""Mogen de dagen die we voor ons hebben gevuld worden met alles wat we zelf fijn vinden, net als maaltijden waarbij we eten waar we zin in hebben zonder ons zorgen te maken over anderen!"
- De grijze persoon vult een tussenjaar met allerlei kleuren. / Choi Hyunsoo, tussenjaarganger van de stam van tussenjaargangers |
Voordat ik de keuken binnenging, haalde ik diep adem. Dan ging ik naar binnen en vroeg ik op een wat hogere toon hoe het met ze ging, en begroette ik ze hartelijker. Dat leidde vanzelf tot een praatje: ‘Wat heb je op je vrije dag gedaan?’, ‘Het lijkt erop dat je het vandaag niet druk zult hebben’, en dat soort dingen.
Als ik muziek opzette in de keuken en ze het gebruikelijke compliment gaf — ‘Je hebt echt een goede muzieksmaak’ — vroegen ze me telkens wat ik van een nummer vond dat ik opzette en vertelden ze hun eigen verhalen, bijvoorbeeld over concertbezoek. Omdat het een personeelskantine was, bedankten ze me na het eten altijd en zeiden ze dat het erg lekker was. En als er een nieuw gerecht was, hielden ze zelfs tijdens het werk een oogje voor me open en lieten ze me als eerste proeven.
Deze taak was toegewezen door de afdelingsmanager, maar die persoon bemoeide zich vroeger met alles en riep dat het op diens manier moest. Ik vroeg: ‘Zou het prettiger zijn als u het op uw eigen manier deed?’ We vonden een oplossing; ik accepteerde een klein verlies, omdat ik er uiteindelijk meer voor terug zou krijgen. Hoewel de efficiëntie iets afnam, was de chef de baas in die keuken, dus ging ik erin mee. Toen we op die manier werkten, begon die collega me minder stress te bezorgen.
Terwijl we werkten, pakte ik aan het eind van de dag vaak wat overgebleven eten in om aan diegene mee te geven. Doordat ik veranderde, begon die vriend(in) ook te veranderen, en dat verbaasde me.
Later hoorde ik tijdens een gesprek met de manager dat die vriend(in) me zeer had geprezen.
Een jaar vrij nemen betekent niet dat ik meer achterloop dan anderen — het voelt alsof ik tijd voor mijn toekomst heb gekocht.
Het is nu ongeveer een jaar geleden — mensen zeggen dat de tijd in een oogwenk voorbijgaat, dus het is niet zo dat ik kan zeggen: ‘Ik ben enorm veranderd!’Maar,Omdat ik dit jaar helemaal zelf heb ingevuld, heeft het voor een aanzienlijke innerlijke verandering gezorgd!
Voor mijn tussenjaar zat mijn agenda propvol, en als ik vrije tijd had, vulde ik die met gedachten aan wat ik allemaal nog moest doen. Daardoor kon ik mijn tijd niet echt als mijn eigen tijd ervaren.Zelfs als ik in het weekend in bed lag, kon ik niet ontspannen. Achteraf gezien was dat beschamend en dwaas — ik zat gevangen in mijn dwangmatige neigingen.
Maar tijdens dit tussenjaar begon ik mijn tijd te vullen met dingen die ik eerder over het hoofd zou hebben gezien — genieten van de warme zon, de zonsondergangen van elke dag verwelkomen en dankbaar zijn voor iedere dag — en daardoor...Het voelt alsof de oogkleppen die me in Korea hadden aangespoord om me fanatiek in de race te storten, een beetje zijn afgegaan.
Vroeger zei ik dat ik veel zelfvertrouwen had,Tijdens mijn tussenjaar bereidde ik alles zelf voor en bracht ik het tot een goed einde. Ik schaamde me er niet voor om vragen te stellen en probeerde dingen, zelfs als ze onwaarschijnlijk leken. Zo werd ik iemand die in actie komt. Mijn zelfvertrouwen bestaat niet langer alleen uit woorden, als een vogelverschrikker...Ik heb echt vertrouwen in mezelf gekregen, Choi Hyun-su.
Het belangrijkste is dat ik een opleiding Civiele Veiligheidstechniek volg, en toen ik in een hotel werkte, zag ik dat het veiligheidsbeheer grondig was geregeld voor noodgevallen.Daardoor wilde ik in Korea als veiligheidsmanager aan de slag in bijzondere gebouwen, zoals hotels, waar veel mensen verblijven en die uitgebreide binnenvoorzieningen hebben. Zo raakte ik nog meer geïnteresseerd in mijn studierichting.
Hoewel de geschiedenis van Canada veel korter is dan die van ons, zag ik dat musea en kunstgalerieën er beter worden onderhouden. Daardoor wilde ik in Korea het veiligheidsbeheer van cultureel erfgoed verzorgen.Ik kreeg een reden om serieus te gaan studeren.
Ik ben echt dankbaar; als ik geen tussenjaar had genomen, had ik me alleen op cijfers en het opbouwen van mijn cv gericht, zonder te weten wat voor werk ik wilde doen. In deze periode kon ik me mijn loopbaanpad voorstellen en, in plaats van het alarm van de maatschappij te volgen,ontwikkelde ik ook het idee om te leven volgens mijn eigen levensklok.
Dat is een flinke verandering, hè?Het voelt alsof ik tijd voor mijn toekomst heb gewonnen, en niet alsof ik met mijn jaar vrij nemen alleen maar achterloop op anderen.
# Ik wil het kleine vlammetje dat is gaan branden verder aanwakkeren.
Gelukkig (?) veranderde in het jaar dat ik vrij nam het beleid voor verlof, waardoor de maximale duur van drie naar vier jaar werd verlengd.Terwijl ik nadacht over hoe ik dit tussenjaar zou besteden, bedacht ik een plan.
Na mijn jaar in Canada was ik van plan zes maanden door Midden- en Zuid-Amerika te reizen en anderhalf jaar met een werkvakantievisum in Australië door te brengen.Daarna zou ik het resterende jaar van Oceanië naar Afrika reizen,via Centraal-Azië en Oost-Azië,en terug naar Korea.Ik stel me een wereldreis voor die eindigt met mijn terugkeer naar Korea.
Dat is nogal hectisch, hè?Tijdens deze eerste periode van mijn tussenjaar bracht ik een kleine innerlijke verandering teweeg, en ik wil dat beginnende vlammetje verder aanwakkeren.Dat wil ik.
Na afloop van het geplande tussenjaar van vier jaar,ga ik terug naar school en richt ik me op mijn studierichting, om de basis te leggen voor het werk dat ik wil doen.
Ik ben van plan certificaten te behalen, mijn vakkennis op te bouwen, af te studeren en werkervaring op te doen om een expert te worden die verantwoordelijk is voor het culturele erfgoed van ons land,en voor grote of bijzondere gebouwenop het gebied van brand-en veiligheidsbeheer.
Dankzij dit tussenjaar van ongeveer een jaar kon ik me dit allemaal al voorstellen. Ik denk dan ook dat de rest van deze periode eveneens positief zal zijn.
# Voor wie een tussenjaar overweegt
1. Vertel de mensen om je heen over je plannen!
Dit zal je zeker, direct of indirect, stimuleren om de stappen te zetten die je van plan bent.Je hoofd zal vol zitten met gedachten over hoe je dat plan kunt uitvoeren, en de mensen om je heen zullen je helpen en tegelijk in de gaten houden.
Probeer op dit punt eens met de hand op te schrijven wat je wilt doen!De kracht van taal is groot!
2. Maak je niet druk, maar richt je op wat je kunt doen.
Zelfs als je even naar de supermarkt in de buurt gaat, ben je angstig: wat moet je aantrekken, wat als je zonder je te wassen naar buiten gaat en iemand tegenkomt die je kent? Als je eropuit gaat om plezier te maken, maak je je zorgen dat je naar het toilet moet, en zelfs over eten.Overal word je voortdurend omringd door talloze grote en kleine zorgen.
Maar zodra het voorbij of opgelost is, lijkt het alsof het nooit is gebeurd — vaak kun je het je niet eens meer herinneren.Het voelt alsof het uit je geheugen verdwijnt. Het idee is om onproductieve zaken opzij te zetten en je te richten op wat je wél kunt doen!
In mijn geval verzamelde ik informatie met behulp van boeken uit de bibliotheek, blogs en online gemeenschappen, Google-zoekopdrachten en zelfs betaalde consulten.
Nadat ik dit proces had doorlopen, begonnen zelfs plannen die zo vaag en onduidelijk waren dat ik niet vooruit kon kijken, langzaam vorm te krijgen en contouren te krijgen.Ik heb mijn moeilijke ervaringen met deze methode zelfs omgezet in brandstof voor persoonlijke groei!
3. Stel jezelf vragen en vertrouw op jezelf.
Ik geloof dat wie aanklopt, antwoorden zal vinden. Net als bij de onverwachte afloop op de camping: als je het vraagt en aanklopt, kunnen er nieuwe dingen gebeuren.Je zult minder spijt hebben — je hebt het in ieder geval geprobeerd, toch?
# Kauwen en verteren zijn ieders eigen verantwoordelijkheid.
Ik kan je niet zomaar aanraden om een tussenjaar te nemen. Door hun persoonlijke omstandigheden kan dat voor sommige mensen moeilijk zijn.
Maar,Als je je zorgen oplost, vervagen ze al snel uit je geheugen — net als zorgen over maaltijden.
Je moet eten om te leven, maar de meningen van anderen voeden je niet. Zelfs als iemand je het eten voert, moet je zelf kauwen en verteren.Langzaam eten, snel eten, veel eten, weinig eten — het is allemaalonze eigen keuze, en je moet eten op een manier die bij je lichaam en geest past.
Eet niet gehaast of te veel omdat je je bewust bent van anderen, om vervolgens onwel te worden; eet ook niet te langzaam of te weinig, zodat je met honger achterblijft.Als je geen zin hebt om te eten of je maag niet goed voelt, hoef je een tijdje niet te eten.Je kunt de volgende keer weer van een maaltijd genieten.Eet naar je eigen hoeveelheid, in je eigen tempo en volgens je eigen voorkeuren.
"Laten we de komende dagen die we samen vormgeven invullen op een manier die voor ieder van ons goed voelt — zoals een maaltijd waarbij we eten waar we zin in hebben, zonder ons zorgen te maken over de mening van anderen!"
# Tips voor een working holiday in Canada
Er is informatie over working holidays, maar er is net zoveel materiaal waar je niets aan hebt — uiteindelijk zijn het advertenties van studie- en taalscholen die onervaren deelnemers aan een working holiday alleen maar bang maken — en nieuws en media lijken alleen negatieve verhalen over working holidays te melden.
Tienduizenden jongeren per jaar die op working holiday gaanIk vertrek voor vandaag.
Voordat we op basis van het kleine aantal negatieve verhalen in de media generaliseren, moeten we hier eerst goed over nadenken.In werkelijkheid weten mensen die je ontmoet en zeggen dat ze op working holiday gaan, in het geval van Canada vaak alleen dat Vancouver en Toronto bestaan, terwijl het land 45 keer zo groot is als Zuid-Korea. Velen weten niet eens welke steden in het westen of oosten liggen. (Bij Canada denk je misschien aan ijshockey, maar ze weten niet dat alle Canadese teams onderaan de NHL-ranglijst staan.)
Helaas is de plek waar je wel één tot twee jaar zult wonen,Zonder na te denken over hoeveel ze weten van de plek waar ze moeten werken, vertrekken ze naar een Engelstalig land om te werken terwijl ze geen Engels kennen. Zonder rekening te houden met hun eigen situatie lijken ze te vertrekken met de gedachte: "Ik zie wel hoe het loopt!"
Eenmaal aangekomen merken ze dat dingen anders lopen dan verwacht en komen ze uiteindelijk andere Koreanen tegen. In dat proces ontstaan vanzelf uitbuiting op het werk en ongemakkelijke situaties.
Daarom,Ten eerste,informatie over het land, de provincie of staat en de stad waar ik naartoe ga,Ik denk dat je vóór vertrek op zijn minst een concept-cv en sollicitatiebrief moet hebben voorbereid, toegespitst op de plek waar je gaat werken.
Ten tweede,Wat nog belangrijker is: neem vóór vertrek de tijd om te bepalen waarom je op working holiday gaat. Stel mijlpalen vast en visualiseer je persoonlijke doelen — hoe concreter je ze plant, hoe zinvoller je je tijd zult invullen.
Een working holiday betekent dat je naar een vreemd land gaat waar je niemand kent. Daar kent niemand jou. Als je het ziet als een kans op een nieuw leven, kan je houding en instelling er positief door veranderen.
Omdat je alleen bent vertrokken, zullen er ongetwijfeld veel moeilijke en eenzame momenten zijn, maar dit is een keuze die ieder voor zichzelf heeft gemaakt.Alles is jouw verantwoordelijkheid.Zoals het gezegde luidt: "In de plek waar je naartoe vlucht, is geen paradijs." Zet je schrap en ga de situatie onder ogen. Met andere woorden: een working holiday betekent zelfstandigheid — van begin tot eind ben je zelf verantwoordelijk voor alles.
In plaats van extra geld mee te nemen omdat je denkt misschien geen baan te vinden, of van plan te zijn pas te beginnen nadat je na aankomst een Engelse taalschool hebt gevolgd,Zou je niet beter kunnen vertrekken met de instelling dat je meteen een baan vindt en aan de slag gaat, nadat je je vóór vertrek hebt voorbereid en gestudeerd?
Unieke tips voor een working holiday van 'Choi Hyunsoo' die je nergens anders vindt
Zoek de manager: "Mag ik de manager spreken?"
De manager neemt je aan, niet een medewerker; geef je cv aan de manager! Een glimlach en een praatje zijn mooi meegenomen!
Gebruik vacaturesites, maar alleen als richtlijn.
Er zijn veel lokale vacaturesites, maar zodra een vacature online staat, kan iedereen die zien. Verstuur daarom je cv online, zoek de contactgegevens, de naam van de manager en de locatie op, en ga er persoonlijk langs om een sollicitatiegesprek te regelen. Je werkt met mensen, niet met computers!
Bereid je voor alsof je in Korea op zoek was naar werk.
In mijn geval kopieerde en plakte ik niet zomaar een cv, maar beschreef ik in mijn sollicitatiebrief het verhaal achter elke plek waar ik solliciteerde en waarom ik daar wilde werken. Bij de voorbereiding op sollicitatiegesprekken bezocht ik die websites om alle informatie te verzamelen en bereidde ik me de hele nacht alleen voor. Hoewel mijn Engels niet goed was, kon ik de gesprekken toch inhoudelijk verrijken.
-WHMIS (informatiesysteem voor gevaarlijke stoffen op de werkplek)
Een veiligheidscertificaat dat op de meeste werkplekken vereist is en betrekking heeft op etiketten en het hanteren van gevaarlijke stoffen.Ik kon het online behalen, dus volgde ik de online training voordat ik naar Canada ging en reisde ik het land binnen nadat ik mijn certificaat had behaald. Het geeft je iets om op je cv te vermelden, naast de kwalificatie zelf.
-VOEDSELVEILIGHEID
Een certificaat voor voedselveiligheid dat vereist is voor restaurants en andere bedrijven waar met voedsel wordt gewerkt.
-Serving It Right (BC) / ProServe (AB)
Certificaten die vereist zijn om alcohol te schenken en als bedieningsmedewerker te werken; de eisen verschillen per provincie.
In mijn geval wilde ik in de keuken of als bedieningsmedewerker werken, dus behaalde ik het certificaat meteen na mijn aankomst in Canada.
-EHBO
De eisen verschillen per provincie en de training duurt twee dagen (in het weekend). Je kunt de training ook in het Koreaans volgen.
Naar verluidt is dit vereist voor mensen die in supermarkten of op drukke plekken werken, dus het is handig om het te hebben.
Hoewel referentiebrieven in Canada belangrijk zijn, hebben de meeste deelnemers aan een working holiday geen referenties of buitenlandse werkervaring. Je kunt eerdere bijbaantjes en vrijwilligerswerk benadrukken. Hoe lang geleden het ook is, als het ook maar enigszins verband houdt met het werk waarop je solliciteert, beschrijf dan ongeveer drie dingen die je hebt gedaan. Presenteer ze op één overzichtelijke pagina, in een duidelijke, beknopte vorm en met een volgorde en lay-out die gemakkelijk te lezen zijn en afwijken van de Koreaanse stijl.
Zet certificaten en opleidingen achteraan en plaats relevante werkervaring en vrijwilligerswerk vooraan. (In Canada heeft elke regio arbeidsbemiddelingscentra waar je feedback op je cv kunt krijgen en informatie over lokale vacatures.)
-Vertel eens iets over jezelf (Hoe zou je jezelf omschrijven?)Deze vraag komt altijd aan bod en is een uitstekende kans om jezelf te presenteren, dus bereid je er goed op voor. Houd er rekening mee dat deze vraag gaat over hoe je de functie waarop je hebt gesolliciteerd zult uitvoeren, en niet alleen over wie je als persoon bent. Het helpt om voorbeelden voor te bereiden die laten zien hoe je de taken van de functie zou aanpakken.
-Waarom heb je voor deze werkplek/functie/stad/dit land gekozen?
Omdat je deze stad (of dit land) en deze werkplek hebt gekozen, is het belangrijk dat je de basisfeiten kent en ze in het Engels kunt toelichten. Gebruik deze vraag om te laten zien hoeveel interesse en enthousiasme je hebt — dat is een pluspunt. Voor een sollicitatiegesprek bij een hotel deed ik bijvoorbeeld onderzoek via Wikipedia en officiële websites, zodat ik goede antwoorden kon geven.
Terug naar lijst
Startpagina
