Naam: 전용길
Huidige bezigheid: ik heb mijn baan opgezegda life that makes me happyIk neem een sabbatical om dat te vinden.
V.Vertel ons waarom je besloot een sabbatical te nemen en hoe je je daarop hebt voorbereid.
Op mijn dertigsteOp mijn dertigste een sabbatical nemen was niet zo makkelijk als het klinkt.
Ik moest veel dingen afwegen: geld, status en tijd. Toch heb ik moedig mijn baan opgezegd en een sabbatical genomen, omdat ik zo snel mogelijk wilde ontdekken waar ik echt van houd en al was het maar één dag eerder een gelukkiger leven wilde leiden. Dat betekent niet dat ik de afgelopen dertig jaar heb verspild; ik heb hard gewerkt en vol passie geleefd.
Toch had ik tot dan toe een groot deel van mijn leven geleefd vanuit verplichtingen: als zoon in mijn gezin en als man in Zuid-Korea. Ik leefde met gedachten als: ‘Ik moet snel geld verdienen om mijn ouders te eren’ en ‘Ik moet een huis kopen om me voor te bereiden op een huwelijk’. Na dertig jaar zo te hebben geleefd, raakte ik in de war toen ik me op een huwelijk moest voorbereiden, omdat ik dan opnieuw als echtgenoot en vader zou moeten leven.
Daarom wilde ik, voordat het te laat was, allerlei ervaringen opdoen en in die tijdwilde ikontdekken wat ik leuk vind en daar zelf achter komen.
Daarom besloot ik als eerste stap naar een leven voor mezelf — een leven waarin ik gelukkig ben — een sabbatical te nemen.
De voorbereiding op een sabbatical bestond uit een dagelijkse belofte aan mezelf en uit het overtuigen van mijn familie en de mensen om me heen.
Hoe vastberaden ik ook was, zelfs nadat ik mijn baan had opgezegd, was het niet makkelijk om een vertrouwde omgeving achter me te laten en op eigen benen te gaan staan. Daarom moest ik mezelf voortdurend ervan overtuigen dat ik het kon. Dat deed ik onder meer door een mentor te zoeken die me kon helpen. Ook bleef ik mijn plannen met anderen delen; zo hield ik mezelf verantwoordelijk en putte ik moed uit hun steun.
Ten tweede was het belangrijk om de mensen om me heen — vooral mijn familie — te overtuigen. Mijn vader en ik spraken, net als veel vaders en zonen, zelden met elkaar; gemiddeld wisselden we maar één of twee woorden per dag. Daarom raapte ik de moed bijeen om een gesprek te beginnen. Ik vertelde zo veel mogelijk over de financiële kant, de duur en de activiteiten van mijn plannen. Misschien zagen mijn ouders hoeveel passie ik ervoor had en stemden ze daarom in met mijn besluit om een sabbatical te nemen.
V.Vertel ons over je ervaringen tijdens je sabbatical.
Toen ik mijn baan net had opgezegd, wilde ik zo veel dingen doen. Ik wilde leren dansen, sporten uitproberen, vrijwilligerswerk doen, Engels leren en de wereld rondreizen. Van al die dingen koos ik als eerste voorEngelsDat werd het. Later had ik Engels nodig om de wereld rond te reizen. Daarom bestond mijn eerste sabbatical uit Engels studeren aan een taalschool in de Filipijnen.
De meeste taalscholen bieden drie soorten lessen: individuele lessen, kleine groepen (1:4) en grote groepen (1:8). Je volgt van elk soort drie uur les, in totaal negen uur per dag. De school waar ik naartoe ging, werkte ook zo. Vooral de individuele lessen waren erg leuk. Naast het studeren voerden we, zodra we elkaar wat beter kenden, informele gesprekken. Soms waren die gesprekken zelfs nog waardevoller. De ene dag praatten we over de liefde, de andere over geld. We konden over allerlei onderwerpen praten, van reisverhalen tot wetenschap en oorlog. Onderwerpen als wetenschap, oorlog en politiek konden lastig zijn, maar als we ontspannen praatten over wat we allebei wisten, voelde het niet als een belasting.
ⓒKoreaGapyear
In ons land is leeftijd belangrijk en gebruiken mensen beleefdheidsvormen. Daardoor kan het lastig zijn om bevriend te raken met mensen die veel ouder of jonger zijn. In het Engels bestaan zulke beleefdheidsvormen niet, dus gaan mensen informeel met elkaar om en kun je ongeacht iemands land of leeftijd een band opbouwen. Dat maakte het een heel fijne en leuke tijd.
Niet alleen ik, maar ook veel andere studenten hadden het moeilijk omdat het leek alsof ons Engels niet vooruitging. We studeerden hard en spraken de hele dag Engels — waarom werden we dan niet beter? Het antwoord is dat we wel vooruitgingen, maar dat onze verwachtingen veel te hoog waren. Toen ik dat eenmaal wist, genoot ik van mijn tijd op de school. Ik sprak nog niet vloeiend Engels, maar mijn angst voor Engels was verdwenen en ik had meer zelfvertrouwen gekregen. Als ik hard blijf studeren en met dit zelfvertrouwen uitdagingen aanga, zal ik later toch vloeiend Engels kunnen spreken? In die zin was mijn eerste ervaring met een taalcursuszelfvertrouwendie een belangrijke springplank werd.
ⓒKoreaGapyear
V.Wat is er veranderd nadat je een sabbatical nam, of wat heeft die je opgeleverd?
Tijdens mijn studie aan de taalschool stelden sommige vrienden me vragen.
‘Ben je nu gelukkiger dan toen je werkte?’ ‘Vind je Engels leren leuk?’
Elke keer gaf ik hetzelfde antwoord: ‘Hoe had ik zulkegevoelenskunnen ervaren en jullie allemaal kunnen ontmoeten als ik nog bij het bedrijf had gewerkt?’ Dat zei ik niet alleen; ikbegreep ook hoe mijn leven verandert wanneer ik doe waar ik van houd.Dat kon ik me realiseren. Ik had maar één moedige stap vooruit gezet, maar die opende de deur naar nog meer mogelijkheden. Ik kon Engels leren, mensen uit verschillende landen en van verschillende leeftijden ontmoeten en met hen praten, en bovendien vreugde en geluk ervaren.
Dit is de meest voorkomende zorg onder werknemers.
‘Deze baan past niet bij me. Maar als ik ontslag neem, weet ik niet wat ik moet doen.’
‘Als ik ontslag neem, wordt het moeilijk om weer werk te vinden.’
‘Maar geld is wel belangrijk.’
Ik denk dat veel kantoormedewerkers het ermee eens zijn: geld is niet alles. Maar mensen missen de moed of kunnen de aantrekkingskracht van geld niet weerstaan. Uiteindelijk moeten ze toch de creditcardrekening van deze maand betalen.
Ik ben zelf niet veel anders. Maar omdat ik niet wist wat ik moest doen, nam ik tijd voor mezelf en dacht ik na. Om te ontdekken wat ik leuk vind en waar ik goed in ben,nam ik een sabbatical.
En als ik in die tijd ook maar één ding vind dat ik leuk vind, zal ik me er vol passie op storten zonder achterom te kijken.
De laatste tijd hoor ik vaak: ‘Je ziet er jong uit. Je ziet er gelukkig uit.’ Het lijkt erop dat ik de juiste keuze heb gemaakt.
Na twee maanden met mijn sabbatical achter de rug ga ik het resterende jaar ongeveer op een interessantere, fijnere en gelukkigere manier doorbrengen.
Terug naar lijst
Startpagina
