Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Van een passieve houding naar een proactieve houding #Meer zelfvertrouwen gekregen in de communicatie met anderen #Een waardevolle ervaring die zeer werd gewaardeerd
©Korea gapyear
Het runnen van een guesthouse en het ontmoeten van mensen die ik voor het eerst zag, naar hun verhalen luisteren en met hen communiceren, maakten me proactiever en socialer en gaven me meer zelfvertrouwen. Alleen al hierdoor heb ik, denk ik, iets heel waardevols gewonnen. Contact met mensen die je voor het eerst ontmoet, is een groot voordeel en een unieke charme van guesthouses.
- Busan — Ik wil er wonen. De bruisende tweede stad / Jeong Ji-yoon, gapyear-deelnemer / Gapper / Gapyear van 4 weken |
Voordat ik aan het gapyear-programma begon, wilde ik proberen in een andere regio te wonen. Na wat zoeken en informatie opzoeken, bleek het gapyear-programma precies wat ik zocht. Tijdens mijn reizen in Busan wilde ik er heel graag wonen. Omdat ik tijdens mijn reizen in guesthouses verbleef, leek het me ook leuk om in een guesthouse te werken.
De dag waarop ik vol verwachting en zenuwen bij het guesthouse aankwam, het personeel begroette, mijn eigen plannen maakte en mijn eerste stap zette, staat me nog helder bij.De belangrijkste taak tijdens het gapyear was schoonmaken. Eigenlijk had ik geen idee dat het om schoonmaakwerk zou gaan. Ik dacht dat schoonmaken slechts eenvoudige ondersteunende taken inhield, maar het was iets vermoeiender dan ik had verwacht. Na ongeveer een week was ik er al aan gewend. Terwijl ik geleidelijk de werkzaamheden bij de balie leerde, kreeg ik ook inzicht in de dagelijkse gang van zaken bij SUM Guesthouse.Omdat ik tijdens het gapyear vier uur per dag werkte, was de rest van de tijd helemaal vrij.
In mijn vrije tijd verkende ik Busan. Ook was het aan mij om mijn eigen tijd efficiënt te besteden. Om mijn tijd goed te benutten, zocht ik naar festivals in Busan en bijeenkomsten waar ik buitenlanders kon ontmoeten.Als ik er nu op terugkijk, vind ik het jammer dat ik mijn tijd niet efficiënter heb besteed. Er waren dagen waarop ik tijd verspilde die ik voor mijn persoonlijke ontwikkeling had kunnen gebruiken. Toch hebben het runnen van het guesthouse en het ontmoeten van mensen die ik voor het eerst zag, naar hun verhalen luisteren en met hen communiceren, me proactiever en socialer gemaakt en me meer zelfvertrouwen gegeven. Alleen al hierdoor heb ik, denk ik, iets heel waardevols gewonnen. Contact met mensen die je voor het eerst ontmoet, is een groot voordeel en een unieke charme van guesthouses.
©Korea gapyear
Sommige gasten komen naar het guesthouse omdat ze weten wat ze kunnen verwachten, terwijl anderen er zonder voorkennis komen. Daardoor verschilt hun ervaring. Soms voelen gasten die er niet bekend mee zijn zich ongemakkelijk of willen ze van kamer wisselen. Dat vond ik erg jammer.Aan de andere kant kwamen er heel wat mensen die de charme van het guesthouse kenden en er juist door werden aangetrokken. Tijdens het SUM-feest leerde ik mensen kennen en hoorde en leerde ik nieuwe dingen... Het was een geweldige tijd.Omdat er bij SUM Guesthouse veel gasten uit Groot-China verbleven, kreeg ik de kans om het Chinees dat ik was vergeten weer te gebruiken. Omdat ik graag meer met de gasten wilde praten, was het ook een kans om Chinees te leren. Bovendien kreeg ik er veel motivatie om Engels te studeren.
Een klein punt van spijt was dat ik, omdat ik zelf ook uit een andere regio kom, de gasten maar beperkt over Busan kon vertellen. Daarom reisde ik meer rond om Busan te leren kennen, volgde ik het lokale nieuws en bezocht ik veel populaire restaurants. Zo raakte ik nieuwsgierig naar de geschiedenis van Busan en bezocht ik musea. Ik voelde me erg trots op de fijne tijd die ik had gehad.
Eerlijk gezegd twijfelde ik, omdat er geen ervaringen of recensies waren over het gapyear-programma ‘Ik wil er wonen’, maar het bleek een ontzettend bevredigend programma! In de toekomst wil ik actief deelnemen aan gapyear-programma’s en tijd vrijmaken om allerlei ervaringen op te doen en mezelf verder te ontwikkelen. Op basis van die ervaringen wil ik ooit mijn eigen gapyear-programma samenstellen! Ik wil zowel mezelf als Gapyear bedanken voor de maand die bittersweet maar toch vervullend was. *^^*
Welke aanvullende informatie had je nodig voordat je deelnam, nadat je de informatie over het gapyear-programma had gelezen? Of wat bleek in werkelijkheid anders te zijn?
Ik had me meer moeten verdiepen in Busan en gesprekjes moeten voorbereiden om met buitenlandse bezoekers te voeren. Ook had ik me vóór deelname beter moeten informeren over de taken die ik tijdens het programma zou uitvoeren.
Gedenkwaardige, leuke ervaringen (of vervelende ervaringen en oplossingen) tijdens deelname aan het gapyear-programma
Bij het ‘SUM GUESTHOUSE’ waar ik verbleef, organiseren ze elke vrijdag een ‘SUM PARTY’ als er genoeg mensen zijn. In het begin hing er een wat ongemakkelijke sfeermaar ook al verliep de communicatie moeizaam, toch deelden en bespraken mensen van alles met elkaar. Ondanks dat het een bescheiden feestje was, vond ik de herinneringen eraan en de sfeer waarin er voortdurend werd gelachen erg fijn.
Mijn advies over taalgebruik tijdens het gapyear-programma (manieren om je vooraf voor te bereiden enz.)
Je hoeft eigenlijk niet vloeiend te zijn, maar ik denk dat je een waardevollere tijd aan het gapyear-programma beleeft als je goed genoeg bent om verzoeken van gasten af te handelen en eenvoudige gesprekken te voeren.
Mijn advies aan toekomstige vrijwilligers over de accommodatie
Wat de accommodatie betreft waren er geen grote ongemakken, maar mensen die gevoelig zijn voor geluid kunnen ’s nachts last hebben van wat lawaai. Als je daar gevoelig voor bent, is het een goed idee om oordopjes mee te nemen ^^
Mijn advies aan toekomstige vrijwilligers over maaltijden
De tante die hier werkt, bereidt drie maaltijden per dag. Het zijn letterlijk huisgemaakte maaltijden.Ze kan echt geweldig koken!!! Er zijn geen kosten voor de maaltijden, wat ook fijn is, en soms gaan de medewerkers uit eten of bestellen ze eten. Je hoeft je helemaal geen zorgen te maken over de maaltijden!
Mijn advies aan toekomstige vrijwilligers over wat ze moeten meenemen
Behalve je persoonlijke spullen is werkelijk alles aanwezig, dus je hoeft je nergens druk om te maken. Iedereen verwelkomt je vriendelijk en met een open blik!!
©Korea gapyear
Wat ik fijn vond aan mijn deelname aan het gapyear-kampprogramma.Wat me raakte, wat ik heb geleerd en welke inzichten ik heb opgedaan
Om te beginnen was ik heel blij dat ik Busan, waar ik altijd al naartoe wilde, kon bezoeken en tegelijkertijd in een guesthouse kon verblijven. Gelukkig,Er waren veel gasten uit Groot-China, waardoor ik volop kansen had om Chinees te spreken. Ik denk dat de charme van een guesthouse is dat mensen elkaar telkens begroeten en met een glimlach een praatje maken.Soms was ik heel dankbaar wanneer ik lokale gerechten of cadeautjes als souvenirs kreeg. Ik besefte dat ik gasten, zelfs als ik moe was, altijd energiek en oprecht moest behandelen en moest proberen nog een woordje extra te zeggen. Ik vond het ook jammer dat ik niet met de gasten naar restaurants kon gaan of met hen kon reizen.
Mijn eerste Soom-feest met gasten die tot diep in de nacht plezier maakten: de Japanse kunstenaar TAKURO, de veelzijdige Japanner HIROSI, de Fransman KEVIN die ik vaak op straat tegenkwam, een Singaporese studente die me een donut gaf toen ik erg honger had, een Maleisisch gezin dat kleding schonk voor de volgende Maleisische moslimgast, Maleisische vrienden met wie ik afsprak elkaar te zien als ik Maleisië zou bezoeken, en de Maleisische eigenaar die me met een vrolijke stem bedankte en me zelfs eten gaf!
Tot slot voelden mevrouw Han Hyemi en meneer Choi Minsu, die langere tijd verbleven, als familieleden. Ik was erg op hen gesteld en vond het heel verdrietig toen we afscheid namen. De medewerkers van Soom Guesthouse ontmoeten, die een maand lang als familie voelden, was een heel fijne en dierbare ervaring.
Heb je veranderingen bij jezelf ervaren toen je jezelf vóór en na deelname aan het gapyear-programma met elkaar vergeleek?
Waar ik me het meest zorgen over maakte en het meest naar uitkeek, was mijn zelfvertrouwen in contact met buitenlanders.
Hoewel het nog steeds moeilijk is om lange gesprekken te voeren, zijn mijn gebrek aan zelfvertrouwen en mijn aarzeling veel minder geworden dan vroeger. Ik merkte dat mensen me begrijpen en op me wachten als ze zien dat ik mijn best doe om één of twee woorden te spreken, ook al ben ik niet vloeiend. Ik probeer ook zelf proactief te veranderen en meer tijd alleen door te brengen. Daardoor had ik tijd om mezelf te overdenken, na te denken over de toekomst en aan zelfreflectie te doen. Het was dus een periode waarin ik verder kon groeien.
Vertel over je persoonlijke reisroute tijdens het gapyear. (Heb je aanbevolen plekken, routes of reisplannen?)
*Metrolijnen en routes
Reisroute met metrolijn 1
: Station Toseong (Gamcheon Culture Village) - Station Nampo (Gwangbok-ro in Nampo-dong, eetstraat) - Station Jagalchi (Jagalchi Market, Gukje Market, Bupyeong (Kkangtong) Market, boekenstraat Bosudong) - Station Busan (Chinatown, fonteinshow bij station Busan)
: Neem vanaf station Sinpyeong de bus naar het strand van Dadaepo / de zonsondergangfontein van Dadaepo
Reisroute met metrolijn 2
: Station Seomyeon (winkelen, eetstraten) - Station Daeyeon (restaurant Ssangdungi Gukbap) - Stations Pukyong/Kyungsung University (universiteitswijk) - Station Gwangalli (strand van Gwangalli) - Station Centum City (warenhuis Shinsegae, Busan Cinema Center) - Busan Museum (stedelijk museum van Busan) - Station Dongbaek (Dongbaek-eiland) - Haeundae (strand van Haeundae, weg Dalmaji-gil)
**From Pukyong and Kyungsung University stations you can take a bus to Igidae Park, Busan UN Park, Peace Park, or the Busan Museum.
©Korea gapyear
Het runnen van een guesthouse en het ontmoeten van mensen die ik voor het eerst zag, naar hun verhalen luisteren en met hen communiceren, maakten me proactiever en socialer en gaven me meer zelfvertrouwen. Alleen al hierdoor heb ik, denk ik, iets heel waardevols gewonnen. Contact met mensen die je voor het eerst ontmoet, is een groot voordeel en een unieke charme van guesthouses.
- Busan — Ik wil er wonen. De bruisende tweede stad / Jeong Ji-yoon, gapyear-deelnemer / Gapper / Gapyear van 4 weken |
Voordat ik aan het gapyear-programma begon, wilde ik proberen in een andere regio te wonen. Na wat zoeken en informatie opzoeken, bleek het gapyear-programma precies wat ik zocht. Tijdens mijn reizen in Busan wilde ik er heel graag wonen. Omdat ik tijdens mijn reizen in guesthouses verbleef, leek het me ook leuk om in een guesthouse te werken.
De dag waarop ik vol verwachting en zenuwen bij het guesthouse aankwam, het personeel begroette, mijn eigen plannen maakte en mijn eerste stap zette, staat me nog helder bij.De belangrijkste taak tijdens het gapyear was schoonmaken. Eigenlijk had ik geen idee dat het om schoonmaakwerk zou gaan. Ik dacht dat schoonmaken slechts eenvoudige ondersteunende taken inhield, maar het was iets vermoeiender dan ik had verwacht. Na ongeveer een week was ik er al aan gewend. Terwijl ik geleidelijk de werkzaamheden bij de balie leerde, kreeg ik ook inzicht in de dagelijkse gang van zaken bij SUM Guesthouse.Omdat ik tijdens het gapyear vier uur per dag werkte, was de rest van de tijd helemaal vrij.
In mijn vrije tijd verkende ik Busan. Ook was het aan mij om mijn eigen tijd efficiënt te besteden. Om mijn tijd goed te benutten, zocht ik naar festivals in Busan en bijeenkomsten waar ik buitenlanders kon ontmoeten.Als ik er nu op terugkijk, vind ik het jammer dat ik mijn tijd niet efficiënter heb besteed. Er waren dagen waarop ik tijd verspilde die ik voor mijn persoonlijke ontwikkeling had kunnen gebruiken. Toch hebben het runnen van het guesthouse en het ontmoeten van mensen die ik voor het eerst zag, naar hun verhalen luisteren en met hen communiceren, me proactiever en socialer gemaakt en me meer zelfvertrouwen gegeven. Alleen al hierdoor heb ik, denk ik, iets heel waardevols gewonnen. Contact met mensen die je voor het eerst ontmoet, is een groot voordeel en een unieke charme van guesthouses.
©Korea gapyear
Sommige gasten komen naar het guesthouse omdat ze weten wat ze kunnen verwachten, terwijl anderen er zonder voorkennis komen. Daardoor verschilt hun ervaring. Soms voelen gasten die er niet bekend mee zijn zich ongemakkelijk of willen ze van kamer wisselen. Dat vond ik erg jammer.Aan de andere kant kwamen er heel wat mensen die de charme van het guesthouse kenden en er juist door werden aangetrokken. Tijdens het SUM-feest leerde ik mensen kennen en hoorde en leerde ik nieuwe dingen... Het was een geweldige tijd.Omdat er bij SUM Guesthouse veel gasten uit Groot-China verbleven, kreeg ik de kans om het Chinees dat ik was vergeten weer te gebruiken. Omdat ik graag meer met de gasten wilde praten, was het ook een kans om Chinees te leren. Bovendien kreeg ik er veel motivatie om Engels te studeren.
Een klein punt van spijt was dat ik, omdat ik zelf ook uit een andere regio kom, de gasten maar beperkt over Busan kon vertellen. Daarom reisde ik meer rond om Busan te leren kennen, volgde ik het lokale nieuws en bezocht ik veel populaire restaurants. Zo raakte ik nieuwsgierig naar de geschiedenis van Busan en bezocht ik musea. Ik voelde me erg trots op de fijne tijd die ik had gehad.
Eerlijk gezegd twijfelde ik, omdat er geen ervaringen of recensies waren over het gapyear-programma ‘Ik wil er wonen’, maar het bleek een ontzettend bevredigend programma! In de toekomst wil ik actief deelnemen aan gapyear-programma’s en tijd vrijmaken om allerlei ervaringen op te doen en mezelf verder te ontwikkelen. Op basis van die ervaringen wil ik ooit mijn eigen gapyear-programma samenstellen! Ik wil zowel mezelf als Gapyear bedanken voor de maand die bittersweet maar toch vervullend was. *^^*
Welke aanvullende informatie had je nodig voordat je deelnam, nadat je de informatie over het gapyear-programma had gelezen? Of wat bleek in werkelijkheid anders te zijn?
Ik had me meer moeten verdiepen in Busan en gesprekjes moeten voorbereiden om met buitenlandse bezoekers te voeren. Ook had ik me vóór deelname beter moeten informeren over de taken die ik tijdens het programma zou uitvoeren.
Gedenkwaardige, leuke ervaringen (of vervelende ervaringen en oplossingen) tijdens deelname aan het gapyear-programma
Bij het ‘SUM GUESTHOUSE’ waar ik verbleef, organiseren ze elke vrijdag een ‘SUM PARTY’ als er genoeg mensen zijn. In het begin hing er een wat ongemakkelijke sfeermaar ook al verliep de communicatie moeizaam, toch deelden en bespraken mensen van alles met elkaar. Ondanks dat het een bescheiden feestje was, vond ik de herinneringen eraan en de sfeer waarin er voortdurend werd gelachen erg fijn.
Mijn advies over taalgebruik tijdens het gapyear-programma (manieren om je vooraf voor te bereiden enz.)
Je hoeft eigenlijk niet vloeiend te zijn, maar ik denk dat je een waardevollere tijd aan het gapyear-programma beleeft als je goed genoeg bent om verzoeken van gasten af te handelen en eenvoudige gesprekken te voeren.
Mijn advies aan toekomstige vrijwilligers over de accommodatie
Wat de accommodatie betreft waren er geen grote ongemakken, maar mensen die gevoelig zijn voor geluid kunnen ’s nachts last hebben van wat lawaai. Als je daar gevoelig voor bent, is het een goed idee om oordopjes mee te nemen ^^
Mijn advies aan toekomstige vrijwilligers over maaltijden
De tante die hier werkt, bereidt drie maaltijden per dag. Het zijn letterlijk huisgemaakte maaltijden.Ze kan echt geweldig koken!!! Er zijn geen kosten voor de maaltijden, wat ook fijn is, en soms gaan de medewerkers uit eten of bestellen ze eten. Je hoeft je helemaal geen zorgen te maken over de maaltijden!
Mijn advies aan toekomstige vrijwilligers over wat ze moeten meenemen
Behalve je persoonlijke spullen is werkelijk alles aanwezig, dus je hoeft je nergens druk om te maken. Iedereen verwelkomt je vriendelijk en met een open blik!!
©Korea gapyear
Wat ik fijn vond aan mijn deelname aan het gapyear-kampprogramma.Wat me raakte, wat ik heb geleerd en welke inzichten ik heb opgedaan
Om te beginnen was ik heel blij dat ik Busan, waar ik altijd al naartoe wilde, kon bezoeken en tegelijkertijd in een guesthouse kon verblijven. Gelukkig,Er waren veel gasten uit Groot-China, waardoor ik volop kansen had om Chinees te spreken. Ik denk dat de charme van een guesthouse is dat mensen elkaar telkens begroeten en met een glimlach een praatje maken.Soms was ik heel dankbaar wanneer ik lokale gerechten of cadeautjes als souvenirs kreeg. Ik besefte dat ik gasten, zelfs als ik moe was, altijd energiek en oprecht moest behandelen en moest proberen nog een woordje extra te zeggen. Ik vond het ook jammer dat ik niet met de gasten naar restaurants kon gaan of met hen kon reizen.
Mijn eerste Soom-feest met gasten die tot diep in de nacht plezier maakten: de Japanse kunstenaar TAKURO, de veelzijdige Japanner HIROSI, de Fransman KEVIN die ik vaak op straat tegenkwam, een Singaporese studente die me een donut gaf toen ik erg honger had, een Maleisisch gezin dat kleding schonk voor de volgende Maleisische moslimgast, Maleisische vrienden met wie ik afsprak elkaar te zien als ik Maleisië zou bezoeken, en de Maleisische eigenaar die me met een vrolijke stem bedankte en me zelfs eten gaf!
Tot slot voelden mevrouw Han Hyemi en meneer Choi Minsu, die langere tijd verbleven, als familieleden. Ik was erg op hen gesteld en vond het heel verdrietig toen we afscheid namen. De medewerkers van Soom Guesthouse ontmoeten, die een maand lang als familie voelden, was een heel fijne en dierbare ervaring.
Heb je veranderingen bij jezelf ervaren toen je jezelf vóór en na deelname aan het gapyear-programma met elkaar vergeleek?
Waar ik me het meest zorgen over maakte en het meest naar uitkeek, was mijn zelfvertrouwen in contact met buitenlanders.
Hoewel het nog steeds moeilijk is om lange gesprekken te voeren, zijn mijn gebrek aan zelfvertrouwen en mijn aarzeling veel minder geworden dan vroeger. Ik merkte dat mensen me begrijpen en op me wachten als ze zien dat ik mijn best doe om één of twee woorden te spreken, ook al ben ik niet vloeiend. Ik probeer ook zelf proactief te veranderen en meer tijd alleen door te brengen. Daardoor had ik tijd om mezelf te overdenken, na te denken over de toekomst en aan zelfreflectie te doen. Het was dus een periode waarin ik verder kon groeien.
Vertel over je persoonlijke reisroute tijdens het gapyear. (Heb je aanbevolen plekken, routes of reisplannen?)
*Metrolijnen en routes
Reisroute met metrolijn 1
: Station Toseong (Gamcheon Culture Village) - Station Nampo (Gwangbok-ro in Nampo-dong, eetstraat) - Station Jagalchi (Jagalchi Market, Gukje Market, Bupyeong (Kkangtong) Market, boekenstraat Bosudong) - Station Busan (Chinatown, fonteinshow bij station Busan)
: Neem vanaf station Sinpyeong de bus naar het strand van Dadaepo / de zonsondergangfontein van Dadaepo
Reisroute met metrolijn 2
: Station Seomyeon (winkelen, eetstraten) - Station Daeyeon (restaurant Ssangdungi Gukbap) - Stations Pukyong/Kyungsung University (universiteitswijk) - Station Gwangalli (strand van Gwangalli) - Station Centum City (warenhuis Shinsegae, Busan Cinema Center) - Busan Museum (stedelijk museum van Busan) - Station Dongbaek (Dongbaek-eiland) - Haeundae (strand van Haeundae, weg Dalmaji-gil)
**From Pukyong and Kyungsung University stations you can take a bus to Igidae Park, Busan UN Park, Peace Park, or the Busan Museum.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
