Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Mijn verlegenheid overwonnen en proactiever geworden #Spaanse taalvaardigheid en cultureel inzicht #Een prachtige herinnering die deel is geworden van mijn leven
Mijn doel was om mijn persoonlijkheid te veranderen. Ik was erg verlegen en vond het moeilijk om zelf op anderen af te stappen, dus wilde ik spontaner worden. Mijn tweede doel was om ervaringen op te doen die me zouden motiveren en ondersteunen bij het studeren van vreemde talen in de toekomst.
-Spaans in Córdoba, een stad vol enthousiaste jongeren / Eunbin Lee, gapper van de gapyear-stam / gapjaar van 12 weken |
Hallo — ik ben Eunbin Lee, een universiteitsstudent.
Als student aan een universiteit voor vreemde talen wilde ik graag naar het buitenland om een taal te studeren, al was het maar voor korte tijd. Het was echter niet eenvoudig om de perfecte gelegenheid voor mij te vinden. Terwijl ik twijfelde over hoe ik op reis zou gaan, hoorde ik via een kennis over het gapjaar. Nadat ik had vastgesteld dat veel aspecten van het programma — zoals de inhoud en de duur — bij me pasten, besloot ik een gapjaar te nemen.
Hoewel ik had besloten om een gapjaar te nemen, was ik een beetje bang omdat het de eerste keer zou zijn dat ik alleen naar het buitenland ging. Maar dankzij de hulp van familieleden met buitenlandse ervaring kon ik de voorbereidingen stap voor stap treffen. Toen ik er eenmaal was, paste ik me verrassend snel aan en redde ik me prima.
Wat ik tijdens mijn gapjaar wilde bereikenDoelDat was er.
Het grootste doel was ommijn persoonlijkheid te veranderenIk was erg verlegen en vond het moeilijk om zelf op anderen af te stappen, dus wilde ik proactiever worden. Mijn tweede doel was ommotivatie op te doenen ervaringen op te doen die me kracht zouden geven. Natuurlijk zou het moeilijk zijn om tijdens het gapjaar perfect Spaans te leren, maar ik dacht dat het me blijvend veel zou helpen om zelfvertrouwen te krijgen en te ervaren dat ik het kon, en om de plaatselijke cultuur met eigen ogen te zien en te beleven.
En uiteindelijk vertrok ik naar Córdoba.
Toen ik voor het eerst in Córdoba aankwam, sprak ik geen Engels en was mijn Spaans niet goed, dus was het niet makkelijk om me aan te passen. Maar telkens als ik iets niet begreep, legden mensen het vriendelijk uit totdat ik het wel begreep. Zo kon ik me geleidelijk aanpassen.
Na de les deed ik mee aan allerlei activiteiten. Uitstapjes naar plaatselijke bezienswaardigheden met klasgenoten en docenten, samenkomen om te barbecueën en wijn te drinken, of Latijns-Amerikaanse dans leren: daardoor voelde het minder alsof ik alleen Spaans leerde en meer alsofik de Latijns-Amerikaanse cultuur leerde kennen en ervan genoot— zo voelde het.
En elke vrijdag na de les kwamen we allemaal bij elkaar om te lunchen en maakten we soms uitstapjes naar nabijgelegen plaatsen. Een keer gingen we naar een plek die Los Cocos heet. We wandelden, namen bussen en beklommen de hele dag bergen. Mijn lichaam was moe, maar ik herinner me nog hoe ik vol bewondering naar het landschap staarde, omdat het er zo prachtig was.
Hola~
In de slaapzaal waar ik verbleef, zelfs bij vrienden die ik net had ontmoet,begroette iedereen elkaar altijd met 'Hola'.Met die ene begroeting werden ze vrienden. Later begroetten ze elkaar nog hartelijker en raakten ze met elkaar in gesprek. Eerst dacht ik: 'Waarom begroeten ze elkaar zo vaak?' Maar toen ik eraan gewend raakte om iedereen vrolijk te begroeten, besefte ik dat het doel van mijn gapjaar — mijn verlegen persoonlijkheid willen veranderen —werd bereiktop een natuurlijke manier.
Ik was ook de enige Koreaan in de slaapzaal. Dus wanneer mensen naar Korea vroegen, vertelde ik enthousiast in het Spaans over mijn land, en in die tijd ging mijn Spaans flink vooruit. Eén ding vind ik jammer: ik wilde Koreaans eten koken en mijn vrienden trakteren, maar omdat ik niet goed kan koken, is dat er uiteindelijk niet van gekomen. Dat vind ik tot op de dag van vandaag nog steeds jammer.
Ik denk niet dat ik de vrienden met wie ik woonde en studeerde ooit zal vergeten. We hielpen elkaar met onze zwakke punten, maakten samen mooie herinneringen en vulden het gapjaar met fijne momenten. Ik ben ook heel dankbaar dat ze me hielpen mijn busticket te boeken en me op mijn laatste dag naar de terminal brachten om afscheid te nemen.Argentinië en Córdoba zijn met hun mooie herinneringen en ervaringen een deel van mijn leven geworden.
Mijn eigen reisbestemming
Alta GraciaEr is een klein stadje dat Alta Gracia heet; Che Guevara is er geboren. Er zijn ook goed onderhouden wandelroutes, dus het is een plek die zeker een bezoek waard is.
La CumbrecitaHet is een klein dorp dat is gesticht door een Duits echtpaar dat zich er tijdens hun reis vestigde. Het is een schilderachtige plek, net een dorp uit een sprookje, en ik raad aan er minstens één keer naartoe te gaan.
Het gapjaar dat ik heb genomen
Ervaring ★★★★★
Voor het eerst alleen zo ver reizen en veel mensen ontmoeten was op zichzelf al een geweldige ervaring.
Leren ★★★★★
Mijn Spaans is flink vooruitgegaan en ik heb veel nieuwe dingen geleerd over de Zuid-Amerikaanse cultuur en het dagelijks leven.
Omgeving ★★★☆☆
Er ligt veel hondenpoep op straat.
Veiligheid ★★★★☆
In tegenstelling tot waar ik me zorgen over maakte, zijn de meeste mensen vriendelijk. Bovendien is er nooit een incident geweest, zoals zakkenrollen.
Vrije tijd ★★★★★
Er zijn veel musea en parken in de buurt, dus je kunt na de lessen gemakkelijk van je vrije tijd genieten.
Mijn doel was om mijn persoonlijkheid te veranderen. Ik was erg verlegen en vond het moeilijk om zelf op anderen af te stappen, dus wilde ik spontaner worden. Mijn tweede doel was om ervaringen op te doen die me zouden motiveren en ondersteunen bij het studeren van vreemde talen in de toekomst.
-Spaans in Córdoba, een stad vol enthousiaste jongeren / Eunbin Lee, gapper van de gapyear-stam / gapjaar van 12 weken |
Hallo — ik ben Eunbin Lee, een universiteitsstudent.
Als student aan een universiteit voor vreemde talen wilde ik graag naar het buitenland om een taal te studeren, al was het maar voor korte tijd. Het was echter niet eenvoudig om de perfecte gelegenheid voor mij te vinden. Terwijl ik twijfelde over hoe ik op reis zou gaan, hoorde ik via een kennis over het gapjaar. Nadat ik had vastgesteld dat veel aspecten van het programma — zoals de inhoud en de duur — bij me pasten, besloot ik een gapjaar te nemen.
Hoewel ik had besloten om een gapjaar te nemen, was ik een beetje bang omdat het de eerste keer zou zijn dat ik alleen naar het buitenland ging. Maar dankzij de hulp van familieleden met buitenlandse ervaring kon ik de voorbereidingen stap voor stap treffen. Toen ik er eenmaal was, paste ik me verrassend snel aan en redde ik me prima.
Wat ik tijdens mijn gapjaar wilde bereikenDoelDat was er.
Het grootste doel was ommijn persoonlijkheid te veranderenIk was erg verlegen en vond het moeilijk om zelf op anderen af te stappen, dus wilde ik proactiever worden. Mijn tweede doel was ommotivatie op te doenen ervaringen op te doen die me kracht zouden geven. Natuurlijk zou het moeilijk zijn om tijdens het gapjaar perfect Spaans te leren, maar ik dacht dat het me blijvend veel zou helpen om zelfvertrouwen te krijgen en te ervaren dat ik het kon, en om de plaatselijke cultuur met eigen ogen te zien en te beleven.
En uiteindelijk vertrok ik naar Córdoba.
Toen ik voor het eerst in Córdoba aankwam, sprak ik geen Engels en was mijn Spaans niet goed, dus was het niet makkelijk om me aan te passen. Maar telkens als ik iets niet begreep, legden mensen het vriendelijk uit totdat ik het wel begreep. Zo kon ik me geleidelijk aanpassen.
Na de les deed ik mee aan allerlei activiteiten. Uitstapjes naar plaatselijke bezienswaardigheden met klasgenoten en docenten, samenkomen om te barbecueën en wijn te drinken, of Latijns-Amerikaanse dans leren: daardoor voelde het minder alsof ik alleen Spaans leerde en meer alsofik de Latijns-Amerikaanse cultuur leerde kennen en ervan genoot— zo voelde het.
En elke vrijdag na de les kwamen we allemaal bij elkaar om te lunchen en maakten we soms uitstapjes naar nabijgelegen plaatsen. Een keer gingen we naar een plek die Los Cocos heet. We wandelden, namen bussen en beklommen de hele dag bergen. Mijn lichaam was moe, maar ik herinner me nog hoe ik vol bewondering naar het landschap staarde, omdat het er zo prachtig was.
Hola~
In de slaapzaal waar ik verbleef, zelfs bij vrienden die ik net had ontmoet,begroette iedereen elkaar altijd met 'Hola'.Met die ene begroeting werden ze vrienden. Later begroetten ze elkaar nog hartelijker en raakten ze met elkaar in gesprek. Eerst dacht ik: 'Waarom begroeten ze elkaar zo vaak?' Maar toen ik eraan gewend raakte om iedereen vrolijk te begroeten, besefte ik dat het doel van mijn gapjaar — mijn verlegen persoonlijkheid willen veranderen —werd bereiktop een natuurlijke manier.
Ik was ook de enige Koreaan in de slaapzaal. Dus wanneer mensen naar Korea vroegen, vertelde ik enthousiast in het Spaans over mijn land, en in die tijd ging mijn Spaans flink vooruit. Eén ding vind ik jammer: ik wilde Koreaans eten koken en mijn vrienden trakteren, maar omdat ik niet goed kan koken, is dat er uiteindelijk niet van gekomen. Dat vind ik tot op de dag van vandaag nog steeds jammer.
Ik denk niet dat ik de vrienden met wie ik woonde en studeerde ooit zal vergeten. We hielpen elkaar met onze zwakke punten, maakten samen mooie herinneringen en vulden het gapjaar met fijne momenten. Ik ben ook heel dankbaar dat ze me hielpen mijn busticket te boeken en me op mijn laatste dag naar de terminal brachten om afscheid te nemen.Argentinië en Córdoba zijn met hun mooie herinneringen en ervaringen een deel van mijn leven geworden.
Mijn eigen reisbestemming
Alta GraciaEr is een klein stadje dat Alta Gracia heet; Che Guevara is er geboren. Er zijn ook goed onderhouden wandelroutes, dus het is een plek die zeker een bezoek waard is.
La CumbrecitaHet is een klein dorp dat is gesticht door een Duits echtpaar dat zich er tijdens hun reis vestigde. Het is een schilderachtige plek, net een dorp uit een sprookje, en ik raad aan er minstens één keer naartoe te gaan.
Het gapjaar dat ik heb genomen
Ervaring ★★★★★
Voor het eerst alleen zo ver reizen en veel mensen ontmoeten was op zichzelf al een geweldige ervaring.
Leren ★★★★★
Mijn Spaans is flink vooruitgegaan en ik heb veel nieuwe dingen geleerd over de Zuid-Amerikaanse cultuur en het dagelijks leven.
Omgeving ★★★☆☆
Er ligt veel hondenpoep op straat.
Veiligheid ★★★★☆
In tegenstelling tot waar ik me zorgen over maakte, zijn de meeste mensen vriendelijk. Bovendien is er nooit een incident geweest, zoals zakkenrollen.
Vrije tijd ★★★★★
Er zijn veel musea en parken in de buurt, dus je kunt na de lessen gemakkelijk van je vrije tijd genieten.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
