#Ik kreeg de moed om uitdagingen aan te gaan en werd positiever #Waardevolle contacten met mensen met uiteenlopende waarden #Moed voor een nieuw begin en herstel nadat ik mijn baan had verlaten

Ik nam ontslag en ging naar Parijs om te ontsnappen aan de dagelijkse sleur op het werk! Tijdens mijn verblijf van een maand in Parijs ontmoette ik ontzettend leuke mensen en genoot ik van alle tijd om het rustig aan te doen, Ik kon mijn energie weer opladen, en door te horen wat voor verschillende waarden mensen erop nahouden, kreeg ik de moed om nieuwe uitdagingen aan te gaan!
Bonjour! Een woonproject van één maand in Parijs, Frankrijk! Park Hyun-seon, deelnemer aan een tussenjaar, 28 jaar
|
# Ik leefde zo gejaagd dat ik niet wist hoe ik moest uitrusten. Daarom ging ik naar Parijs in Frankrijk om de dingen waar ik vaag van droomde werkelijkheid te laten worden.

Hallo!Ik ben Park Hyun-seon en ik ben terug na een woonproject van één maand in Parijs, Frankrijk, tijdens mijn tussenjaar!
Ik werkte 3 jaar en 7 maanden als verpleegkundige in ploegendienst met drie diensten in een universitair ziekenhuis. Omdat ik wilde ontsnappen aan het hamsterwiel, nam ik dapper maar nerveus ontslag.
Zoals het gezegde luidt: de mens is een wezen dat spijt heeft. De gedachte dat ik er spijt van zou krijgen, of ik nu bleef of ontslag nam, bleef door mijn hoofd spoken, maar nuhad ik het gevoel dat ik dood zou gaan als ik geen ontslag nam, dus wierp ik bevrijdend het etiket ‘verpleegkundige’ van me af.
En toen?
Op een gegeven moment begon ik het leven als theatermaker te missen, iets waar ik sinds de middelbare school vaag van had gedroomd. Ik hoorde dat vrienden die ik kort had ontmoet bij een studentenvereniging een kunstgroep hadden opgericht. Ik wilde me zomaar bij hen aansluiten, liet weten dat ik mee wilde doen en werd lid. Ik wilde zo graag theater maken dat we, hoewel ik er niet helemaal klaar voor was, elkaar er toch doorheen sleepten en met moeite een voorstelling van drie dagen op de planken brachten. En opnieuw stond ik voor een vraag.
Wat nu?
Omdat ik maar bleef doorrennen en niet wist hoe ik moest uitrusten,dacht ik dat ik, nu ik de tijd had, de dingen moest doen waar ik vaag van had gedroomd.
Een reis om de wereld.
* Voor Park Hyun-seon, die nieuwe ervaringen en ontspannen rust wilde,werden dagelijkse, op maat gemaakte persoonlijke opdrachten aangeboden om na te denken over de richting van het leven en nieuwe dingen te beleven, met tijd om het rustig aan te doen. Ook kreeg ik een tussenjaarnotitieboek om terug te blikken en plannen te maken.
# Als ik ontslag nam en op reis ging! Ik dacht dat een maand in Parijs een betekenisvolle manier zou zijn om tot rust te komen!

Eigenlijk‘een wereldreis’In tegenstelling tot de grootse ambitie van een ‘wereldreis’ had ik geen talenkennis, geen ervaring met alleen reizen en nooit een lange reis gemaakt. Een wereldreis voelde daarom als een droom die ik al snel zou laten varen. Wat bleef er dan nog over? Een reis door Europa? Zou ik daar wel de energie voor hebben?Hoewel ik ontslag had genomen, had mijn lichaam nog geen moment echt kunnen uitrusten en was mijn energie bijna op.Toen las ik toevallig een bericht op de blog van Korea Gap Year.
Op die blog las ik‘Tussenjaarproject: een maand wonen in Parijs, Frankrijk’Het was een artikel daarover.
De stad Parijs en het land Frankrijk riepen vaag een romantisch gevoel bij me op. De stad van de kunst, de stad van de vrijheid, de stad van de liefde: Parijs! En de Eiffeltoren! Kun je hier echt een maand wonen voor maar 820.000 won?Mijn eerste kennismaking met het tussenjaarproject kwam voort uit een beetje bravoure: ‘Als ik ontslag neem en op reis ga, zou een maand in Parijs dan niet indrukwekkend zijn?’
# Ik besloot in totaal drie maanden door Europa te reizen, inclusief een maand wonen in Parijs, Frankrijk.

Terwijl ik me voorbereidde op een maand wonen in Parijs, vroeg ik me af wanneer ik weer zo’n lange periode vrij zou hebben. En nu ik helemaal naar Europa was gevlogen, moest ik toch ook andere plekken zien? Na daarover te hebben nagedacht,besloot ik in totaal drie maanden door Europa te reizen: één maand vóór mijn verblijf in Parijs en één maand erna.
Tijdens de voorbereiding wist ik niet eens goed welke landen bij Europa horen, welke route ik moest nemen, wat het Schengenakkoord inhield, hoeveel geld ik nodig zou hebben, dat zakkenrollen vaak voorkwam of wat een Eurailpas was.
Uiteindelijk boekte ik in één keer mijn vliegtickets en accommodaties. Nadat ik had besloten naar Europa te gaan, rondde ik alle voorbereidingen binnen drie maanden af.
# April! Eindelijk begon mijn maand wonen in Parijs!

In maart 2019 begon ik aan mijn reis van 90 dagen en zette ik de langverwachte eerste stap.
Alles aan mijn reis door Europa was nieuw. Het was de eerste keer dat ik met een buitenlandse luchtvaartmaatschappij en met tussenstops een lange vlucht maakte, de eerste keer dat ik alleen incheckte bij een Airbnb, de eerste keer dat ik met een koffer het openbaar vervoer nam in plaats van een taxi en de eerste keer dat ik met veel buitenlandse budgetmaatschappijen vloog. Bovenal was het de eerste keer dat ik alleen was in landen waar ik me niet verstaanbaar kon maken.Al die kleine dingen waren een uitdaging voor me.

Zo ging maart voorbij, enkwam april! Eindelijk begon mijn reisproject ‘Een maand wonen in Parijs, Frankrijk’!
Een medewerker van de accommodatie die het tussenjaarteam voor me had geregeld, was de eerste persoon met wie ik in Parijs sprak. Het was maar een eenvoudig gesprek, maar ik was ontzettend blij dat we elkaar konden verstaan. Ik voelde me welkom in Parijs en in het lokale gastenverblijf.
DaarnaMinIn het gastenverblijf ontmoette ik dankzij de gratis avondwandeling voor deelnemers aan het tussenjaarproject geweldige mensen. EnWe zagen de Eiffeltoren verlicht, gingen iets drinken in cafés, bezochten jazzbars en kroegen met livemuziek, werden uitgenodigd voor een jazzfeest en gingen naar Auvers-sur-Oise en Disneyland. Zo maakten we onvergetelijke herinneringen.
# De ervaringen die ik opdeed tijdens mijn maand in Parijs waren echt nieuw voor me!

Bijna vier jaar lang werd ik gekweld door allerlei mensen en kreeg ik een hekel aan nieuwe mensen ontmoeten, maarVoordat ik aan mijn verblijf van een maand in Parijs begon, was de reis van drie weken door Europa — bijna als een periode van stille training — genoeg om me in Parijs sociaal te maken.
In de weekenden tijdens mijn maand in Parijs gingen we met de andere bewoners op uitstapjes naar nabijgelegen plekken. Zo ontstond er een hechte band doordat we ver van huis woonden en langdurig op reis waren.Vooral dankzij het advies van vrienden dat je in april in Parijs beslist de kersenbloesem moet gaan bewonderen, zijn de picknicks die we samen hielden in Fontainebleau, So Park en de Tuilerieën onvergetelijk.

Voor mij, die mijn leven had geleid als een brave dochter zonder grote omwentelingen,waren de ervaringen in het gastenverblijf waar ik tijdens mijn maand in Parijs verbleef echt nieuw.
In de accommodatie ontmoette ik vrienden die op jonge leeftijd vol lef naar Parijs waren gekomen om hun dromen na te jagen, vrienden die naar Parijs waren gekomen voor een nieuwe droom die heel anders was dan het pad dat ze bewandelden, en vrienden die kort naar Parijs waren gekomen met het oog op hun toekomstdromen, enik besefte en leerde echt dat mensen hun leven meer vormgeven in de richting die ze zelf willen dan ik had gedacht.
# Ik heb veel gevoeld en geleerd van de mensen die ik ontmoette toen ik een maand in Parijs woonde.

Toen ik eind twintig was, zat ik vol gedachten als: ‘Wat ga ik nu doen?’ Vroeger hadden de mensen die ik ontmoette het vooral over werkzekerheid, trouwen, kinderen en pensioen. Als ik eraan dacht iets nieuws te proberen, was mijn eerste gedachte: ‘Kun je echt slagen als je een andere weg kiest dan de rest?’ Zonder dat ik het doorhad, trok ik overhaaste conclusies en werd ik een soort jonge, ouderwetse vrouw.
Mijn vrienden van allerlei leeftijden die ik in de accommodatie in Parijs ontmoette, zeiden allemaal hetzelfde.
‘Je bent nog jong.’
Filmregisseurs, architecten, fotografen, filmcritici, wereldreizigers, dansers — mensen met allerlei beroepen en heel verschillende dromen.Elke vriend gaf me door eigen inspanningen kracht en moed. Ze vroegen: wat is er mis mee om een uitdaging aan te gaan?

In Korea zou het moeilijk zijn geweest om met zulke uiteenlopende leeftijden als echte vrienden om te gaan, maar zij accepteerden me als vriend en behandelden me als gelijke, niet als iemand die ouder was. Daardoor werd mijn verblijf van een maand veel betekenisvoller.
Toen ik voor de grap zei: ‘Als je mijn leeftijd hebt, zou ik 35 zijn’, zeiden sommige vrienden dat ze 35 nog steeds jong vinden; anderen zeiden dat ik me niet ouder moest voordoen dan ik ben, omdat ik helemaal niet zo oud ben; en sommigen — misschien om me te vleien — zeiden dat ik er niet uitzag als 28, maar eerder als 20. Dankzij die vrienden...Hoewel ik nog steeds niet weet wat ik na mijn ontslag ga doen, heb ik veel moed geput uit het besef dat het niet te laat is om iets nieuws te beginnen.
# Mijn verblijf van een maand in Parijs zit erop!

Het laatste weekend voordat ik Frankrijk verliet, huurden we met bijzondere mensen een auto en bezochten we Mont Saint-Michel. Dat werd een onvergetelijke, heel bijzondere herinnering.
We stonden vroeg op, gingen samen langs de supermarkt om snacks te kopen, huurden een auto op de luchthaven Orly en reden op de spannende snelwegen van Parijs, met Koreaanse muziek op. Het was erg koud, maar we hielden elkaar warm, genoten koppig van het nachtelijke uitzicht en herinnerden elkaar er tijdens het praten die avond vriendelijk aan niet slaperig achter het stuur te zitten. We kwamen om drie uur ’s nachts aan, bedankten elkaar voor de reis samen en gingen slapen. Daarna organiseerden de vrienden een klein afscheidsfeestje en wensten ze me een goede reis.

Op de ochtend van mijn vertrek was de rij van tien kinderen die me uitzwaaiden een ongelooflijk schattig gezicht dat ik nooit zal vergeten. Met alle positieve energie van een maand in Parijs op zak, beleefde ik een maand vol energieke dagen in de rest van Europa. Ik vertelde mensen over mijn herinneringen aan Parijs en pochte over hoe gelukkig ik de afgelopen maand was geweest.Dankzij die bijzonder heilzame maand in Parijs kon ik niet stoppen met glimlachen en reisde ik elk moment op een sociale en optimistische manier.
# Met het zelfvertrouwen dat ik dankzij de ervaringen van deze maand heb opgedaan, blijf ik mezelf uitdagen!

Nu ik drie maanden door Europa heb gereisd en weer in Korea ben, weet ik dat het nooit te laat is om iets te doen. Ook heb ik opnieuw bevestigd dat ik de leeftijd heb waarop ik uitdagingen moet aangaan. Ik ben nog steeds actief bij mijn kunstgroep en ga voor het eerst in mijn leven proberen een korte film te maken.

Als ik niet een maand in Parijs had verbleven, was ik waarschijnlijk naar huis teruggekeerd en had ik geprobeerd me in de stabiele hokjes van de wereld te voegen. Maar Parijs...Dankzij de waardevolle contacten en de energie die ik tijdens mijn verblijf van een maand in Parijs heb opgedaan, vond ik de kracht om mezelf te blijven uitdagen en besloot ik de rest van mijn twintiger jaren zo door te brengen.
Zelfs als het pad dat ik nu bewandel uiteindelijk het verkeerde blijkt te zijn, heb ik vorig jaar al geleerd dat je hoe dan ook spijt zult krijgen,dus denk ik dat het juist is om het pad te volgen dat me nu gelukkig maakt.
Parijs was geweldig, maar de maand werd nog beter door de mensen die ik daar ontmoette. Parijs is voor mij zo’n dierbare plek geworden.
# TIPS voor mijn tussenjaar van een maand in Parijs!

- Taal
: Knowing just a few French greetings is enough. You can communicate in English as well, so there’s no need to be afraid of the language.
- Accommodatie
: My accommodation experience in Paris as part of a gap year project was really good. It was a dormitory room, but it was a fresh new experience for someone like me who used to insist on single or double rooms because it gave me the chance to meet many people at once, and I enjoyed it very much!
- Maaltijden
: I was happy that they served delicious Korean-style breakfasts and dinners. People say you lose weight when traveling in Europe, but I actually gained weight. You can eat as much as you want—some friends ate three bowls—because it was that tasty.
- Wat mee te nemen
: For my first trip to Europe I brought everything I had and realized many things weren’t necessary. There was a hairdryer and hangers, so you don’t need to bring those; instead, pack towels and toiletries. In particular, Paris has hard water that can damage your hair, so I immediately felt the need for treatments, hair packs, and hair essences and bought them at the supermarket. Filtered water is provided, so a thermos is handy for carrying water but not strictly necessary.

Mijn tussenjaar
Ervaring ★★★★★
: Dankzij de vrienden die ik in de lokale accommodatie in Parijs ontmoette, verbleef ik er een maand en deed ik een onschatbare ervaring op die ik nooit meer zal meemaken.
Leren ★★★★
: Omdat de accommodatie mensen met heel verschillende achtergronden bij elkaar bracht, besefte ik dat er veel soorten levens bestaan, met uiteenlopende waarden, en dat mensen meer leven zoals zij zelf willen dan ik had verwacht.
Omgeving ★★★★
: Over het algemeen was het geweldig, behalve dat het een slaapzaal was!
Veiligheid ★★★★★
: De accommodatie had een directe verbinding met de stad via lijn 7, wat geweldig was. De buurt was een woonwijk met scholen in de buurt, waardoor het er ’s nachts veilig aanvoelde.
Vrije tijd ★★★★★
: Het is een plek vol dierbare herinneringen die ik met anderen heb gedeeld — Fontainebleau, Parc de Sceaux, de Tuilerieën, de Mont Saint-Michel en nog veel meer.
Bezocht door Hyunseon Park Frankrijk — Project voor een verblijf van een maand in ParijsWil je meer weten??
Klik op de banner hieronder!
▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼

Ik nam ontslag en ging naar Parijs om te ontsnappen aan de dagelijkse sleur op het werk! Tijdens mijn verblijf van een maand in Parijs ontmoette ik ontzettend leuke mensen en genoot ik van alle tijd om het rustig aan te doen, Ik kon mijn energie weer opladen, en door te horen wat voor verschillende waarden mensen erop nahouden, kreeg ik de moed om nieuwe uitdagingen aan te gaan!
Bonjour! Een woonproject van één maand in Parijs, Frankrijk! Park Hyun-seon, deelnemer aan een tussenjaar, 28 jaar
|
# Ik leefde zo gejaagd dat ik niet wist hoe ik moest uitrusten. Daarom ging ik naar Parijs in Frankrijk om de dingen waar ik vaag van droomde werkelijkheid te laten worden.

Hallo!Ik ben Park Hyun-seon en ik ben terug na een woonproject van één maand in Parijs, Frankrijk, tijdens mijn tussenjaar!
Ik werkte 3 jaar en 7 maanden als verpleegkundige in ploegendienst met drie diensten in een universitair ziekenhuis. Omdat ik wilde ontsnappen aan het hamsterwiel, nam ik dapper maar nerveus ontslag.
Zoals het gezegde luidt: de mens is een wezen dat spijt heeft. De gedachte dat ik er spijt van zou krijgen, of ik nu bleef of ontslag nam, bleef door mijn hoofd spoken, maar nuhad ik het gevoel dat ik dood zou gaan als ik geen ontslag nam, dus wierp ik bevrijdend het etiket ‘verpleegkundige’ van me af.
En toen?
Op een gegeven moment begon ik het leven als theatermaker te missen, iets waar ik sinds de middelbare school vaag van had gedroomd. Ik hoorde dat vrienden die ik kort had ontmoet bij een studentenvereniging een kunstgroep hadden opgericht. Ik wilde me zomaar bij hen aansluiten, liet weten dat ik mee wilde doen en werd lid. Ik wilde zo graag theater maken dat we, hoewel ik er niet helemaal klaar voor was, elkaar er toch doorheen sleepten en met moeite een voorstelling van drie dagen op de planken brachten. En opnieuw stond ik voor een vraag.
Wat nu?
Omdat ik maar bleef doorrennen en niet wist hoe ik moest uitrusten,dacht ik dat ik, nu ik de tijd had, de dingen moest doen waar ik vaag van had gedroomd.
Een reis om de wereld.
* Voor Park Hyun-seon, die nieuwe ervaringen en ontspannen rust wilde,werden dagelijkse, op maat gemaakte persoonlijke opdrachten aangeboden om na te denken over de richting van het leven en nieuwe dingen te beleven, met tijd om het rustig aan te doen. Ook kreeg ik een tussenjaarnotitieboek om terug te blikken en plannen te maken.
# Als ik ontslag nam en op reis ging! Ik dacht dat een maand in Parijs een betekenisvolle manier zou zijn om tot rust te komen!

Eigenlijk‘een wereldreis’In tegenstelling tot de grootse ambitie van een ‘wereldreis’ had ik geen talenkennis, geen ervaring met alleen reizen en nooit een lange reis gemaakt. Een wereldreis voelde daarom als een droom die ik al snel zou laten varen. Wat bleef er dan nog over? Een reis door Europa? Zou ik daar wel de energie voor hebben?Hoewel ik ontslag had genomen, had mijn lichaam nog geen moment echt kunnen uitrusten en was mijn energie bijna op.Toen las ik toevallig een bericht op de blog van Korea Gap Year.
Op die blog las ik‘Tussenjaarproject: een maand wonen in Parijs, Frankrijk’Het was een artikel daarover.
De stad Parijs en het land Frankrijk riepen vaag een romantisch gevoel bij me op. De stad van de kunst, de stad van de vrijheid, de stad van de liefde: Parijs! En de Eiffeltoren! Kun je hier echt een maand wonen voor maar 820.000 won?Mijn eerste kennismaking met het tussenjaarproject kwam voort uit een beetje bravoure: ‘Als ik ontslag neem en op reis ga, zou een maand in Parijs dan niet indrukwekkend zijn?’
# Ik besloot in totaal drie maanden door Europa te reizen, inclusief een maand wonen in Parijs, Frankrijk.

Terwijl ik me voorbereidde op een maand wonen in Parijs, vroeg ik me af wanneer ik weer zo’n lange periode vrij zou hebben. En nu ik helemaal naar Europa was gevlogen, moest ik toch ook andere plekken zien? Na daarover te hebben nagedacht,besloot ik in totaal drie maanden door Europa te reizen: één maand vóór mijn verblijf in Parijs en één maand erna.
Tijdens de voorbereiding wist ik niet eens goed welke landen bij Europa horen, welke route ik moest nemen, wat het Schengenakkoord inhield, hoeveel geld ik nodig zou hebben, dat zakkenrollen vaak voorkwam of wat een Eurailpas was.
Uiteindelijk boekte ik in één keer mijn vliegtickets en accommodaties. Nadat ik had besloten naar Europa te gaan, rondde ik alle voorbereidingen binnen drie maanden af.
# April! Eindelijk begon mijn maand wonen in Parijs!

In maart 2019 begon ik aan mijn reis van 90 dagen en zette ik de langverwachte eerste stap.
Alles aan mijn reis door Europa was nieuw. Het was de eerste keer dat ik met een buitenlandse luchtvaartmaatschappij en met tussenstops een lange vlucht maakte, de eerste keer dat ik alleen incheckte bij een Airbnb, de eerste keer dat ik met een koffer het openbaar vervoer nam in plaats van een taxi en de eerste keer dat ik met veel buitenlandse budgetmaatschappijen vloog. Bovenal was het de eerste keer dat ik alleen was in landen waar ik me niet verstaanbaar kon maken.Al die kleine dingen waren een uitdaging voor me.

Zo ging maart voorbij, enkwam april! Eindelijk begon mijn reisproject ‘Een maand wonen in Parijs, Frankrijk’!
Een medewerker van de accommodatie die het tussenjaarteam voor me had geregeld, was de eerste persoon met wie ik in Parijs sprak. Het was maar een eenvoudig gesprek, maar ik was ontzettend blij dat we elkaar konden verstaan. Ik voelde me welkom in Parijs en in het lokale gastenverblijf.
DaarnaMinIn het gastenverblijf ontmoette ik dankzij de gratis avondwandeling voor deelnemers aan het tussenjaarproject geweldige mensen. EnWe zagen de Eiffeltoren verlicht, gingen iets drinken in cafés, bezochten jazzbars en kroegen met livemuziek, werden uitgenodigd voor een jazzfeest en gingen naar Auvers-sur-Oise en Disneyland. Zo maakten we onvergetelijke herinneringen.
# De ervaringen die ik opdeed tijdens mijn maand in Parijs waren echt nieuw voor me!

Bijna vier jaar lang werd ik gekweld door allerlei mensen en kreeg ik een hekel aan nieuwe mensen ontmoeten, maarVoordat ik aan mijn verblijf van een maand in Parijs begon, was de reis van drie weken door Europa — bijna als een periode van stille training — genoeg om me in Parijs sociaal te maken.
In de weekenden tijdens mijn maand in Parijs gingen we met de andere bewoners op uitstapjes naar nabijgelegen plekken. Zo ontstond er een hechte band doordat we ver van huis woonden en langdurig op reis waren.Vooral dankzij het advies van vrienden dat je in april in Parijs beslist de kersenbloesem moet gaan bewonderen, zijn de picknicks die we samen hielden in Fontainebleau, So Park en de Tuilerieën onvergetelijk.

Voor mij, die mijn leven had geleid als een brave dochter zonder grote omwentelingen,waren de ervaringen in het gastenverblijf waar ik tijdens mijn maand in Parijs verbleef echt nieuw.
In de accommodatie ontmoette ik vrienden die op jonge leeftijd vol lef naar Parijs waren gekomen om hun dromen na te jagen, vrienden die naar Parijs waren gekomen voor een nieuwe droom die heel anders was dan het pad dat ze bewandelden, en vrienden die kort naar Parijs waren gekomen met het oog op hun toekomstdromen, enik besefte en leerde echt dat mensen hun leven meer vormgeven in de richting die ze zelf willen dan ik had gedacht.
# Ik heb veel gevoeld en geleerd van de mensen die ik ontmoette toen ik een maand in Parijs woonde.

Toen ik eind twintig was, zat ik vol gedachten als: ‘Wat ga ik nu doen?’ Vroeger hadden de mensen die ik ontmoette het vooral over werkzekerheid, trouwen, kinderen en pensioen. Als ik eraan dacht iets nieuws te proberen, was mijn eerste gedachte: ‘Kun je echt slagen als je een andere weg kiest dan de rest?’ Zonder dat ik het doorhad, trok ik overhaaste conclusies en werd ik een soort jonge, ouderwetse vrouw.
Mijn vrienden van allerlei leeftijden die ik in de accommodatie in Parijs ontmoette, zeiden allemaal hetzelfde.
‘Je bent nog jong.’
Filmregisseurs, architecten, fotografen, filmcritici, wereldreizigers, dansers — mensen met allerlei beroepen en heel verschillende dromen.Elke vriend gaf me door eigen inspanningen kracht en moed. Ze vroegen: wat is er mis mee om een uitdaging aan te gaan?

In Korea zou het moeilijk zijn geweest om met zulke uiteenlopende leeftijden als echte vrienden om te gaan, maar zij accepteerden me als vriend en behandelden me als gelijke, niet als iemand die ouder was. Daardoor werd mijn verblijf van een maand veel betekenisvoller.
Toen ik voor de grap zei: ‘Als je mijn leeftijd hebt, zou ik 35 zijn’, zeiden sommige vrienden dat ze 35 nog steeds jong vinden; anderen zeiden dat ik me niet ouder moest voordoen dan ik ben, omdat ik helemaal niet zo oud ben; en sommigen — misschien om me te vleien — zeiden dat ik er niet uitzag als 28, maar eerder als 20. Dankzij die vrienden...Hoewel ik nog steeds niet weet wat ik na mijn ontslag ga doen, heb ik veel moed geput uit het besef dat het niet te laat is om iets nieuws te beginnen.
# Mijn verblijf van een maand in Parijs zit erop!

Het laatste weekend voordat ik Frankrijk verliet, huurden we met bijzondere mensen een auto en bezochten we Mont Saint-Michel. Dat werd een onvergetelijke, heel bijzondere herinnering.
We stonden vroeg op, gingen samen langs de supermarkt om snacks te kopen, huurden een auto op de luchthaven Orly en reden op de spannende snelwegen van Parijs, met Koreaanse muziek op. Het was erg koud, maar we hielden elkaar warm, genoten koppig van het nachtelijke uitzicht en herinnerden elkaar er tijdens het praten die avond vriendelijk aan niet slaperig achter het stuur te zitten. We kwamen om drie uur ’s nachts aan, bedankten elkaar voor de reis samen en gingen slapen. Daarna organiseerden de vrienden een klein afscheidsfeestje en wensten ze me een goede reis.

Op de ochtend van mijn vertrek was de rij van tien kinderen die me uitzwaaiden een ongelooflijk schattig gezicht dat ik nooit zal vergeten. Met alle positieve energie van een maand in Parijs op zak, beleefde ik een maand vol energieke dagen in de rest van Europa. Ik vertelde mensen over mijn herinneringen aan Parijs en pochte over hoe gelukkig ik de afgelopen maand was geweest.Dankzij die bijzonder heilzame maand in Parijs kon ik niet stoppen met glimlachen en reisde ik elk moment op een sociale en optimistische manier.
# Met het zelfvertrouwen dat ik dankzij de ervaringen van deze maand heb opgedaan, blijf ik mezelf uitdagen!

Nu ik drie maanden door Europa heb gereisd en weer in Korea ben, weet ik dat het nooit te laat is om iets te doen. Ook heb ik opnieuw bevestigd dat ik de leeftijd heb waarop ik uitdagingen moet aangaan. Ik ben nog steeds actief bij mijn kunstgroep en ga voor het eerst in mijn leven proberen een korte film te maken.

Als ik niet een maand in Parijs had verbleven, was ik waarschijnlijk naar huis teruggekeerd en had ik geprobeerd me in de stabiele hokjes van de wereld te voegen. Maar Parijs...Dankzij de waardevolle contacten en de energie die ik tijdens mijn verblijf van een maand in Parijs heb opgedaan, vond ik de kracht om mezelf te blijven uitdagen en besloot ik de rest van mijn twintiger jaren zo door te brengen.
Zelfs als het pad dat ik nu bewandel uiteindelijk het verkeerde blijkt te zijn, heb ik vorig jaar al geleerd dat je hoe dan ook spijt zult krijgen,dus denk ik dat het juist is om het pad te volgen dat me nu gelukkig maakt.
Parijs was geweldig, maar de maand werd nog beter door de mensen die ik daar ontmoette. Parijs is voor mij zo’n dierbare plek geworden.
# TIPS voor mijn tussenjaar van een maand in Parijs!

- Taal
: Knowing just a few French greetings is enough. You can communicate in English as well, so there’s no need to be afraid of the language.
- Accommodatie
: My accommodation experience in Paris as part of a gap year project was really good. It was a dormitory room, but it was a fresh new experience for someone like me who used to insist on single or double rooms because it gave me the chance to meet many people at once, and I enjoyed it very much!
- Maaltijden
: I was happy that they served delicious Korean-style breakfasts and dinners. People say you lose weight when traveling in Europe, but I actually gained weight. You can eat as much as you want—some friends ate three bowls—because it was that tasty.
- Wat mee te nemen
: For my first trip to Europe I brought everything I had and realized many things weren’t necessary. There was a hairdryer and hangers, so you don’t need to bring those; instead, pack towels and toiletries. In particular, Paris has hard water that can damage your hair, so I immediately felt the need for treatments, hair packs, and hair essences and bought them at the supermarket. Filtered water is provided, so a thermos is handy for carrying water but not strictly necessary.

Mijn tussenjaar
Ervaring ★★★★★
: Dankzij de vrienden die ik in de lokale accommodatie in Parijs ontmoette, verbleef ik er een maand en deed ik een onschatbare ervaring op die ik nooit meer zal meemaken.
Leren ★★★★
: Omdat de accommodatie mensen met heel verschillende achtergronden bij elkaar bracht, besefte ik dat er veel soorten levens bestaan, met uiteenlopende waarden, en dat mensen meer leven zoals zij zelf willen dan ik had verwacht.
Omgeving ★★★★
: Over het algemeen was het geweldig, behalve dat het een slaapzaal was!
Veiligheid ★★★★★
: De accommodatie had een directe verbinding met de stad via lijn 7, wat geweldig was. De buurt was een woonwijk met scholen in de buurt, waardoor het er ’s nachts veilig aanvoelde.
Vrije tijd ★★★★★
: Het is een plek vol dierbare herinneringen die ik met anderen heb gedeeld — Fontainebleau, Parc de Sceaux, de Tuilerieën, de Mont Saint-Michel en nog veel meer.
Bezocht door Hyunseon Park Frankrijk — Project voor een verblijf van een maand in ParijsWil je meer weten??
Klik op de banner hieronder!
▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.