#In mijn derde jaar van een tussenjaar
Hallo. Ik ben Jeon Yong-gil, dit jaar 32 jaar oud. Ik begon op mijn dertigste aan een tussenjaar en geef sindsdien op mijn eigen manier invulling aan mijn tussenjaar.
Op mijn dertigste nam ik ontslag bij een groot bedrijf waar ik drie jaar had gewerkt. Inmiddels ben ik aan mijn derde tussenjaar bezigIk wil graag iets van mijn verhaal met jullie delen.
Toen ik op de middelbare school zat, was mijn carrièredoel om leraar te worden. Al van jongs af aan maakte lesgeven en anderen helpen me het gelukkigst, en vond ik dat het leukste om te doen. Maar net als de meeste leerlingen koos ik op basis van mijn toelatingsscores voor een universiteit in de regio en de opleiding chemische technologie.
Daarna verdween mijn droom geleidelijk uit mijn gedachten. Ik accepteerde de realiteit, deed mijn best op de universiteit en vond gelukkig een baan bij een groot bedrijf. Maar na ongeveer drie jaar begon ik me opnieuw zorgen te maken over mijn carrière. Daar waren natuurlijk allerlei redenen voor.
Ik werkte als ingenieur dag en nacht door, zonder onderscheid tussen doordeweekse dagen en weekenden. Structurele problemen binnen het bedrijf werden genegeerd, ik piekerde over de toekomst en had het gevoel dat ik niet groeide en geen vreugdevol leven leidde. Daardoor belandde ik opnieuw in een soort volwassen adolescentie. Na maandenlang te hebben nagedacht,flitste het woord ‘onderwijs’, waar ik al lange tijd iets mee wilde doen, door mijn hoofd.
#Besluiten ontslag te nemen
En toen nam ik een besluit: ontslag nemen. Veel mensen probeerden me ervan af te brengen: mijn ouders, vrienden en collega’s.
‘Ben je gek geworden?’, ‘Houd het nog even vol!’, ‘Wat ga je doen als je ontslag neemt?’
Dertig jaar lang had ik het gevoel dat ik had geleefd als de zoon die mijn ouders wilden, de leerling die de school wilde, de werknemer die het bedrijf wilde en de persoon die volgens de verwachtingen van de maatschappij geen problemen veroorzaakte. Voordat ik het leven van echtgenoot en gezinshoofd op me nam, wilde ik helemaal mezelf zijn.Ik wilde een leven leiden dat helemaal van mij was, serieus nadenken over wat ik leuk vind en waar ik goed in ben, en meer zien, leren en ervaren.
Dus sprak ik met veel mensen en probeerde ik hen van mijn plan te overtuigen. Zo begon mijn tussenjaar op mijn dertigste.Ik wilde mezelf uitdagen op het gebied van onderwijs en tegelijkertijd meer zien, horen en ervaren in de wijde wereld. Daarom besloot ik op werkvakantie naar Australië te gaan.
Tips voor een werkvakantie in Australië, eerste tip: vraag een visum aan
Om te beginnen deel ik met jongeren die een werkvakantie in Australië overwegen de verschillende informatie die ik heb verzameld toen ik er een jaar woonde.
Eerst de voorbereidingen in Korea voordat je vertrekt naar Australië. Als je vanuit Korea op werkvakantie naar Australië wilt, moet je eerst een visum aanvragen. Dat kan via gespecialiseerde bureaus, zoals adviesbureaus voor studeren in het buitenland, maar ik heb zelf een aanvraag ingediend op de website van de Australische immigratiedienst. Tegenwoordig hebben Naver-gebruikers overzichtelijke handleidingen samengesteld, dus het was niet zo moeilijk. Daarna kun je het medische formulier uitprinten, ermee naar het aangewezen ziekenhuis gaan voor een medische keuring en klaar!In tegenstelling tot sommige andere landen zijn er voor een Australisch werkvakantievisum geen strenge quota of zware toelatingseisen. Meestal wordt het visum binnen één à twee weken afgegeven.
Tips voor een werkvakantie in Australië, tweede tip: open een bankrekening en vraag een TFN aan
Ten tweede: nadat je je visum hebt ontvangen en in Australië bent aangekomen, open je een bankrekening en vraag je een TFN (Tax File Number) aan. Je hebt een bankrekening nodig om in Australië te kunnen werken en je salaris te ontvangen. EnNet als in Korea, waar je belasting betaalt als je werkt, moet iedereen in Australië een TFN krijgen.Australische banken zijn onder andere NAB, ANZ en Commonwealth. In veel filialen in de steden werken Koreaanse medewerkers. Als je niet goed Engels spreekt, kun je vragen of ze een Koreaanse medewerker willen bellen; dat doen ze graag.
Bovendien zijn er doorgaans niet veel mensen in Australische bankfilialen. Omdat de meeste bankzaken online of telefonisch worden geregeld, ben ik tijdens mijn jaar in Australië alleen naar de bank geweest om een rekening te openen. Nadat je een bankrekening hebt geopend, moet je een TFN aanvragen. Sommige bureaus in Korea kunnen gratis vóór je vertrek een TFN voor je aanvragen, of je kunt zelf een aanvraag doen via de website van de Australian Taxation Office (ATO). Ook hierover hebben Naver-gebruikers stap voor stap uitleg gegeven.
Tips voor een werkvakantie in Australië, derde tip: accommodatie vinden
Ten derde: accommodatie vinden in Australië. Je kunt je gemakkelijk overdonderd voelen wanneer je op een nieuwe plek aankomt. Ik ging alleen en was bij aankomst op het vliegveld dan ook behoorlijk overrompeld. Maar als ik van tevoren iets meer had geweten, was het heel eenvoudig geweest.
De accommodatiemogelijkheden in Australië zijn onder te verdelen in hostels voor backpackers, kortetermijnkamers in een gedeeld huis en langetermijnkamers in een gedeeld huis.
Hostels voor backpackerszijn meestal plekken waar reizigers verblijven en waar je vrienden uit allerlei landen kunt ontmoeten. Het nadeel is dat je de ruimte met veel mensen moet delen.
Een gedeeld huis is een gewone flat of vrijstaande woning die bewoners met elkaar delen. In hostels voor backpackers verblijven tientallen mensen, terwijl een gedeeld huis doorgaans door zo’n 4 tot 10 mensen wordt bewoond.
Een kortetermijnkamer in een gedeeld huisis een tijdelijke verblijfplaats voor een paar dagen, bijvoorbeeld terwijl je een kamer voor langere tijd zoekt of wanneer je reisdata nog onzeker zijn. Eenkamer voor langere tijd in een gedeeld huisis meestal een woonregeling voor langere tijd. Je betaalt twee weken huur als borg en vervolgens elke twee weken huur. Hostels voor backpackers en kortetermijnkamers in gedeelde huizen zijn vergelijkbare opties voor een kort verblijf, maar wie rechtstreeks uit Korea komt, kiest vanwege de kosten en de onbekendheid met de woonsituatie vaak liever voor een hostel. Mensen verblijven daar dan een paar dagen terwijl ze een kamer voor langere tijd zoeken.
Kortetermijnkamers in gedeelde huizen worden ook gebruikt als tijdelijke verblijfplaats wanneer je in Australië verhuist en de data nog onzeker zijn. Langetermijnkamers in de stad bevinden zich meestal in appartementen met een sportschool en zwembad. Die zijn duur en worden door veel mensen gedeeld. Hoe verder je van de stad af gaat, hoe groter de kans dat je rustigere, gezelligere huizen tegen lagere prijzen vindt.
Tips voor een werkvakantie in Australië, vierde tip: werk vinden
Ten vierde: werk vinden in Australië. Een van de vragen die ik en andere mensen op werkvakantie het vaakst krijgen, gaat over ‘Australische banen’ en banen bij Koreaanse werkgevers. MeestalAussie jobbetekent dat je voor een Australische werkgever werkt en samenwerkt met Australiërs.Een baan bij een Koreaanse werkgeverbetekent in dit geval dat je voor een Koreaanse werkgever werkt, samen met Koreanen en soms mensen van andere Aziatische afkomst.
Als je werkt, krijg je doorgaans loon en betaal je belasting en superannuation (pensioenpremie). Veel Koreaanse werkgevers betalen echter contant loon uit, zonder belasting of pensioenpremie af te dragen. Natuurlijk zijn er ook veel Koreaanse werkgevers die dit niet doen, dus maak je niet te veel zorgen.Het aanbod aan banen voor mensen op werkvakantie in Australië is verrassend gevarieerd en omvat zowel voltijd- als deeltijdwerk. Als je deeltijd werkt, is het gebruikelijk om, afhankelijk van je vaardigheden, twee of drie banen te hebben.
#Tips voor een Australisch working holiday, slot
Tot slot kun je al deze informatie vinden in de online communities van verschillende portalsites.In elke stad in Australië zijn Koreaanse gemeenschappen, zoals AustraliaNara en SunBrisbane, waar de meeste informatie wordt gedeeld.Daarnaast zijn er Australische websites zoalshttps://www.gumtree.com.au,https://www.seek.com.auenzovoort, die van pas kunnen komen als je in het buitenland bent. Maar omdat je Korea verlaat om in een vreemd land te gaan wonen, ben ik ervan overtuigd dat het working holiday van een jaar een geweldige ervaring wordt waarin je op je leven kunt terugblikken en veel kunt zien, horen en voelen, als je de plannen die je tijdens de voorbereiding hebt gemaakt stap voor stap uitvoert en elke dag met toewijding en plezier leeft.
#Eerste doel:Zelfreflectie
Nu wil ik iets vertellen over mijn leven tijdens mijn Australische working holiday. Ik vertel niet zozeer over werk of reizen, maar over hoe ik mijn tussenjaar van een jaar heb doorgebracht en welke veranderingen er plaatsvonden. De drie doelen die ik tijdens de voorbereiding op mijn working holiday in Australië stelde, gerangschikt naar belangrijkheid, waren zelfreflectie, ervaring en Engels.
Eerst nam ik ontslag uit mijn baan in het onderwijs en nam ik een tussenjaar. Maar op een nieuwe plek als Australië, waar niemand me kende, wilde ik opnieuw serieus en diep nadenken over wie ik ben. Ik vroeg me vaak af: 'Hoe kan ik mijn verhaal over wie ik ben ontrafelen?'
Vervolgens bedacht ik allerlei manieren, zocht ik ze uit en bracht ik ze één voor één in de praktijk. Ik bracht waarschijnlijk veel avonden alleen op het terras door, terwijl ik naar de sterrenhemel keek en in stilte nadacht. Deze tijd voelde niet eenzaam of verlaten; gaandeweg begon ik het proces van zelfontdekking zelfs leuk te vinden.
Zo herschreef ik mijn bucketlist, schreef ik herinneringen op aan mezelf als kind, noteerde ik allerlei losse gedachten en verzamelde ik informatie over gebieden die me interesseerden. Ook oefende ik ermee mijn denkhorizon te verbreden.Ik denk dat ik opnieuw, vanaf een blanco blad, wilde nadenken over wie ik ben.
Ongeveer een halfjaar lang verbreedde ik mijn blik en gedurende de resterende helft bracht ik mijn gedachten beetje bij beetje op een rij. Hoewel ik nog steeds veel tekortkomingen heb, veranderde mijn droom van 'een leven waarin ik lesgeef en anderen dien' in september 2014 in april 2015 in 'een leven waarin ik naar anderen luister, me in hen inleef, soms advies geef en hen help'. In november 2015 kreeg die droom uiteindelijk opnieuw vorm als 'een leven waarin ik voortdurend werk vind dat ik graag doe en me daarin ontwikkel, en bovendien anderen onderricht en mijn talenten met hen deel'.
#Tweede doel: Ervaring
Ten tweede,dacht ik dat ik ook ruime ervaring nodig zou hebben om later in het onderwijs te werken.Hoewel ik een technische opleiding had afgerond en veel als ingenieur had gewerkt, is het vakgebied onderwijs zo breed dat ik eerst veel verschillende dingen wilde zien. Daarom deed ik tijdens mijn jaar in Australië allerlei soorten werk: op een aardbeienboerderij, in de schoonmaak, in restaurants en bij een autowasstraat. In het begin van mijn working holiday had ik zelfs twee banen om veel geld te sparen; halverwege ging ik veel reizen.
Ik vind reizen geweldig, omdat je zoveel kunt zien en voelen. Het kost wel wat geld... Ik vond het ook leuk om te praten over hoe anderen over het leven denken. Luisteren naar verhalen over hoe ze naar Australië waren gekomen, wat hun dromen waren, wat ze wilden doen en dergelijke...Het horen van de gedachten van veel verschillende mensen had als positief effect dat mijn kijk op de wereld flexibeler werd.
#Derde doel:Engels
Ten derde: hoewel Engels op de derde plaats stond, was dit het aspect waarover ik me het meest ongemakkelijk voelde toen ik naar Australië kwam. Ik wilde in de toekomst naar veel landen reizen en veel ervaringen opdoen. Ik dacht dat mijn Engels me daar tot op zekere hoogte bij zou helpen, maar het verbeterde niet zo makkelijk als ik had verwacht.Ik denk dat de meeste mensen die op working holiday gaan wel eens een dip doormaken, en dat dit waarschijnlijk door het Engels komt.
Ik volgde geen taalcursus, maar studeerde zelfstandig met het Engels dat ik in het dagelijks leven gebruikte en met Engelse boeken. Soms praatte en chatten ik met buitenlandse vrienden. In het begin deed ik persoonlijk mijn best om met buitenlanders samen te wonen en confrontaties aan te gaan. Maar omdat de moeilijkheden die daaruit voortkwamen mijn hoogste prioriteit — zelfreflectie — in de weg zouden zitten, wilde ik dat niet. Uiteindelijk woonde ik met Koreanen die een stabiel en rustig leven leidden, en vanaf dat moment leek mijn Engels op de achtergrond te raken. Toch heb ik geen haast en blijf ik gestaag beetje bij beetje Engels studeren.
#Ook ik maakte een dip door
Zoals hierboven vermeld, maken de meeste mensen die op working holiday gaan wel eens een dip door. Bij mij was dat niet anders. De plannen die ik aanvankelijk had gemaakt, werden gaandeweg dingen waar ik me maar bij neerlegde terwijl ik me aanpaste aan het leven in Australië...Een van de dingen die ik toen deed, was mezelf elke dag opnemen terwijl ik zei: 'Hou vol!', 'Kom op!', 'Geef niet op!'.
Ongeveer drie maanden lang legde ik elke ochtend mijn telefoon dicht bij me neer en nam ik bemoedigende woorden voor mezelf op. Daardoor groeide mijn zelfvertrouwen. De eerste dag of twee merkte ik het niet, maar na drie maanden zag ik dat ik al honderd opnamen had gemaakt...De vreugde dat ik weer iets kleins had bereikt, leek me de moed te geven om door te gaan.
#Een keuze zonder spijt: een tussenjaar
Een tussenjaar nemen: het jaar dat ik in Australië doorbracht, was helemaal tijd voor mezelf. Of het nu resultaten opleverde of niet, en of die goed of slecht waren, het was een kostbare periode waarin ik even op de pauzeknop drukte, zodat ik als volwassene een volgende stap kon zetten. En ook...Het was betekenisvol, omdat ik denk dat ik heb geleerd echt van mezelf te houden.
Natuurlijk aarzelde ik en voelde ik me angstig en onzeker toen ik de aanvankelijk moedige stap zette om mezelf uit te dagen. Maar toen ik een jaar later terugkeek, vond ik het echt een keuze waar ik geen spijt van had. Het vergde wat moed om die eerste stap te zetten, maar zodra ik dat kleine heuveltje had beklommen, deden de vele taferelen die zich voor me ontvouwden mijn hart nog sneller kloppen.
Ik heb nog veel dingen die ik in de toekomst wil doen. Ze zijn misschien niet groots, maar ik zal elke dag beetje bij beetje groeien, daar kleine vreugden in vinden en..."Ik zal me blijven inzetten om werk te vinden dat ik graag doe en me daarin te ontwikkelen, en bovendien anderen iets te leren en mijn talenten met hen te delen."
Suggesties en inzendingen voor '100 Gap Year' zijn altijd welkom.
Laat een reactie of bericht achter, of stuur een e-mail naar marketingmanager Haein Cho (dorothy224@koreagapyear.com)!
Terug naar lijst
Startpagina
