Focus alleen op je eigen groei.
Een GapYear is een tijd voor groei en geluk.

34e gapperKim Hyun-doo (Geonkuk Youth)
In totaal 4 jaar en 5 maanden tussenjaar
Een tussenjaar waarin ik met 'koffiebonen' en een 'vrachtwagen' door het land reisde.
Ik wou dat ik een droom had.,Ik wou dat ik maar één jaar mijn eigen weg kon gaan.
Wanneer ik iets meemaak (zulke gebeurtenissen beschouw ik als levensgebeurtenissen of keerpunten), ga ik meestal een wandeling maken.
Toen ik een tussenjaar wilde nemen, dacht ik erover na tijdens een wandeling op de Jirisan.Een droom voor mijIk wou dat ik een droom had.Maar met alleen die gedachte kon ik mijn leven geen vorm geven. Dus nam ik een besluit.Ik wilde precies één jaar mijn eigen weg gaan.Maar dat lukte niet. Een leven van dertig jaar laat zich niet zomaar in één jaar opnieuw vormgeven of veranderen.
Een jongen die zich al veel te vroeg aanpaste aan het leven dat hem werd aangereikt.

Ik herinner me duidelijk dat ik tot en met het tweede jaar van de middelbare school 'komiek' als mijn droom in mijn rapport schreef.Maarmiddelbare school3vanafwat ik moest zeggenof ik schreef wat droom of ik droomde herinnering überhaupt komt niet.middelbare school3toen mijn moeder een ziekte bestreed was.in die tijd sindsdien ding lijkt. idealen die droomde jongenrealiteit ontmoette zo is het gegaan.
en1keer moeder overleden de jongen altijd op die manier ik leefde. Gewoon aan mij gegeven leven aangepast hetis(beleefdheidsachtervoegsel). Tegelijkertijd gegeven leven binnen zulke gedachten ik dacht.
Met papa samen mooi een gezin laten we opbouwen.En die hoopwas een droom dat denkend ik leefde. Zo leven aanvaard de jongen dertig worden vlak voor de deurnaderde toen, plotseling zijn vader zelfs werd naar de hemel gestuurd.
Een dertigjarige in Zuid-Korea besluit een sabbatjaar te nemen.
Zonder na te denken over de voorbereiding op dat sabbatjaar besloot hij zijn baan op te zeggen en zichzelf precies één jaar de tijd te geven. Nadat hij zijn baan had opgezegd1toen er meer dan een jaar voorbij begon te gaan, zeiden vrienden Het is waanzin om aan mij vast te houden.Ze begonnen te vragen of ik op zijn minst wel goed at en rondkwam.De ouderen vroegen me opnieuw of het goed met me ging.
Op dat moment dacht ik.Het gaat goed met me,Waarom vraagt iedereen bezorgd en verwijtend of het wel goed met me gaat?.Dertig,En ik besefte dat de leeftijden daarna in Zuid-Korea deze betekenis hebben.Ik ben op de leeftijd waarop ik een salaris zou moeten verdienen met werk en een fijn gezin zou moeten stichten.
Jaar na jaar... zo ging ik op zoek naar mijn leven.

Nadat ik mijn baan had opgezegd en leefde met de zorgen en bezorgdheid van anderen om me heen,stond er in een boek dat ik toevallig las een verhaal over handgezette koffiedie bij een straatkraampje werd verkocht. Ik dacht: 'Dit is het!'.Een koffietruck met handgezette koffie—laten we er een bouwen en op reis gaan.Dat dacht ik.
Ik plande die reis voor een jaar..Maar,telkens wanneer ik probeerde te stoppen, voelde ik spijt..Die verhalen die ik op school of op mijn werk nooit had kunnen tegenkomen..Tijdens mijn reizen ontmoette ik talloze mensen en begon ik te verlangen naar de tijd die ik rustig doorbracht met het lezen van de boeken die 'mensen' heten..Dus dacht ik: 'Nog maar zes maanden, of een paar maanden extra,' en ging toen met de koffietruck weer op pad2anderhalf jaar reizen..
De wereld die ik tijdens de reis (met de koffietruck) tegenkwam, bestond uit 'mensen'.

Reizen met de koffietruckterwijl ik dat deed.Ik had nooit durven dromen dat ik zoveel aandacht van mensen zou krijgen.. Eigenlijk wilde ik tijdens mijn koffiereizen ooit op het platteland waar ik woon(geboorteplaats)daar een klein café openen en een plek creëren om het leven te delen met fijne mensen..

Dus nam ik de koffietruck mee en ging ik aanvankelijk 1 jaar lang naar het eiland Jeju om te kamperen en koffie te zetten 100Ik begon aan een reis langs ruim 100 cafés.. En in die tijd begon ik mijn dagelijks leven met mensen te delen..
De wereld waarin ik vroeger verstrikt zat en de wereld die ik tijdens mijn reizen (in de koffietruck) zag, waren heel verschillend.(koffietruck)De wereld die ik vanuit de truck zag, was heel anders.. De wereld die ik tijdens mijn reizen tegenkwam"Mens”was. Op een gegeven moment begon ik, terwijl ik tussen mensen reisde en naar mezelf keek, na te denken over mijn innerlijke wonden en tegelijk hoop te voelen, Dat begin veranderde mijn houding tegenover anderen en de manier waarop ik naar hen keek.

Tijdens mijn reizen las ik talloze boeken. Die boeken brachten veel veranderingen in mijn leven teweeg. Waar ik ook naartoe reisde, ik kon die boeken altijd lezen. Een boek dat waardevoller was dan welke bestseller dan ook, was precies het boek over mensen. Ook terwijl ik talloze gedrukte boeken las, deed ik veel ervaringen op en kwam ik veel dingen tegen, Wat zeker is, is dat een boek over iemand het levensverhaal van die persoon bevat.
Tijdens mijn vijfjarige tussenjaar ontdekte ik meer over mezelf.

Als er één waarheid is die ik met overtuiging over mijn leven kan uitspreken,dan is het dat ik mensen heb ontmoet en van hen heb geleerd in de dertig jaar vóór ik op reis vertrokDat ik tijdens de vijf jaar reizen meer facetten van "mij"—Kim Hyun-doo—ontdekte dan van de "ik" die ik daarvoor kende.In termen van fysieke tijd is het misschien moeilijk voor vijf jaar om dertig jaar te overtreffen,maar ik denk dat we moeten nadenken over de vraag of we onszelf wel genoeg tijd geven om onszelf echt te leren kennen.
Ken je anderen misschien beter dan jezelf?
De grootste winst van mijn tussenjaar is
dat ik mezelf heb.
mezelf kennen.
Meer dan wat ook betekent het dat ik leer van mezelf te houden en de kanten van mezelf ontdek die ik nog niet kende.

Mensen denken dat ze zichzelf kennen, maar ik geloof niet dat er in deze tijd veel mensen zijn die zichzelf echt kennen, liefhebben en met zichzelf in verbinding staan..
Zoals ik het zie, is de huidige generatie (jongeren) volledig gericht op het bestuderen van anderen. Iedereen wil mentor worden(met andere woorden, een leider)Ze willen er een worden en lijken eerst vrijwillig mentee te willen zijn. Daardoor...onzeMisschien willen we, in plaats van onszelf bewust te worden, anderen beter leren kennen dan onszelf, en geven we ons leven niet gewoon weg door mentee te worden en ons leven toe te vertrouwen aan de mode en de tijdgeest?
#Een boodschap aan jongeren die aan een tussenjaar beginnen:De wereld is een geweldige plek om warmte te vinden, meer dan je zou denken.

Als je je voorbereidt op een tussenjaar,dat de wereld een geweldige plek is om warmte te ontmoeten.Het is echt zo. Dat besefte ik pas nadat ik op pad was gegaan. Ik ontdekte dat er in de wereld veel meer warme en vriendelijke plekken zijn dan de koude, harde plekken waar volwassenen het over hebben.Ik hoop dat je een reiziger wordt die op pad gaat om mensen te ontmoeten. ^^!

Aanbevelingen en inzendingen voor '100 tussenjaren' zijn altijd welkom. Stuur een e-mail naar marketingmanager Da-young Choi (choi@koreagapyear.com)! |
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.