Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Ik begon me op mezelf te richten en richting te geven aan mijn leven #Het besef dat ik mijn momenten van geluk heb ontdekt #Het vervullende gevoel van liefde geven aan en ontvangen van de kinderen
I went to Vietnam because I wanted time to focus on myself rather than preparing for a job. It was also a time to look back on myself and realize when I am happiest, and it was truly fulfilling to introduce the feeling of love to the Vietnamese children who have lived through hardship, and to receive love from them as well.
When my presence shines: overseas volunteer work with children in Ho Chi Minh, Vietnam! Bora Kim — Gap Year participant (26)
|
# Rather than the job opportunities that came after graduation, I wanted to take time to focus on myself first.
Hello.I’m Bora Kim; I volunteered for one month at a childcare institution in Ho Chi Minh, Vietnam.After graduating from university, before getting a job, I wanted to have a meaningful experience, so I joined a gap-year overseas volunteer project!
To be honest, when a job opportunity came after graduation, I felt I couldn’t say with certainty that my life had direction, even if it had some momentum. I thought that situation was the result of living since entering university by focusing only on the tasks in front of me.
I had difficulty clearly saying what makes me happy, what I like, or how I relieve stress.So I postponed starting a job and decided to take time to focus on myself.
* For Ms. Bora Kim, who wanted new experiences and to know herself better,daily personalized 1:1 missions about life direction and new experiences/challenges were provided, and a gap-year notebook was given to reflect on herself and make plans.
# The reason I chose this volunteer work was that I wanted to let children who have had a hard life know, even a little, what love feels like.
While postponing employment and worrying about what to do next,I became interested in overseas volunteering, something I had wanted to try once during university,and because I wanted to make foreign friends, I applied to the Korea Gap Year overseas volunteer program. I also thought living abroad rather than in Korea would give me more time to focus on myself, so I went to Vietnam.
I chose the Ho Chi Minh childcare program because I wanted to let children who have been hurt by their parents and who will live in different circumstances from most people understand, even a little, what it feels like to be loved.So I think I insisted on this volunteer program rather than programs that care for children living with their parents.
# I plan to continue putting into practice the things I felt while doing overseas volunteer work!
Before departing, I thought about how to approach the children I would meet during the Vietnamese volunteer work in a friendly way,asked friends working in childcare for advice, and prepared small Korean souvenirs in case I met foreign friends.
My goal for this gap year was to take time to focus on myself and learn more about who I am. I didn’t expect that to be fully achieved in just one month, but I valued having at least a little of that time!
My goal is still my goal,and I plan to steadily increase the time I spend getting to know myself better through volunteering and gap-year experiences, gradually reaching that goal!
# Through my time in Vietnam, I was able to find out when I am happiest!
Above all, meeting the Vietnamese children was the best part for me.Children might be shy and avoid strangers when they see them — and some are — but most run up, hug you, and welcome you from the start. Their reaction was different from what I had expected, so I was very surprised; I felt grateful, but also a little sad.
Actually, playing with the children wasn''t an easy task. However, I became accustomed to those characteristics of the children.As time went by, I naturally came to understand them.
Children, especially those living in orphanages that don''t have many things to play with or toys, are very curious and take interest in even the smallest things.Living while understanding these children''s traits, I later learned and realized many things.
Before participating in the Vietnam volunteer project, I couldn''t clearly say what I was best at. But the big achievement of this project is that I discovered it! While living in Ho Chi Minh...I focused on what makes me feel happy, and I''m really glad I found it — I felt I could live the remaining days more meaningfully!
# What does a typical day look like in the Ho Chi Minh, Vietnam volunteer project?
First, I woke up around 6:30–7:00, got ready, and took the bus to the local organization at 7:30. Although the accommodation was in Ho Chi Minh, it was a bit far from the city center, so it took about 30 minutes by bus.
In Vietnam, morning activity start times are very early and it''s extremely crowded even from 6:00..! We took the bus and walked a bit to the organization and arrived at 8:30 to volunteer by playing with the children. I thought tasks like feeding and washing the children were mandatory, but they weren''t, so at first I only played with the children.
But as I adjusted to life at the organization and became familiar with the mothers who look after the children, later I would help with washing the children as needed.
Then there was lunch from 11:30 to 2:00. This break was long, so I ate nearby and always went to a cafe. After returning to the local volunteer organization and playing with the kids...We finished volunteering at 5 and spent free time with the other volunteers who came along!
# People I met during my gap year!
First, the staff of the local Vietnamese volunteer organization are the most memorable.They kept me company every evening, introduced places known only to locals, and thanks to them I was able to watch a movie at a Vietnamese cinema. I think these are things I would never have experienced if I had only come to Vietnam as a tourist.
Also, one friend I met at the childcare center is memorable.That friend works nearby but likes children and consistently came to the center once a week. He said there are many delicious things in Ho Chi Minh and took me on a food tour, so I was able to taste some of the most delicious foods I had in Vietnam and experience special street foods unique to Vietnam!
# My recommended local travel route!
Ik raad het park bij Landmark 81 van harte aan. Het ligt een stukje buiten het centrum van Ho Chi Minhstad.Een lokale medewerker van de organisatie nam me er eerst mee naartoe. Ik vond de rustige sfeer er, zo anders dan in de drukke stad, erg fijn en ben daarna nog twee of drie keer alleen teruggegaan. Er staat een bijzonder hoog gebouw dat bekendstaat als Landmark, met ervoor een groot grasveld en een wandelpark. De combinatie van het hoge gebouw en het grasveld voelt een beetje vreemd, maar is echt heel mooi! Je kunt op het grote grasveld zitten en mensen kijken, gaan liggen en naar de lucht kijken of zien hoe kinderen vliegeren.
Buiten Ho Chi Minhstad raad ik Hoi An aan, een klein stadje in de buurt van Da Nang.Het hele stadje is werkelijk prachtig. Hoi An staat bekend om zijn lantaarns en is daarom vooral ’s avonds mooi, maar ook overdag zijn de straatjes schitterend. Het hele gebied dat de Oude Stad van Hoi An wordt genoemd, staat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Je kunt er het oude Vietnam zien en tal van bezienswaardigheden ontdekken die je zullen verbazen! Hoi An ligt ver van Ho Chi Minhstad, dus je moet erheen vliegen. Maar als je voor of na je vrijwilligerswerk door het centrale deel van het land reist, raad ik je zeker aan Hoi An te bezoeken.
# Tips voor de voorbereiding op mijn tussenjaar!
- Taal
: I thought only speaking skills were important, but listening skills also matter. Also, since not only Americans come, be aware that English accents from different countries may vary.
- Accommodatie
: Spullen die niet bij de accommodatie aanwezig zijn, kun je kopen in een grote supermarkt in de buurt. Omdat de prijzen in Vietnam niet erg hoog zijn, kun je ze daar prima aanschaffen (handdoeken, douchebenodigdheden, tandpasta enzovoort).
- Maaltijden
: They give meal coupons usable at a nearby large supermarket for all three meals a day (if you want). I later sometimes bought food elsewhere or bought ingredients at the supermarket and made meals! Try it once or twice, and if it doesn''t suit you, since prices in Vietnam aren''t expensive, it''s okay to buy meals outside separately :)
- Wat je moet meenemen
: Vietnam is ook een plek waar mensen wonen, dus je kunt er gewoon dezelfde spullen kopen als in Korea! Je hoeft niet alles perfect in te pakken; als iets ontbreekt, kun je het daar kopen! Haha. Maar als je lenzenvloeistof gebruikt, is die in Vietnam verrassend moeilijk te vinden... Je kunt het alleen bij opticiens kopen. Die winkels zijn soms lastig te vinden, dus als je contactlenzen draagt, is het handig om een grote fles mee te nemen.
Ook had ik goedkope boekenleggers en andere kleine cadeautjes meegenomen die iets Koreaans uitstraalden, zoals traditionele Koreaanse souvenirs en ansichtkaarten, om aan buitenlandse vrienden te geven die ik tijdens het lokale vrijwilligerswerk ontmoette. Toen we afscheid namen, gaf ik hun ansichtkaarten met een Koreaans thema. Volgens mij waren dat leuke cadeautjes!
# Tot slot een woord voor wie een vrijwilligersproject in het buitenland overweegt tijdens een tussenjaar!
Het kan helpen om dit allemaal te zien als nieuwe ervaringen in je leven.Omdat ik graag allerlei nieuwe dingen probeer, was het een geweldige tijd. Als je het nu niet doet, wanneer kun je dan op deze manier met buitenlanders samenleven, praten en reizen? Ook als je vindt dat je Engels niet goed genoeg is, is dit een unieke kans. Spreek vol zelfvertrouwen en breng veel tijd door met buitenlanders — volgens mij zul je later met plezier aan deze geweldige tijd terugdenken.
En als het vrijwilligerswerk is afgelopen, is het fijn om in je vrije tijd Ho Chi Minhstad te verkennen en allerlei dingen uit te proberen.Alleen op pad gaan is prima, maar het is ook leuk om samen te gaan met buitenlandse vrijwilligers met wie je bevriend bent geraakt! In weekenden waarin je twee hele dagen vrij hebt, kun je uitstapjes maken naar plaatsen in de buurt.
Mijn tussenjaar was
Ervaring ★★★★★
: Dankzij de lokale mensen die ik bij de vrijwilligersorganisatie ontmoette, kon ik het dagelijkse leven in Vietnam echt ervaren. Ook mijn ervaring in het weeshuis, waar ik de kinderen ontmoette, was heel goed.
Leren ★★★★
: Doordat ik in Vietnam woonde, kon ik de Vietnamese cultuur en taal van dichtbij leren kennen en ervaren. Dat was geweldig.
Omgeving ★★
: Vergeleken met de omgeving in ons land was niet alles beter, maar ik denk dat ik me er later zonder problemen goed kon aanpassen.
Veiligheid ★★★★
: Over het algemeen heb ik me tijdens mijn verblijf geen moment onveilig gevoeld.
Vrije tijd ★★★★
: Buiten de uren van het vrijwilligerswerk kon ik doen waar ik zin in had!
Benieuwd naar het vrijwilligersproject in Ho Chi Minh (Vietnam) waaraan Bora Kim heeft deelgenomen?!
Klik op de banner hieronderAlsjeblieft!
▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼
I went to Vietnam because I wanted time to focus on myself rather than preparing for a job. It was also a time to look back on myself and realize when I am happiest, and it was truly fulfilling to introduce the feeling of love to the Vietnamese children who have lived through hardship, and to receive love from them as well.
When my presence shines: overseas volunteer work with children in Ho Chi Minh, Vietnam! Bora Kim — Gap Year participant (26)
|
# Rather than the job opportunities that came after graduation, I wanted to take time to focus on myself first.
Hello.I’m Bora Kim; I volunteered for one month at a childcare institution in Ho Chi Minh, Vietnam.After graduating from university, before getting a job, I wanted to have a meaningful experience, so I joined a gap-year overseas volunteer project!
To be honest, when a job opportunity came after graduation, I felt I couldn’t say with certainty that my life had direction, even if it had some momentum. I thought that situation was the result of living since entering university by focusing only on the tasks in front of me.
I had difficulty clearly saying what makes me happy, what I like, or how I relieve stress.So I postponed starting a job and decided to take time to focus on myself.
* For Ms. Bora Kim, who wanted new experiences and to know herself better,daily personalized 1:1 missions about life direction and new experiences/challenges were provided, and a gap-year notebook was given to reflect on herself and make plans.
# The reason I chose this volunteer work was that I wanted to let children who have had a hard life know, even a little, what love feels like.
While postponing employment and worrying about what to do next,I became interested in overseas volunteering, something I had wanted to try once during university,and because I wanted to make foreign friends, I applied to the Korea Gap Year overseas volunteer program. I also thought living abroad rather than in Korea would give me more time to focus on myself, so I went to Vietnam.
I chose the Ho Chi Minh childcare program because I wanted to let children who have been hurt by their parents and who will live in different circumstances from most people understand, even a little, what it feels like to be loved.So I think I insisted on this volunteer program rather than programs that care for children living with their parents.
# I plan to continue putting into practice the things I felt while doing overseas volunteer work!
Before departing, I thought about how to approach the children I would meet during the Vietnamese volunteer work in a friendly way,asked friends working in childcare for advice, and prepared small Korean souvenirs in case I met foreign friends.
My goal for this gap year was to take time to focus on myself and learn more about who I am. I didn’t expect that to be fully achieved in just one month, but I valued having at least a little of that time!
My goal is still my goal,and I plan to steadily increase the time I spend getting to know myself better through volunteering and gap-year experiences, gradually reaching that goal!
# Through my time in Vietnam, I was able to find out when I am happiest!
Above all, meeting the Vietnamese children was the best part for me.Children might be shy and avoid strangers when they see them — and some are — but most run up, hug you, and welcome you from the start. Their reaction was different from what I had expected, so I was very surprised; I felt grateful, but also a little sad.
Actually, playing with the children wasn''t an easy task. However, I became accustomed to those characteristics of the children.As time went by, I naturally came to understand them.
Children, especially those living in orphanages that don''t have many things to play with or toys, are very curious and take interest in even the smallest things.Living while understanding these children''s traits, I later learned and realized many things.
Before participating in the Vietnam volunteer project, I couldn''t clearly say what I was best at. But the big achievement of this project is that I discovered it! While living in Ho Chi Minh...I focused on what makes me feel happy, and I''m really glad I found it — I felt I could live the remaining days more meaningfully!
# What does a typical day look like in the Ho Chi Minh, Vietnam volunteer project?
First, I woke up around 6:30–7:00, got ready, and took the bus to the local organization at 7:30. Although the accommodation was in Ho Chi Minh, it was a bit far from the city center, so it took about 30 minutes by bus.
In Vietnam, morning activity start times are very early and it''s extremely crowded even from 6:00..! We took the bus and walked a bit to the organization and arrived at 8:30 to volunteer by playing with the children. I thought tasks like feeding and washing the children were mandatory, but they weren''t, so at first I only played with the children.
But as I adjusted to life at the organization and became familiar with the mothers who look after the children, later I would help with washing the children as needed.
Then there was lunch from 11:30 to 2:00. This break was long, so I ate nearby and always went to a cafe. After returning to the local volunteer organization and playing with the kids...We finished volunteering at 5 and spent free time with the other volunteers who came along!
# People I met during my gap year!
First, the staff of the local Vietnamese volunteer organization are the most memorable.They kept me company every evening, introduced places known only to locals, and thanks to them I was able to watch a movie at a Vietnamese cinema. I think these are things I would never have experienced if I had only come to Vietnam as a tourist.
Also, one friend I met at the childcare center is memorable.That friend works nearby but likes children and consistently came to the center once a week. He said there are many delicious things in Ho Chi Minh and took me on a food tour, so I was able to taste some of the most delicious foods I had in Vietnam and experience special street foods unique to Vietnam!
# My recommended local travel route!
Ik raad het park bij Landmark 81 van harte aan. Het ligt een stukje buiten het centrum van Ho Chi Minhstad.Een lokale medewerker van de organisatie nam me er eerst mee naartoe. Ik vond de rustige sfeer er, zo anders dan in de drukke stad, erg fijn en ben daarna nog twee of drie keer alleen teruggegaan. Er staat een bijzonder hoog gebouw dat bekendstaat als Landmark, met ervoor een groot grasveld en een wandelpark. De combinatie van het hoge gebouw en het grasveld voelt een beetje vreemd, maar is echt heel mooi! Je kunt op het grote grasveld zitten en mensen kijken, gaan liggen en naar de lucht kijken of zien hoe kinderen vliegeren.
Buiten Ho Chi Minhstad raad ik Hoi An aan, een klein stadje in de buurt van Da Nang.Het hele stadje is werkelijk prachtig. Hoi An staat bekend om zijn lantaarns en is daarom vooral ’s avonds mooi, maar ook overdag zijn de straatjes schitterend. Het hele gebied dat de Oude Stad van Hoi An wordt genoemd, staat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Je kunt er het oude Vietnam zien en tal van bezienswaardigheden ontdekken die je zullen verbazen! Hoi An ligt ver van Ho Chi Minhstad, dus je moet erheen vliegen. Maar als je voor of na je vrijwilligerswerk door het centrale deel van het land reist, raad ik je zeker aan Hoi An te bezoeken.
# Tips voor de voorbereiding op mijn tussenjaar!
- Taal
: I thought only speaking skills were important, but listening skills also matter. Also, since not only Americans come, be aware that English accents from different countries may vary.
- Accommodatie
: Spullen die niet bij de accommodatie aanwezig zijn, kun je kopen in een grote supermarkt in de buurt. Omdat de prijzen in Vietnam niet erg hoog zijn, kun je ze daar prima aanschaffen (handdoeken, douchebenodigdheden, tandpasta enzovoort).
- Maaltijden
: They give meal coupons usable at a nearby large supermarket for all three meals a day (if you want). I later sometimes bought food elsewhere or bought ingredients at the supermarket and made meals! Try it once or twice, and if it doesn''t suit you, since prices in Vietnam aren''t expensive, it''s okay to buy meals outside separately :)
- Wat je moet meenemen
: Vietnam is ook een plek waar mensen wonen, dus je kunt er gewoon dezelfde spullen kopen als in Korea! Je hoeft niet alles perfect in te pakken; als iets ontbreekt, kun je het daar kopen! Haha. Maar als je lenzenvloeistof gebruikt, is die in Vietnam verrassend moeilijk te vinden... Je kunt het alleen bij opticiens kopen. Die winkels zijn soms lastig te vinden, dus als je contactlenzen draagt, is het handig om een grote fles mee te nemen.
Ook had ik goedkope boekenleggers en andere kleine cadeautjes meegenomen die iets Koreaans uitstraalden, zoals traditionele Koreaanse souvenirs en ansichtkaarten, om aan buitenlandse vrienden te geven die ik tijdens het lokale vrijwilligerswerk ontmoette. Toen we afscheid namen, gaf ik hun ansichtkaarten met een Koreaans thema. Volgens mij waren dat leuke cadeautjes!
# Tot slot een woord voor wie een vrijwilligersproject in het buitenland overweegt tijdens een tussenjaar!
Het kan helpen om dit allemaal te zien als nieuwe ervaringen in je leven.Omdat ik graag allerlei nieuwe dingen probeer, was het een geweldige tijd. Als je het nu niet doet, wanneer kun je dan op deze manier met buitenlanders samenleven, praten en reizen? Ook als je vindt dat je Engels niet goed genoeg is, is dit een unieke kans. Spreek vol zelfvertrouwen en breng veel tijd door met buitenlanders — volgens mij zul je later met plezier aan deze geweldige tijd terugdenken.
En als het vrijwilligerswerk is afgelopen, is het fijn om in je vrije tijd Ho Chi Minhstad te verkennen en allerlei dingen uit te proberen.Alleen op pad gaan is prima, maar het is ook leuk om samen te gaan met buitenlandse vrijwilligers met wie je bevriend bent geraakt! In weekenden waarin je twee hele dagen vrij hebt, kun je uitstapjes maken naar plaatsen in de buurt.
Mijn tussenjaar was
Ervaring ★★★★★
: Dankzij de lokale mensen die ik bij de vrijwilligersorganisatie ontmoette, kon ik het dagelijkse leven in Vietnam echt ervaren. Ook mijn ervaring in het weeshuis, waar ik de kinderen ontmoette, was heel goed.
Leren ★★★★
: Doordat ik in Vietnam woonde, kon ik de Vietnamese cultuur en taal van dichtbij leren kennen en ervaren. Dat was geweldig.
Omgeving ★★
: Vergeleken met de omgeving in ons land was niet alles beter, maar ik denk dat ik me er later zonder problemen goed kon aanpassen.
Veiligheid ★★★★
: Over het algemeen heb ik me tijdens mijn verblijf geen moment onveilig gevoeld.
Vrije tijd ★★★★
: Buiten de uren van het vrijwilligerswerk kon ik doen waar ik zin in had!
Benieuwd naar het vrijwilligersproject in Ho Chi Minh (Vietnam) waaraan Bora Kim heeft deelgenomen?!
Klik op de banner hieronderAlsjeblieft!
▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
