In het voorjaar van 2013 studeerde ik een semester als uitwisselingsstudent aan de George Washington University in de Verenigde Staten.
Voordat ik besloot om tijdens een tussenjaar als uitwisselingsstudent naar de Verenigde Staten te gaan, maakte ik me veel zorgen over zaken als de kosten van levensonderhoud en studievertraging. Nu ik één semester heb afgerond, heb ik echter een veel waardevollere ervaring opgedaan en heb ik geen spijt.
Om te beginnen komen aan Amerikaanse universiteiten studenten met veel uiteenlopendere achtergronden en etnische afkomst samen dan in Korea. Doordat ik studeerde en woonde met vrienden die in verschillende culturen waren opgegroeid, was het voor mij heel waardevol om met andere waarden in aanraking te komen en die culturen te ervaren, al was het maar indirect via hen.Ik ontmoette vrienden uit allerlei landen, zoals India, China, Brazilië, Duitsland, Frankrijk, Oostenrijk, Singapore en Pakistan. Ook verschillen Amerikaanse vrienden sterk in persoonlijkheid, afhankelijk van de staat waar ze vandaan komen. Het was dan ook erg leuk om hen te leren kennen.
Daarnaast kon ik af en toe reizen, mijn horizon verbreden en tijd voor mezelf nemen — iets waar ik in Korea moeilijk aan toe zou zijn gekomen. Als uitwisselingsstudent werd ik vaak uitgenodigd om mee te gaan naar de huizen van vrienden met wie ik bevriend was geraakt. Dankzij mijn lokale vrienden kon ik besparen op verblijf en eten en reizen langs routes die anders waren dan die van de gemiddelde toerist. Ik bezocht onder andere Bermuda, Philadelphia, New York en Virginia Beach. Vooral het idee dat ik, als ik in Korea was gebleven, nooit had kunnen bedenken dat ik in de Verenigde Staten een vriend uit Bermuda zou ontmoeten en de Bermudadriehoek zou bezoeken, waar ik alleen maar van had gehoord.
Ook het zelfvertrouwen dat ik als uitwisselingsstudent heb opgedaan, is een grote aanwinst van mijn tussenjaar. Dat mijn Engels zou verbeteren, lag voor de hand. Maar Amerikaanse universiteiten bieden ook vaak colleges met discussies en presentaties, en studenten en docenten communiceren er veel met elkaar. Omdat colleges vaak draaien om discussies over opgegeven leesmateriaal, komt niet deelnemen in feite neer op afwezig zijn. In het begin vond ik de colleges ook uitdagend, omdat Engels niet mijn moedertaal is en er veel van me werd verwacht op het gebied van spreken. Ik vroeg docenten echter vaak om hulp en zij hielpen me graag. Daardoor durf ik nu mijn mening in het Engels vrijuit te uiten.