#Vorming van oprechte waarden en overtuigingen #Stage bij een Thaise ngo; succesvol persoonlijk project #Troost, dankbaarheid, persoonlijke groei
Daarin zul je op jezelf reflecteren, jezelf zonder pretenties uiten, leren liefhebben, een vriendelijkere versie van jezelf worden en veel beleven. Drie maanden is kort! Ik hoop dat je elke dag optimaal benut. Harvardstudent trekt naar Thailand om de wereld mooier te maken Han Chaewon — deelnemer aan een tussenjaar (21, student) / tussenjaar van 12 weken |
Omdat ik in Korea een veel te druk en uitputtend leven leidde, was afstand nemen daarvan ook een doel.
Hallo, ik ben student en studeer internationale handel.Ik heb me aangemeld voor een NGO-stageproject om richting te geven aan mijn carrière in internationale ontwikkeling.Na afloop van het eerste semester van mijn derde studiejaar nam ik een tussenjaar en meldde ik me aan. Tijdens het project voerde ik een crowdfundingcampagne uit die ik in Korea had bedacht. Ook deed ik mee aan het programma voor milieuvriendelijke landbouwtechnologie, omdat ik inzicht wilde krijgen in duurzame ontwikkeling.
Eerlijk gezegd begon ik hieraan voor mijn cv en carrière. Terwijl ik handel studeerde en meer leerde over ontwikkelingslanden, begonnen mijn jeugdreis naar de Filipijnen en mijn regelmatige vrijwilligerswerk als vertaler voor NGO’s samen te vallen met mijn studie.Ik koos voor een NGO-stage als eerste stap, omdat ik internationale ontwikkeling en handel in mijn carrière wilde combineren.Eigenlijk wilde ik naar Vietnam, maar ik koos dit project omdat ik minder naar het land keek en meer naar de vraag of ik op een verantwoordelijke manier aan het project kon deelnemen en welke ervaringen ik kon opdoen.
Voor mijn vertrek had ik, naast mijn visum, verzekering en vliegtickets, niet veel voorbereid. Gap Year bood voldoende ondersteuning bij de voorbereidingen, dus ik ondervond geen problemen. Mijn eerste doel voor dit project was om mijn persoonlijke project succesvol uit te voeren. Daarnaast wilde ik deelnemen aan de milieubedrijfssector.Omdat ik in Korea ook zo’n druk en slopend leven had geleid, was ontsnappen daaraan eveneens een doel.
* Wilde nieuwe ervaringen opdoen en carrièremogelijkheden verkennenHan Chaewon kreeg dagelijks opdrachten die haar bestaande denkwijze uitdaagden, evenals op maat gemaakte persoonlijke opdrachten voor nieuwe ervaringen en uitdagingen. Ook kreeg ze een Gap Year-notitieboek om op zichzelf te reflecteren en plannen te maken.
Al met al heb ik veel kunnen leren.
In de eerste week maak je kennis met de lokale medewerkers. Je vertelt waarom je daar bent en aan welk project je gaat werken. Het is belangrijk om niet alleen je persoonlijke project toe te lichten, maar ook te vertellen wat je wilt leren. Zo neem je naast je persoonlijke project ook basistaken op je (ik heb kort geholpen met subsidieaanvragen, en de lokale coördinator informeerde me steeds over projectgerelateerde taken bij de lokale organisatie).
Mijn dagelijkse routine zag er als volgt uit. Ik begon om 9 uur met werken en ontbeet met vrienden. Zij aten meestal havermout of toast. Ik ontbijt doorgaans niet, dus nam ik een kop thee of koffie. Op dinsdagen was er om 10 uur ’s ochtends een vrijwilligersoverleg.We bespraken de voortgang van het project met de lokale medewerkers en de vrijwilligerscoördinator. Ook bespraken we wat er nodig was en wat we met de stichting moesten bespreken.
Als er geen vergaderingen waren, werkte ik aan mijn persoonlijke project. Omdat ik daarvoor een planning had, hield ik me daaraan. Soms waren er huisbezoeken voor volksgezondheid en bezoeken aan boerderijen. Niets daarvan stond vooraf gepland; medewerkers op kantoor kwamen even langs en vertelden het ons wanneer er iets speelde. Of je meedeed, mocht je zelf bepalen.
In mijn geval deed ik altijd mee, ook als dat betekende dat ik na werktijd aan mijn persoonlijke project moest werken.Daardoor kreeg ik inzicht in de werkwijze van de lokale organisatie en heb ik uiteindelijk veel geleerd.Ik lunchte met collega’s in het restaurant. Ook het avondeten was daar, maar op donderdag kookten we samen in de keuken en aten we met het echtpaar dat de organisatie had opgericht. Om 17.00 uur was het werk afgelopen en om 18.00 uur gingen we naar het restaurant voor het avondeten. De kinderen maakten daar vanaf 16.00 uur hun huiswerk. Daarom ging ik rond 17.45 uur naar het restaurant om ze te begroeten en met ze te spelen. Als je geen lesgeeft aan de kinderen, heb je weinig tijd om met ze door te brengen. Houd daar rekening mee als je tijd met hen wilt doorbrengen en een band met ze wilt opbouwen.
Ik raakte erg bevriend met Neila, Ellie en Meghan, die samen met mij de stage afronden. We hebben nog steeds contact.Ik raakte ook bevriend met een Thaise medewerker die manager was. Elk weekend gingen we met dezelfde collega’s naar Chiang Mai en Chiang Rai. Een lokale medewerker wilde bovendien biochar naar Korea exporteren, en ik beloofde in de toekomst met dat werk te helpen.
Toen ik eenmaal wist welk beroep ik wilde uitoefenen, voelde ik me veel meer op mijn gemak.
Ik had me aangemeld met alleen oog voor wat ik er objectief gezien uit kon halen, maar ik was dankbaar dat ik tijdens mijn werk bij de lokale organisatie zoveel warmte kreeg. Ik bouwde een goede vriendschap op met de drie anderen die samen met mij de stage afronden, en ik had ook fijne momenten met de lokale medewerkers.
Wat ik me realiseerde, was dat ik de waarden die ik nastreefde zelf oprecht belangrijk was gaan vinden. Mijn overtuiging is nu dat ik zakelijke relaties zo moet beheren dat bedrijfsactiviteiten, duurzame economische ontwikkeling in ontwikkelingslanden en een betere levenskwaliteit naast elkaar kunnen bestaan.
Vroeger puzzelde ik het verhaal voor mijn persoonlijke verklaring logisch in elkaar, maar nu het oprecht voelt, voel ik me juist meer op mijn gemak.Weten welk beroep ik wil uitoefenen, in plaats van alleen maar een baan te zoeken, heeft me veel meer rust gegeven.Werken aan een crowdfundingproject heeft me geholpen deze gedachten goed op een rijtje te zetten. Daarnaast heb ik ervaring opgedaan met marketing en planning.
Ook heb ik door mijn deelname aan de milieuprojecten van de lokale organisatie kennis opgedaan over het vakgebied. Later wil ik me inzetten voor andere activiteiten, zoals internationale initiatieven rond hernieuwbare energie.Ik denk dat dit project me de inspiratie en energie heeft gegeven om verder te gaan naar de volgende fase.
Een dierbare herinnering is de tijd die ik doorbracht met een Thaise medewerker van de lokale organisatie. De stichting had een geadopteerde baby van iets ouder dan één jaar. Het kind leek veel op mij toen ik klein was en was zo schattig dat ik goed voor de baby zorgde en een band met het kind opbouwde. De keukenmedewerkster die de baby had geadopteerd, sprak echter geen Engels, waardoor we nooit contact hadden.Maar op de laatste dag kwam ze zonder iets te zeggen naar me toe en gaf ze me een cadeau. Toen heb ik heel erg gehuild.
# Ik voel me nu echt op mijn gemak, omdat ik de waarden heb ontwikkeld die ik in mijn leven wil nastreven.

Allereerst is mijn Engels enorm verbeterd.Dit moet ik ook nog vermelden. Toen ik daar was, waren er maar drie collega’s, maar met z’n vieren konden we het heel goed met elkaar vinden. Omdat we van doordeweeks tot in het weekend steeds samen waren, verbeterde mijn Engels vanzelf enorm. Ik kon me daarvoor al uitdrukken, maar nu spreek ik vloeiender en ben ik niet meer bang of zenuwachtig om te praten.
Ten tweede kon ik de waarden die ik had proberen na te streven oprecht eigen maken. Vroeger dacht ik altijd heel logisch na, woog ik alles af en smeedde ik een verhaal in elkaar, zoals: ‘Als ik met dit verhaal bij dit bedrijf solliciteer, maak ik dan meer kans?’ Dat bezorgde me veel stress.
Maar nu ben ik overtuigd, en het geeft me echt rust om waarden na te streven in het leven in plaats van alleen maar werk te zoeken.Ik heb het gevoel dat mijn blikveld is verruimd. Mijn doel is geworden om handelaar te zijn die zakelijke relaties met ontwikkelingslanden onderhoudt en daar duurzame economische ontwikkeling en een betere levenskwaliteit nastreeft.
# Voor toekomstige deelnemers
Ik hoop dat je je persoonlijke project goed plant. Als je vragen hebt, kun je die stellen aan de organisatoren van Gap Year of aan de lokale organisatie. Realistisch gezien moet je in de eerste week zelf kunnen vaststellen wat je functie (de toegewezen taken) bij de lokale organisatie zal zijn. Grijp bovendien elke kans aan om de verschillende werkterreinen van de lokale organisatie te observeren en ervan te leren! Dat heeft prioriteit.
Als je je op die manier oprecht inzet, wordt je band met de medewerkers beter en groeit ook vanzelf de band met je mede-stagiairs. En daarin zul je op jezelf reflecteren, jezelf zonder pretenties uiten, leren van jezelf te houden, een vriendelijkere versie van jezelf worden en veel beleven.
Drie maanden is kort! Ik hoop dat je elke dag optimaal benut.
# Mijn persoonlijke reistip voor Thailand

Ik ging altijd naar Chiang Mai, maar het voelde niet echt als een reis; ik ging vooral tijd doorbrengen met vrienden in de stad. Daarom zijn er geen bijzondere toeristische plekken...
Er is een plek die de Sticky Waterfall heet, en die is erg leuk. Het is fantastisch om er met vrienden heen te gaan — je kunt er heerlijk in het water spelen. Verder is er achter de lokale organisatie een meer waar je ’s ochtends en ’s avonds een boottocht kunt maken. Er is niets bijzonders — er liggen gewoon boten en roeispanen aan de oever. Een medewerker uit de omgeving stelde voor om erheen te gaan, en het was erg leuk.

Mijn tussenjaar is
Ervaring★★★★★
Het was de beste ervaring die ik kon opdoen tijdens mijn studieverlof. Ik heb het gevoel dat ik dingen heb meegemaakt die precies het tegenovergestelde zijn van wat ik had kunnen leren in de omgeving waarin ik leefde (Seoel/universiteit).
Leren★★★★★
In plaats van daadwerkelijk kennis op te doen, heb ik volgens mij mijn blik kunnen verruimen en meer inzicht kunnen ontwikkelen. Dat was mijn doel.
Omgeving★★★★★
Ik was erg tevreden, omdat ik zoveel plezier had met mijn vrienden.
Veiligheid★★★★★
De openbare veiligheid was goed.
Vrije tijd★★★★★
Je kunt gemakkelijk naar Chiang Mai gaan. Ik ging elk weekend met vrienden op stap. En nadat ik al het werk had afgerond waarvoor ik verantwoordelijk wasAls dat zo was, vertelde ik het aan het personeel van Hyundi en kreeg ik toestemming om ongeveer een dag vrij te nemen, aansluitend op het weekend, zodat ik eropuit kon.
Daarin zul je op jezelf reflecteren, jezelf zonder pretenties uiten, leren liefhebben, een vriendelijkere versie van jezelf worden en veel beleven. Drie maanden is kort! Ik hoop dat je elke dag optimaal benut. Harvardstudent trekt naar Thailand om de wereld mooier te maken Han Chaewon — deelnemer aan een tussenjaar (21, student) / tussenjaar van 12 weken |
Omdat ik in Korea een veel te druk en uitputtend leven leidde, was afstand nemen daarvan ook een doel.
Hallo, ik ben student en studeer internationale handel.Ik heb me aangemeld voor een NGO-stageproject om richting te geven aan mijn carrière in internationale ontwikkeling.Na afloop van het eerste semester van mijn derde studiejaar nam ik een tussenjaar en meldde ik me aan. Tijdens het project voerde ik een crowdfundingcampagne uit die ik in Korea had bedacht. Ook deed ik mee aan het programma voor milieuvriendelijke landbouwtechnologie, omdat ik inzicht wilde krijgen in duurzame ontwikkeling.
Eerlijk gezegd begon ik hieraan voor mijn cv en carrière. Terwijl ik handel studeerde en meer leerde over ontwikkelingslanden, begonnen mijn jeugdreis naar de Filipijnen en mijn regelmatige vrijwilligerswerk als vertaler voor NGO’s samen te vallen met mijn studie.Ik koos voor een NGO-stage als eerste stap, omdat ik internationale ontwikkeling en handel in mijn carrière wilde combineren.Eigenlijk wilde ik naar Vietnam, maar ik koos dit project omdat ik minder naar het land keek en meer naar de vraag of ik op een verantwoordelijke manier aan het project kon deelnemen en welke ervaringen ik kon opdoen.
Voor mijn vertrek had ik, naast mijn visum, verzekering en vliegtickets, niet veel voorbereid. Gap Year bood voldoende ondersteuning bij de voorbereidingen, dus ik ondervond geen problemen. Mijn eerste doel voor dit project was om mijn persoonlijke project succesvol uit te voeren. Daarnaast wilde ik deelnemen aan de milieubedrijfssector.Omdat ik in Korea ook zo’n druk en slopend leven had geleid, was ontsnappen daaraan eveneens een doel.
* Wilde nieuwe ervaringen opdoen en carrièremogelijkheden verkennenHan Chaewon kreeg dagelijks opdrachten die haar bestaande denkwijze uitdaagden, evenals op maat gemaakte persoonlijke opdrachten voor nieuwe ervaringen en uitdagingen. Ook kreeg ze een Gap Year-notitieboek om op zichzelf te reflecteren en plannen te maken.
Al met al heb ik veel kunnen leren.
In de eerste week maak je kennis met de lokale medewerkers. Je vertelt waarom je daar bent en aan welk project je gaat werken. Het is belangrijk om niet alleen je persoonlijke project toe te lichten, maar ook te vertellen wat je wilt leren. Zo neem je naast je persoonlijke project ook basistaken op je (ik heb kort geholpen met subsidieaanvragen, en de lokale coördinator informeerde me steeds over projectgerelateerde taken bij de lokale organisatie).
Mijn dagelijkse routine zag er als volgt uit. Ik begon om 9 uur met werken en ontbeet met vrienden. Zij aten meestal havermout of toast. Ik ontbijt doorgaans niet, dus nam ik een kop thee of koffie. Op dinsdagen was er om 10 uur ’s ochtends een vrijwilligersoverleg.We bespraken de voortgang van het project met de lokale medewerkers en de vrijwilligerscoördinator. Ook bespraken we wat er nodig was en wat we met de stichting moesten bespreken.
Als er geen vergaderingen waren, werkte ik aan mijn persoonlijke project. Omdat ik daarvoor een planning had, hield ik me daaraan. Soms waren er huisbezoeken voor volksgezondheid en bezoeken aan boerderijen. Niets daarvan stond vooraf gepland; medewerkers op kantoor kwamen even langs en vertelden het ons wanneer er iets speelde. Of je meedeed, mocht je zelf bepalen.
In mijn geval deed ik altijd mee, ook als dat betekende dat ik na werktijd aan mijn persoonlijke project moest werken.Daardoor kreeg ik inzicht in de werkwijze van de lokale organisatie en heb ik uiteindelijk veel geleerd.Ik lunchte met collega’s in het restaurant. Ook het avondeten was daar, maar op donderdag kookten we samen in de keuken en aten we met het echtpaar dat de organisatie had opgericht. Om 17.00 uur was het werk afgelopen en om 18.00 uur gingen we naar het restaurant voor het avondeten. De kinderen maakten daar vanaf 16.00 uur hun huiswerk. Daarom ging ik rond 17.45 uur naar het restaurant om ze te begroeten en met ze te spelen. Als je geen lesgeeft aan de kinderen, heb je weinig tijd om met ze door te brengen. Houd daar rekening mee als je tijd met hen wilt doorbrengen en een band met ze wilt opbouwen.
Ik raakte erg bevriend met Neila, Ellie en Meghan, die samen met mij de stage afronden. We hebben nog steeds contact.Ik raakte ook bevriend met een Thaise medewerker die manager was. Elk weekend gingen we met dezelfde collega’s naar Chiang Mai en Chiang Rai. Een lokale medewerker wilde bovendien biochar naar Korea exporteren, en ik beloofde in de toekomst met dat werk te helpen.
Toen ik eenmaal wist welk beroep ik wilde uitoefenen, voelde ik me veel meer op mijn gemak.
Ik had me aangemeld met alleen oog voor wat ik er objectief gezien uit kon halen, maar ik was dankbaar dat ik tijdens mijn werk bij de lokale organisatie zoveel warmte kreeg. Ik bouwde een goede vriendschap op met de drie anderen die samen met mij de stage afronden, en ik had ook fijne momenten met de lokale medewerkers.
Wat ik me realiseerde, was dat ik de waarden die ik nastreefde zelf oprecht belangrijk was gaan vinden. Mijn overtuiging is nu dat ik zakelijke relaties zo moet beheren dat bedrijfsactiviteiten, duurzame economische ontwikkeling in ontwikkelingslanden en een betere levenskwaliteit naast elkaar kunnen bestaan.
Vroeger puzzelde ik het verhaal voor mijn persoonlijke verklaring logisch in elkaar, maar nu het oprecht voelt, voel ik me juist meer op mijn gemak.Weten welk beroep ik wil uitoefenen, in plaats van alleen maar een baan te zoeken, heeft me veel meer rust gegeven.Werken aan een crowdfundingproject heeft me geholpen deze gedachten goed op een rijtje te zetten. Daarnaast heb ik ervaring opgedaan met marketing en planning.
Ook heb ik door mijn deelname aan de milieuprojecten van de lokale organisatie kennis opgedaan over het vakgebied. Later wil ik me inzetten voor andere activiteiten, zoals internationale initiatieven rond hernieuwbare energie.Ik denk dat dit project me de inspiratie en energie heeft gegeven om verder te gaan naar de volgende fase.
Een dierbare herinnering is de tijd die ik doorbracht met een Thaise medewerker van de lokale organisatie. De stichting had een geadopteerde baby van iets ouder dan één jaar. Het kind leek veel op mij toen ik klein was en was zo schattig dat ik goed voor de baby zorgde en een band met het kind opbouwde. De keukenmedewerkster die de baby had geadopteerd, sprak echter geen Engels, waardoor we nooit contact hadden.Maar op de laatste dag kwam ze zonder iets te zeggen naar me toe en gaf ze me een cadeau. Toen heb ik heel erg gehuild.
# Ik voel me nu echt op mijn gemak, omdat ik de waarden heb ontwikkeld die ik in mijn leven wil nastreven.

Allereerst is mijn Engels enorm verbeterd.Dit moet ik ook nog vermelden. Toen ik daar was, waren er maar drie collega’s, maar met z’n vieren konden we het heel goed met elkaar vinden. Omdat we van doordeweeks tot in het weekend steeds samen waren, verbeterde mijn Engels vanzelf enorm. Ik kon me daarvoor al uitdrukken, maar nu spreek ik vloeiender en ben ik niet meer bang of zenuwachtig om te praten.
Ten tweede kon ik de waarden die ik had proberen na te streven oprecht eigen maken. Vroeger dacht ik altijd heel logisch na, woog ik alles af en smeedde ik een verhaal in elkaar, zoals: ‘Als ik met dit verhaal bij dit bedrijf solliciteer, maak ik dan meer kans?’ Dat bezorgde me veel stress.
Maar nu ben ik overtuigd, en het geeft me echt rust om waarden na te streven in het leven in plaats van alleen maar werk te zoeken.Ik heb het gevoel dat mijn blikveld is verruimd. Mijn doel is geworden om handelaar te zijn die zakelijke relaties met ontwikkelingslanden onderhoudt en daar duurzame economische ontwikkeling en een betere levenskwaliteit nastreeft.
# Voor toekomstige deelnemers
Ik hoop dat je je persoonlijke project goed plant. Als je vragen hebt, kun je die stellen aan de organisatoren van Gap Year of aan de lokale organisatie. Realistisch gezien moet je in de eerste week zelf kunnen vaststellen wat je functie (de toegewezen taken) bij de lokale organisatie zal zijn. Grijp bovendien elke kans aan om de verschillende werkterreinen van de lokale organisatie te observeren en ervan te leren! Dat heeft prioriteit.
Als je je op die manier oprecht inzet, wordt je band met de medewerkers beter en groeit ook vanzelf de band met je mede-stagiairs. En daarin zul je op jezelf reflecteren, jezelf zonder pretenties uiten, leren van jezelf te houden, een vriendelijkere versie van jezelf worden en veel beleven.
Drie maanden is kort! Ik hoop dat je elke dag optimaal benut.
# Mijn persoonlijke reistip voor Thailand

Ik ging altijd naar Chiang Mai, maar het voelde niet echt als een reis; ik ging vooral tijd doorbrengen met vrienden in de stad. Daarom zijn er geen bijzondere toeristische plekken...
Er is een plek die de Sticky Waterfall heet, en die is erg leuk. Het is fantastisch om er met vrienden heen te gaan — je kunt er heerlijk in het water spelen. Verder is er achter de lokale organisatie een meer waar je ’s ochtends en ’s avonds een boottocht kunt maken. Er is niets bijzonders — er liggen gewoon boten en roeispanen aan de oever. Een medewerker uit de omgeving stelde voor om erheen te gaan, en het was erg leuk.

Mijn tussenjaar is
Ervaring★★★★★
Het was de beste ervaring die ik kon opdoen tijdens mijn studieverlof. Ik heb het gevoel dat ik dingen heb meegemaakt die precies het tegenovergestelde zijn van wat ik had kunnen leren in de omgeving waarin ik leefde (Seoel/universiteit).
Leren★★★★★
In plaats van daadwerkelijk kennis op te doen, heb ik volgens mij mijn blik kunnen verruimen en meer inzicht kunnen ontwikkelen. Dat was mijn doel.
Omgeving★★★★★
Ik was erg tevreden, omdat ik zoveel plezier had met mijn vrienden.
Veiligheid★★★★★
De openbare veiligheid was goed.
Vrije tijd★★★★★
Je kunt gemakkelijk naar Chiang Mai gaan. Ik ging elk weekend met vrienden op stap. En nadat ik al het werk had afgerond waarvoor ik verantwoordelijk wasAls dat zo was, vertelde ik het aan het personeel van Hyundi en kreeg ik toestemming om ongeveer een dag vrij te nemen, aansluitend op het weekend, zodat ik eropuit kon.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.