Toen kwam ik toevallig op internet iets te weten over een gap year. Ik hoorde er voor het eerst over via een blog en bezocht uit nieuwsgierigheid de website over gap years. Op het eerste gezicht waren er duidelijk veel projecten, maar ik wist niet welke bij me pasten of me zouden helpen. Omdat ik meer wilde weten over mijn huidige situatie, meldde ik me aan voor een persoonlijk gesprek.
Voor het eerst vertelde ik wat me op het hart lag
Tijdens het gesprek vertelde ik eerlijk over al mijn zorgen. Toen ik openhartig sprak over de problemen die in me leefden, besefte ik dat ik nog nooit iemand had verteld dat ik het moeilijk had of om advies had gevraagd. Dit gesprek bood me dus de gelegenheid om de problemen in mezelf naar buiten te brengen ente beseffen dat ik me in deze toestand bevond.Het was een kans om dat onder ogen te zien.
Het meest memorabele deel van het gesprek was het moment waarop ik me met mijn vader verzoende. Sinds mijn kindertijd had ik veel conflicten met hem. Naarmate ik ouder werd, ontweek ik hem steeds vaker, en inmiddels spraken we elkaar nauwelijks nog. Tijdens het gesprek kreeg ik echter een paar opdrachten om dichter bij mijn vader te komen.
In het begin wist ik niet goed wat ik ermee aan moest. Ik vroeg me af hoe ik dat moest doen als ik niet eens met hem praatte, en voelde in het geheim wrok — dichter bij hem komen was uitgesloten. Maar de volgende afspraak kwam eraan en ik dacht dat ik niet eeuwig zo kon blijven leven. Ik sloot mijn ogen en zette de eerste stap naar mijn vader. Met elke moedige stap verbeterde onze band, en ik merkte dat ik me veel prettiger bij hem voelde dan voorheen.
Envoor het komende gap yearbesloot ik een taalopleiding te volgen. Ik maakte geen concrete plannen voor na mijn taalstudie, maar mijn doelen voor het gap year waren tweeledig. Ik wilde samenleven met vrienden uit taalscholen over de hele wereld en verschillende culturen ervaren. Ook wilde ik zo’n geweldige tijd hebben dat ik er bij mijn terugkeer naar Korea geen spijt van zou krijgen.
In het vliegtuig naar de Filipijnen maakte ik me ontelbare zorgen. Als het alleen een reis was geweest, was ik zonder veel nadenken gegaan. Maar de zorgen over het feit dat ik eerst iets moest bereiken, hielden me bezig en maakten alles ingewikkeld.
Engels en het begin van mijn gap year
Maar zodra ik aankwam, waren mijn zorgen helemaal vergeten. De taalschool maakte een goede eerste indruk en de lessen waren goed georganiseerd. De lessen waren verdeeld in groepslessen en lessen in kleine groepen; vooral dat laatste vond ik fijn. In kleine groepen deden we rollenspellen, debatten en allerlei activiteiten waarbij we Engels konden gebruiken. Doordat er vrienden uit veel verschillende landen in de groepen zaten, werd mijn blik verruimd en kon ik van hen leren.
Een gewone dag zag er zo uit.
Van 6.00 tot 8.00 uurwas het ochtendprogramma. In die tijd ontbeten we en maakten we een woordjestoets.
Van 8.00 tot 11.30 uurwaren er lessen in kleine groepen van vier studenten.
Er waren debatten, presentaties, grammatic lessen en schrijfles,en van die lessen herinner ik me vooral dat de presentaties moeilijk waren. Elk niveau had andere onderwerpen. Nadat je een onderwerp had gekozen, moest je erover spreken volgens een voorgeschreven format.
Vanaf 11.30 uurwas er een lunchpauze van een uur.
Na de lunch,tot 17.00 uurduurden de groepsles en de individuele les elk drie uur.
De grote groep bestond uit ongeveer zes tot acht mensen en volgde verschillende lesprogramma’s, zoals scripts schrijven en die opvoeren als een toneelstuk, of debatteren. VooralDe individuele lessen waren erg nuttig. In die tijd kon je vrijuit met de docent praten of extra uitleg krijgen over dingen die je tijdens de les niet begreep.
Na afloop van het dagprogrammabereidde ik me voor op de lessen van de volgende dag, leerde ik woordjes en viel ik in slaap.
Het moeilijkste wasDe eerste week draaide om wennen aan het vaste rooster en woordjes leren. Maar toen ik eenmaal gewend was en mijn Engels merkbaar verbeterde, had ik het erg naar mijn zin. Dus behalve de aanpassingsperiode in de eerste week kan ik me niets herinneren dat moeilijk was.
Plezier en motivatie
In plaats daarvan zijn mijn herinneringen vooral gevuld met plezier.Na de zware lessen van maandag tot en met vrijdag voelde ik in het weekend een enorm gevoel van voldoening. Ook merkte ik, hoewel ik eerst helemaal geen Engels kon spreken, dat ik het wel kon terwijl ik met buitenlandse vrienden praatte. Het leukste vond ik vooral de individuele lessen.
De docenten die mij begeleidden waren vrolijk en levendig, precies het tegenovergestelde van mijn persoonlijkheid. Na een maand met hen te hebben doorgebracht, werd ik zelf geleidelijk ook vrolijker.En doordat ik meteen merkte dat mijn vaardigheden verbeterden, kreeg ik veel plezier en motivatie.Ik raakte erg bevriend met mijn docent. Buiten de lessen gingen we samen de stad in om te eten, werd ik bij hen thuis uitgenodigd en kon ik altijd hulp krijgen als ik ergens moeite mee had.
Voor en na mijn gap year ben ik erg veranderd.
Allereerst,mijn zelfvertrouwenis enorm toegenomen. Ik heb niet alleen meer vertrouwen gekregen in mijn Engels, maar ook in het leven. Ik zal blijven nadenken over wat ik in de toekomst moet doen, maar in plaats van me zorgen te maken en er alleen maar over te piekeren, zoals vroeger, zal ik bedenken hoe ik in actie kan komen en stap voor stap vooruit kan gaan.
Enmijn gevoelslevenis rijker geworden. Vroeger reageerde ik nauwelijks als ik iets moois zag. Als een vriend me bijvoorbeeld een cadeau gaf, zei ik dank je wel maar voelde ik weinig, en als een kennis trouwde, liet het me koud. Nu voel ik oprecht dankbaarheid en ontroering. De laatste tijd zeggen mensen om me heen dan ook vaak dat ik vrolijker ben geworden en meer glimlach. De tijd van mijn gap year, waarin ik allerlei ervaringen opdeed, heeft me behoorlijk veranderd.
Plannen voor de toekomst
Mijn tussenjaar is nog niet voorbij. Of beter gezegd: nu het net begint, ga ik me verdiepen in andere projecten voor een tussenjaar. Ik wil ook proberen in andere sectoren te werken. Ik heb nog niet besloten in welke sector ik me precies wil richten, maar ik wil mijn carrièremogelijkheden verbreden door verschillende sectoren te ervaren, naast het pianospelen dat ik al doe.
Wat een tussenjaar voor mij betekent
Het is heel eenvoudig.Gewoon een periode waarin ik alleen aan mezelf kan denken. Het is dus een periode waarin ik geen energie hoef te steken in de zorg voor anderen en die me helpt te veranderen. Dat is mijn tussenjaar.Want twee maanden geleden wist ik echt niet dat ik zou veranderen in de persoon die ik nu ben.
Het tussenjaar dat ik heb doorgebracht is
een ervaring ★★★★★
Een ervaring waarbij ik mensen met verschillende nationaliteiten ontmoette en meer leerde over hun gedachten en culturen.
Leren ★★★★★
Het ging niet alleen om Engelse lessen volgen; doordat ik op een onbekende plek woonde, leerde ik dingen die ik anders nooit had geweten.
Omgeving ★★★★☆
Ik had veel verhalen gehoord, bijvoorbeeld dat er veel meer insecten zouden zijn dan in Korea, maar de omgeving viel mee. In de accommodatie waar ik verbleef, waren geen insecten.
Veiligheid ★★★☆☆
Overdag is het veilig. Het is verstandig om ’s nachts niet alleen naar buiten te gaan, maar met vrienden op pad gaan is niet bijzonder gevaarlijk.
Vrije tijd ★★★★☆
Doordeweeks ben ik druk met studeren. In het weekend ga ik winkelen in de stad, eet ik lekker eten of maak ik soms een uitstapje naar een nabijgelegen eiland.
Ik begon al jong piano te spelen en studeerde piano aan de universiteit. Ook na mijn afstuderen gaf ik les aan kinderen, maar ik begon te twijfelen aan mijn leven, waarin ik maar één pad had gevolgd. ‘Is dit echt het juiste pad?’ Omdat ik nooit iets anders had meegemaakt dan piano, bleef ik me afvragen waar ik echt goed in was en wat ik leuk vond.
- Leer Engels zonder stress en geniet ervan! / Kim Chae-hyun, gapper bij Gap Year Tribe / gap year van 8 weken |
Is dit echt het juiste pad?
Ik begon als kind piano te spelen en studeerde piano aan de universiteit. Ook na mijn afstuderen gaf ik les aan kinderen, maar ik begon te twijfelen aan mijn leven, waarin ik maar één richting was opgegaan.’’Is dit echt het juiste pad?’’ Omdat ik nooit iets anders had meegemaakt dan piano, bleef ik me eindeloos afvragen waar ik echt goed in was en wat ik leuk vond.
Op een dag zat ik vol ingewikkelde gedachten en onbeantwoorde vragen, waardoor ik niet vooruit en niet achteruit kon. Toen kwam ik toevallig op internet iets te weten over een gap year. Ik hoorde er voor het eerst over via een blog en bezocht uit nieuwsgierigheid de website over gap years. Op het eerste gezicht waren er duidelijk veel projecten, maar ik wist niet welke bij me pasten of me zouden helpen. Omdat ik meer wilde weten over mijn huidige situatie, meldde ik me aan voor een persoonlijk gesprek.
Voor het eerst vertelde ik wat me op het hart lag
Tijdens het gesprek vertelde ik eerlijk over al mijn zorgen. Toen ik openhartig sprak over de problemen die in me leefden, besefte ik dat ik nog nooit iemand had verteld dat ik het moeilijk had of om advies had gevraagd. Dit gesprek bood me dus de gelegenheid om de problemen in mezelf naar buiten te brengen ente beseffen dat ik me in deze toestand bevond.Het was een kans om dat onder ogen te zien.
Het meest memorabele deel van het gesprek was het moment waarop ik me met mijn vader verzoende. Sinds mijn kindertijd had ik veel conflicten met hem. Naarmate ik ouder werd, ontweek ik hem steeds vaker, en inmiddels spraken we elkaar nauwelijks nog. Tijdens het gesprek kreeg ik echter een paar opdrachten om dichter bij mijn vader te komen.
In het begin wist ik niet goed wat ik ermee aan moest. Ik vroeg me af hoe ik dat moest doen als ik niet eens met hem praatte, en voelde in het geheim wrok — dichter bij hem komen was uitgesloten. Maar de volgende afspraak kwam eraan en ik dacht dat ik niet eeuwig zo kon blijven leven. Ik sloot mijn ogen en zette de eerste stap naar mijn vader. Met elke moedige stap verbeterde onze band, en ik merkte dat ik me veel prettiger bij hem voelde dan voorheen.
Envoor het komende gap yearbesloot ik een taalopleiding te volgen. Ik maakte geen concrete plannen voor na mijn taalstudie, maar mijn doelen voor het gap year waren tweeledig. Ik wilde samenleven met vrienden uit taalscholen over de hele wereld en verschillende culturen ervaren. Ook wilde ik zo’n geweldige tijd hebben dat ik er bij mijn terugkeer naar Korea geen spijt van zou krijgen.
In het vliegtuig naar de Filipijnen maakte ik me ontelbare zorgen. Als het alleen een reis was geweest, was ik zonder veel nadenken gegaan. Maar de zorgen over het feit dat ik eerst iets moest bereiken, hielden me bezig en maakten alles ingewikkeld.
Engels en het begin van mijn gap year
Maar zodra ik aankwam, waren mijn zorgen helemaal vergeten. De taalschool maakte een goede eerste indruk en de lessen waren goed georganiseerd. De lessen waren verdeeld in groepslessen en lessen in kleine groepen; vooral dat laatste vond ik fijn. In kleine groepen deden we rollenspellen, debatten en allerlei activiteiten waarbij we Engels konden gebruiken. Doordat er vrienden uit veel verschillende landen in de groepen zaten, werd mijn blik verruimd en kon ik van hen leren.
Een gewone dag zag er zo uit.
Van 6.00 tot 8.00 uurwas het ochtendprogramma. In die tijd ontbeten we en maakten we een woordjestoets.
Van 8.00 tot 11.30 uurwaren er lessen in kleine groepen van vier studenten.
Er waren debatten, presentaties, grammatic lessen en schrijfles,en van die lessen herinner ik me vooral dat de presentaties moeilijk waren. Elk niveau had andere onderwerpen. Nadat je een onderwerp had gekozen, moest je erover spreken volgens een voorgeschreven format.
Vanaf 11.30 uurwas er een lunchpauze van een uur.
Na de lunch,tot 17.00 uurduurden de groepsles en de individuele les elk drie uur.
De grote groep bestond uit ongeveer zes tot acht mensen en volgde verschillende lesprogramma’s, zoals scripts schrijven en die opvoeren als een toneelstuk, of debatteren. VooralDe individuele lessen waren erg nuttig. In die tijd kon je vrijuit met de docent praten of extra uitleg krijgen over dingen die je tijdens de les niet begreep.
Na afloop van het dagprogrammabereidde ik me voor op de lessen van de volgende dag, leerde ik woordjes en viel ik in slaap.
Het moeilijkste wasDe eerste week draaide om wennen aan het vaste rooster en woordjes leren. Maar toen ik eenmaal gewend was en mijn Engels merkbaar verbeterde, had ik het erg naar mijn zin. Dus behalve de aanpassingsperiode in de eerste week kan ik me niets herinneren dat moeilijk was.
Plezier en motivatie
In plaats daarvan zijn mijn herinneringen vooral gevuld met plezier.Na de zware lessen van maandag tot en met vrijdag voelde ik in het weekend een enorm gevoel van voldoening. Ook merkte ik, hoewel ik eerst helemaal geen Engels kon spreken, dat ik het wel kon terwijl ik met buitenlandse vrienden praatte. Het leukste vond ik vooral de individuele lessen.
De docenten die mij begeleidden waren vrolijk en levendig, precies het tegenovergestelde van mijn persoonlijkheid. Na een maand met hen te hebben doorgebracht, werd ik zelf geleidelijk ook vrolijker.En doordat ik meteen merkte dat mijn vaardigheden verbeterden, kreeg ik veel plezier en motivatie.Ik raakte erg bevriend met mijn docent. Buiten de lessen gingen we samen de stad in om te eten, werd ik bij hen thuis uitgenodigd en kon ik altijd hulp krijgen als ik ergens moeite mee had.
Voor en na mijn gap year ben ik erg veranderd.
Allereerst,mijn zelfvertrouwenis enorm toegenomen. Ik heb niet alleen meer vertrouwen gekregen in mijn Engels, maar ook in het leven. Ik zal blijven nadenken over wat ik in de toekomst moet doen, maar in plaats van me zorgen te maken en er alleen maar over te piekeren, zoals vroeger, zal ik bedenken hoe ik in actie kan komen en stap voor stap vooruit kan gaan.
Enmijn gevoelslevenis rijker geworden. Vroeger reageerde ik nauwelijks als ik iets moois zag. Als een vriend me bijvoorbeeld een cadeau gaf, zei ik dank je wel maar voelde ik weinig, en als een kennis trouwde, liet het me koud. Nu voel ik oprecht dankbaarheid en ontroering. De laatste tijd zeggen mensen om me heen dan ook vaak dat ik vrolijker ben geworden en meer glimlach. De tijd van mijn gap year, waarin ik allerlei ervaringen opdeed, heeft me behoorlijk veranderd.
Plannen voor de toekomst
Mijn tussenjaar is nog niet voorbij. Of beter gezegd: nu het net begint, ga ik me verdiepen in andere projecten voor een tussenjaar. Ik wil ook proberen in andere sectoren te werken. Ik heb nog niet besloten in welke sector ik me precies wil richten, maar ik wil mijn carrièremogelijkheden verbreden door verschillende sectoren te ervaren, naast het pianospelen dat ik al doe.
Wat een tussenjaar voor mij betekent
Het is heel eenvoudig.Gewoon een periode waarin ik alleen aan mezelf kan denken. Het is dus een periode waarin ik geen energie hoef te steken in de zorg voor anderen en die me helpt te veranderen. Dat is mijn tussenjaar.Want twee maanden geleden wist ik echt niet dat ik zou veranderen in de persoon die ik nu ben.
Het tussenjaar dat ik heb doorgebracht is
een ervaring ★★★★★
Een ervaring waarbij ik mensen met verschillende nationaliteiten ontmoette en meer leerde over hun gedachten en culturen.
Leren ★★★★★
Het ging niet alleen om Engelse lessen volgen; doordat ik op een onbekende plek woonde, leerde ik dingen die ik anders nooit had geweten.
Omgeving ★★★★☆
Ik had veel verhalen gehoord, bijvoorbeeld dat er veel meer insecten zouden zijn dan in Korea, maar de omgeving viel mee. In de accommodatie waar ik verbleef, waren geen insecten.
Veiligheid ★★★☆☆
Overdag is het veilig. Het is verstandig om ’s nachts niet alleen naar buiten te gaan, maar met vrienden op pad gaan is niet bijzonder gevaarlijk.
Vrije tijd ★★★★☆
Doordeweeks ben ik druk met studeren. In het weekend ga ik winkelen in de stad, eet ik lekker eten of maak ik soms een uitstapje naar een nabijgelegen eiland.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
