Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Meer initiatief en zelfvertrouwen; een sterkere band met dieren #Vrijwilligerswerk voor wilde dieren in Singapore; moeite doen om in het Engels te communiceren #Voldoening, geluk, dankbaarheid
Voordat ik deelnam, was ik passief en aarzelde ik om initiatief te nemen. Door echter oprecht contact te leggen met de dieren en met de lokale bevolking te praten, kreeg ik geleidelijk meer zelfvertrouwen. Het lijkt erop dat dit mijn verlegen karakter enigszins heeft geholpen.Ik wil GapYear oprecht bedanken dat ze mij deze ervaring hebben gegeven. Ik wil zoveel zeggen en had zoveel gevoelens, maar ik vind het jammer dat ik die niet allemaal onder woorden kan brengen.
Vrijwilligerswerk om zeldzame wilde dieren in Singapore te redden die lichamelijk en geestelijk gewond zijn Kwon Sunjae, GapYear-deelnemer (21, universiteitsstudent) / GapYear-programma van 2 weken |
# Ik houd van dieren en ben er doorgaans in geïnteresseerd.
Ter voorbereiding op mijn vertrek bezocht ik de GapYear-website om ervaringen van anderen te lezen. Ook bereidde ik me voor door de checklist en het materiaal dat GapYear had toegestuurd stuk voor stuk door te nemen. Ik bekeek YouTube-video's om vertrouwd te raken met Singapore en bestudeerde de basis van het Engels en belangrijke aspecten van de Singaporese cultuur, met name de regels die je moet volgen.
* Voor de heer Kwon Sunjae, die zijn carrièrepad en toekomstige richting wilde ontdekken,werden dagelijkse opdrachten voor loopbaanoriëntatie en persoonlijke opdrachten op maat aangeboden, gericht op zelfontdekking en nieuwe uitdagingen. Ook kreeg hij een GapYear-notitieboek om over zichzelf na te denken en plannen te maken.
# Ik wilde mijn voorheen passieve karakter veranderen en op zijn minst een beetje actiever worden.
Het doel van dit project was dat ik vóór de vrijwilligersreis doelloze dagen doorbracht en leefde zonder duidelijke doelen of aanleiding,Ik wilde door vrijwilligerswerk in het buitenland persoonlijke voornemens en doelen stellen, en meer leren en vloeiender worden in het Engels, dat ik nog niet goed beheers.
Daarnaast wilde ik door met mensen uit verschillende landen te praten en me aan hen aan te passen,mijn passieve karakter veranderen en op zijn minst een beetje proactiever worden.
# Mijn eerste indruk van Singapore was: 'prachtig'.
In het begin maakte ik me veel zorgen of ik het wel goed zou doen en was ik bang dat ik me niet zou kunnen aanpassen aan de onbekende taal en cultuur. Maar zodra ik op de luchthaven aankwam, veranderde mijn kijk. Hoewel mijn lichaam en geest uitgeput waren door het lange wachten en de lange vlucht,was mijn eerste indruk van Singapore: 'prachtig'.De luchthaven was verweven met planten. Toen ik zag hoe goed alles werd onderhouden, voelde ik me op mijn gemak.
De lucht en het weer waren die dag toevallig heel helder. Daardoor keek ik uit naar alle activiteiten in Singapore en kreeg ik er vertrouwen in dat ik mijn best kon doen. Toen we bij de lokale organisatie aankwamen, noemden de medewerkers onze namen en heetten ze ons welkom in Singapore. Ze lieten ons het kantoor, de eetruimte, de toiletten en de accommodatie van de organisatie zien. Ook zeiden ze dat we goed moesten uitrusten op de maandag van onze aankomst.
De eerste nacht kon ik door de opwinding en spanning niet goed slapen. Gedachten als 'wat voor werk zal het zijn, en zal ik het goed doen?' hielden me laat wakker.
# Een dag in Singapore
Eerst ontbeten we om 9 uur eenvoudig, en om 9.30 uur begon het werk van die dag. Vanaf 1 uur hadden we lunch, waarna we om 2 uur weer aan het werk gingen. Nadat we voedsel voor de dieren hadden klaargemaakt, deelden we dat om 4 uur uit. Daarna ruimden we op en eindigde de werkdag om 5 uur.
Direct naast de accommodatie staat een hek met spijlen. Als je dat opent en naar binnen gaat, kom je in een keuken waar het voedsel voor de dieren wordt bereid. Voorbij de keuken ligt de behandelkamer. Als je door een ander hek met spijlen naar achteren gaat, zie je slangen, leguanen, apen en varkenssnuitpadden die daar worden opgevangen. De ruimte was van cement en voelde redelijk schoon aan.
Ik had het gevoel dat dit een organisatie was die oprecht van dieren houdt en ze echt beschermt.
Omdat de lokale organisatie een dierenbeschermingsgroep is, eten de medewerkers vegetarisch.Daarom was al het eten vegetarisch. Er waren bijgerechten die op vlees leken, maar ze legden uit dat die van soja waren gemaakt.
In het begin at ik iets als een pannenkoek van meel, gevuld met zoete aardappel of pompoenmousse, die je in curry doopt.
Het was echt heerlijk. Verrassend genoeg hebben Singaporese gerechten geen sterke kruidige geuren en smaken ze over het algemeen erg goed. Omdat ik vaak vegetarisch at, begon ik eraan te wennen. Later vond ik het echt lekker, ook omdat ik dacht dat het gezonder voor me was.
Ik maakte het verblijf van de leguanen schoon en versierde het. Een lokale medewerker vertelde me dat leguanen niet eten als hun verblijf niet met gras is begroeid of er niet aantrekkelijk uitziet! Als je het werkterrein verlaat, is er achter of tegenover de keuken een plek die helemaal overwoekerd is met planten. We namen een schaar mee, knipten daar planten af en gebruikten die om het verblijf van de leguanen te versieren.
Toen ik zag hoe de lokale organisatie alles zorgvuldig afstemde op de voorkeuren van de dieren,kreeg ik het gevoel dat dit een organisatie was die oprecht van dieren houdt en ze echt beschermt.
Nu ik eraan terugdenk, is de tijd echt voorbijgevlogen.
Wat ik goed vond aan dit project, was dat ik besefte dat er meer gewonde wilde dieren zijn dan ik had gedacht en dat er veel dieren illegaal worden verhandeld. Daardoor kon ik de dieren die we beschermden oprechter benaderen, enzelfs als het zwaar of moeilijk was, voelde ik me voldaan en gelukkig.
Degene die tijdens het project de meeste indruk op me maakte, was een van de medewerkers, Yujin. Yujin begroette ons altijd met een glimlach. Wanneer we iets voor het eerst deden of een situatie niet begrepen, deed ze het steeds eerst voor en behandelde ze ons heel vriendelijk.Ze legde ons ook stap voor stap uitgebreid uit hoe Singapore in elkaar zit, wanneer ze zag dat we het moeilijk hadden in een onbekend land.
In tegenstelling tot mijn zorgen als 'Wat moet ik twee weken lang doen? Kan ik wel zo lang in het buitenland blijven?',Nu ik erover nadenk, is de tijd echt voorbijgevlogen.
Elke dag erop terugkijken was echt heel fijn, en nu ik erover nadenk, mis ik Singapore enorm.Zelfs maar korte tijd wonen bij een organisatie die van dieren houdt, leek zowel mijn lichaam als mijn geest te veranderen, zodat ik me meer ging inzetten voor dieren..Het was een vrijwilligerservaring die me veel heeft gebracht. Ik denk dat ik bijzondere ervaringen heb opgedaan terwijl ik plezier had en glimlachte.
Voordat ik deelnam, was ik afwachtend en aarzelde ik om zelf initiatief te nemen. Maar door echt contact te maken met de dieren en met de lokale bevolking te praten, kreeg ik geleidelijk meer zelfvertrouwen. Dat heeft mijn gereserveerde karakter volgens mij een beetje geholpen.
Ik wil Gap Year bedanken voor deze ervaring. Ik heb zoveel te zeggen en heb allerlei gevoelens, maar het is jammer dat ik ze niet allemaal onder woorden kan brengen. Nogmaals bedankt, en ik hoop dat ik de volgende keer via Gap Year weer een bijzondere activiteit kan ondernemen! Bedankt!!
# Mijn Gap Year-tips
Neem vooral Koreaans eten mee! Misschien raak je er na verloop van tijd aan gewend, maar je zult Koreaans eten toch erg missen. Het helpt enorm om wat eenvoudige bijgerechten mee te nemen, zoals kimchi of tonijn uit blik.
- Taal
Als je niet weet hoe je iets moet zeggen, moet je jezelf ertoe zetten om het toch te zeggen. Ook als je je handen en lichaam gebruikt, is het belangrijk om te proberen wat meer Engels te spreken.
- Maaltijden
Omdat het eten misschien niet helemaal naar je smaak is, is het handig om kimchi of gochujang mee te nemen. Bovendien is het eten daar vegetarisch, dus als je dat lastig vindt, kun je wat ham of worstjes meenemen.
# Mijn reistips voor Singapore
Er rijden in ieder geval tot 19.00 uur pendelbussen, dus je hoeft je geen zorgen te maken dat het vervoer lastig is. De mooiste route die ik heb afgelegd was: het centrum → Arab Street (Sultanmoskee) → Marina Bay Sands → de fonteinshow van Marina Bay Sands bekijken → de Supertree-show → terug naar het centrum.
Mijn tussenjaar
Ervaring★★★★★
Ik denk niet dat je zoiets ooit in Korea of een ander land zou kunnen meemaken. Zelfs onder moeilijke omstandigheden kun je het volhouden als je hart hebt voor de dieren, en het zal een bijzondere ervaring zijn.
Leren★★★★☆
Omdat het werk vooral lichamelijk is en minder met taal te maken heeft, speelde taal geen grote rol en had ik weinig mogelijkheden om Engels te gebruiken. Wel heb ik veel inzicht gekregen in de situatie en de leefomstandigheden van de dieren, en had ik ruim de tijd om over mezelf na te denken.
Veiligheid★★★★★
Ook op het werk zijn taken zoals fruit snijden, eten ophalen en het verblijf van de schildpadden schoonmaken niet moeilijk. Buiten het werk voelt Singapore, zoals de reputatie doet vermoeden, erg veilig. De straten zijn heel schoon en de mensen waren erg vriendelijk. Ik had het gevoel dat ik nergens bang voor hoefde te zijn, zelfs niet wanneer ik alleen op pad was.
Vrije tijd★★★★☆
Doordeweeks ben je vanaf 17.00 uur vrij en in het weekend heb je de hele dag voor jezelf, dus volgens mij kun je volop van je vrije tijd genieten.
Voordat ik deelnam, was ik passief en aarzelde ik om initiatief te nemen. Door echter oprecht contact te leggen met de dieren en met de lokale bevolking te praten, kreeg ik geleidelijk meer zelfvertrouwen. Het lijkt erop dat dit mijn verlegen karakter enigszins heeft geholpen.Ik wil GapYear oprecht bedanken dat ze mij deze ervaring hebben gegeven. Ik wil zoveel zeggen en had zoveel gevoelens, maar ik vind het jammer dat ik die niet allemaal onder woorden kan brengen.
Vrijwilligerswerk om zeldzame wilde dieren in Singapore te redden die lichamelijk en geestelijk gewond zijn Kwon Sunjae, GapYear-deelnemer (21, universiteitsstudent) / GapYear-programma van 2 weken |
# Ik houd van dieren en ben er doorgaans in geïnteresseerd.
Ter voorbereiding op mijn vertrek bezocht ik de GapYear-website om ervaringen van anderen te lezen. Ook bereidde ik me voor door de checklist en het materiaal dat GapYear had toegestuurd stuk voor stuk door te nemen. Ik bekeek YouTube-video's om vertrouwd te raken met Singapore en bestudeerde de basis van het Engels en belangrijke aspecten van de Singaporese cultuur, met name de regels die je moet volgen.
* Voor de heer Kwon Sunjae, die zijn carrièrepad en toekomstige richting wilde ontdekken,werden dagelijkse opdrachten voor loopbaanoriëntatie en persoonlijke opdrachten op maat aangeboden, gericht op zelfontdekking en nieuwe uitdagingen. Ook kreeg hij een GapYear-notitieboek om over zichzelf na te denken en plannen te maken.
# Ik wilde mijn voorheen passieve karakter veranderen en op zijn minst een beetje actiever worden.
Het doel van dit project was dat ik vóór de vrijwilligersreis doelloze dagen doorbracht en leefde zonder duidelijke doelen of aanleiding,Ik wilde door vrijwilligerswerk in het buitenland persoonlijke voornemens en doelen stellen, en meer leren en vloeiender worden in het Engels, dat ik nog niet goed beheers.
Daarnaast wilde ik door met mensen uit verschillende landen te praten en me aan hen aan te passen,mijn passieve karakter veranderen en op zijn minst een beetje proactiever worden.
# Mijn eerste indruk van Singapore was: 'prachtig'.
In het begin maakte ik me veel zorgen of ik het wel goed zou doen en was ik bang dat ik me niet zou kunnen aanpassen aan de onbekende taal en cultuur. Maar zodra ik op de luchthaven aankwam, veranderde mijn kijk. Hoewel mijn lichaam en geest uitgeput waren door het lange wachten en de lange vlucht,was mijn eerste indruk van Singapore: 'prachtig'.De luchthaven was verweven met planten. Toen ik zag hoe goed alles werd onderhouden, voelde ik me op mijn gemak.
De lucht en het weer waren die dag toevallig heel helder. Daardoor keek ik uit naar alle activiteiten in Singapore en kreeg ik er vertrouwen in dat ik mijn best kon doen. Toen we bij de lokale organisatie aankwamen, noemden de medewerkers onze namen en heetten ze ons welkom in Singapore. Ze lieten ons het kantoor, de eetruimte, de toiletten en de accommodatie van de organisatie zien. Ook zeiden ze dat we goed moesten uitrusten op de maandag van onze aankomst.
De eerste nacht kon ik door de opwinding en spanning niet goed slapen. Gedachten als 'wat voor werk zal het zijn, en zal ik het goed doen?' hielden me laat wakker.
# Een dag in Singapore
Eerst ontbeten we om 9 uur eenvoudig, en om 9.30 uur begon het werk van die dag. Vanaf 1 uur hadden we lunch, waarna we om 2 uur weer aan het werk gingen. Nadat we voedsel voor de dieren hadden klaargemaakt, deelden we dat om 4 uur uit. Daarna ruimden we op en eindigde de werkdag om 5 uur.
Direct naast de accommodatie staat een hek met spijlen. Als je dat opent en naar binnen gaat, kom je in een keuken waar het voedsel voor de dieren wordt bereid. Voorbij de keuken ligt de behandelkamer. Als je door een ander hek met spijlen naar achteren gaat, zie je slangen, leguanen, apen en varkenssnuitpadden die daar worden opgevangen. De ruimte was van cement en voelde redelijk schoon aan.
Ik had het gevoel dat dit een organisatie was die oprecht van dieren houdt en ze echt beschermt.
Omdat de lokale organisatie een dierenbeschermingsgroep is, eten de medewerkers vegetarisch.Daarom was al het eten vegetarisch. Er waren bijgerechten die op vlees leken, maar ze legden uit dat die van soja waren gemaakt.
In het begin at ik iets als een pannenkoek van meel, gevuld met zoete aardappel of pompoenmousse, die je in curry doopt.
Het was echt heerlijk. Verrassend genoeg hebben Singaporese gerechten geen sterke kruidige geuren en smaken ze over het algemeen erg goed. Omdat ik vaak vegetarisch at, begon ik eraan te wennen. Later vond ik het echt lekker, ook omdat ik dacht dat het gezonder voor me was.
Ik maakte het verblijf van de leguanen schoon en versierde het. Een lokale medewerker vertelde me dat leguanen niet eten als hun verblijf niet met gras is begroeid of er niet aantrekkelijk uitziet! Als je het werkterrein verlaat, is er achter of tegenover de keuken een plek die helemaal overwoekerd is met planten. We namen een schaar mee, knipten daar planten af en gebruikten die om het verblijf van de leguanen te versieren.
Toen ik zag hoe de lokale organisatie alles zorgvuldig afstemde op de voorkeuren van de dieren,kreeg ik het gevoel dat dit een organisatie was die oprecht van dieren houdt en ze echt beschermt.
Nu ik eraan terugdenk, is de tijd echt voorbijgevlogen.
Wat ik goed vond aan dit project, was dat ik besefte dat er meer gewonde wilde dieren zijn dan ik had gedacht en dat er veel dieren illegaal worden verhandeld. Daardoor kon ik de dieren die we beschermden oprechter benaderen, enzelfs als het zwaar of moeilijk was, voelde ik me voldaan en gelukkig.
Degene die tijdens het project de meeste indruk op me maakte, was een van de medewerkers, Yujin. Yujin begroette ons altijd met een glimlach. Wanneer we iets voor het eerst deden of een situatie niet begrepen, deed ze het steeds eerst voor en behandelde ze ons heel vriendelijk.Ze legde ons ook stap voor stap uitgebreid uit hoe Singapore in elkaar zit, wanneer ze zag dat we het moeilijk hadden in een onbekend land.
In tegenstelling tot mijn zorgen als 'Wat moet ik twee weken lang doen? Kan ik wel zo lang in het buitenland blijven?',Nu ik erover nadenk, is de tijd echt voorbijgevlogen.
Elke dag erop terugkijken was echt heel fijn, en nu ik erover nadenk, mis ik Singapore enorm.Zelfs maar korte tijd wonen bij een organisatie die van dieren houdt, leek zowel mijn lichaam als mijn geest te veranderen, zodat ik me meer ging inzetten voor dieren..Het was een vrijwilligerservaring die me veel heeft gebracht. Ik denk dat ik bijzondere ervaringen heb opgedaan terwijl ik plezier had en glimlachte.
Voordat ik deelnam, was ik afwachtend en aarzelde ik om zelf initiatief te nemen. Maar door echt contact te maken met de dieren en met de lokale bevolking te praten, kreeg ik geleidelijk meer zelfvertrouwen. Dat heeft mijn gereserveerde karakter volgens mij een beetje geholpen.
Ik wil Gap Year bedanken voor deze ervaring. Ik heb zoveel te zeggen en heb allerlei gevoelens, maar het is jammer dat ik ze niet allemaal onder woorden kan brengen. Nogmaals bedankt, en ik hoop dat ik de volgende keer via Gap Year weer een bijzondere activiteit kan ondernemen! Bedankt!!
# Mijn Gap Year-tips
Neem vooral Koreaans eten mee! Misschien raak je er na verloop van tijd aan gewend, maar je zult Koreaans eten toch erg missen. Het helpt enorm om wat eenvoudige bijgerechten mee te nemen, zoals kimchi of tonijn uit blik.
- Taal
Als je niet weet hoe je iets moet zeggen, moet je jezelf ertoe zetten om het toch te zeggen. Ook als je je handen en lichaam gebruikt, is het belangrijk om te proberen wat meer Engels te spreken.
- Maaltijden
Omdat het eten misschien niet helemaal naar je smaak is, is het handig om kimchi of gochujang mee te nemen. Bovendien is het eten daar vegetarisch, dus als je dat lastig vindt, kun je wat ham of worstjes meenemen.
# Mijn reistips voor Singapore
Er rijden in ieder geval tot 19.00 uur pendelbussen, dus je hoeft je geen zorgen te maken dat het vervoer lastig is. De mooiste route die ik heb afgelegd was: het centrum → Arab Street (Sultanmoskee) → Marina Bay Sands → de fonteinshow van Marina Bay Sands bekijken → de Supertree-show → terug naar het centrum.
Mijn tussenjaar
Ervaring★★★★★
Ik denk niet dat je zoiets ooit in Korea of een ander land zou kunnen meemaken. Zelfs onder moeilijke omstandigheden kun je het volhouden als je hart hebt voor de dieren, en het zal een bijzondere ervaring zijn.
Leren★★★★☆
Omdat het werk vooral lichamelijk is en minder met taal te maken heeft, speelde taal geen grote rol en had ik weinig mogelijkheden om Engels te gebruiken. Wel heb ik veel inzicht gekregen in de situatie en de leefomstandigheden van de dieren, en had ik ruim de tijd om over mezelf na te denken.
Veiligheid★★★★★
Ook op het werk zijn taken zoals fruit snijden, eten ophalen en het verblijf van de schildpadden schoonmaken niet moeilijk. Buiten het werk voelt Singapore, zoals de reputatie doet vermoeden, erg veilig. De straten zijn heel schoon en de mensen waren erg vriendelijk. Ik had het gevoel dat ik nergens bang voor hoefde te zijn, zelfs niet wanneer ik alleen op pad was.
Vrije tijd★★★★☆
Doordeweeks ben je vanaf 17.00 uur vrij en in het weekend heb je de hele dag voor jezelf, dus volgens mij kun je volop van je vrije tijd genieten.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
