Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Iemand geworden die moeilijke uitdagingen tot een goed einde brengt #Een prachtige ervaring waarbij ik de innerlijke schoonheid van Jeju ontdekte #Het was zwaar, maar een werkelijk geweldige ervaring
©Korea gapyear
Het was fijn om mensen te ontmoeten die alleen reisden. Met de auto is het lastig om het landschap van Jeju van dichtbij te bekijken, maar fietsen is—ook al is het inspannend—een mooie manier om de kustlijn te zien en meteen wat beweging te krijgen. Dat vond ik erg prettig.
-De Jeju Blue Bike-tocht, op de wind mee en dromend op weg / Noh Min-su, gapyearreiziger (gapper) |
Ik ben Noh Min-su, 26 jaar oud en afgestudeerd aan de Jungwon University in 2013. Ik sport graag, dus ik fiets veel en heb verschillende sporten uitgeprobeerd. Omdat ik laat was begonnen, wilde ik van alles proberen. Toen ik online zocht, ontdekte ik een programma dat ‘gap year’ heette en voelde ik dat dit precies was wat ik zocht. Het was vakantie en ik was al een tijdje niet op Jeju geweest, dus meldde ik me aan om Jeju te bezoeken en wat te sporten. Toen ik mensen vertelde dat ik met de fiets rond Jeju zou reizen, reageerden ze dat het zwaar zou worden en vroegen ze waarom ik dat zou doen. Zelf dacht ik gewoon dat het wel zou lukken, maar naarmate de datum dichterbij kwam, vroeg ik me toch af of ik het echt zou kunnen. Maar ik had eenmaal besloten het te doen, dus dacht ik: ik waag het erop.Met die instelling stapte ik op het vliegtuig naar Jeju.
Toen ik op Jeju aankwam en de fiets ophaalde, dacht ik: ‘Nu begint het echt.’ Maar meteen gebeurde er iets onverwachts: ik was vergeten een kortingsbon op te halen... Vanaf dat moment begon de fietstocht pas echt. Ik ging terug naar het vliegveld om de bon op te halen, maar op de terugweg raakte ik de weg kwijt. De eigenaar belde en we waren bijna bij het vliegveld afgesproken; nadat de eigenaar was vertrokken, ging ik op weg naar Yongduam, mijn eerste bestemming.
Yongduam (Drakenkoprots)Het lag dicht bij het vliegveld en er was veel volk. Ik had niet beseft dat de zee bij Jeju zo mooi was; zelfs vanaf boven kon je het water in kijken. Ik genoot er in stilte van en fietste verder naar de volgende bestemming.Iho Tewoo-strandVia de kustweg bereikte ik al snel het strand van Iho Tewoo. Er waren niet veel mensen. Ik kwam even op adem en ging toen verder naar de volgende plek: het strand van Gwakji Gwameul.
Maar door het warme weer voelde ik mijn uithoudingsvermogen afnemen. Ik had zo’n dorst dat ik bij een buurtwinkel stopte om iets te drinken te kopen en nieuwe energie op te doen. Daarna fietste ik verder. Het was warm en zwaar, maar terwijl ik fietste en de zeelucht van Jeju opsnoof, begon ik te zingen. En toen...Strand van Gwakji GwameulIk kwam aan, rustte opnieuw even uit en ging toen verder naar de volgende bestemming,Strand van HyeopjaeHet kostte wat tijd om bij het strand van Hyeopjae te komen, en er waren behoorlijk wat mensen. Ik twijfelde lang: zou ik nog even blijven of verdergaan? Uiteindelijk besloot ik kort te blijven, mijn zwemkleding aan te trekken en op het strand naar de zee te kijken. Ik ging niet het water in vanwege mijn telefoon, dus zat ik gewoon een tijdje en ging daarna verder naar de volgende bestemming.
De volgende bestemming wasHallim Parkdat vlak bij het strand van Hyeopjae lag. Omdat ik vertraging had opgelopen, kwam ik niet verder dan de ingang van Hallim Park. Daarna ging ik op weg naar de volgende bestemming, Bangnimwon, en daar raakte ik helemaal van in paniek. Ik bleef Naver Maps openen en mensen de weg vragen, maar steeds had ik het gevoel dat ik via vreemde plekken werd gestuurd. Eerst stond er 2 km, daarna werd het na een stukje 3 km, vervolgens 4 km en toen weer 2 km... Bovendien liep de weg bergop en kreeg ik te horen dat ik terug moest via dezelfde weg als waarlangs ik gekomen was. Dat was echt frustrerend... Waarom was ik hierheen gekomen...? Na lang ronddwalen kwam ik eindelijk om half zes aan.
Ik ging naar binnen en bekeek alles snel. Toen ik weer naar buiten kwam, zei een medewerker dat ik morgen terug moest komen om alles goed te bekijken als ik geen tijd had. Ik zei: ‘Geeft niet, ik heb alles gezien,’ en wilde vertrekken, maar ze stonden erop me iets kouds te drinken te geven. Ik koelde even af en vertrok toen naar mijn accommodatie. Ook om daar te komen moest ik de weg vragen; ik wist met moeite een kruispunt te bereiken, maar op de kaart stond niet precies waar ik moest afslaan. Uiteindelijk belde ik de eigenaar, die me kwam ophalen, en ging ik naar binnen. Zodra ik binnen was, waste ik me en rustte ik goed uit voor de tocht van de volgende dag.
©Korea gapyear
Op de tweede dag ging ik eerst naarde haven van Moseulpoen bezocht ik een plek in de haven van Moseulpo die bekendstaat omSanbang Restaurant, om milmyeon op Jeju-wijze (tarwenoedels) te proberen.Ik kwam rond 10.35 uur aan. Toen ik het vroeg, zeiden ze dat ze om 11 uur opengingen, dus besloot ik te wachten. Langzaam kwamen er mensen aan en vormden zich ongeveer zeven groepjes. Ik besloot er te eten en wachtte. Toen ik de noedels kreeg, bleken ze dikker te zijn dan de noedels in naengmyeon.
Na het eten van milmyeon ging ik naarSongaksan (de berg Songak)De weg naar Songaksan was niet zo moeilijk. Toen ik aankwam, een stukje omhoog klom en naar beneden keek, kon ik het uitzicht alleen maar bewonderen. Nadat ik een stukje had geklommen en weer naar beneden was gekomen, ging ik naarde Yongmeori-kusten ging daarheen. Voor de Yongmeori-kust moest je 2.000 won entree betalen. De golven sloegen hard tegen de kust en het leek alsof ze tot aan mijn plek konden komen. Nadat ik daar zo had rondgelopen, kwam eindelijk datgene waarop ik had gewacht...de koolzuurhoudende warmwaterbronnen van SanbangsanDaar ging ik heen. De warmwaterbron leek niet erg groot. Toen ik voor het eerst binnenkwam, zag ik een melkachtig gekleurd bad. Ernaast stond een bord met uitleg over hoe je van de warmwaterbron kon genieten. Ik las het en volgde de aanwijzingen. Het voelde echt alsof de koolzuurbelletjes aan mijn lichaam bleven kleven; dat was fascinerend. Nadat ik de warmwaterbron had verlaten, ging ik nu naar...Jeju World Cup StadiumIk fietste erheen, maar dit was een bijzonder zwaar traject. Auto’s en scooters zoefden voorbij en er lag een steil stuk bergop voor me, dus het was erg zwaar.
Na een zware tocht bereikte ik Jeju World Cup Stadium. Ik zag dat het een soort koepel had, net als een buitenlands stadion. Nadat ik er even had rondgekeken, fietste ik richting Oedolgae en de Cheonjiyeon-waterval. Toen ik bij Oedolgae aankwam, waren er veel Chinese toeristen. Tegen die tijd was ik uitgeput en heb ik de bezienswaardigheden niet echt goed bekeken; ik was vooral bezig om bij mijn accommodatie te komen. Daarna...Cheonjiyeon-watervalDaar ging ik heen. Bij de Cheonjiyeon-waterval waren veel mensen, voornamelijk Koreanen. Nadat ik de verfrissende waterval had bekeken, ging ik naar mijn accommodatie. Het leek erop dat het pension duikactiviteiten aanbood, want er waren veel mensen die kwamen duiken.
Ik bracht daar de tweede nacht door en de volgende dag...Namwonging ik die kant op.Het schilderachtige gebied Namwon KeuneongIk ging erheen en het uitzicht op de kust was prachtig. Maar op de kliffen stond een harde wind en dat was eng, dus ging ik snel weer verder. En toen...Shin Young Film MuseumIk fietste erlangs en ging verder naar Jeju Folk Village.Jeju Folk VillageIk kwam aan; het miezerde even, alsof het zou gaan regenen, maar daarna hield het op. Ik maakte dus snel een rondje en ging naar het nabijgelegen...strand van PyoseonDaar ging ik heen. De kust leek daar ongewoon ondiep. Op weg naar buiten stopte ik bij een populair restaurant en at ik abalone-stoofpot in een stenen pot. Er zaten allerlei soorten zeevruchten in en het was pittig en heerlijk.
©Korea gapyear
DaarnaSeopjikojiIk ging die kant op. Ook richting Seopjikoji stond er veel wind, waardoor de fiets niet goed vooruitkwam. Tegen de wind in...
Ik ging die kant op. Bij Seongsan Ilchulbong waren ook veel Chinese toeristen; ik hoorde veel Chinees. Ik bezocht Seongsan Ilchulbong als laatste bestemming en ging daarna naar het nabijgelegen Seongsan Guesthouse. Toen ik aankwam, waren er twee mensen op de kamer die zeiden dat ze ook met de fiets waren gekomen. We praatten wat en gingen daarna avondeten. Na het eten kletsten we nog even aan de kust, waarna we naar binnen gingen en gingen slapen.
De volgende ochtend regende het al vroeg. We pakten met z’n drieën onze tassen in regenhoezen, bonden ze achterop vast en gingen op weg naar het windmolenpark. Maar een van hen kreeg een lekke band, dus ging ik alvast vooruit naar...Maze LandIk ging even langs bij Maze Land en sprak af om elkaar later weer te treffen. Daar loste ik de doolhof op en kwam ik eruit. In het stenen doolhof raakte ik helemaal de weg kwijt en het duurde lang voordat ik de uitgang vond. Toen ik eruit kwam, belden ze me en spraken we af bij het Antijapanse Museum. Na ongeveer veertig minuten kwamen we bij elkaar en...het gebied van het zwarte zandstrandWe gingen die kant op. Eerst gingen we naar de plek waar bronwater uit de grond komt en lieten we onze voeten erin weken. Het water was echt ijskoud. Na die koude ervaring gingen we eten. We aten gestoofde makreel en een setmaaltijd met tilefish en gingen daarna naar het zwarte zandstrand. Het zand daar was echt zwart. Ik zag het voor het eerst en vond het fascinerend. Nadat we de laatste bestemming hadden bezocht, gingen we naar Jeju Airport. Zo kwam...mijn eerste fietstocht van vier dagen en drie nachtentot een einde. Tijdens de vlucht naar het eiland Jeju voelde ik me een beetje teleurgesteld en was ik moe, maar het werd een mooie ervaring.
Over wat ik heb meegemaakt tijdens het gapyearkamp: wat ik fijn vond, wat me raakte, wat ik heb geleerd, wat ik me heb gerealiseerd, enzovoort.
Tijdens het gapyearprogramma vond ik het fijn om mensen te ontmoeten die individueel waren gekomen, ook al deden we niet precies hetzelfde programma. Vanuit een auto is het moeilijk om het landschap van Jeju in detail te zien. Fietsen is zwaar, maar je kunt wel de prachtige kust zien en tegelijk bewegen; dat vond ik prettig. Ik nam niet de kustweg, maar ging het binnenland in, waar de wegen erg lastig waren. Daarom vroeg ik mensen om de weg, en iedereen was vriendelijk en legde alles goed uit. Hoewel ik verdwaalde doordat de wegen moeilijk waren, raakte ik ontroerd door de vriendelijkheid van de inwoners van Jeju.
Vertel ons over je eigen reisroute tijdens de gapyearperiode.
I went on a 3-night, 4-day trip, and I think the coastal road is better for cycling. The inland areas are car roads, so there are uphill sections and it''s harder to find your way. If you plan a bicycle trip, making it about 4 nights and 5 days will let you leisurely follow the coastal road and visit nearby attractions.Ik volgde de route die het gapyearprogramma aanraadde, en dat ging prima.
©Korea gapyear
Het was fijn om mensen te ontmoeten die alleen reisden. Met de auto is het lastig om het landschap van Jeju van dichtbij te bekijken, maar fietsen is—ook al is het inspannend—een mooie manier om de kustlijn te zien en meteen wat beweging te krijgen. Dat vond ik erg prettig.
-De Jeju Blue Bike-tocht, op de wind mee en dromend op weg / Noh Min-su, gapyearreiziger (gapper) |
Ik ben Noh Min-su, 26 jaar oud en afgestudeerd aan de Jungwon University in 2013. Ik sport graag, dus ik fiets veel en heb verschillende sporten uitgeprobeerd. Omdat ik laat was begonnen, wilde ik van alles proberen. Toen ik online zocht, ontdekte ik een programma dat ‘gap year’ heette en voelde ik dat dit precies was wat ik zocht. Het was vakantie en ik was al een tijdje niet op Jeju geweest, dus meldde ik me aan om Jeju te bezoeken en wat te sporten. Toen ik mensen vertelde dat ik met de fiets rond Jeju zou reizen, reageerden ze dat het zwaar zou worden en vroegen ze waarom ik dat zou doen. Zelf dacht ik gewoon dat het wel zou lukken, maar naarmate de datum dichterbij kwam, vroeg ik me toch af of ik het echt zou kunnen. Maar ik had eenmaal besloten het te doen, dus dacht ik: ik waag het erop.Met die instelling stapte ik op het vliegtuig naar Jeju.
Toen ik op Jeju aankwam en de fiets ophaalde, dacht ik: ‘Nu begint het echt.’ Maar meteen gebeurde er iets onverwachts: ik was vergeten een kortingsbon op te halen... Vanaf dat moment begon de fietstocht pas echt. Ik ging terug naar het vliegveld om de bon op te halen, maar op de terugweg raakte ik de weg kwijt. De eigenaar belde en we waren bijna bij het vliegveld afgesproken; nadat de eigenaar was vertrokken, ging ik op weg naar Yongduam, mijn eerste bestemming.
Yongduam (Drakenkoprots)Het lag dicht bij het vliegveld en er was veel volk. Ik had niet beseft dat de zee bij Jeju zo mooi was; zelfs vanaf boven kon je het water in kijken. Ik genoot er in stilte van en fietste verder naar de volgende bestemming.Iho Tewoo-strandVia de kustweg bereikte ik al snel het strand van Iho Tewoo. Er waren niet veel mensen. Ik kwam even op adem en ging toen verder naar de volgende plek: het strand van Gwakji Gwameul.
Maar door het warme weer voelde ik mijn uithoudingsvermogen afnemen. Ik had zo’n dorst dat ik bij een buurtwinkel stopte om iets te drinken te kopen en nieuwe energie op te doen. Daarna fietste ik verder. Het was warm en zwaar, maar terwijl ik fietste en de zeelucht van Jeju opsnoof, begon ik te zingen. En toen...Strand van Gwakji GwameulIk kwam aan, rustte opnieuw even uit en ging toen verder naar de volgende bestemming,Strand van HyeopjaeHet kostte wat tijd om bij het strand van Hyeopjae te komen, en er waren behoorlijk wat mensen. Ik twijfelde lang: zou ik nog even blijven of verdergaan? Uiteindelijk besloot ik kort te blijven, mijn zwemkleding aan te trekken en op het strand naar de zee te kijken. Ik ging niet het water in vanwege mijn telefoon, dus zat ik gewoon een tijdje en ging daarna verder naar de volgende bestemming.
De volgende bestemming wasHallim Parkdat vlak bij het strand van Hyeopjae lag. Omdat ik vertraging had opgelopen, kwam ik niet verder dan de ingang van Hallim Park. Daarna ging ik op weg naar de volgende bestemming, Bangnimwon, en daar raakte ik helemaal van in paniek. Ik bleef Naver Maps openen en mensen de weg vragen, maar steeds had ik het gevoel dat ik via vreemde plekken werd gestuurd. Eerst stond er 2 km, daarna werd het na een stukje 3 km, vervolgens 4 km en toen weer 2 km... Bovendien liep de weg bergop en kreeg ik te horen dat ik terug moest via dezelfde weg als waarlangs ik gekomen was. Dat was echt frustrerend... Waarom was ik hierheen gekomen...? Na lang ronddwalen kwam ik eindelijk om half zes aan.
Ik ging naar binnen en bekeek alles snel. Toen ik weer naar buiten kwam, zei een medewerker dat ik morgen terug moest komen om alles goed te bekijken als ik geen tijd had. Ik zei: ‘Geeft niet, ik heb alles gezien,’ en wilde vertrekken, maar ze stonden erop me iets kouds te drinken te geven. Ik koelde even af en vertrok toen naar mijn accommodatie. Ook om daar te komen moest ik de weg vragen; ik wist met moeite een kruispunt te bereiken, maar op de kaart stond niet precies waar ik moest afslaan. Uiteindelijk belde ik de eigenaar, die me kwam ophalen, en ging ik naar binnen. Zodra ik binnen was, waste ik me en rustte ik goed uit voor de tocht van de volgende dag.
©Korea gapyear
Op de tweede dag ging ik eerst naarde haven van Moseulpoen bezocht ik een plek in de haven van Moseulpo die bekendstaat omSanbang Restaurant, om milmyeon op Jeju-wijze (tarwenoedels) te proberen.Ik kwam rond 10.35 uur aan. Toen ik het vroeg, zeiden ze dat ze om 11 uur opengingen, dus besloot ik te wachten. Langzaam kwamen er mensen aan en vormden zich ongeveer zeven groepjes. Ik besloot er te eten en wachtte. Toen ik de noedels kreeg, bleken ze dikker te zijn dan de noedels in naengmyeon.
Na het eten van milmyeon ging ik naarSongaksan (de berg Songak)De weg naar Songaksan was niet zo moeilijk. Toen ik aankwam, een stukje omhoog klom en naar beneden keek, kon ik het uitzicht alleen maar bewonderen. Nadat ik een stukje had geklommen en weer naar beneden was gekomen, ging ik naarde Yongmeori-kusten ging daarheen. Voor de Yongmeori-kust moest je 2.000 won entree betalen. De golven sloegen hard tegen de kust en het leek alsof ze tot aan mijn plek konden komen. Nadat ik daar zo had rondgelopen, kwam eindelijk datgene waarop ik had gewacht...de koolzuurhoudende warmwaterbronnen van SanbangsanDaar ging ik heen. De warmwaterbron leek niet erg groot. Toen ik voor het eerst binnenkwam, zag ik een melkachtig gekleurd bad. Ernaast stond een bord met uitleg over hoe je van de warmwaterbron kon genieten. Ik las het en volgde de aanwijzingen. Het voelde echt alsof de koolzuurbelletjes aan mijn lichaam bleven kleven; dat was fascinerend. Nadat ik de warmwaterbron had verlaten, ging ik nu naar...Jeju World Cup StadiumIk fietste erheen, maar dit was een bijzonder zwaar traject. Auto’s en scooters zoefden voorbij en er lag een steil stuk bergop voor me, dus het was erg zwaar.
Na een zware tocht bereikte ik Jeju World Cup Stadium. Ik zag dat het een soort koepel had, net als een buitenlands stadion. Nadat ik er even had rondgekeken, fietste ik richting Oedolgae en de Cheonjiyeon-waterval. Toen ik bij Oedolgae aankwam, waren er veel Chinese toeristen. Tegen die tijd was ik uitgeput en heb ik de bezienswaardigheden niet echt goed bekeken; ik was vooral bezig om bij mijn accommodatie te komen. Daarna...Cheonjiyeon-watervalDaar ging ik heen. Bij de Cheonjiyeon-waterval waren veel mensen, voornamelijk Koreanen. Nadat ik de verfrissende waterval had bekeken, ging ik naar mijn accommodatie. Het leek erop dat het pension duikactiviteiten aanbood, want er waren veel mensen die kwamen duiken.
Ik bracht daar de tweede nacht door en de volgende dag...Namwonging ik die kant op.Het schilderachtige gebied Namwon KeuneongIk ging erheen en het uitzicht op de kust was prachtig. Maar op de kliffen stond een harde wind en dat was eng, dus ging ik snel weer verder. En toen...Shin Young Film MuseumIk fietste erlangs en ging verder naar Jeju Folk Village.Jeju Folk VillageIk kwam aan; het miezerde even, alsof het zou gaan regenen, maar daarna hield het op. Ik maakte dus snel een rondje en ging naar het nabijgelegen...strand van PyoseonDaar ging ik heen. De kust leek daar ongewoon ondiep. Op weg naar buiten stopte ik bij een populair restaurant en at ik abalone-stoofpot in een stenen pot. Er zaten allerlei soorten zeevruchten in en het was pittig en heerlijk.
©Korea gapyear
DaarnaSeopjikojiIk ging die kant op. Ook richting Seopjikoji stond er veel wind, waardoor de fiets niet goed vooruitkwam. Tegen de wind in...
Ik ging die kant op. Bij Seongsan Ilchulbong waren ook veel Chinese toeristen; ik hoorde veel Chinees. Ik bezocht Seongsan Ilchulbong als laatste bestemming en ging daarna naar het nabijgelegen Seongsan Guesthouse. Toen ik aankwam, waren er twee mensen op de kamer die zeiden dat ze ook met de fiets waren gekomen. We praatten wat en gingen daarna avondeten. Na het eten kletsten we nog even aan de kust, waarna we naar binnen gingen en gingen slapen.
De volgende ochtend regende het al vroeg. We pakten met z’n drieën onze tassen in regenhoezen, bonden ze achterop vast en gingen op weg naar het windmolenpark. Maar een van hen kreeg een lekke band, dus ging ik alvast vooruit naar...Maze LandIk ging even langs bij Maze Land en sprak af om elkaar later weer te treffen. Daar loste ik de doolhof op en kwam ik eruit. In het stenen doolhof raakte ik helemaal de weg kwijt en het duurde lang voordat ik de uitgang vond. Toen ik eruit kwam, belden ze me en spraken we af bij het Antijapanse Museum. Na ongeveer veertig minuten kwamen we bij elkaar en...het gebied van het zwarte zandstrandWe gingen die kant op. Eerst gingen we naar de plek waar bronwater uit de grond komt en lieten we onze voeten erin weken. Het water was echt ijskoud. Na die koude ervaring gingen we eten. We aten gestoofde makreel en een setmaaltijd met tilefish en gingen daarna naar het zwarte zandstrand. Het zand daar was echt zwart. Ik zag het voor het eerst en vond het fascinerend. Nadat we de laatste bestemming hadden bezocht, gingen we naar Jeju Airport. Zo kwam...mijn eerste fietstocht van vier dagen en drie nachtentot een einde. Tijdens de vlucht naar het eiland Jeju voelde ik me een beetje teleurgesteld en was ik moe, maar het werd een mooie ervaring.
Over wat ik heb meegemaakt tijdens het gapyearkamp: wat ik fijn vond, wat me raakte, wat ik heb geleerd, wat ik me heb gerealiseerd, enzovoort.
Tijdens het gapyearprogramma vond ik het fijn om mensen te ontmoeten die individueel waren gekomen, ook al deden we niet precies hetzelfde programma. Vanuit een auto is het moeilijk om het landschap van Jeju in detail te zien. Fietsen is zwaar, maar je kunt wel de prachtige kust zien en tegelijk bewegen; dat vond ik prettig. Ik nam niet de kustweg, maar ging het binnenland in, waar de wegen erg lastig waren. Daarom vroeg ik mensen om de weg, en iedereen was vriendelijk en legde alles goed uit. Hoewel ik verdwaalde doordat de wegen moeilijk waren, raakte ik ontroerd door de vriendelijkheid van de inwoners van Jeju.
Vertel ons over je eigen reisroute tijdens de gapyearperiode.
I went on a 3-night, 4-day trip, and I think the coastal road is better for cycling. The inland areas are car roads, so there are uphill sections and it''s harder to find your way. If you plan a bicycle trip, making it about 4 nights and 5 days will let you leisurely follow the coastal road and visit nearby attractions.Ik volgde de route die het gapyearprogramma aanraadde, en dat ging prima.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
