Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Meer zelfvertrouwen en een sterker geloof in jezelf #Vrijwilligerswerk met kinderen met een beperking in Vietnam, vooroordelen overwinnen en anderen begrijpen #Een gevoel van voldoening en een betekenisvolle tijd
De manier waarop ik me goed aanpas wanneer ik voor het eerst naar het buitenland ga, en de manier waarop ik zelfverzekerd optreed, Toen ik mezelf zag slagen in de uitdagingen in Vietnam en daar een maand zonder problemen doorheen kwam, kreeg ik vertrouwen in mezelf en groeide mijn zelfvertrouwen. Ook vond ik het fijn om veel ervaringen op te doen, zoals reizen, Ik vond het fijn om tijd te hebben om mezelf beter te leren kennen. Vrijwilligerswerk met kinderen met een beperking in Vietnam, waarbij we gekwetste kinderen hoop bieden Na-hyeon Lee, gapper tijdens een tussenjaar (21, student) / tussenjaar van 4 weken |
# Ik wilde mezelf zien groeien door uiteenlopende ervaringen op te doen.
Ik ben de 21-jarige Na-hyeon Lee. Ik zit momenteel in mijn tweede jaar aan de universiteit. Ik vond het zo jammer dat ik nog geen ervaring in het buitenland had opgedaan en nam me voor om vóór mijn afstuderen minstens één keer naar het buitenland te gaan. Op jonge leeftijd wilde ik snel een iets grotere wereld ontdekken en mezelf zien groeien door uiteenlopende ervaringen op te doen.
Toen ik de mogelijkheden bekeek, ontdekte ik dit project via Gap Year.Het bood volop mogelijkheden om met buitenlandse vrienden om te gaan en was een kans om een van mijn bucketlistwensen in vervulling te laten gaan: ‘langere tijd in het buitenland wonen’.Vrijwilligerswerk met kinderen met een beperking in Vietnam — waar veel kinderen een beperking hebben als gevolg van het gebruik van Agent Orange tijdens de Vietnamoorlog — leek betekenisvoller dan ander vrijwilligerswerk. Ook wilde ik testen of ik me in het buitenland kon aanpassen.
Omdat het mijn eerste reis naar het buitenland was en ik een maand alleen zou gaan, dacht ik dat het een grote uitdaging zou worden. Daarom koos ik voor dit project.
* Voor Na-hyeon Lee, die haar carrièrepad wilde verkennen en nieuwe ervaringen wilde opdoen, werden dagelijks persoonlijke 1-op-1-opdrachten aangeboden: opdrachten voor zelfreflectie en loopbaanoriëntatie, maar ook unieke uitdagingen en denkoefeningen. Daarnaast kreeg ze een tussenjaardagboek om over zichzelf na te denken en plannen te maken.
# Tijdens dit tussenjaar wilde ik bovenal mijn zelfvertrouwen vergroten.
Voordat ik vertrok, zeiden familieleden en mensen om me heen vaak bezorgde dingen als: ‘Je zult het alleen maar moeilijk hebben. Hoe ga je dat een maand volhouden?’ Maar hoewel ik nog nooit in het buitenland was geweest, maakte ik me om de een of andere reden niet veel zorgen — ik had er ergens vertrouwen in. Ik denk dat ik dacht dat ik me wel goed zou aanpassen, omdat ik niet bepaald een moeilijk karakter heb. Een paar dagen voor vertrek begon het echter echt tot me door te dringen en werd ik toch zenuwachtig, haha.
Omdat ik tijdens het schooljaar weinig tijd had, kon ik alleen de basis voorbereiden. Zodra de lessen afgelopen waren, moest ik me verdiepen in Vietnam, me voorbereiden op mijn reis en mijn mindset op orde brengen. Dat allemaal in tien dagen doen was erg zwaar. Ter voorbereiding nam ik de informatie die Gap Year had gestuurd stap voor stap door en maakte ik alles klaar wat ik nodig had! Als iemand die voor het eerst naar het buitenland reisde, vond ik de informatie van Gap Year erg nuttig.
Bovenal wilde ik tijdens dit tussenjaar mijn zelfvertrouwen vergroten.Omdat ik geloof dat je van jezelf moet kunnen houden en moet kunnen bereiken wat je wilt om goed te kunnen leven. Ik wilde iemand zijn die op zichzelf vertrouwt, voor zichzelf opkomt en haar eigen weg volgt zonder zich zorgen te maken over anderen. Daarnaast probeerde ik ook mijn vermogen te ontwikkelen om anderen te begrijpen door allerlei mensen te ontmoeten.
# Een dag in Vietnam
Over het algemeen deed ik doordeweeks vrijwilligerswerk en reisde ik in het weekend. Op werkdagen vertrok ik om 8.00 uur uit mijn accommodatie en deed ik van 9.00 tot 16.00 uur vrijwilligerswerk. Tussen de middag had ik een lange pauze, waarin ik tijd voor mezelf nam of een dutje deed. Na het vrijwilligerswerk ging ik terug naar mijn accommodatie, at ik iets en bleef ik daar, of ging ik eropuit om met buitenlandse en Koreaanse vrienden te praten en tijd door te brengen.
In het weekend reisde ik naar de beroemde hoofdstraten van Hanoi, Ha Long Bay en Sapa.
# Probeer niet vanaf het begin perfect te zijn; het is belangrijk om gewoon zelfverzekerd te praten.
Maak je geen zorgen om anderen; wees gewoon jezelf.
‘Geef jezelf niet de schuld van je tekortkomingen; accepteer en hou van jezelf zoals je bent. Geloof in jezelf en hou van jezelf’
1) Naast het vrijwilligerswerk
1. Communicatie
In het begin vond ik het moeilijk om gesprekken met buitenlandse vrienden aan te knopen. Maar ik zag het als een uitdaging en verzamelde de moed om met ze te blijven praten. Later merkte ik dat ik zelfverzekerd gesprekken voerde, ook als mijn grammatica niet klopte.Ik denk dat het belangrijk is om niet vanaf het begin perfect te willen zijn, maar gewoon zelfverzekerd te praten!
2. Je best doen om anderen te begrijpen
Ik doe erg mijn best om begrip voor anderen te tonen. Tijdens mijn ontmoetingen met veel mensen in Vietnam probeerde ik hen, ook als ze anders waren dan ik, echt te begrijpen. Ik deed erg mijn best om me eerst in de ander te verplaatsen en dacht daarbij: ‘Er zijn allerlei soorten mensen.’
3. Je mening uiten
Door naar mijn buitenlandse vrienden te kijken, besefte ik dat het beter is om je eigen mening te uiten dan altijd te zeggen dat alles goed is.Ik ben er nog mee bezig, maar ik vond dat ik moest proberen niet steeds te zeggen dat alles goed is. In plaats daarvan wil ik mijn gedachten ordenen en mijn eigen mening kunnen uiten.
4. Een nieuwe kant van mezelf ontdekken
In Korea was ik een huismus die graag thuis was, maar in Vietnam wilde ik altijd naar buiten. Samen met buitenlandse en Koreaanse vrienden ontdekte ikdat ik graag dingen samen wilde doen. Zo ontdekte ik een andere kant van mezelf: ik houd ervan mensen te ontmoeten en eropuit te gaan.Ook merkte ik dankzij dit project opnieuw dat ik graag nieuwe uitdagingen aanga.
# Ik voelde dat ik liefde kon geven en ontvangen.
2) Vrijwilligerswerk
- De kracht van zorg en inzet
In het begin waren er kinderen die niet op me reageerden en me altijd ontweken als ik in de buurt kwam. Maar doordat ik steeds belangstelling toonde en naast hen speelde, stelden ze zich geleidelijk aan open,Toen de kinderen me in de laatste week speels plaagden, mijn hand vasthielden en glimlachten, was ik ontzettend trots. Ik voelde dat ook kinderen met een verstandelijke beperking liefde kunnen geven en ontvangen.
Ik had ook oog voor kinderen die zich buitengesloten voelden en hielp hen goed mee te doen aan activiteiten zoals spelletjes.Veel Vietnamese kinderen zijn dol op Korea. Ik was er het meest trots op dat ik hun Koreaans kon leren — iets wat andere vrijwilligers niet konden.
- Vooroordelen
De kinderen doen soms aan kruissteekborduren in de instelling. Ik was behoorlijk verbaasd toen ik zag hoe goed alle kinderen dat konden. Ik had het sinds vijf jaar geleden, mijn eerste jaar op de middelbare school, niet meer gedaan en was er dus niet zo goed in, maar elke keer...Toen ik zag dat een kind mij iets uitlegde, besefte ik dat ik vooroordelen had over kinderen met een beperking.Ik vond het jammer dat ik had gedacht dat het zo moeilijk was — dat leren misschien niet mogelijk was — alleen omdat deze kinderen een verstandelijke of lichamelijke beperking hebben.
# Reizen met buitenlandse vrienden maakte veel indruk op me, omdat het voelde als een kans die zich waarschijnlijk niet nog eens voordoet.
Als kind wilde ik al buitenlandse vrienden hebben. Ik had een paar buitenlandse vrienden die Korea erg leuk vonden. Hoewel we maar een maand samen konden zijn en waarschijnlijk weinig kans zullen hebben elkaar weer te ontmoeten, raakte ik erg aan hen gehecht.Ze waren mijn eerste buitenlandse vrienden en we hebben samen een betekenisvolle tijd doorgebracht. Ik zal ze nooit vergeten.
Ook door met de oudere Koreaanse meisjes te praten, kreeg ik het gevoel dat ik nog veel te groeien heb. Voor dit project dacht ik dat ik veel te veel nadacht, maar na een gesprek met een meisje dat echt overal over piekerde, besefte ik dat ik niet zo’n piekeraar ben als ik had gedacht.
Er was ook een Koreaanse vriendin met een persoonlijkheid die totaal anders was dan die van mij. Toen ik zag dat ze precies wist wat ze leuk vond en gewoon nastreefde wat ze wilde, besefte ik dat ik meer tijd moest nemen om uit te zoeken wat ik zelf leuk vind.Ik herinner me dat mijn buitenlandse vrienden me het altijd vrolijke, altijd glimlachende meisje noemden, omdat ik altijd glimlachte als ik ze zag.
Het was heel waardevol voor me dat ik veel tijd had om met buitenlandse vrienden om te gaan, en samen op reis gaan was ontzettend leuk. Nu ik erop terugkijk...Reizen met buitenlandse vrienden was een kans die zich waarschijnlijk niet nog eens voordoet en is me daarom goed bijgebleven.
In het begin voelde ik me ook ongemakkelijk als Vietnamezen me telkens aanstaarden wanneer ik langsliep. Ik was erg op mijn hoede, omdat ik bang was opgelicht te worden. Maar na verloop van tijd was ik trots dat ik me aanpaste en me er niet meer druk om maakte of angstig voelde.
# Na het tussenjaar
Eerlijk gezegd zullen de meeste mensen het ermee eens zijn dat je niet in slechts een maand drastisch kunt veranderen.Maar in die maand kon ik een stap zetten op weg naar iemand die weet hoe ze van zichzelf moet houden.
Me goed aanpassen tijdens mijn eerste reis naar het buitenland en zelfverzekerd handelen,Toen ik zag dat ik de uitdagingen in Vietnam gedurende die maand zonder grote problemen aankon, kreeg ik meer vertrouwen in mezelf en nam mijn zelfvertrouwen toe.Ook dankzij allerlei ervaringen, zoals reizen,vond ik het fijn om tijd te hebben om mezelf beter te leren kennen.Ik merkte ook opnieuw dat ik het leuk vind om te communiceren met vrienden uit andere landen.
# Voor toekomstige deelnemers
Ik had geen persoonlijk gesprek. Via KakaoTalk heb ik lang overlegd over welk soort vrijwilligerswerk geschikt zou zijn, waarna ik zelf het project koos.Als je langer dan een maand aan een project meedoet, raad ik je aan eerst een gesprek te voeren.Je zou spijt kunnen krijgen als je overhaast een keuze maakt op basis van alleen je eerste ingeving!
En laat je niet tegenhouden omdat je niet goed Engels spreekt! Bedenk dat Engels niet onze moedertaal is, dus het is logisch dat je het niet vloeiend spreekt — wees zelfverzekerd. Geloof vooral in jezelf!
- INPAKTIP
Er zijn ontzettend veel motorfietsen en je weet nooit wat er kan gebeuren, dus het is verstandig om een verzekering af te sluiten!Ook is de luchtvervuiling zo erg dat ik aanraad een mondkapje mee te nemen. Op de laatste dag een eenvoudige...Het is misschien leuk om iets mee te nemen, zoals snacks, om op de laatste dag aan de kinderen te geven!
# Mijn persoonlijke reistip
De manier waarop ik me goed aanpas wanneer ik voor het eerst naar het buitenland ga, en de manier waarop ik zelfverzekerd optreed, Toen ik mezelf zag slagen in de uitdagingen in Vietnam en daar een maand zonder problemen doorheen kwam, kreeg ik vertrouwen in mezelf en groeide mijn zelfvertrouwen. Ook vond ik het fijn om veel ervaringen op te doen, zoals reizen, Ik vond het fijn om tijd te hebben om mezelf beter te leren kennen. Vrijwilligerswerk met kinderen met een beperking in Vietnam, waarbij we gekwetste kinderen hoop bieden Na-hyeon Lee, gapper tijdens een tussenjaar (21, student) / tussenjaar van 4 weken |
# Ik wilde mezelf zien groeien door uiteenlopende ervaringen op te doen.
Ik ben de 21-jarige Na-hyeon Lee. Ik zit momenteel in mijn tweede jaar aan de universiteit. Ik vond het zo jammer dat ik nog geen ervaring in het buitenland had opgedaan en nam me voor om vóór mijn afstuderen minstens één keer naar het buitenland te gaan. Op jonge leeftijd wilde ik snel een iets grotere wereld ontdekken en mezelf zien groeien door uiteenlopende ervaringen op te doen.
Toen ik de mogelijkheden bekeek, ontdekte ik dit project via Gap Year.Het bood volop mogelijkheden om met buitenlandse vrienden om te gaan en was een kans om een van mijn bucketlistwensen in vervulling te laten gaan: ‘langere tijd in het buitenland wonen’.Vrijwilligerswerk met kinderen met een beperking in Vietnam — waar veel kinderen een beperking hebben als gevolg van het gebruik van Agent Orange tijdens de Vietnamoorlog — leek betekenisvoller dan ander vrijwilligerswerk. Ook wilde ik testen of ik me in het buitenland kon aanpassen.
Omdat het mijn eerste reis naar het buitenland was en ik een maand alleen zou gaan, dacht ik dat het een grote uitdaging zou worden. Daarom koos ik voor dit project.
* Voor Na-hyeon Lee, die haar carrièrepad wilde verkennen en nieuwe ervaringen wilde opdoen, werden dagelijks persoonlijke 1-op-1-opdrachten aangeboden: opdrachten voor zelfreflectie en loopbaanoriëntatie, maar ook unieke uitdagingen en denkoefeningen. Daarnaast kreeg ze een tussenjaardagboek om over zichzelf na te denken en plannen te maken.
# Tijdens dit tussenjaar wilde ik bovenal mijn zelfvertrouwen vergroten.
Voordat ik vertrok, zeiden familieleden en mensen om me heen vaak bezorgde dingen als: ‘Je zult het alleen maar moeilijk hebben. Hoe ga je dat een maand volhouden?’ Maar hoewel ik nog nooit in het buitenland was geweest, maakte ik me om de een of andere reden niet veel zorgen — ik had er ergens vertrouwen in. Ik denk dat ik dacht dat ik me wel goed zou aanpassen, omdat ik niet bepaald een moeilijk karakter heb. Een paar dagen voor vertrek begon het echter echt tot me door te dringen en werd ik toch zenuwachtig, haha.
Omdat ik tijdens het schooljaar weinig tijd had, kon ik alleen de basis voorbereiden. Zodra de lessen afgelopen waren, moest ik me verdiepen in Vietnam, me voorbereiden op mijn reis en mijn mindset op orde brengen. Dat allemaal in tien dagen doen was erg zwaar. Ter voorbereiding nam ik de informatie die Gap Year had gestuurd stap voor stap door en maakte ik alles klaar wat ik nodig had! Als iemand die voor het eerst naar het buitenland reisde, vond ik de informatie van Gap Year erg nuttig.
Bovenal wilde ik tijdens dit tussenjaar mijn zelfvertrouwen vergroten.Omdat ik geloof dat je van jezelf moet kunnen houden en moet kunnen bereiken wat je wilt om goed te kunnen leven. Ik wilde iemand zijn die op zichzelf vertrouwt, voor zichzelf opkomt en haar eigen weg volgt zonder zich zorgen te maken over anderen. Daarnaast probeerde ik ook mijn vermogen te ontwikkelen om anderen te begrijpen door allerlei mensen te ontmoeten.
# Een dag in Vietnam
Over het algemeen deed ik doordeweeks vrijwilligerswerk en reisde ik in het weekend. Op werkdagen vertrok ik om 8.00 uur uit mijn accommodatie en deed ik van 9.00 tot 16.00 uur vrijwilligerswerk. Tussen de middag had ik een lange pauze, waarin ik tijd voor mezelf nam of een dutje deed. Na het vrijwilligerswerk ging ik terug naar mijn accommodatie, at ik iets en bleef ik daar, of ging ik eropuit om met buitenlandse en Koreaanse vrienden te praten en tijd door te brengen.
In het weekend reisde ik naar de beroemde hoofdstraten van Hanoi, Ha Long Bay en Sapa.
# Probeer niet vanaf het begin perfect te zijn; het is belangrijk om gewoon zelfverzekerd te praten.
Maak je geen zorgen om anderen; wees gewoon jezelf.
‘Geef jezelf niet de schuld van je tekortkomingen; accepteer en hou van jezelf zoals je bent. Geloof in jezelf en hou van jezelf’
1) Naast het vrijwilligerswerk
1. Communicatie
In het begin vond ik het moeilijk om gesprekken met buitenlandse vrienden aan te knopen. Maar ik zag het als een uitdaging en verzamelde de moed om met ze te blijven praten. Later merkte ik dat ik zelfverzekerd gesprekken voerde, ook als mijn grammatica niet klopte.Ik denk dat het belangrijk is om niet vanaf het begin perfect te willen zijn, maar gewoon zelfverzekerd te praten!
2. Je best doen om anderen te begrijpen
Ik doe erg mijn best om begrip voor anderen te tonen. Tijdens mijn ontmoetingen met veel mensen in Vietnam probeerde ik hen, ook als ze anders waren dan ik, echt te begrijpen. Ik deed erg mijn best om me eerst in de ander te verplaatsen en dacht daarbij: ‘Er zijn allerlei soorten mensen.’
3. Je mening uiten
Door naar mijn buitenlandse vrienden te kijken, besefte ik dat het beter is om je eigen mening te uiten dan altijd te zeggen dat alles goed is.Ik ben er nog mee bezig, maar ik vond dat ik moest proberen niet steeds te zeggen dat alles goed is. In plaats daarvan wil ik mijn gedachten ordenen en mijn eigen mening kunnen uiten.
4. Een nieuwe kant van mezelf ontdekken
In Korea was ik een huismus die graag thuis was, maar in Vietnam wilde ik altijd naar buiten. Samen met buitenlandse en Koreaanse vrienden ontdekte ikdat ik graag dingen samen wilde doen. Zo ontdekte ik een andere kant van mezelf: ik houd ervan mensen te ontmoeten en eropuit te gaan.Ook merkte ik dankzij dit project opnieuw dat ik graag nieuwe uitdagingen aanga.
# Ik voelde dat ik liefde kon geven en ontvangen.
2) Vrijwilligerswerk
- De kracht van zorg en inzet
In het begin waren er kinderen die niet op me reageerden en me altijd ontweken als ik in de buurt kwam. Maar doordat ik steeds belangstelling toonde en naast hen speelde, stelden ze zich geleidelijk aan open,Toen de kinderen me in de laatste week speels plaagden, mijn hand vasthielden en glimlachten, was ik ontzettend trots. Ik voelde dat ook kinderen met een verstandelijke beperking liefde kunnen geven en ontvangen.
Ik had ook oog voor kinderen die zich buitengesloten voelden en hielp hen goed mee te doen aan activiteiten zoals spelletjes.Veel Vietnamese kinderen zijn dol op Korea. Ik was er het meest trots op dat ik hun Koreaans kon leren — iets wat andere vrijwilligers niet konden.
- Vooroordelen
De kinderen doen soms aan kruissteekborduren in de instelling. Ik was behoorlijk verbaasd toen ik zag hoe goed alle kinderen dat konden. Ik had het sinds vijf jaar geleden, mijn eerste jaar op de middelbare school, niet meer gedaan en was er dus niet zo goed in, maar elke keer...Toen ik zag dat een kind mij iets uitlegde, besefte ik dat ik vooroordelen had over kinderen met een beperking.Ik vond het jammer dat ik had gedacht dat het zo moeilijk was — dat leren misschien niet mogelijk was — alleen omdat deze kinderen een verstandelijke of lichamelijke beperking hebben.
# Reizen met buitenlandse vrienden maakte veel indruk op me, omdat het voelde als een kans die zich waarschijnlijk niet nog eens voordoet.
Als kind wilde ik al buitenlandse vrienden hebben. Ik had een paar buitenlandse vrienden die Korea erg leuk vonden. Hoewel we maar een maand samen konden zijn en waarschijnlijk weinig kans zullen hebben elkaar weer te ontmoeten, raakte ik erg aan hen gehecht.Ze waren mijn eerste buitenlandse vrienden en we hebben samen een betekenisvolle tijd doorgebracht. Ik zal ze nooit vergeten.
Ook door met de oudere Koreaanse meisjes te praten, kreeg ik het gevoel dat ik nog veel te groeien heb. Voor dit project dacht ik dat ik veel te veel nadacht, maar na een gesprek met een meisje dat echt overal over piekerde, besefte ik dat ik niet zo’n piekeraar ben als ik had gedacht.
Er was ook een Koreaanse vriendin met een persoonlijkheid die totaal anders was dan die van mij. Toen ik zag dat ze precies wist wat ze leuk vond en gewoon nastreefde wat ze wilde, besefte ik dat ik meer tijd moest nemen om uit te zoeken wat ik zelf leuk vind.Ik herinner me dat mijn buitenlandse vrienden me het altijd vrolijke, altijd glimlachende meisje noemden, omdat ik altijd glimlachte als ik ze zag.
Het was heel waardevol voor me dat ik veel tijd had om met buitenlandse vrienden om te gaan, en samen op reis gaan was ontzettend leuk. Nu ik erop terugkijk...Reizen met buitenlandse vrienden was een kans die zich waarschijnlijk niet nog eens voordoet en is me daarom goed bijgebleven.
In het begin voelde ik me ook ongemakkelijk als Vietnamezen me telkens aanstaarden wanneer ik langsliep. Ik was erg op mijn hoede, omdat ik bang was opgelicht te worden. Maar na verloop van tijd was ik trots dat ik me aanpaste en me er niet meer druk om maakte of angstig voelde.
# Na het tussenjaar
Eerlijk gezegd zullen de meeste mensen het ermee eens zijn dat je niet in slechts een maand drastisch kunt veranderen.Maar in die maand kon ik een stap zetten op weg naar iemand die weet hoe ze van zichzelf moet houden.
Me goed aanpassen tijdens mijn eerste reis naar het buitenland en zelfverzekerd handelen,Toen ik zag dat ik de uitdagingen in Vietnam gedurende die maand zonder grote problemen aankon, kreeg ik meer vertrouwen in mezelf en nam mijn zelfvertrouwen toe.Ook dankzij allerlei ervaringen, zoals reizen,vond ik het fijn om tijd te hebben om mezelf beter te leren kennen.Ik merkte ook opnieuw dat ik het leuk vind om te communiceren met vrienden uit andere landen.
# Voor toekomstige deelnemers
Ik had geen persoonlijk gesprek. Via KakaoTalk heb ik lang overlegd over welk soort vrijwilligerswerk geschikt zou zijn, waarna ik zelf het project koos.Als je langer dan een maand aan een project meedoet, raad ik je aan eerst een gesprek te voeren.Je zou spijt kunnen krijgen als je overhaast een keuze maakt op basis van alleen je eerste ingeving!
En laat je niet tegenhouden omdat je niet goed Engels spreekt! Bedenk dat Engels niet onze moedertaal is, dus het is logisch dat je het niet vloeiend spreekt — wees zelfverzekerd. Geloof vooral in jezelf!
- INPAKTIP
Er zijn ontzettend veel motorfietsen en je weet nooit wat er kan gebeuren, dus het is verstandig om een verzekering af te sluiten!Ook is de luchtvervuiling zo erg dat ik aanraad een mondkapje mee te nemen. Op de laatste dag een eenvoudige...Het is misschien leuk om iets mee te nemen, zoals snacks, om op de laatste dag aan de kinderen te geven!
# Mijn persoonlijke reistip
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
