Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
Focus alleen op je eigen groei.
Een GapYear is een tijd voor groei en geluk.
Terug naar lijstTerug naar lijst
35e gapperKim Jun-ho
Twaalf maanden tussenjaar
‘De beste reis en het beste tussenjaar, gevormd door tegenslag’
# Een jongeman die na zijn start aan de universiteit genoeg kreeg van de droom die hij ooit koesterde
Veel mensen veranderen hun toekomstplannen, maar ik droomde al sinds mijn kindertijd altijd van:IngenieurDat was mijn droom. Daarom koos ik op de universiteit voor werktuigbouwkunde en was ik enthousiast over mijn studie.
Maarik kreeg genoeg van de vakken mechanica, vol eindeloze formules voor wiskunde en natuurkunde, in plaats van lessen over machines.Ik was het beu om alleen maar wiskundeopgaven op te lossen, en mijn belangstelling verschoof van mijn studierichting naar filosofie en fotografie.
Vooral nadat ik bestuurslid werd van de fotografieclub, ging ik volledig op in fotografie. Omdat mijn familie het niet breed had, werkte ik parttime terwijl ik me stortte op de fotografieclub waar ik zo van hield. Daardoor kelderden mijn cijfers vanzelf.
# Het tussenjaar dat ik koos na twee waarschuwingen wegens slechte studieresultaten, en de voorspelbare routine van een studieonderbreking
Uiteindelijk kreeg ik twee keer een studieadvies wegens slechte resultaten — iets wat volgens anderen al moeilijk is om één keer te krijgen.Op de dag dat de cijfers bekend werden gemaakt, zat ik versuft voor me uit te staren. Ik dacht dat ik te gemakzuchtig had geleefd. Om mezelf onder de loep te nemen en uit te zoeken wat mijn echte droom was, besloot ik een tussenjaar te nemen..
Ik nam een tussenjaar omdat ik geschokt was en mijn echte droom wilde vinden.Toen ik mijn studieonderbreking begon, had ik echter nog geen concrete plannen. Omdat ik tijdens die periode iets wilde doen, schreef ik me net als iedereen in bij een TOEIC-cursus. Maar zoals verwacht was TOEIC ontzettend saai.
Wat ik ooit zo graag deed, was veranderd in studeren en examens. Ik was mijn droom van twintig jaar beu; de uitkomst van mijn studieonderbreking en inschrijving bij een TOEIC-cursus was dus voorspelbaar. Engels voelde meer als een toets dan als iets wat ik wilde leren, waardoor ik er nog meer een hekel aan kreeg.
Voor levenservaring, om het Engels te leren dat ik wilde leren en de kennis op te doen die ik wilde vergaren,stopte ik na een maand met de TOEIC-cursus en stelde ik mezelf als doel om in het buitenland een taal te studeren of door Europa te reizen.Misschien was een taalprogramma in het buitenland volgen, met moeite genoeg geld voor het collegegeld, moeilijker dan een goede TOEIC-score halen.
Toch had ik voor deze studieonderbreking gekozen omdat ik die nodig vond,en ik wilde mijn tussenjaar niet besteden aan dingen die ik niet wilde doen.Ik wilde het niet op die manier doorbrengen.Overdag werkte ik als assistent IT-beheer bij een energiecentrale en na werktijd draaide ik sluitdiensten in een bioscoop in de stad. Na mijn sluitdienst was het ongeveer twee uur ’s nachts en reed er geen openbaar vervoer, dus fietste ik elke dag naar huis om op vervoerskosten te besparen.
Bevrijd van verplichtingen begon ik machines weer leuk te vinden.
Ik kon gemiddeld maar vier uur per dag slapen, maar werkte hard.Na ongeveer drie maanden liep mijn contract bij de energiecentrale af.Ik wilde mezelf echter verder uitdagen en nam een nieuwe bijbaan in een skigebied.
Ik had een certificaat in de werktuigbouwkunde en werkte daarom met skiliften en gondels. Als nieuwe medewerker met enige ervaring werd ik ingedeeld op de top, op 1.300 meter hoogte, waar volgens geruchten de omstandigheden het zwaarst waren. Ik kende er niemand en de omgeving was onbekend. De temperatuur lag rond de -20 °C en de snijdende, gure wind deed me rillen. Bovendien moest ik als liftbediener allerlei Engelstalige handleidingen uit mijn hoofd leren en werd ik verantwoordelijk voor de veiligheid van veel mensen. Dat zorgde voor extra druk.
Dankzij mijn bijbaan maakte ik allerlei persoonlijke verhalen mee die ik op school nooit zou hebben gehoord. Ik deed ervaring op in de dienstverlening en ontmoette in het skigebied een grote verscheidenheid aan mensen uit het hele land. Aanvankelijk was ik nogal verlegen, maar later werd ik veel extraverter.
En niet uit boeken, maar rechtstreeks uit het leven,werd het bewaken van de veiligheid van skiliften en het welzijn van zoveel mensen een aanleiding om mijn belangstelling voor werktuigbouwkunde, die ik studeerde, opnieuw te ontdekken.
Dankzij de hernieuwde belangstelling voor machines die tijdens mijn bijbaan was ontstaan, dacht ik tijdens mijn reis door Europa meer na over machines.
Ik betrapte mezelf er vaak op dat ik nadacht over manieren waarop techniek de wereld kon verbeteren. Op basis van de ideeën die ik toen bedacht, kon ik na mijn terugkeer naar de universiteit een project opzetten en met succes uitvoeren.
Het belangrijkste was datik dankzij mijn bijbaan had ontwikkeldMijn extravertere persoonlijkheid veranderde meer dan ik had verwacht.Daarop voortbouwend richtte ik op de universiteit een club op voor ideeën op het snijvlak van verschillende vakgebieden. Die telt inmiddels 70 leden. Met ideeën diende ik vier octrooiaanvragen in, won ik ongeveer dertig prijzen bij wedstrijden, waaronder de Korea Talent Award, en begon ik vervolgens een technologiebedrijf.
Met een bijbaan naar het paradijs.
Eindelijk! Met het geld dat ik met mijn bijbanen had verdiend, kon ik op reis naar Europa. Toen ik de reis ging plannen, wist ik er nog niets van. Ik had weinig verstand van vliegtickets en boekte impulsief mijn tickets, met de gedachte dat ik gewoon moest gaan. Ik wilde graag naar Turkijeomdat ik het land graag wilde bezoeken.I included Turkey in the route for that single reason.Zo eenvoudig was mijn reisroute..
Als ik elk detail van tevoren zou plannen, zou ik me door dat plan laten leidenen het gevoel hebben dat ik me moest haasten. Daarom besloot ik alleen de steden te kiezen die ik wilde bezoeken en onderweg mijn accommodatie te boeken.
Vanaf het moment dat mijn reis door Europa begon, voelde het alsof ik een film was binnengestapt en scènes ervan bekeek.
Terwijl ik naar de heldere hemel keek en zag hoe ontspannen de mensen waren, besefte ik dat ik had geleefd alsof ik voortdurend werd opgejaagd. Zelf ervaren hoe het is om de tijd te nemen...zoals ik het voeldeIk bleef maar denken dat ik vanaf nu wat meer ontspannen en in grotere overvloed moest leven.Maar mijn persoonlijkheid veranderde niet zomaar.Door de bijbaantjes die ik had gedaan,had ik genoeg geld. Toch,Ik bespaarde geld door het brood van het hostelontbijt mee te nemen voor de lunch, onderweg terug boodschappen te doen in een supermarkt en zelf in het hostel avondeten te koken.
Zonder plannen op je gemak leven
Zelfs wanneer ik vrijheid kreeg, voelde ik me niet vrij. En in situaties waarin ik kon ontspannen, bleef ik mezelf onderdrukken.Er kwam een keerpunt.Ik verloor per ongeluk ongeveer 300.000 won. Hoewel ik ervan had kunnen genieten, besefte ik dat ik mezelf had beperkt door meer geld te sparen dan nodig was.Vanaf dat moment genoot ik, niet alleen in gedachten maar ook echt, oprecht van mijn ontspannen reizen door Europa.
Omdat ik mijn accommodaties niet van tevoren boekte, kon ik wat rustiger reizen dan anderen.De route van Nice naar Florence wordt doorgaans per vliegtuig afgelegd.IkIk reisde met de trein langs de kust, keek naar de zee en genoot van de rust en het dagdromen. Ook bedacht ik een zakelijk idee.
In Praag woonde ik, tijdens het Praagse Lente-muziekfestival, drie dagen lang alleen klassieke concerten bij, waarvan ik nauwelijks iets kende. Zo maakte ik kennis met klassieke muziek.
# Door Turkije reizen met maar één boek
En in München kreeg ik opnieuw de kans om van een leuke reis te genieten.Mijn reis kwam opnieuw in een crisis terecht toen ik uit de metro stapte en mijn smartphone erin liet liggen.
Dus,Ik reisde door Turkije met alleen een boek en zonder enige andere informatie over het land.Met gebaren vroeg ik een man die met mij in de bus zat om hulp bij het vinden van een accommodatie. Tijdens de lange nachtelijke busritten, zonder de smartphone die altijd aan mijn zijde was geweest, zat ik voor me uit te staren en reisde ik telkens tien uur achter elkaar.
# Je hoeft niet precies hetzelfde pad te volgen als iedereen
Hoewel mijn reis door Europa kort was, maakte ik veel mee. Dingen die ik in het dagelijks leven vanzelfsprekend vond, werden tijdens de reis allerlei onzekerheden.
Tijdens het reizen had ik veel tijd om na te denken. Ik leerde dat je niet verplicht bent hetzelfde pad te volgen als iedereen.De belangrijkste les van deze reis was het besef dat ik de wereld kan veranderen door mijn kijk erop te veranderen, ongeacht de situatie of omgeving.
OokDankzij dit tussenjaar kon ik moedig kiezen voor de nieuwe droom om een eigen bedrijf te beginnen, in plaats van dezelfde uniforme doelen na te streven als anderen. In een wereld waarin mensen van in de twintig worden gedwongen pijn te verdragen en een baan bij een groot bedrijf wordt gezien als de enige vooraf bepaalde droom, ben ik eigenlijk...misschien een buitenbeentje in de samenleving. MaarMet de les die ik zelf tijdens mijn reis door Europa heb geleerd — "Je hoeft je niet te laten binden en hetzelfde pad te bewandelen als anderen" — werk ik aan mijn droom.Ik ben op weg ernaartoe.
# Voor wie een tussenjaar plant: "Je jeugd nu is het mooiste en kostbaarste wat er is"
Ik raad jongere studenten altijd aan om een tussenjaar te nemen.Als je later terugkijkt, zul je denken dat je jeugd nu de mooiste en kostbaarste tijd was.Het is deprimerend om in deze periode opgesloten te zitten in de bibliotheek en alleen maar te denken aan een baan bij een groot bedrijf. Ik geloof dat de ervaringen en herinneringen uit deze tijd meer waard kunnen zijn dan de financiële beloning van een goede baan.
In deze tijd, waarin jongeren worden gedwongen pijn te verdragen, hoef je geen vooraf bepaalde, uniforme doelen en dromen na te streven. Met een tussenjaar kun je de droom vinden die je echt wilt verwezenlijken.
Aanbevelingen en inzendingen voor 100 Gap Year zijn altijd welkom. Laat een reactie of bericht achter, of stuur een e-mail naar marketingmanager Da-young Choi (choi@koreagapyear.com)!
|
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
