Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
Focus alleen op je eigen groei.
Een GapYear is een tijd voor groei en geluk.
Terug naar lijstTerug naar lijst
[100 Gap Years] "Een tussenjaar: een periode van loopbaanoriëntatie die meer glans heeft dan een taalreis"
32e gapperYu Young-jun
Een tussenjaar van 10 maanden
Vrijwilligerswerk in India, de pelgrimstocht naar Santiago de Compostela, een Israëlische kibboets, vrijwilligerswerk via Couchsurfing en meer
# Een verhaal over een studiepauze dat meer glans heeft dan een taalreis
Van januari tot oktober 2014 reisde ik door ongeveer 20 landen.De belangrijkste focus van mijn reis was om veel mensen te ontmoetenDat was zo. Daarom,Hoe kan ik tijdens het reizen veel mensen ontmoeten?Vanuit die vraagbegon de reis.Ik denk dat de meest indrukwekkende delen van de reis in vijf onderdelen kunnen worden verdeeld."Couchsurfing", "vrijwilligerswerk in India", "een maand in New York", "de pelgrimstocht naar Santiago de Compostela", "een Israëlische kibboets"
In eerste instantie was ik van plan om op taalreis te gaan.nam een studiepauzeIk deed dat omdat iedereen het deed, dus was ik ook van plan om te gaan.Toen ontmoette ik een mentor van Samsung Mentoring en de heer Ryu Si-hyung, die met de Kimchi Bus een wereldreis had gemaakt,en ik zag af van de taalreis en begon mijn reis voor te bereiden.Het was rond. Ik wilde in aanraking komen met Engels dat nuttiger is in het dagelijks leven dan Engels tijdens een taalreis, en als het evenveel kostte, wilde ik in plaats van lang op één plek te blijven de wereld rondreizenDat wilde ik.
Daarna verdiende ik geld en maakte ik reisplannen door af en toe reisboeken en informatie op internet op te zoeken.Wat voor reis wil ik nu echt maken?Toen ik daarover nadacht,mensenbesefte ik dat ik reizen leuk was gaan vinden vanwege de charme van het ontmoeten van mensen "Reizen om bijzondere mensen te ontmoeten"volgens het concept vanreisde ik.
1. Contact met de lokale bevolking: Couchsurfing
Couchsurfingis een wereldwijde gemeenschap waarin locals reizigers bij hen thuis uitnodigen.Het is vooral goed ingeburgerd in Noord-Amerika en Europa. In Noord-Amerika reisde ik voor 100% via Couchsurfing; ook in Zuidoost-Azië, Australië en zelfs India couchsurfte ikDat deed ik. Het grootste voordeel van Couchsurfing is dat je niets voor accommodatie hoeft te betalen. Voor reizigers met weinig geld is dat enorm.Maar als je alleen op zoek gaat naar een gratis slaapplekkan dat reizen juist moeilijker maken. Ik geloof dat wederzijds vertrouwen en culturele uitwisseling meer betekenis hebben.
Sterker nog,eenvoudige allerlei ervaringen die je tijdens gewoon toerisme niet kunt opdoenen ook had ik nauw contact met locals een manier om te communiceren het was.Het waren allemaal indrukwekkende en bijzondere ontmoetingen, maar als ik er één moest kiezen, een ontmoeting met een Apple-medewerker was het. Omdat ik aan een technische universiteit studeerde en erg geïnteresseerd was in programmeren,was het voor mij heel bijzonder om een Couchsurfer te ontmoeten die bij Apple werkte. Bovendien kon ik mensen met heel uiteenlopende beroepen uit verschillende landen ontmoeten Ik denk dat dat een van de charmes van Couchsurfing was.
2. India — De dood aanschouwd in het Moeder Teresa-huis en tijdens het werkkamp in McLeod Ganj
Ik heb in twee maanden tijd twee keer vrijwilligerswerk gedaan in India.Drie weken vrijwilligerswerk in het Moeder Teresa-huisen een werkkamp in McLeod Ganj.Het Moeder Teresa-huis is een sociale instelling die door Moeder Teresa is opgericht in Calcutta, een van de armste steden. Vrijwilligers van over de hele wereld komen hier elke dag.
Hier deed ik vrijwilligerswerk in een verzorgingshuis voor ouderen die het einde van hun leven naderden Ik deed dat. Dag na dag overleden er mensen.Het gebeurde. De eerste keer dat ik hielp een lichaam in een voertuig te leggen, lag de grootvader die tot de dag ervoor nog had zitten glimlachen de volgende dag te worstelen in zijn ziekenhuisbed...Toen ik dat zagdacht ik ook diep na over de dood.Ik herinner me nog hoe ze ons zelfs in het aangezicht van zo'n dood een oprechte glimlach schonken.
Ook de plek waar de Dalai Lama in ballingschap ging,een werkkamp in McLeod GanjDaar deden we aan mee. Het was buiten het seizoen voor werkkampen, dus waren we maar met z'n vieren, en ik was de enige Aziaat.Er vond een kleinschalig werkkamp plaats. Daar gingen we naar een gratis school en voerden we reparaties uit,gaven we de kinderen Engelse lesDat deden we ook.
4Na een maand met vier mensen te hebben doorgebracht, anders dan de mensen die ik tijdens mijn reizen ontmoette,enandere, diepgaandere gesprekken en vriendschappenkonden we met elkaar delen. En het zien van de kinderen met hun onbevangen onschuld zette me aan het denken over mezelf. Gelukkig kon ik op de laatste dag...Ik had ook het geluk om de Dalai Lama live een lezing te zien geven.
3. Een maand in New York wonen
In een opwelling probeerde ik een maand in New York te wonen.Een vriend die ik via Couchsurfing had leren kennen, verhuurde toevallig een kamer, dus verbleef ik een maand voor een lage prijs bij hem.Ik voelde me een New Yorker. Achteraf begon ik ook de nadelen van New York te zien, nadat ik eerst alleen de voordelen had gezien.
Tegelijkertijd was ik bang voor hoe snel ik me aan deze plek aanpaste.Dat deed ik. Ik liep zelfs pubs binnen vol New Yorkers om samen met hen naar de finale van de Champions League te kijken, enik genoot van de New Yorkse avonden met New Yorkers die ik via Couchsurfing had leren kennen.Ik dacht dat ik me in hun leven moest onderdompelen om te zien hoe het er echt aan toeging. Toch voelde ik ook zelfafkeer omdat ik geen diepgaande gesprekken kon voeren.Het was een periode waarin die gevoelens naar boven kwamen.
Het leven in New York was eigenlijk niet zo bevredigend. Tochhad ik geen spijt dat ik echt had gedaan wat ik alleen maar dacht te willen doen.Ik besefte dat je beter iets kunt proberen en er spijt van kunt krijgen dan spijt te hebben dat je het niet hebt geprobeerd.
4. De pelgrimstocht naar Santiago de Compostela, het hoogtepunt van mijn tussenjaar
Ik denk dat Couchsurfing en de pelgrimstocht de hoogtepunten van deze reis waren.Ik liep 30 dagen en nam daarna een week lang uitgebreid rust nadat ik was aangekomen.Pelgrimstocht naar Santiago de CompostelaEen maand op de Camino was bevredigender dan de ongeveer zes maanden reizen die ik daarvoor had gedaan.Mensen die na één begroeting al hecht worden. Verhalen die zich onderweg ontvouwen.Het verhaal van ieder mens ontvouwde zich onderweg. Een werkelijk diverse groep mensen.Ze waren niet buitengewoon, maar ieder van hen was heel bijzonder.
EnPersoonlijk, voor mezelfbezinningHet was een maand van bezinning. Ik was druk geweest en had zoveel te doen dat ik niet goed met mezelf kon praten,de sterren aan de hemel vlak voor zonsopgangen terwijl ik alleen over dat pad liep, raakte ik in gedachten verzonken en keek ik naar binnenIk voelde het.Als vrienden me vragen welke plek het mooist was, raad ik als eerste de pelgrimsroute naar Santiago aan.
5. Israëlisch kibboets: vriendschappen ontstaan tijdens het werk
Ik was altijd al geïnteresseerd in Joodse mensen. In Korea kreeg ik de kans om vrijwilligerswerk te doen bij een Israëlische gemeenschap, een kibboets, dus meldde ik me aan om erheen te gaanen ging ik. Je moet er minstens twee maanden blijven, het kost geld en er is een kort sollicitatiegesprek, maar het leven daar was fantastisch.
Doordat we tijdens het samenwerken hecht werden, waren onze vriendschappen sterker dan die met andere reizigers. Doordat we 24 uur per dag samen waren, konden we elkaar bovendien goed leren kennenDat was een tijd waarin we dat konden doen.Het was een waardevolle tijd waarin ik het dagelijkse leven in Israël van dichtbij kon meemaken.Veel mensen gaan erheen om hun Engels te verbeteren, maar je leert er niet alleen Engels,je kunt er het Israëlische leven en de cultuur in hun geheel ervarenIk raad hetvan harte aan.
Een troef voor een serieuze loopbaanoriëntatie: zelfvertrouwen
Qua persoonlijkheid was ik meer een type A.Ik was verlegen, kon niet goed praten en kon bijna niets zelf doen.Vooral Engelswas voor mij het moeilijkst.
Reizen was moeilijk. Ik kreeg heimwee, voelde me eenzaam en er waren heel wat momenten waarop ik me ontzettend gefrustreerd voelde omdat mijn Engels niet goed was.Zonder enige redenWaarom haalde ik me dit op de hals?Ik vroeg me af of ik niet gewoon net als iedereen had moeten reizen, maar telkens weer hielp de aanmoediging van mijn vriend meom de reis veilig af te ronden.
De grootste verandering voor en na de reis was mijn zelfvertrouwen.In het begin durfde ik mensen niet eens goed aan te spreken of te begroeten. Maar nadat ik het één keer had gedaan,bleek het helemaal niet zo moeilijk. Naarmate mijn zelfvertrouwen groeide, besefte ik dat ik extraverter was dan ik dacht.
Na mijn terugkeer naar schoolorganiseerde ik zelf een lezing over reizenen gaf die,een kans om mijn verhaal aan tieners te vertellenookDie kans kreeg ik.Bovenal verbaasde ik mezelf toen ik buitenlandse mensen ontmoette: ik deed er alles aan om het gesprek gaande te houden.Ook dat verbaasde me.
Het zelfvertrouwen van: 'Ik kan het!'Dat was de grootste troef die ik tijdens mijn tussenjaar heb opgedaan, en ik geloof dat het nu de belangrijkste drijfveer is die me vooruithelpt.
Een boodschap voor jongeren die aan een tussenjaar beginnen: wees niet bang en geef niet op.
Er bestaat een uitdrukking die betekent dat je je snel laat ontmoedigen. Ik heb me vaak vooraf laten intimideren, het opgegeven of het een paar keer geprobeerd en halverwege afgehaakt.Dit wil ik echt graag zeggen.Op reis gaan,is veel minder eng dan je denkt.De dingen waarover je je zorgen maakt, gebeuren toch niet.Dus probeer het gewoon.Je moet je best doen om erachter te komen of het bij je past.
Aanbevelingen en inzendingen voor '100 tussenjaren' zijn altijd welkom. Neem contact op met marketingmanager Choi Da-young (choi@koreagapyear.com)! |
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
