Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
Focus alleen op je eigen groei.
Een GapYear is een tijd voor groei en geluk.
Terug naar lijstTerug naar lijst
39e gapperSong Geun-nyeong
In totaal een tussenjaar van twee maanden
Uitdaging van twee maanden: met mijn jongere broer of zus op de fiets door de Verenigde Staten
De eerste stap naar uiteenlopende ervaringen: op de fiets door de Verenigde Staten
Na mijn militaire dienst dacht ik diep na over wat ik wilde doen. Ik geloofde dat ik allerlei ervaringen moest opdoen om daarachter te komen. Ik ging enthousiast op zoek naar uiteenlopende mogelijkheden en ontdekte in die periode dat je op de fiets door de Verenigde Staten kon trekken. Zodra ik deze uitdaging zag, ging mijn hart sneller kloppen. Ik voelde dat dit een enorme uitdaging in mijn leven zou zijn en had het vermoeden dat ik er veel verschillende ervaringen mee zou opdoen.
Daarom bereidde ik me ongeveer zes maanden voor op een fietstocht door Noord-Amerika. Hoewel ik had besloten te vertrekken, leek het tijdens het semester onmogelijk om met een bijbaan de kosten van ongeveer 10 miljoen won bij elkaar te verdienen. Toen las ik online dat sommige mensen uitdagingen of projecten met behulp van sponsoring uitvoerden, en besloten we het op dezelfde manier aan te pakken.
Ongeveer vier maanden lang stelde ik voorstellen op en stuurde die naar tientallen bedrijven. Ook deed ik mee aan elke wedstrijd of elk evenement dat ik kon vinden.Het was een kans om te leren wat het betekent om het te doen met wat je hebt, en om te zien dat er deuren opengaan als je maar blijft aankloppen. Omdat ik het zo graag wilde en zo vastberaden was, kwam mijn vindingrijkheid des te meer naar voren.Nog vóór we aan onze oversteek van de VS begonnen, had ik al veel ervaren en geleerd.
# Ongeveer 7.200 km in 75 dagen — de aanmoediging van anderen hield ons op de been
Mijn broer en ik vertrokken vanaf de luchthaven van Los Angeles, vertrouwend op onze fietsen. Gedurende ongeveer 75 dagen legden we zo'n 7.200 km af (door 18 Amerikaanse staten en 3 Canadese provincies).
In die 75 dagen, die kort of lang konden lijken, gebeurde er van alles.De hittegolven die we in het westen tegenkwamen, waren meedogenloos. We fietsten over een bergkam in het uitgestrekte Rotsgebergte en werden soms door de politie van de snelweg gestuurd. Omdat we bovendien weinig reisgeld hadden, moesten we elke keer een gratis slaapplek vinden: bij Warm Showers (een fietstourgemeenschap), bij mensen thuis of op plekken als kerken en brandweerkazernes. Daardoor was elke dag een nieuwe uitdaging én een spannend avontuur.
Hoewel het een aaneenschakeling van bijzonder moeilijke momenten was, bracht dit avontuur me in contact met allerlei mensen. Door hen te ontmoeten, maakten we kennis met verschillende manieren van leven en perspectieven. Dankzij hun aanmoediging en hulp konden we de tocht bovendien tot het einde voortzetten.Koreaanse kerken, de vele mensen die we toevallig ontmoetten, predikanten, gastheren en -vrouwen van Warm Showers en ouderejaarsstudenten die ons hielpen alleen maar omdat we jongerejaars waren — zonder hun hulp en aanmoediging was deze uitdaging ontzettend moeilijk geweest.
Op onze eindbestemming, Times Square in New York, ontrolde we onze banner en vertelden we mensen over Dokdo. Ik voelde toen een onbeschrijfelijk gevoel van voldoening en vreugde. Het was de grootste uitdaging en het grootste avontuur van mijn leven. Nu laat ik me leiden door wat ik tijdens deze ervaring heb gevoeld en geleerd.
# Twee dingen die ik tijdens mijn tussenjaar heb opgedaan
Ten eerste gaf het me de gelegenheid om dieper over mezelf na te denken.
Ik kon de mening van anderen en mijn omgeving even buiten beschouwing laten,en me volledig op mezelf richten. Ik kon me voorstellen hoe ik wilde leven, wat me gelukkig maakt en welke levensstijl bij me past.Toen ik terugkeerde naar het dagelijks leven, moest ik me natuurlijk aanpassen aan de omstandigheden. Toch beschouw ik die periode als bijzonder waardevol.
Ten tweede denk ik dat ik over het geheel genomen flexibeler ben gaan denken.
Dit noemen we het 'zelflabelingseffect'. Als we onszelf bestempelen als 'zo iemand', hebben we de neiging ons daarnaar te gedragen, of dat nu goed is of niet. Bij mij was dat niet anders. Maar nadat ik uiteenlopende ervaringen had opgedaan en me in verschillende situaties had bevonden, ontdekte ik veel kanten van mezelf die heel anders waren dan ik had gedacht. Ook besefte ik dat eigenschappen of situaties waarvan ik dacht dat ze niet bij me pasten, in bepaalde omstandigheden juist heel goed bij me konden passen en me zelfs konden laten stralen. Daardoorkon ik allerlei mogelijkheden overwegen, in plaats van mezelf in een bepaald hokje te plaatsen.Hetzelfde geldt wanneer ik voor taken sta. Vroeger dacht ik vaak: als iets onmogelijk is, dan is het gewoon onmogelijk. Nu probeer ik problemen en situaties waarmee ik te maken krijg flexibeler te bekijken en na te denken over manieren om ze op te lossen. Ik denk dat deze flexibiliteit in mijn denken mijn leven na mijn tussenjaar flink heeft veranderd.
# Een woord voor vrienden die een tussenjaar willen nemen
Het hoeft volgens mij niet groots te zijn. Het belangrijkste is dat je duidelijk voor ogen hebt waarom je een tussenjaar neemt en goed nadenkt over hoe je het gaat invullen. Als je dat doet, kan een tussenjaar een keerpunt worden dat je leven verandert, of een kans om verder te groeien. Veel succes! ^^
Aanbevelingen en inzendingen voor de 100 deelnemers aan het tussenjaar zijn altijd welkom. Laat een reactie of bericht achter, of stuur een e-mail naar marketingmanager Da-young Choi (choi@koreagapyear.com)! |
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
