Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Meer zelfvertrouwen; ik begon mezelf te respecteren en trots op mezelf te zijn #Taalstudie in Chili; vrienden van uiteenlopende leeftijden #Geluk, zelfvertrouwen, trots
Het oorspronkelijke doel van mijn tussenjaar was om even afstand te nemen, al was het maar voor korte tijd, van mijn werkende leven, dat ik met moeite volhield. Ik wilde wat ademruimte in mijn leven vinden, en dankzij het tussenjaarproject Ik ben blij dat ik mijn eigen perfecte succesverhaal heb kunnen creëren. Leer Spaans in Santiago, in de snelst groeiende economie van Zuid-Amerika! Justine — deelnemer aan een tussenjaar (46, kantoormedewerker) / tussenjaar van 4 weken |
Ik had altijd al eens een vakantie helemaal voor mezelf willen nemen, maar ik durfde nooit.
Hallo, ik ben Justine, 46 jaar, en ik werk momenteel (begrijp alstublieft dat ik mijn Koreaanse naam niet bekendmaak).
Ik werk al 18 jaar en probeer als vader van twee kinderen altijd energiek in het leven te staan, maarVanbinnen zit ik vol wonden... Ik ben een gewone kantoormedewerker die, net als vele anderen, elke dag vaak overweldigend vindt.
Ik ben al 18 jaar ontzettend druk vanaf het moment dat ik naar mijn werk ga tot ik weer vertrek, en ren maar door zonder goed uit te rusten. Natuurlijk geldt dat ook voor andere kantoormedewerkers,Ik had altijd al eens een volledig persoonlijke vakantie willen nemen, maar ik durfde niet.Zelfs als ik met het gezin op reis wilde, was het niet gemakkelijk om de agenda's met die van de kinderen op elkaar af te stemmen.
Oorspronkelijk wilde ik een tweede vreemde taal leren zodra ik goed genoeg Engels kon spreken. Maar mijn Engels ging niet veel vooruit en ik dacht dat ik nooit een tweede taal zou leren als ik maar bleef wachten. Na lang nadenken koos ik voor Spaans. Na een paar maanden studeren vond ik het leuk en wilde ik het land bezoeken. Terwijl ik op internet zocht, ontdekte ik per toeval het tussenjaar. Eerst leerde ik de term ‘tussenjaar’ kennen via YouTube-video's, en later, toen ik op internet zocht,kwam ik de term ‘tussenjaar’ opnieuw tegen. Ik zocht het project op en besloot mee te doen.
* Voor Justine, die nieuwe ervaringen en wat ademruimte wilde,werden activiteiten om met buitenlandse vrienden van te genieten, persoonlijke dagelijkse opdrachten op maat voor nieuwe ervaringen en uitdagingen, en een tussenjaarnotitieboek om te reflecteren en plannen te maken aangeboden.
Ik wilde even weg van mijn altijd drukke baan en tijd hebben die echt van mij was.
In het begin vond ik het moeilijk om de reis via het tussenjaar te plannen. Omdat ik geen ervaring had, wist ik niet wat ik moest voorbereiden of hoe, en bovendien was het op mijn werk bijzonder druk, waardoor alles niet zo liep als ik me had voorgesteld. De vakantie duurde van vertrek tot aankomst 22 nachten en 23 dagen. Ik wilde dat het de beste vakantie van mijn leven werd en was van plan een perfect plan te maken, net als in het tv-programma ‘Jjannae Tour’, maar uiteindelijk pakte ik in allerijl mijn spullen en maakte ik me haastig klaar om te vertrekken.
Maar dankzij het tussenjaarprojectDoordat ik de informatie van de projectmanager zorgvuldig las, alles controleerde en mijn spullen volgens de aanwijzingen inpakte, had ik ter plaatse geen ongemakken. Het verstrekte materiaal was zo goed dat er geen grote problemen waren, maarIk vind het nog steeds jammer dat ik vóór vertrek geen reisgids voor Chili en stadsplattegronden heb kunnen kopen.
Bovendien heb ik een vrouw en twee kinderen (een leerling in het tweede jaar van de middelbare school en een leerling in groep 8), en in het begin maakte ik me zorgen over alleen op reis gaan.Ik maakte me niet zozeer zorgen over alleen zijn op een onbekende plek, maar vooral over de taal. Omdat ik maar korte tijd in het weekend Spaans had gestudeerd, kon ik me niet goed uitdrukken. Ook sprak ik niet goed genoeg Engels, dus in het begin maakte ik me veel zorgen. Maar door de drukte op mijn werk was ik zo bezig met de voorbereidingen dat ik die zorgen al snel vergat.
Met dit tussenjaarproject wilde ik even weg van mijn altijd drukke baan en tijd hebben die echt van mij was.Ik wilde op een plek waar niemand me kende over mezelf nadenken, nieuwe vrienden maken en ook nagaan hoe goed mijn taalvaardigheden waren.Mijn belangrijkste doel was om afstand te nemen van mijn huidige levensstijl en wat tijd te nemen om uit te rusten. Ik denk dat ik dat doel voor 200% heb bereikt.
# Mijn tussenjaar begon.
Op de ochtend van zaterdag 27 oktober 2018 nam ik afscheid van mijn gezin en stapte ik op de limousinebus bij de luchthaven van Incheon. Daarmee begon mijn tussenjaar. Ik vertrok vanaf de luchthaven van Incheon, maakte een tussenstop in Dallas (Texas, VS) en kwam aan in Santiago, Chili. De reis van de luchthaven naar mijn gastgezin verliep gemakkelijk (de ophaalinformatie van het tussenjaarprogramma was gedetailleerd, dus er waren geen grote ongemakken).
Ik kwam op zondag aan, zocht van tevoren uit waar de school was en pakte mijn spullen uit, dus hield ik het programma op de eerste dag rustig. De school en de accommodatie lagen vrij dicht bij elkaar, ongeveer 1 km uit elkaar, zo'n 10 minuten lopen. Ik reis niet graag met de metro of bus, dus vroeg ik om een plek in de buurt. Daar werd goed rekening mee gehouden, wat me blij maakte.
# Een gewone dag ter plaatse
Eindelijk was het de eerste schooldag. Nadat ik mijn eerste les had afgerond, woonde ik de introductie bij. Misschien omdat het eind oktober was, waren er maar ongeveer zes nieuwe leerlingen. (De week erna kwamen er meer dan twintig bij.) Daardoor raakten we al op de eerste dag bevriend. Sommigen volgden les in andere groepen, maar na afloop van de lessen kwamen we vanaf de lunch samen.
Meestal kwamen we met ongeveer zes mensen samen. We lunchten met elkaar, maakten 's middags korte uitstapjes in de buurt en gingen in het weekend naar plaatsen buiten de stad. Ik ontmoette mensen uit Duitsland (Duitstaligen waren het talrijkst), het Verenigd Koninkrijk, Zwitserland en Brazilië. In de tweede week leerde ik ook vrienden uit verschillende landen kennen, zoals Japan, Vietnam en Frankrijk. We begroetten elkaar, praatten en werden bevriend. Mijn Engels was echter niet zo goed, dus als mensen een ongewoon accent hadden of snel spraken, kon ik ze vaak niet verstaan. Daardoor waren gesprekken soms wat lastig. Ironisch genoeg leek mijn Engelse spreekvaardigheid meer vooruit te gaan dan mijn Spaans, terwijl ik juist Spaans was gaan leren.
De lessen zijn van 09.30 tot 13.00 uur, met halverwege een pauze van 20 minuten.Na afloop van de lessen biedt de school 's middags verschillende activiteiten aan, afhankelijk van de dag van de week,Voor wie zich heeft ingeschreven voor extra middaglessen beginnen de activiteiten meestal rond 16.00 uur.
Op maandag is er doorgaans een introductie (elke maandag beginnen er nieuwe leerlingen) en wordt er een film in het Spaans vertoond. Vanaf dinsdag zijn er museumbezoeken (zoals aan kunstgalerieën), salsalessen (donderdag), een taaluitwisseling (vrijdag), raften, paardrijden, bezoeken aan wijnhuizen en allerlei andere activiteiten. Afhankelijk van het programma zijn die betaald of gratis.
In het weekend zijn er uitstapjes van 8 à 9 uur naar verder weg gelegen plaatsen, wat erg leuk is. Als je wilt, kun je ook met andere vrienden op speciale uitstapjes gaan.Op zaterdag reisde ik met acht vrienden met het openbaar vervoer (metro en intercitybussen) naar plaatsen die wat verder weg lagen.
In mijn vrije tijd bezocht ik allerlei plekken in het centrum van Santiago, zag ik een opera (ik kocht goedkope kaartjes, dus er waren geen ondertitels en ik kon alleen maar kijken), ging ik naar een tributeband die nummers van The Beatles speelde (het was in het Spaans, maar de muziek bestond uit bekende Beatles-nummers, dus het was geweldig), zag ik een film (Fantastic Beasts 2 — ik dacht dat die in het Engels zou zijn, maar hij was nagesynchroniseerd in het Spaans. De zes van ons die erheen waren gegaan, waren erg teleurgesteld, maar het bleef een mooie herinnering), en bezocht ik musea en galerieën. Ook ging ik paardrijden en buiten barbecueën, bezocht ik een pottenbakkersdorp en zag ik de prachtige zee — de Stille Oceaan... adembenemend.
De leerlingen met wie ik optrok, varieerden sterk in leeftijd, van 20 tot 51 jaar, en ook hun beroepen liepen sterk uiteen.In tegenstelling tot mijn zorgen over de vraag of ik met jongere mensen zou kunnen opschieten, werden we allemaal goede vrienden en waren er alleen maar heel aardige mensen. In die periode probeerde ik zo min mogelijk tijd alleen door te brengen. Ik ging bijna altijd naar bijeenkomsten met vrienden en schoolactiviteiten.Als de schoolactiviteiten me niet aanspraken, maakte ik vaak korte uitstapjes met andere vrienden en deed ik mee aan activiteiten om verschillende aspecten van de Chileense cultuur te ervaren.
Ik houd regelmatig contact met de mensen die ik via het project heb leren kennen. We vragen via WhatsApp-groepschats hoe het met elkaar gaat (in Korea is dat KakaoTalk; in Zuid-Amerika gebruikt men meestal WhatsApp) en delen foto’s van de plekken waar we wonen. Maar chatgroepen waarin ik alleen Engels en Spaans kan gebruiken, zijn voor mij zowel een uitdaging als een plezier.
De chatgroepen hebben mijn Engels enorm verbeterd. Omdat mensen Spaans studeren, chatten we soms ook in het Spaans, waardoor ik voortdurend twee vreemde talen studeer. Ik heb vrienden leren kennen uit Duitsland, het Verenigd Koninkrijk, Zwitserland, Japan, Frankrijk en Brazilië: Anja, Jessica, Liona, Leonie, Lissy, Toshi, Margareta, Royichi, Cristiane, Danilo en Kassia. Ik leerde deze vrienden kennen door samen lessen te volgen, samen te lunchen en activiteiten te ondernemen. Acht van hen houden contact via een groepschat. Natuurlijk kunnen we geen verjaardagscadeaus sturen, maar op die dag laten we de chat bruisen met felicitaties.
# Het belangrijkste is dat ik heb geleerd mezelf te respecteren en trots op mezelf ben geworden.
Mijn oorspronkelijke doel met het tussenjaar was om even afstand te nemen van de zware sleur van mijn werk en wat ademruimte in mijn leven te vinden. Dankzij het tussenjaarproject ben ik blij dat ik mijn eigen perfecte succesverhaal heb kunnen schrijven.
Dankzij dit project heb ik het vertrouwen gekregen dat ik alles kan.In het begin vroeg ik me, halverwege de veertig, af of ik dit wel kon. Zou ik met jongere mensen kunnen omgaan? We moesten uitsluitend Engels spreken—zou ik het echt goed doen? Ik had veel twijfels, maarNu heb ik het vertrouwen om eerst te handelen en het niet bij gedachten te laten.Ook op mijn werk ben ik zelfverzekerder en energieker geworden.
Ik heb innerlijke rust en vertrouwen gekregen om met alles om te gaan wat er gebeurt. EnHet belangrijkste is misschien wel dat ik heb geleerd mezelf te respecteren en trots te zijn op wie ik ben.
# Voor toekomstige deelnemers
Ik wil zeggen: aarzel niet en blijf niet op de achtergrond—zet zelf de eerste stap. Wacht niet tot iemand naar je toe komt en je de hand reikt,Ik wil je aanraden de moed te hebben om zelf als eerste contact te zoeken en vol trots en zelfvertrouwen aan het project deel te nemen.
Als je naar een ander land gaat, kent niemand je daar, dus hoef je je niet te schamen of onzeker te voelen. Houd je schouders recht, laat je hoofd niet hangen en geniet actief en vol initiatief van het leven.
Als je nog een bijzondere herinnering wilt maken, kun je contact opnemen met een lokale YouTuber. Ik mailde een YouTuber die de wereld rondreisde en voor het tweede jaar in Chili verbleef. Omdat ik het zo leuk had met mijn lokale vrienden, bekeek ik zijn antwoord pas de dag voor mijn vertrek. We konden elkaar dus niet ontmoeten en wisselden alleen begroetingen uit via e-mail.
Dit is mijn grootste spijt sinds mijn terugkeer uit Chili. Het had een kans kunnen zijn om een jonge wereldreiziger te ontmoeten en onder het genot van een biertje mooie verhalen te horen. Misschien krijg ik tijdens mijn volgende tussenjaar niet snel weer zo’n mooie kans. Later moedigde ik hem aan en nam ik contact met hem op via de reacties in de livechat op YouTube. Je denkt misschien dat het niets voorstelt, maarAan de andere kant lijkt het ook nogal ongebruikelijk dat een man van eind veertig contact opneemt met een YouTuber van eind twintig.
- Inpaktips voor deelnemers
* De wasknijpers die thuis zo gewoon waren... Zonder die dingen was het ophangen van kleding en handdoeken echt onhandig.
* Ik heb er spijt van dat ik geen wasmiddel in een klein flesje (zoals een waterflesje) heb gedaan. Ik kocht ter plekke het kleinste pak waspoeder van 1 kg, maar er bleef veel over en dat voelde als verspilling. Ik verbleef bij een gastgezin en gaf de rest aan mijn gastheer.
* Ik had er last van dat ik geen slippers had meegenomen. (Neem slippers of sandalen mee~)
* Er waren geen eetstokjes, dus moest ik instantnoedels met een vork eten.
* Ultralicht gewatteerd jasje (draag het als het koud is, want er is geen verwarming, of slaap erin om warm te blijven)
* Ik had veel pakjes instantnoedels meegenomen om te eten als ik honger had, maar ze smaakten minder lekker dan verwacht, waardoor er de meeste overbleven. Als je niet alleen reist en tijd met vrienden doorbrengt, is het handiger om noodvoorraad ter plaatse op de markt te kopen.
Controleer de paklijst van het tussenjaarprogramma zorgvuldig en pak alles in, zodat je niets vergeet~
# Ik hoop dat een zin voor iemand betekenisvol wordt.
Een tekst hoort idealiter een inleiding, uitwerking, wending en conclusie te hebben... en zich op natuurlijke wijze zo te ontvouwen, maar mijn tekst is zelfs vanaf de eerste pagina niet in die delen op te splitsen. Toch,hoop ik dat er ergens een zin staat die voor iemand een betekenisvolle uitspraak wordt.
Ik ben af en toe op zoek naar een ander tussenjaarprogramma voor een nieuwe ervaring. Waarschijnlijk zal dat niet binnen een jaar gebeuren. Want als je werkt, is het nooit gemakkelijk om meer dan twee weken vrij te nemen.Ik heb ook gezocht naar projecten waaraan ik met mijn gezin kan deelnemen, maar aangezien mijn oudste volgend jaar in het laatste jaar van de middelbare school zit, is er niet veel tijd.
Toch zal ik hard werken aan de voorbereidingen voor een tweede tussenjaar. Zodat ik, wanneer de dag aanbreekt, zonder aarzelen kan vertrekken. Ik moest documenten indienen om toestemming van mijn werk te krijgen voor een privéreis naar het buitenland. Ik wil het personeel van het tussenjaarprogramma bedanken, dat me actief heeft geholpen met de voorbereiding van die stukken.In plaats van een georganiseerde buitenlandse reis of een taalschool koos ik voor Korea Gap Year. Ook wil ik de mensen bedanken die het project hebben samengesteld, zodat ik er geen spijt van zou krijgen.
Omdat ik er vaak over heb verteld, zijn mensen om me heen geïnteresseerd geraakt in tussenjaren, en dat maakt me blij. Ik wens Korea Gap Year eindeloze groei en voorspoed, en ik neem weer contact op wanneer ik me aanmeld voor mijn tweede tussenjaar. Wees gelukkig bij elke ademhaling. Vrolijk kerstfeest en een gelukkig nieuwjaar~~ ^^ (Engels dat in het Koreaans is geschreven voelt zo vertrouwd)
# Mijn reistips voor Santiago
De school bood een weekendexcursie naar Valparaíso aan (ongeveer twee uur met de intercitybus vanaf Santiago), maar die werd niet georganiseerd tijdens mijn verblijf. Ik probeerde via een reisbureau te gaan, maar dat was te duur, dus zag ik ervan af. Met hulp van een Britse vriend reisden we vervolgens met een aantal mensen samen naar de omgeving van Valparaíso.
Reizen met een groepje vrienden is goedkoper en levert unieke herinneringen op. Op bepaalde plekken in Valparaíso kun je gratis gidsen ontmoeten.
Het ontmoetingspunt voor de gratis rondleiding door Valparaíso is Plaza Aníbal Pinto (ongeveer 20 tot 30 minuten lopen vanaf het interlokale busstation). De rondleiding begint tweemaal per dag, om 10.00 en 15.00 uur. De route is een wandeling van ongeveer vier uur, inclusief lunch. De rondleiding is gratis en er zijn twee gidsen: één Engelstalige en één Spaanstalige, dus je kunt kiezen.
Een fooi geven voor de gratis dienst is niet verplicht, maar omdat we aandachtig naar de uitleg hadden geluisterd, gaf ik uit dankbaarheid een kleine fooi. Neem voor het vervoer metrolijn 1 naar station Pajaritos; daar vind je het interlokale busstation en het loket voor kaartjes naar Valparaíso.
We namen de bus van Turbus. De bus heeft twee verdiepingen en op de eerste verdieping is een toilet. In de steegjes zie je prachtige muurschilderingen, maar zonder uitleg van een gids maakt de plek minder indruk. Daarom raad ik aan met een gids te gaan.
Mijn tussenjaar is
Ervaring★★★★★
Als een eekhoorn in een tredmolen... Door aan die routine te ontsnappen kon ik over mezelf nadenken, en nu voel ik me meer op mijn gemak in het leven (mijn leven aan de buitenkant ziet er hetzelfde uit, maar vanbinnen ben ik veel rustiger geworden en lijkt alles in de wereld beter).
Leren★★★(★★)
Voor de Spaanse lessen geef ik 3 sterren (wat niet betekent dat ze slecht waren); als ik zowel de lessen als het lokale leven beoordeel, geef ik 5 sterren. De tijd die ik al lerend doorbracht met mensen uit verschillende culturen, talen en met studenten die tot wel 25 jaar jonger waren, was een waardevolle leerervaring die geen enkel boek me had kunnen bieden.
Omgeving★★★★★
(Misschien omdat ik vanaf het begin had gekozen voor een veilige buurt) waren de faciliteiten van de academie goed, waren de studenten aardig, waren de vrienden met wie ik omging geweldig en was de stad Santiago heel charmant.
Veiligheid★★★★★
De openbare veiligheid was goed. Als ik 's avonds op pad ging, nam ik alleen Uber-taxi's.
Vrije tijd★★★★★
Ik bracht de meeste tijd door met mijn klasgenoten. In plaats van Spaans te studeren, trok ik vaker met vrienden op en ging ik naar de opera, optredens (muziekshows), films, maakte ik trektochten en reisde ik.
Het oorspronkelijke doel van mijn tussenjaar was om even afstand te nemen, al was het maar voor korte tijd, van mijn werkende leven, dat ik met moeite volhield. Ik wilde wat ademruimte in mijn leven vinden, en dankzij het tussenjaarproject Ik ben blij dat ik mijn eigen perfecte succesverhaal heb kunnen creëren. Leer Spaans in Santiago, in de snelst groeiende economie van Zuid-Amerika! Justine — deelnemer aan een tussenjaar (46, kantoormedewerker) / tussenjaar van 4 weken |
Ik had altijd al eens een vakantie helemaal voor mezelf willen nemen, maar ik durfde nooit.
Hallo, ik ben Justine, 46 jaar, en ik werk momenteel (begrijp alstublieft dat ik mijn Koreaanse naam niet bekendmaak).
Ik werk al 18 jaar en probeer als vader van twee kinderen altijd energiek in het leven te staan, maarVanbinnen zit ik vol wonden... Ik ben een gewone kantoormedewerker die, net als vele anderen, elke dag vaak overweldigend vindt.
Ik ben al 18 jaar ontzettend druk vanaf het moment dat ik naar mijn werk ga tot ik weer vertrek, en ren maar door zonder goed uit te rusten. Natuurlijk geldt dat ook voor andere kantoormedewerkers,Ik had altijd al eens een volledig persoonlijke vakantie willen nemen, maar ik durfde niet.Zelfs als ik met het gezin op reis wilde, was het niet gemakkelijk om de agenda's met die van de kinderen op elkaar af te stemmen.
Oorspronkelijk wilde ik een tweede vreemde taal leren zodra ik goed genoeg Engels kon spreken. Maar mijn Engels ging niet veel vooruit en ik dacht dat ik nooit een tweede taal zou leren als ik maar bleef wachten. Na lang nadenken koos ik voor Spaans. Na een paar maanden studeren vond ik het leuk en wilde ik het land bezoeken. Terwijl ik op internet zocht, ontdekte ik per toeval het tussenjaar. Eerst leerde ik de term ‘tussenjaar’ kennen via YouTube-video's, en later, toen ik op internet zocht,kwam ik de term ‘tussenjaar’ opnieuw tegen. Ik zocht het project op en besloot mee te doen.
* Voor Justine, die nieuwe ervaringen en wat ademruimte wilde,werden activiteiten om met buitenlandse vrienden van te genieten, persoonlijke dagelijkse opdrachten op maat voor nieuwe ervaringen en uitdagingen, en een tussenjaarnotitieboek om te reflecteren en plannen te maken aangeboden.
Ik wilde even weg van mijn altijd drukke baan en tijd hebben die echt van mij was.
In het begin vond ik het moeilijk om de reis via het tussenjaar te plannen. Omdat ik geen ervaring had, wist ik niet wat ik moest voorbereiden of hoe, en bovendien was het op mijn werk bijzonder druk, waardoor alles niet zo liep als ik me had voorgesteld. De vakantie duurde van vertrek tot aankomst 22 nachten en 23 dagen. Ik wilde dat het de beste vakantie van mijn leven werd en was van plan een perfect plan te maken, net als in het tv-programma ‘Jjannae Tour’, maar uiteindelijk pakte ik in allerijl mijn spullen en maakte ik me haastig klaar om te vertrekken.
Maar dankzij het tussenjaarprojectDoordat ik de informatie van de projectmanager zorgvuldig las, alles controleerde en mijn spullen volgens de aanwijzingen inpakte, had ik ter plaatse geen ongemakken. Het verstrekte materiaal was zo goed dat er geen grote problemen waren, maarIk vind het nog steeds jammer dat ik vóór vertrek geen reisgids voor Chili en stadsplattegronden heb kunnen kopen.
Bovendien heb ik een vrouw en twee kinderen (een leerling in het tweede jaar van de middelbare school en een leerling in groep 8), en in het begin maakte ik me zorgen over alleen op reis gaan.Ik maakte me niet zozeer zorgen over alleen zijn op een onbekende plek, maar vooral over de taal. Omdat ik maar korte tijd in het weekend Spaans had gestudeerd, kon ik me niet goed uitdrukken. Ook sprak ik niet goed genoeg Engels, dus in het begin maakte ik me veel zorgen. Maar door de drukte op mijn werk was ik zo bezig met de voorbereidingen dat ik die zorgen al snel vergat.
Met dit tussenjaarproject wilde ik even weg van mijn altijd drukke baan en tijd hebben die echt van mij was.Ik wilde op een plek waar niemand me kende over mezelf nadenken, nieuwe vrienden maken en ook nagaan hoe goed mijn taalvaardigheden waren.Mijn belangrijkste doel was om afstand te nemen van mijn huidige levensstijl en wat tijd te nemen om uit te rusten. Ik denk dat ik dat doel voor 200% heb bereikt.
# Mijn tussenjaar begon.
Op de ochtend van zaterdag 27 oktober 2018 nam ik afscheid van mijn gezin en stapte ik op de limousinebus bij de luchthaven van Incheon. Daarmee begon mijn tussenjaar. Ik vertrok vanaf de luchthaven van Incheon, maakte een tussenstop in Dallas (Texas, VS) en kwam aan in Santiago, Chili. De reis van de luchthaven naar mijn gastgezin verliep gemakkelijk (de ophaalinformatie van het tussenjaarprogramma was gedetailleerd, dus er waren geen grote ongemakken).
Ik kwam op zondag aan, zocht van tevoren uit waar de school was en pakte mijn spullen uit, dus hield ik het programma op de eerste dag rustig. De school en de accommodatie lagen vrij dicht bij elkaar, ongeveer 1 km uit elkaar, zo'n 10 minuten lopen. Ik reis niet graag met de metro of bus, dus vroeg ik om een plek in de buurt. Daar werd goed rekening mee gehouden, wat me blij maakte.
# Een gewone dag ter plaatse
Eindelijk was het de eerste schooldag. Nadat ik mijn eerste les had afgerond, woonde ik de introductie bij. Misschien omdat het eind oktober was, waren er maar ongeveer zes nieuwe leerlingen. (De week erna kwamen er meer dan twintig bij.) Daardoor raakten we al op de eerste dag bevriend. Sommigen volgden les in andere groepen, maar na afloop van de lessen kwamen we vanaf de lunch samen.
Meestal kwamen we met ongeveer zes mensen samen. We lunchten met elkaar, maakten 's middags korte uitstapjes in de buurt en gingen in het weekend naar plaatsen buiten de stad. Ik ontmoette mensen uit Duitsland (Duitstaligen waren het talrijkst), het Verenigd Koninkrijk, Zwitserland en Brazilië. In de tweede week leerde ik ook vrienden uit verschillende landen kennen, zoals Japan, Vietnam en Frankrijk. We begroetten elkaar, praatten en werden bevriend. Mijn Engels was echter niet zo goed, dus als mensen een ongewoon accent hadden of snel spraken, kon ik ze vaak niet verstaan. Daardoor waren gesprekken soms wat lastig. Ironisch genoeg leek mijn Engelse spreekvaardigheid meer vooruit te gaan dan mijn Spaans, terwijl ik juist Spaans was gaan leren.
De lessen zijn van 09.30 tot 13.00 uur, met halverwege een pauze van 20 minuten.Na afloop van de lessen biedt de school 's middags verschillende activiteiten aan, afhankelijk van de dag van de week,Voor wie zich heeft ingeschreven voor extra middaglessen beginnen de activiteiten meestal rond 16.00 uur.
Op maandag is er doorgaans een introductie (elke maandag beginnen er nieuwe leerlingen) en wordt er een film in het Spaans vertoond. Vanaf dinsdag zijn er museumbezoeken (zoals aan kunstgalerieën), salsalessen (donderdag), een taaluitwisseling (vrijdag), raften, paardrijden, bezoeken aan wijnhuizen en allerlei andere activiteiten. Afhankelijk van het programma zijn die betaald of gratis.
In het weekend zijn er uitstapjes van 8 à 9 uur naar verder weg gelegen plaatsen, wat erg leuk is. Als je wilt, kun je ook met andere vrienden op speciale uitstapjes gaan.Op zaterdag reisde ik met acht vrienden met het openbaar vervoer (metro en intercitybussen) naar plaatsen die wat verder weg lagen.
In mijn vrije tijd bezocht ik allerlei plekken in het centrum van Santiago, zag ik een opera (ik kocht goedkope kaartjes, dus er waren geen ondertitels en ik kon alleen maar kijken), ging ik naar een tributeband die nummers van The Beatles speelde (het was in het Spaans, maar de muziek bestond uit bekende Beatles-nummers, dus het was geweldig), zag ik een film (Fantastic Beasts 2 — ik dacht dat die in het Engels zou zijn, maar hij was nagesynchroniseerd in het Spaans. De zes van ons die erheen waren gegaan, waren erg teleurgesteld, maar het bleef een mooie herinnering), en bezocht ik musea en galerieën. Ook ging ik paardrijden en buiten barbecueën, bezocht ik een pottenbakkersdorp en zag ik de prachtige zee — de Stille Oceaan... adembenemend.
De leerlingen met wie ik optrok, varieerden sterk in leeftijd, van 20 tot 51 jaar, en ook hun beroepen liepen sterk uiteen.In tegenstelling tot mijn zorgen over de vraag of ik met jongere mensen zou kunnen opschieten, werden we allemaal goede vrienden en waren er alleen maar heel aardige mensen. In die periode probeerde ik zo min mogelijk tijd alleen door te brengen. Ik ging bijna altijd naar bijeenkomsten met vrienden en schoolactiviteiten.Als de schoolactiviteiten me niet aanspraken, maakte ik vaak korte uitstapjes met andere vrienden en deed ik mee aan activiteiten om verschillende aspecten van de Chileense cultuur te ervaren.
Ik houd regelmatig contact met de mensen die ik via het project heb leren kennen. We vragen via WhatsApp-groepschats hoe het met elkaar gaat (in Korea is dat KakaoTalk; in Zuid-Amerika gebruikt men meestal WhatsApp) en delen foto’s van de plekken waar we wonen. Maar chatgroepen waarin ik alleen Engels en Spaans kan gebruiken, zijn voor mij zowel een uitdaging als een plezier.
De chatgroepen hebben mijn Engels enorm verbeterd. Omdat mensen Spaans studeren, chatten we soms ook in het Spaans, waardoor ik voortdurend twee vreemde talen studeer. Ik heb vrienden leren kennen uit Duitsland, het Verenigd Koninkrijk, Zwitserland, Japan, Frankrijk en Brazilië: Anja, Jessica, Liona, Leonie, Lissy, Toshi, Margareta, Royichi, Cristiane, Danilo en Kassia. Ik leerde deze vrienden kennen door samen lessen te volgen, samen te lunchen en activiteiten te ondernemen. Acht van hen houden contact via een groepschat. Natuurlijk kunnen we geen verjaardagscadeaus sturen, maar op die dag laten we de chat bruisen met felicitaties.
# Het belangrijkste is dat ik heb geleerd mezelf te respecteren en trots op mezelf ben geworden.
Mijn oorspronkelijke doel met het tussenjaar was om even afstand te nemen van de zware sleur van mijn werk en wat ademruimte in mijn leven te vinden. Dankzij het tussenjaarproject ben ik blij dat ik mijn eigen perfecte succesverhaal heb kunnen schrijven.
Dankzij dit project heb ik het vertrouwen gekregen dat ik alles kan.In het begin vroeg ik me, halverwege de veertig, af of ik dit wel kon. Zou ik met jongere mensen kunnen omgaan? We moesten uitsluitend Engels spreken—zou ik het echt goed doen? Ik had veel twijfels, maarNu heb ik het vertrouwen om eerst te handelen en het niet bij gedachten te laten.Ook op mijn werk ben ik zelfverzekerder en energieker geworden.
Ik heb innerlijke rust en vertrouwen gekregen om met alles om te gaan wat er gebeurt. EnHet belangrijkste is misschien wel dat ik heb geleerd mezelf te respecteren en trots te zijn op wie ik ben.
# Voor toekomstige deelnemers
Ik wil zeggen: aarzel niet en blijf niet op de achtergrond—zet zelf de eerste stap. Wacht niet tot iemand naar je toe komt en je de hand reikt,Ik wil je aanraden de moed te hebben om zelf als eerste contact te zoeken en vol trots en zelfvertrouwen aan het project deel te nemen.
Als je naar een ander land gaat, kent niemand je daar, dus hoef je je niet te schamen of onzeker te voelen. Houd je schouders recht, laat je hoofd niet hangen en geniet actief en vol initiatief van het leven.
Als je nog een bijzondere herinnering wilt maken, kun je contact opnemen met een lokale YouTuber. Ik mailde een YouTuber die de wereld rondreisde en voor het tweede jaar in Chili verbleef. Omdat ik het zo leuk had met mijn lokale vrienden, bekeek ik zijn antwoord pas de dag voor mijn vertrek. We konden elkaar dus niet ontmoeten en wisselden alleen begroetingen uit via e-mail.
Dit is mijn grootste spijt sinds mijn terugkeer uit Chili. Het had een kans kunnen zijn om een jonge wereldreiziger te ontmoeten en onder het genot van een biertje mooie verhalen te horen. Misschien krijg ik tijdens mijn volgende tussenjaar niet snel weer zo’n mooie kans. Later moedigde ik hem aan en nam ik contact met hem op via de reacties in de livechat op YouTube. Je denkt misschien dat het niets voorstelt, maarAan de andere kant lijkt het ook nogal ongebruikelijk dat een man van eind veertig contact opneemt met een YouTuber van eind twintig.
- Inpaktips voor deelnemers
* De wasknijpers die thuis zo gewoon waren... Zonder die dingen was het ophangen van kleding en handdoeken echt onhandig.
* Ik heb er spijt van dat ik geen wasmiddel in een klein flesje (zoals een waterflesje) heb gedaan. Ik kocht ter plekke het kleinste pak waspoeder van 1 kg, maar er bleef veel over en dat voelde als verspilling. Ik verbleef bij een gastgezin en gaf de rest aan mijn gastheer.
* Ik had er last van dat ik geen slippers had meegenomen. (Neem slippers of sandalen mee~)
* Er waren geen eetstokjes, dus moest ik instantnoedels met een vork eten.
* Ultralicht gewatteerd jasje (draag het als het koud is, want er is geen verwarming, of slaap erin om warm te blijven)
* Ik had veel pakjes instantnoedels meegenomen om te eten als ik honger had, maar ze smaakten minder lekker dan verwacht, waardoor er de meeste overbleven. Als je niet alleen reist en tijd met vrienden doorbrengt, is het handiger om noodvoorraad ter plaatse op de markt te kopen.
Controleer de paklijst van het tussenjaarprogramma zorgvuldig en pak alles in, zodat je niets vergeet~
# Ik hoop dat een zin voor iemand betekenisvol wordt.
Een tekst hoort idealiter een inleiding, uitwerking, wending en conclusie te hebben... en zich op natuurlijke wijze zo te ontvouwen, maar mijn tekst is zelfs vanaf de eerste pagina niet in die delen op te splitsen. Toch,hoop ik dat er ergens een zin staat die voor iemand een betekenisvolle uitspraak wordt.
Ik ben af en toe op zoek naar een ander tussenjaarprogramma voor een nieuwe ervaring. Waarschijnlijk zal dat niet binnen een jaar gebeuren. Want als je werkt, is het nooit gemakkelijk om meer dan twee weken vrij te nemen.Ik heb ook gezocht naar projecten waaraan ik met mijn gezin kan deelnemen, maar aangezien mijn oudste volgend jaar in het laatste jaar van de middelbare school zit, is er niet veel tijd.
Toch zal ik hard werken aan de voorbereidingen voor een tweede tussenjaar. Zodat ik, wanneer de dag aanbreekt, zonder aarzelen kan vertrekken. Ik moest documenten indienen om toestemming van mijn werk te krijgen voor een privéreis naar het buitenland. Ik wil het personeel van het tussenjaarprogramma bedanken, dat me actief heeft geholpen met de voorbereiding van die stukken.In plaats van een georganiseerde buitenlandse reis of een taalschool koos ik voor Korea Gap Year. Ook wil ik de mensen bedanken die het project hebben samengesteld, zodat ik er geen spijt van zou krijgen.
Omdat ik er vaak over heb verteld, zijn mensen om me heen geïnteresseerd geraakt in tussenjaren, en dat maakt me blij. Ik wens Korea Gap Year eindeloze groei en voorspoed, en ik neem weer contact op wanneer ik me aanmeld voor mijn tweede tussenjaar. Wees gelukkig bij elke ademhaling. Vrolijk kerstfeest en een gelukkig nieuwjaar~~ ^^ (Engels dat in het Koreaans is geschreven voelt zo vertrouwd)
# Mijn reistips voor Santiago
De school bood een weekendexcursie naar Valparaíso aan (ongeveer twee uur met de intercitybus vanaf Santiago), maar die werd niet georganiseerd tijdens mijn verblijf. Ik probeerde via een reisbureau te gaan, maar dat was te duur, dus zag ik ervan af. Met hulp van een Britse vriend reisden we vervolgens met een aantal mensen samen naar de omgeving van Valparaíso.
Reizen met een groepje vrienden is goedkoper en levert unieke herinneringen op. Op bepaalde plekken in Valparaíso kun je gratis gidsen ontmoeten.
Het ontmoetingspunt voor de gratis rondleiding door Valparaíso is Plaza Aníbal Pinto (ongeveer 20 tot 30 minuten lopen vanaf het interlokale busstation). De rondleiding begint tweemaal per dag, om 10.00 en 15.00 uur. De route is een wandeling van ongeveer vier uur, inclusief lunch. De rondleiding is gratis en er zijn twee gidsen: één Engelstalige en één Spaanstalige, dus je kunt kiezen.
Een fooi geven voor de gratis dienst is niet verplicht, maar omdat we aandachtig naar de uitleg hadden geluisterd, gaf ik uit dankbaarheid een kleine fooi. Neem voor het vervoer metrolijn 1 naar station Pajaritos; daar vind je het interlokale busstation en het loket voor kaartjes naar Valparaíso.
We namen de bus van Turbus. De bus heeft twee verdiepingen en op de eerste verdieping is een toilet. In de steegjes zie je prachtige muurschilderingen, maar zonder uitleg van een gids maakt de plek minder indruk. Daarom raad ik aan met een gids te gaan.
Mijn tussenjaar is
Ervaring★★★★★
Als een eekhoorn in een tredmolen... Door aan die routine te ontsnappen kon ik over mezelf nadenken, en nu voel ik me meer op mijn gemak in het leven (mijn leven aan de buitenkant ziet er hetzelfde uit, maar vanbinnen ben ik veel rustiger geworden en lijkt alles in de wereld beter).
Leren★★★(★★)
Voor de Spaanse lessen geef ik 3 sterren (wat niet betekent dat ze slecht waren); als ik zowel de lessen als het lokale leven beoordeel, geef ik 5 sterren. De tijd die ik al lerend doorbracht met mensen uit verschillende culturen, talen en met studenten die tot wel 25 jaar jonger waren, was een waardevolle leerervaring die geen enkel boek me had kunnen bieden.
Omgeving★★★★★
(Misschien omdat ik vanaf het begin had gekozen voor een veilige buurt) waren de faciliteiten van de academie goed, waren de studenten aardig, waren de vrienden met wie ik omging geweldig en was de stad Santiago heel charmant.
Veiligheid★★★★★
De openbare veiligheid was goed. Als ik 's avonds op pad ging, nam ik alleen Uber-taxi's.
Vrije tijd★★★★★
Ik bracht de meeste tijd door met mijn klasgenoten. In plaats van Spaans te studeren, trok ik vaker met vrienden op en ging ik naar de opera, optredens (muziekshows), films, maakte ik trektochten en reisde ik.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
