Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
Focus alleen op je eigen groei.
Een GapYear is een tijd voor groei en geluk.
Terug naar lijstTerug naar lijst
49e gapperJooHa-jeong
Een tussenjaar van 3 maanden
Backpackreis door Zuid-Amerika
#Ik wilde de richting van mijn leven bepalen aan de hand van wat mijn hart me ingaf
▲Machu Picchu
Tijdens de zomervakantie van mijn eerste studiejaar aan de universiteit maakte ik iets mee dat mijn leven veranderde. Het was een 'backpackreis'.Het was mijn eerste reis naar het buitenland en mijn eerste backpackreis, maar het was genoeg om me de charme van reizen te laten ontdekken. Vanaf dat moment werkte ik tijdens de semesters naast mijn studie om geld te sparen en ging ik in de vakanties backpacken. Daardoor kon ik vóór mijn afstuderen naar meer dan 30 landen reizen, en onderweg van alles beleven, leren, proeven en bespreken.
Maar meteen na mijn afstuderen vond ik een baan en begon ik te werken. Afgezien van korte vakanties had ik geen tijd voor lange reizen. De tijd verstreek en voor ik het wist was ik dertig. Ik was op de een of andere manier 'zomaar een volwassene' geworden. De gedurfde, zelfverzekerde persoon die ik als student was, was vervaagd. Ik bleef tevreden in een comfortabele baan, ging uitdagingen uit de weg en beschouwde lekker eten als mijn enige plezier in het leven.
Als ik net als iedereen zou leven — geld verdienen om een auto en een huis te kopen en gezellig met vrienden te kletsen — zou ik een soepel, zorgeloos leven kunnen leiden, maarIk begon me af te vragen: welke uitdagingen kan ik aangaan voordat het te laat is? Wat van mijn bucketlist moet ik doen nu ik nog relatief jong ben?Ik wilde de richting van mijn leven bepalen op basis van wat mijn hart me ingaf, niet op basis van het oordeel van anderen. Daarom besloot ik een backpackreis van drie maanden door Zuid-Amerika te maken.
#Wat ik voor de reis heb voorbereid
▲Cusco
Omdat ik een baan had, kon ik relatief gemakkelijk geld voor de reis sparen. En omdat ik een lange backpackreis naar 'gevaarlijke' landen plande, bereidde ik me grondig voor. Ik verzamelde vooral informatie op internetfora en in reisgidsen en ordende en deelde die informatie door berichten op mijn blog te plaatsen. OokOmdat er in Zuid-Amerika niet veel Engels wordt gesproken, heb ik Spaans gestudeerd.
Ik haalde het Spaanse leerboek dat ik jaren eerder had gebruikt weer tevoorschijn en las erin tijdens pauzes op het werk om mijn kennis op te frissen.
Ik was van plan ontslag te nemen, maar na een gesprek met mijn baas kreeg ik gelukkig drie maanden onbetaald verlof.
#Ik wilde een keuze maken waar ik op lange termijn geen spijt van zou krijgen
▲Galápagos
De grootste zorg bij het opgeven van een comfortabele baan was of ik na mijn terugkeer weer werk zou vinden. Ook de bezwaren van mijn ouders vormden een groot obstakel. Om die reden was ik zelfs twee jaar eerder al begonnen met de voorbereidingen voor een backpackreis door Zuid-Amerika, maar uiteindelijk zag ik ervan af. Achteraf had ik spijt van die beslissing.Ik voelde dat er naarmate de tijd verstreek alleen maar meer redenen kwamen om niet te gaan.
Dus toen ik me afvroeg of ik er over vijf jaar spijt van zou hebben dat ik was gegaan of juist dat ik niet was gegaan, was het antwoord duidelijk.Zelfs als ik het na mijn terugkeer een tijdje moeilijk zou hebben, wilde ik een keuze maken waar ik op lange termijn geen spijt van zou krijgen.
#Een reis van drie maanden door Zuid-Amerika
De reis van drie maanden door Zuid-Amerika begon in Bogotá, Colombia, voerde door Ecuador, Peru, Bolivia en Chili, en eindigde in de prachtige Argentijnse hoofdstad Buenos Aires.
Op mijn eerste dag in Bogotá, Colombia, dat op 2.600 meter hoogte ligt, kreeg ik een vreselijke hoofdpijn en ontdekte ik voor het eerst wat hoogteziekte was. Op het eiland San Andrés, beroemd om zijn zee met zeven kleuren, zag ik de Caribische Zee.
▲San Andrés
De nieuwe stad, ooit berucht om zijn maffia's, was gevuld met de hoge gebouwen die zij hadden neergezetMedellínwekte de indruk dat Cheongdam-dong en de natuur samenkwamenIk kreeg zin om er te wonen. En Salento, met de Cocora-vallei waar palmbomen hoog in de bergen oprijzen,In Salento proefde ik de frisse zurigheid van Colombiaanse koffie.waar een salsafestival werd gehoudenIn Cali nam ik ook salsalessenen voelde ik de passie van Zuid-Amerikanen voor dans.
▲Festival van Cali
Op de evenaar, op 0° breedtegraad, ligt Quito, de hoofdstad van Ecuador, en de Gal...Naar de Galapagoseilanden gaan en er duikenDe majestueuze school hamerhaaien die ik tijdens het duiken tegenkwam, zal ik nooit vergeten.
Peru, waar ik na een busrit van 30 uur aankwamIn Huaraz ligt Laguna 69 op 4.600 meter hoogteToen ik het meer zag, moest ik huilen om de schoonheid van het smaragdgroene water tegen de achtergrond van de besneeuwde bergen. De zee bij Lima, met haar enorme golvende zee bij Lima, was natuurlijk majestueus enhet mysterieuze Machu Picchu en Cusco, dat me aan Oost-Europa deed denkenvond ik ook geweldig.
Na opnieuw een nachtbus te hebben genomen en de grens met Bolivia te zijn overgestoken, kwam ik als eerste aan in de plaats waar je het grootste meer ter wereld kunt zien:Copacabana, waar je het Titicacameer kunt zien, het grootste meer ter wereld.Op het Zonne-eiland, dat je vanuit Copacabana alleen met een andere boot kunt bereiken, bracht ik nachten door zonder stopcontacten of wifi. Daarna ging ik naarLa Paz, de hoofdstad van Bolivia.In La Paz vond het traditionele festival Alasitas plaats, waar ze miniatuurauto's, huizen, geld enzovoort verbrandden.Sucrestond vol met geweldige restaurants, geheel in lijn met zijn reputatie als culinaire stad,UyuniIn Uyuni heb ik de zonsopgang en zonsondergang boven de zoutvlakten volop beleefd.
▲Uyuni
De Atacamawoestijn in Chilidaar dronk ik wijn terwijl ik keek naar een nachtelijke hemel vol Melkwegsterren,In Santiago ervoer ik de jeugdige sfeer van de universiteitswijk.en genoot ik ervan.Pucón, een prachtig vakantieoord met een actieve vulkaan.Daar genoot ik van het 'baden' in het meer. In de regio Patagonië,Bij Torres del Paine ging ik wandelen.Ik moest een rugzak van 10 kg dragen en drie nachten en vier dagen lang meer dan acht uur per dag lopen, maar opnieuw werd ik nederig door de grootsheid van de natuur.
BarilocheDe chocolade die ik daar proefde was heerlijk zoet, ende Perito Moreno-gletsjer in El CalafateTijdens de lunch dronk ik er het gletsjerwater. In El Chaltén was het weer slecht en ik herinner me dat ik nauwelijks sliep terwijl ik rillend in de tent lag. En in Buenos Aires, waar ik als laatste verbleef, werd ik volledig gegrepen door de tangomuziek.
En hoewel ik alleen reisde, was ik gelukkiger dankzij de reisgenoten die zich bij me aansloten.
Onze eigen bijzondere wandeling die we nooit zullen vergeten.
▲Torres del Paine
We maakten een trektocht van drie nachten en vier dagen in Torres del Paine, Chili. Op de laatste dag stonden we om vier uur 's ochtends op en begonnen we, vertrouwend op onze hoofdlampen, aan de wandeling om de zonsopgang te zien bij de beroemde, prachtige drievoudige bergtoppen, de 'Torres'. Het duurt tweeënhalf uur om er te komen en het laatste uur is erg steil.
De dag ervoor had het gesneeuwd en de grond was drassig, maar ik vond het een geluk dat het niet meer sneeuwde. Terwijl we liepen, begon het licht te sneeuwen. In de hoop dat het snel zou ophouden, gingen we verder, maar de sneeuwval werd heviger en halverwege was er sprake van een sneeuwstorm. Door de sneeuw op de rotsachtige berg was het glad, dus letten we bij elke stap goed op terwijl we verder omhoog klommen.
Het was koud en zwaar, en ik had honger, maar ik wilde niet opgeven, dus bleef ik klimmen. Toen we aankwamen, was de wereld donker en besneeuwd. Er was zoveel sneeuw gevallen dat de lucht bewolkt was en we de zonsopgang helemaal niet konden zien; de prachtige drievoudige bergtoppen van de foto's waren nergens te bekennen. We gingen onder een grote rots zitten die ons tegen de sneeuw kon beschermen en wachtten even, maar het bleef maar sneeuwen.
Uiteindelijk gaven we het op en daalden we af, maar door de opgehoopte sneeuw werd de afdaling nog gevaarlijker. Toch vond ik de hele situatie ontzettend amusant.Ik zag mezelf, aan de andere kant van de wereld, niet goed kunnen eten of wassen en door een hevige sneeuwval lopen. Hoewel het zwaar en frustrerend was, genoot ik best van die spierwitte, besneeuwde wereld.
Ik denk dat ik die wandeling nog lang zal onthouden.Het landschap dat anderen zagen was prachtig, maar slechts weinigen hebben het besneeuwde berglandschap dat ik zag zo intens beleefd. En voor de reisgenoten die deze zware tocht met me deelden en mij wordt het een bijzondere, onvergetelijke herinnering.
Terugvinden wat ik kwijt was en mezelf objectief leren bekijken.
▲Uyuni
Ik kon mijn zelfvertrouwen en moed terugwinnen.Wanneer je alleen reist, zijn deze twee dingen heel belangrijk, want zonder die kun je niet genieten van het alleen zijn en de reis niet voltooien. Ik had ook het gevoel dat ik mezelf had teruggevonden, de persoon die was vervaagd doordat ik op mijn lauweren rustte.
En ik leerde mezelf vanuit een breder perspectief objectiever te bekijken.Vanwege mijn werk heb ik weinig mogelijkheden om mensen uit andere beroepsgroepen te ontmoeten en kom ik uiteindelijk steeds soortgelijke mensen tegen. Maar in het verre Zuid-Amerika praatte ik voortdurend met talloze Koreanen en buitenlanders en wisselde ik gedachten met hen uit, waardoor mijn voorheen beperkte blik verruimde. Dat hielp me enorm om richting te bepalen voor mijn verdere toekomst.
Ik ben inmiddels weer aan het werk in dezelfde baan, maar op basis van wat ik deze keer heb gevoeld en bedacht, wil ik me rustig voorbereiden op een andere carrière.
#Tips voor reizen in Zuid-Amerika
▲Op San Andrés
Als je in Zuid-Amerika gaat reizenZorg dat je Spaans leert.Dat verandert de kwaliteit en diepgang van je reis.
Zelfs als het maar voor één maand is: studeer voordat je vertrekt — dat zal je reis ten goede komen.
#Een boodschap aan jongeren in Zuid-Korea die een tussenjaar overwegen
▲Laguna 69, Huaraz
Als je twijfelt, bedenk dan over welke keuze je over vijf jaar meer spijt zult hebben.Het leven bestaat uit keuzes, en daar horen altijd opportuniteitskosten bij. Je moet beslissen welke keuze je leven meer zal verrijken. Als je denkt dat geen tussenjaar nemen het beste is, kies daar dan voor — niet iedereen is hetzelfde.
Maar als je besluit een tussenjaar te nemen, bereid je dan iets beter voor, doe op dat moment je uiterste best en verspil de tijd niet.
Het is prima om je te richten op uitrusten of lekker eten; luister gewoon meer dan anders naar je gevoel en probeer meer met anderen te praten.
Aanbevelingen en aanmeldingen voor 100 deelnemers aan een tussenjaar zijn altijd welkom.Laat een reactie of privébericht achter, of stuur een e-mail naar marketingmanager Haein Cho (dorothy224@koreagapyear.com).
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
