Tussenjaar... De reden dat ik besloot om helemaal tijd voor mezelf te nemen, was dat ik pas laat onzeker werd over wie ik was.
Toen mijn afstuderen naderde en ik vrienden zag die, anders dan ik, hun toekomst voorbereidden en vormgaven, dacht ik: 'Ach, zij hebben echt doelen; ze geven hun leven meer betekenis dan ik het mijne.'
EnAchteraf gezien was mijn leven zo kleurloos dat ik het gevoel had dat er iets ontbrak.
Ik wist eigenlijk niet waarom ik naar de universiteit ging en begreep niet eens waarom ik studeerde. Gewoon leven zoals volwassenen en anderen van me verwachtten, voelde voor mij heel frustrerend en zinloos.
#Besluiten om rond de wereld te fietsen
Ik kon niet blijven leven als een blad dat door de stroming wordt meegevoerd en anderen volgt zonder te weten wie ik was. Daarom had ik drastische maatregelen en een kans nodig om mijn leven te veranderen.
Dus besloot ik tijd te nemen om mezelf te leren kennen.
Dat zou ik doen door te reizen.
Ik nam me voor mijn langgekoesterde droom om de wereld rond te reizen waar te maken, en die beslissing veranderde mijn twintiger jaren volledig.Zo begon ik plannen te maken om de wereld rond te fietsen.
#Voorbereidingen voor een fietstocht rond de wereld
Er waren drie belangrijke dingen die ik moest voorbereiden voor een lange fietstocht rond de wereld.
Ten eerste moest ik routes voor reizen over land plannen en actuele informatie over bestemmingen en visa verzamelen, zodat ik optimaal van de reis kon genieten.Informatie verzamelen, bijvoorbeeld door de geschiedenis van landen die me interesseerden te bestuderenDat moest ik doen. Ten tweede moest ik voor reizen met de fiets en kamperenKampeervaardigheden en technieken voor fietsreparatieleren. En ten slotte was er het belangrijkste en tijdrovendste onderdeel:Geld inzamelen.
Informatie verzamelen was niet moeilijk.
Vanaf het moment dat ik besloot de wereld rond te reizen, vond ik het zo leuk om berichten op relevante forums en boeken te lezen dat ik kon studeren zonder dat iemand me daartoe hoefde aan te sporen.
Ook oefende ik fietsreparaties en kamperen tijdens reizen in eigen land. Ik werd lid van de bergsportvereniging van mijn universiteit, leerde professionele bergsporttechnieken en deed veel kampeerervaring op.
Het kostte niet verrassend genoeg de meeste tijd om het geld bij elkaar te krijgen.
Ik was van plan met de fiets te reizen en in een tent te slapen, maar voor een reis van bijna twee jaar was behoorlijk wat geld nodig.
Net als anderen wilde ik verlof nemen en op werkvakantie gaan om geld te verdienen, maar door mijn leeftijd en de beperkingen op de verlofperiode ging ik in mijn tweede en derde studiejaar 's ochtends naar college, werkte ik 's nachts als beveiliger in een winkelcentrum, werkte ik in de pauzes in een café en deed ik in het weekend tijdelijke bijbaantjes. Ik spaarde geld zonder zelfs maar op mijn bankrekening te kijken.
Dankzij die inspanningen kon ik bijna het bedrag van mijn geplande budget sparen. Tijdens de reis schreef ik artikelen voor tijdschriften en haalde ik met sponsoring extra geld op.
# Ik was bang voor het 'gat' en mijn 'leeftijd', maar waar ik nog banger voor was...
Voorbereidingen voor een tussenjaarDe grootste praktische zorg was vooral het 'gat' dat de reisperiode zou veroorzaken en de daaruit voortvloeiende 'leeftijd'.
Andere vrienden gingen op stage ter voorbereiding op hun carrière, haalden certificaten of studeerden Engels om hun sterke punten verder te ontwikkelen. Maar was het voor mij wel goed om tijd te besteden aan iets dat niemand zou erkennen en waarvoor ik geen certificaat zou krijgen? Zou ik na een reis en mijn afstuderen op mijn 29e nog een baan kunnen vinden? Zulke praktische vragen joegen me angst aan.
Maar waar ik nog banger voor was, was dat dit misschien wel de vrijste en meest gepassioneerde periode van mijn leven zou zijn.Het was mijn toekomstige zelf, die er zeker spijt van zou krijgen niet de tijd te hebben genomen die ik wilde.
Ik had niet de moed om met zulke spijt te leven, en dat overwon mijn angst voor het gat in mijn cv of mijn leeftijd. Ook mijn nieuwsgierigheid naar de buitenwereld en mijn verlangen naar vrijheid in het leven werden krachtige drijfveren die mijn besluit in daden omzetten.
Nadat ik mijn besluit had genomen, vertelde ik iedereen over mijn plan, zodat ik niet zou gaan twijfelen. Ik maakte een blog, praatte telkens over mijn reisplannen als ik vrienden ontmoette, telde af naar de vertrekdag en creëerde een situatie waarin ik een lafaard zou zijn als ik niet vertrok. Zo kon ik op de geplande datum en tijd uit Korea vertrekken, terwijl vrienden me uitzwaaiden.
# In 600 dagen één rondje om de aarde
De reis begon met een rit met de Trans-Siberische spoorlijn, een droom van wereldreizigers.
Vanuit Moskou trok ik Europa in. Ik fietste van Frankrijk naar Hongarije om Europa te verkennen en zag kort na de onrust in Egypte de piramides.
Toen ik in Afrika aankwam, was ik aanvankelijk onder de indruk van die exotische wereld die ik voor het eerst zag, maar dat duurde maar even. Nieuwe avonturen lagen voor me en vol enthousiasme reisde ik de wereld rond.Bijna 600 dagen lang doorkruiste ik de wereld en bezocht ik droombestemmingen waar iedereen van droomt: de zeven wereldwonderen, de drie grootste watervallen ter wereld en de drie plekken die je vóór je dood gezien moet hebben.
▲ Namibwoestijn, Afrika
In Kenia leerde ik muziekinstrumenten bespelen, werd mijn droom om een reisreeks te publiceren werkelijkheid en zag ik een echt ecosysteem waarin andere wezens dan mensen leven en dat op natuurlijke wijze zonder ons functioneert.
Ook beklom ik tijdens de reis met een expeditieteam de Kilimanjaro, de hoogste berg van Afrika, de Aconcagua, de hoogste berg van Zuid-Amerika, en de Denali, de hoogste berg van Noord-Amerika. Daardoor kreeg ik te maken met allerlei vraagstukken en dacht ik daarover na.
▲Denali, de hoogste berg van Noord-Amerika
In Zuid-Amerika leerde ik tango en vond ik eindelijk reisgenoten voor mijn fietstocht. Het leek erop dat de reis nog leuker zou worden, maar er deden zich onverwachte problemen en onvoorziene ongelukken voor. Zo fietsten we, keer op keer uit elkaar rakend en weer samenkomend, helemaal door naar Alaska.
▲Tango in Zuid-Amerika
In Alaska, de eindbestemming van de reis, verkocht ik zelfs walnootkoekjes als eerste Koreaan, en zag ik het noorderlicht waarvan ik had gedroomd.Zo keerde ik na een reis rond de wereld en 600 dagen weer naar huis terug.
▲Walnootkoekjes verkopen
#De langste treinreis ter wereld: de Trans-Siberische spoorlijn
Ik herinner me nog levendig hoe Tom en ik bevriend raakten op de Trans-Siberische spoorlijn, waar mijn reis begon.
Laat me nu een verhaal vertellen dat zich afspeelde in de langste trein ter wereld: de Trans-Siberische spoorlijn.
Reizen draait net zo goed om met ‘wie’ je reist als om ‘waar’ je naartoe gaat.
En mijn eerste treinreis was tweehonderd keer leuker omdat ik met Tom was.
Mijn Britse vriend Tom, met wie ik een coupé deelde, had de Trans-Siberische spoorlijn al drie keer bereisd en verveelde zich dus vanaf de eerste dag. De verveelde Tom viel zo’n zeven keer per dag in slaap en later, misschien omdat zelfs dat hem verveelde, knipte hij een chocoladedoos in stukken om kaarten te maken.
Toen vroeg hij me: ‘Weet je hoe je poker speelt?’ Vanaf die dag begonnen onze pokerrondes, waarbij ons kostbare eten op het spel stond. De winnaar kreeg de ‘eer’ om allerlei blikvoer, chocolade en noedels in bekers aan de andere vrienden te geven.
Helaas kreeg Tom geen kans om van die ‘eer’ te genieten. Binnen drie dagen nadat we begonnen waren met spelen, had ik al Toms eten gewonnen. Dat kwam niet doordat ik bijzonder goed was in het spel; Tom was zo naïef en recht door zee dat het bijna onvermijdelijk was dat hij zou verliezen.
‘Ik heb een full house!!’
‘O… dood…’
Op de meeste Russische stations waren bij elke halte kleine winkeltjes, en op de iets grotere stations kwamen handelaren naar buiten om eten te verkopen.Maar toen ik reisde was het winter, dus waren meestal alleen de kleine winkeltjes open en waren er weinig handelaren te zien. Tom had tijdens de reis zijn been geblesseerd en kon niet makkelijk naar buiten om iets te kopen, zelfs als hij dat wilde. Dus bleef Tom, die Russisch sprak, in de trein en moest ik, die geen Russisch sprak, eropuit om eten te kopen.
Tom was echt aardig. Om te laten zien hoe aardig hij was: als ik voor hem een frisdrankfles van 1,5 liter kocht terwijl hij alleen om water had gevraagd, glimlachte hij toch; als ik brood voor hem kocht dat in de magnetron moest terwijl hij gewoon brood had gevraagd, fronste hij nauwelijks…;; Maar er was niets aan te doen. Ik sprak geen Russisch, de winkelier begreep zelfs het woord ‘water’ niet en Toms been deed pijn.
‘Hoe moet ik dit brood nou eten?’
‘Tom, een goede ervaring. Het is oké, ook dit is een goede ervaring.’
Na een paar dagen poker stelde Tom, die al zijn eten had verloren, voor om de restauratiewagon uit te proberen. Ik was het brood en de instantnoedels toch al beu. ‘Het is misschien duur.’ ‘Hmm—laten we eens gaan kijken!’ Dus gingen we naar de restauratiewagon en bestelden een kipgerecht. We aten het smakelijk op en waren verbijsterd door de rekening die kort daarna kwam.
‘Hè!! Dat is echt duur!’
‘Taehwan—een goede ervaring. Het is oké, ook dit is een goede ervaring.’
Tom… was dit soms wraak?
Tijdens mijn reizen ontmoette ik veel mensen. Nu er tijd is verstreken, zijn sommigen in de vergetelheid geraakt, terwijl anderen juist dichterbij zijn gekomen.
Ik betreur het dat ik sommige mensen ben vergeten, maar ik geloof dat dit allemaal deel uitmaakt van het proces dat tot betere relaties leidt.
#Op een gegeven moment werd wakker worden in de ochtend iets om naar uit te kijken.
▲De hoogste berg van AfrikaKilimanjaro
Wat is er veranderd nadat ik een tussenjaar had genomen? Zou mijn huidige werk, mijn omgeving of mijn manier van denken anders zijn geweest als ik geen tussenjaar had genomen? Eerlijk gezegd weet ik het niet.
Eén ding is zeker: op een gegeven moment begon ik het prettig te vinden om ’s ochtends wakker te worden.
Ik leerde plannen te maken voor de toekomst, de waarde van vandaag in te zien en mijn twintiger jaren zonder spijt door te brengen.
Vergeleken met de tijd vóór mijn tussenjaar is het verschil dat ik nu elke ochtend vol verwachting wakker word en de dag met plezier tegemoet treed.
#Na mijn tussenjaar
▲Aconcagua, de hoogste berg van Zuid-Amerika
Na mijn tussenjaar en mijn afstuderen ging ik werken bij een ngo in Thailand.
Het was betekenisvol werk: in een klein Thais dorp organiseerden we uitwisselingen tussen Koreaanse kinderen en lokale leerlingen, gaven we Koreaanse les en allerlei culturele lessen, en hielpen we bij de bouw van een school.
Maar niet lang nadat ik was begonnen, besloot het hoofdkantoor wegens financiële problemen de Thaise vestiging met spoed terug te trekken, en stond ik voor een nieuw kruispunt. Het werk was bevredigend, maar ik wilde iets doen dat me nog meer voldoening gaf. Nadat ik had besloten de verkoop in te gaan, werd ik aangenomen als vertegenwoordiger bij een farmaceutisch bedrijf. Sindsdien heb ik me daar opnieuw vol passie voor ingezet.
#Tips voor mensen die een tussenjaar willen nemen
▲Zoutvlakte van Uyuni
Welke keuze moet je nu maken als je later geen spijt wilt hebben van je twintiger jaren?
Die keuze wordt jouw tussenjaar.
In mijn geval was dat reizen.
▲Piramide
Als jij ook overweegt om te gaan reizen,‘Je kunt beter vertrekken dan thuisblijven, en je kunt je beter voorbereiden voordat je vertrekt dan zomaar op pad gaan.’Dat is wat ik je wil meegeven.
Probeer je, indien mogelijk, op twee dingen voor te bereiden: manieren om je ziel te voeden en manieren om in je praktische behoeften te voorzien. Ik geloof dat je pas echt een verrijkende tijd kunt hebben als aan beide wordt voldaan.
#De wereld verandert minder dan je zou verwachten
Heb je het gevoel dat je achteropraakt als je je vrije tijd alleen doorbrengt terwijl anderen studeren? Verandert de wereld zo snel dat je niet meer mee kunt komen als je je tijd anders besteedt?
Na bijna twee jaar de wereld rondgereisd te hebben, besefte ik één ding.
Dat de wereld niet zoveel verandert als je zou denken; zelfs als ik er even tussenuit ga, trekt de wereld zich daar niet echt veel van aan.
Natuurlijk trekt de wereld zich ook niets van je aan als je op dezelfde manier blijft leven.
Zelfs als iemand naast je nu aan het roddelen of klagen is, ben je uiteindelijk zelf de enige die echt om je geeft.
Dus maak je geen zorgen en geniet volop van ‘tijd voor jezelf’—je tussenjaar.
Aanbevelingen en inzendingen voor de tussenjaren van 100 mensen zijn altijd welkom.
Laat een reactie of bericht achter, of stuur een e-mail naar marketingmanager Haein Cho (dorothy224@koreagapyear.com)!
Terug naar lijst
Startpagina
