Als je om je heen kijkt, zie je dat iedereen—vrienden, ouderejaars en jongerejaars—een druk leven leidt: colleges volgen, Engels studeren, allerlei certificaten halen... Elke dag zo hard werken en wachten tot er een gelukkig moment aanbreekt—klinkt dat als jouw leven?
Een tussenjaar kan een leven veranderen dat voelt als dat van een hamster in een rad: je rent maar door, zonder van je plek te komen. Als je vastzit in het dagelijks leven, werk je elke dag hard zonder te weten waar je naartoe gaat of waar je heen wilt. Maar op een gegeven moment besef je dat je de richting kwijt bent en begin je te dwalen.
Voor mij was het tussenjaar als een kompas dat richting gaf aan mijn leven. Op basis van mijn cijfers was ik toegelaten tot de universitaire opleiding landbouw. Dat was totaal anders dan mijn droom om traditionele Koreaanse geneeskunde te studeren, dus verloor ik mijn doel uit het oog en dwaalde ik rond tot mijn tweede studiejaar. Omdat ik besloot dat het zo niet verder kon, koos ik voor mijn eerste tussenjaar: een reis rond de wereld. 365 dagen lang reisde ik door 39 landen in Afrika, Latijns-Amerika, Europa en Azië, en gaf ik mezelf de tijd om mezelf volledig te observeren. Toen ik in aanraking kwam met nieuwe omgevingen en nieuwe mensen, ontdekte ik vertrouwde kanten van mezelf—kanten waarvan ik me al bewust was, maar ook kanten die ik nog niet kende. Het was een reis naar onbekende landen, maar ook een reis naar een onbekende versie van mezelf. Zo beleefde ik een spannend jaar waarin ik me geen moment verveelde.
ⓒKorea Gapyear
Wat ik tijdens het reizen wilde ontdekken, was het antwoord op één vraag: 'Wat moet ik met mijn leven doen om gelukkig te zijn?' Het is een eenvoudige vraag die iedereen van begin twintig—of ouder—zich stelt, maar het antwoord is moeilijk. Tijdens mijn reizen ontmoette ik reizigers uit veel verschillende landen en allerlei lokale bewoners, en praatte ik met hen. Zo besefte ik dat er ontzettend veel manieren zijn om te leven. Ik vond het heel bewonderenswaardig dat mensen niet leven zoals iemand anders hun heeft geleerd—zoals in Korea vaak gebeurt—maar juist de manier van leven vinden die hen gelukkig maakt en daarnaar leven.
Ik ontdekte dat ik zo enthousiast werd van het ontmoeten van mensen en het leren kennen van de cultuur in een nieuw land dat mijn hart ervan sneller ging kloppen. Ook leerde ik, toen ik veel mensen in arme gebieden zag, dat ik voldoening niet in mijn eigen comfort kon vinden, maar in het helpen van mensen die het moeilijk hebben. Daarom vertrok ik voor mijn tweede tussenjaar: vrijwilligerswerk in het buitenland. Door die ervaring besloot ik duidelijk welke richting ik op wilde.
Mijn studie landbouw—die me saai en onaantrekkelijk leek toen ik geen doel had—is nu een middel geworden om de armen en hongerigen over de hele wereld te helpen voeden. Ik werk nu aan mijn droom om een internationale activist te worden die de hongerigen in de wereld helpt.
Het tussenjaar dat voor mij een kompas werd toen ik verdwaald was, kan een keerpunt zijn dat jouw leven verandert.
Jij zou ook een tussenjaar moeten nemen!
ⓒKorea Gapyear
Kim Nam-ho
Beheerde 28 maanden lang een boerderij in Paraguay, Zuid-Amerika
Leidde het project ter bevordering van de uitwisseling van genetische hulpbronnen tussen Korea en Brazilië
Vertegenwoordiger van het vrijwilligersteam tijdens een briefing in het presidentiële Blauwe Huis
Docent bij de training van Koreaanse vrijwilligers in het buitenland van KOICA, Ministerie van Buitenlandse Zaken en Handel
Terug naar lijst
Startpagina
