Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Geleerd van mezelf te houden; beseft hoe belangrijk rust is #Het boerenleven in Japan, nieuwe uitdagingen, waardevolle contacten #Geluk, nieuwe energie, voldoening
Door mezelf uit te dagen met nieuwe dingen en er met volle teugen van te genieten, ben ik van mezelf gaan houden.Ik concentreerde me alleen op rust, maar dat heeft zulke goede resultaten opgeleverd — ik ben zo blij.Ik ben zo blij met mezelf dat ik heb besloten een tussenjaar te nemen. De groene charme ontdekken! Een verblijf op een boerderij in Hokkaido, Japan, tijdens een tussenjaar Kim Ji-eun, deelnemer aan een tussenjaar (23, kantoormedewerker) / tussenjaar van 4 weken |
# Ik ben zo blij met mezelf dat ik heb besloten een tussenjaar te nemen.
Hallo, ik ben afgestudeerd aan een beroepsgerichte middelbare school en kreeg in mijn derde jaar een baan. Inmiddels werk ik vijf jaar op kantoor. De eerste twee of drie jaar werkte ik zonder veel te weten, maar geleidelijk begon ik moe te worden en probeerde ik nieuwe hobby’s op te pakken, zoals boksen, privélessen Frans en borduren.
Maar die dingen verlichtten mijn stress niet. Dus...Ik raakte steeds uitgeputter, dus besloot ik ontslag te nemen en een tussenjaarproject te doen.Ik heb geen advies ingewonnen; ik heb zelf websites bekeken om te beslissen welk project ik wilde doen. Ook praatte ik met vrienden en bekenden terwijl ik me afvroeg of ik een tussenjaar zou nemen.
Ik ben zo blij met mezelf dat ik heb besloten een tussenjaar te nemen.
* Voor mevrouw Kim Ji-eun, die op zoek was naar nieuwe ervaringen en vrije tijd,Er werden activiteiten aangeboden om samen met buitenlandse vrienden van te genieten, evenals dagelijkse, persoonlijke 1-op-1-opdrachten op maat voor nieuwe ervaringen en uitdagingen. Ook kregen we een tussenjaardagboek om op onszelf te reflecteren en plannen te maken.
# Ik kwam dit tegen toen ik op zoek was naar een project dat bij rust paste.
Ik houd van de film Little Forest en het variétéprogramma Three Meals a Day, en droom van een zelfvoorzienend leven. En...Ik kwam het tegen toen ik tijdens de voorbereidingen voor mijn tussenjaar op zoek was naar een project dat aansloot bij mijn oorspronkelijke doel: tot rust komen.
Ik wilde proberen in de natuur te leven — werken, eten en slapen.Ik wilde ook tijd hebben om verschillende mensen te ontmoeten en over mezelf na te denken. Ik vond dat dit het perfecte project daarvoor was.Dus voor mijn vertrek maakte ik me nergens zorgen over. Ik dacht juist dat het een geweldige ervaring zou worden. Mijn familie maakte zich zorgen over straling, dus at ik minder zeevruchten dan gewoonlijk.
# Als je het oriëntatiemateriaal of het tussenjaardagboek van het programma goed doorneemt, voelt het alsof je helemaal klaar bent voor vertrek.
Ter voorbereiding op mijn vertrek leerde ik basisgesprekken in het Japans, hiragana en de getallen. Ook las ik het materiaal dat ik van het tussenjaarprogramma had gekregen en bekeek ik recensies om na te denken over wat ik nodig zou kunnen hebben.
Als je het oriëntatiemateriaal en het tussenjaardagboek van het programma goed doorneemt, zijn je voorbereidingen voor vertrek volgens mij klaar.Toen ik het weer, het vervoer, de plekken die ik wilde bezoeken enzovoort had geregeld, besefte ik dat alle voorbereidingen waren afgerond.
Mijn doel was om uit te rusten, over mezelf na te denken, mezelf beter te leren kennen en te veranderen. En om van mezelf te houden. Maar na ongeveer een week richtte ik me puur op rust en bracht ik mijn tijd door met volop genieten, uitdagingen aangaan, dingen beleven en voelen, lachen en kletsen.
Maar doordat ik samenleefde met de mensen daar, begon ik vanzelf over mezelf na te denken. En door nieuwe dingen aan te gaan en er met volle teugen van te genieten, ben ik van mezelf gaan houden.Ik concentreerde me alleen op uitrusten, maar dat heeft zulke goede resultaten opgeleverd — ik ben zo blij.
# De dagelijkse routine tijdens het project
Ik sta om 6.40 uur op, poets mijn tanden en was mijn gezicht. Om 7 uur ontbijt ik en om 8 uur begin ik met het ochtendwerk. Om 12 uur is het lunchtijd en om 6 uur zit het werk erop.
’s Ochtends en ’s middags hebben we één keer pauze, met tijd voor thee. Het werk is helemaal niet zwaar; zelfs als het vermoeiend is, valt het goed vol te houden. Na het werk douchen we en ontspannen we. Je kunt uitrusten op je eigen kamer, op de bank in de woonkamer liggen of bij de open haard zitten om op te warmen. Haha. Na het avondeten drinken we soms allemaal een biertje.Al het eten werd verzorgd. Soms deelden we snacks die we zelf hadden gekocht wanneer we naar de supermarkt gingen.
# Bovenal heb ik zelf ervaren hoe belangrijk rust voor mensen is.
Het werk was niet bijzonder zwaar, maar ik vond het heerlijk om tijdens het werk mijn rug te strekken en naar de natuur te kijken, ’s avonds naar de nachtelijke hemel te turen, een houtvuur aan te steken en fietstochten te maken. En Het raakte me dat ze probeerden met me te communiceren, ook al sprak ik geen Japans.
Probeer niet alles in één keer goed te doen Ik was verrast toen ze me zeiden dat ik het stap voor stap moest aanpakken. Ik had altijd de neiging om dingen snel af te willen krijgen,Daarna voelde ik me rustiger. En iedereen is anders; mensen zijn niet altijd naar mijn smaak. Het was een moment waarop ik besefte dat ik die persoon moest accepteren. En bovenal heb ik zelf ervaren hoe belangrijk rust voor mensen is.
Het is twee weken geleden dat ik weer op kantoor ben begonnen, maar ik leef nog steeds met plezier terugdenkend aan het tussenjaar van vier weken. Als je uitgeput bent, raad ik je echt aan om goed uit te rusten.
# Het was een onafgebroken, gelukkige tijd.
Het landschap met de bergen eromheen is prachtig — zelfs in de regen is het mooi, en bij helder weer verschijnt er een regenboog. De sterren zijn ’s nachts werkelijk spectaculair. Voor iemand zoals ik, die alleen in een stadsappartement had gewoond, was er gewoon wonen al een uitdaging en een nieuwe ervaring.Een houtvuur aansteken, leren fietsen en ’s nachts naar de sterren kijken… het was een onafgebroken gelukkige tijd.
Op een dag maakte en at ik Koreaanse pannenkoek met zeevruchten (haemul pajeon), en een andere dag maakte een vriendin uit Osaka okonomiyaki voor ons. Deze herinnering was bijzonder, niet alleen omdat we het zelf maakten, maar ook omdat het voor ons allemaal de eerste keer was. Het blijft een heel bijzondere herinnering.
# Gedenkwaardige mensen
De vrouw uit Osaka zorgde tijdens het tussenjaar heel goed voor me. Ze leerde me Japans en liet me zelfs het dialect van Osaka horen.
Die vrouw hield van Hokkaido en zei dat ze daar ooit wilde wonen. Een vriendin uit Tokio zei dat ze een bakkerij wilde openen. Ik vond het verrassend dat iedereen Hokkaido zo leuk vond.
Ook herinner ik me het antwoord van gastvrouw Yoko tijdens de tussenjaaropdracht met de vraag: ‘Wanneer ben je gelukkig?’Door haar antwoord kreeg ik het gevoel dat ze echt gelukkig was, en wilde ik net als zij leven. Ze lieten me vanuit een nieuw perspectief nieuwe doelen stellen, dus ik herinner me hen goed.
# Na het tussenjaar
Na goed te hebben uitgerust voelde ik me echt opgeladen. Vroeger had ik er elke dag een hekel aan om naar mijn werk te gaan, vond ik het lastig en wilde ik zelfs niet werken zodra ik er eenmaal was,Na een periode van rust wil ik hard werken, zodat ik later weer zo’n tijd kan hebben. Ook wil ik andere nieuwe dingen proberen.
En Ik ben zo trots op mezelf dat ik heb besloten een tussenjaar te nemen. Ik denk dat ik mijn doel om ‘van mezelf te houden (럽마셆)’ heb bereikt.
# Voor toekomstige deelnemers
Maak je geen zorgen en geniet van je reis. Deze plek is pure ontspanning. Probeer niet te veel te doen — kom met de instelling: ‘laten we helemaal niets doen’. Volgens mij wordt het dan een nog betere rustperiode.
Dit is een uitspraak van Winnie de Poeh die ik mooi vind: ‘Nietsdoen leidt vaak tot het allerbeste.’ ‘Nietsdoen brengt vaak iets moois teweeg.’
Tijdens dit tussenjaar heb ik ook geleerd hoe belangrijk rust is. Het zou geweldig zijn om je tussenjaar te besteden aan goed uitrusten.
# Mijn tips voor je tussenjaar
- Taal
Ik ging erheen met alleen wat basiskennis van het Japans — cijfers, hiragana en begroetingen — maar iedereen sprak Japans. Ik was een beetje verbaasd dat zelfs een vriend uit Duitsland goed Japans sprak. Maar ik liet me daardoor niet ontmoedigen en bleef vragen stellen: wat dingen betekenden en hoe je bepaalde woorden in het Japans zei, zodat ik meer contact kon maken.
Ik gebruikte zelfs Google Translate om te communiceren. De mensen waren zo aardig dat ze veel moeite deden om me Japans te leren. Ik schreef alles op in een notitieboekje, studeerde en oefende in mijn vrije tijd. Daardoor raakte ik sneller vertrouwd met het Japans en kon ik met hulp van anderen deelnemen aan gesprekken, ook al was mijn Japans gebrekkig.
De gastgezinnen spreken allemaal goed Engels, dus het gebrek aan kennis van het Japans stond het werk niet in de weg. Toch was ik misschien een beetje te gretig om Japans te leren, omdat ik alledaagse gesprekken wilde kunnen voeren. Maar taal is misschien niet belangrijk om vrienden te worden.Want of ik nu geen Japans of geen Engels kon spreken, ze deden hun best om dingen uit te leggen en samen lachten en kletsten we.
- Accommodatie
Je woont bij een gastgezin. Er wordt zoveel mogelijk één persoon per kamer ingedeeld, dus dat is comfortabel. Als je iets niet weet of je ergens niet prettig bij voelt, vraag het dan aan de gastheren en -vrouwen; ze leggen je alles uit.
- Maaltijden
Helpen met koken is optioneel, maar de maaltijden klaarmaken en opruimen doen we samen. Kom ongeveer vijf minuten voor etenstijd naar beneden om te helpen met het klaarzetten van lepels, eetstokjes, kommen, kopjes enzovoort en met het opdienen. Was na het eten de afwas en dek overgebleven eten af met plasticfolie. Het zijn eenvoudige klusjes, dus wees niet lui en doe ze gewoon samen.
Ik maakte met ingrediënten die ik in Japan had gekocht een Koreaanse pajeon met zeevruchten, en we aten die allemaal samen op. Het was een heel leuke ervaring en misschien omdat hij zo lekker was, is het een fijne herinnering gebleven. Koreaanse gerechten serveren is voor iedereen een leuke ervaring.
- InpakTIP
1. Slippers: Het was vervelend om sneakers aan te moeten trekken als ik naar buiten wilde om naar de sterren te kijken. Het was fijner geweest om comfortabele schoenen, zoals slippers, mee te nemen.
2. Wasverzachter: Ik nam een beetje mee van mijn favoriete wasverzachter. De was werd gezamenlijk gedaan, dus ik kon de wasmachine niet zelf gebruiken. Maar ik waste mijn sokken en ondergoed met de hand en hing ze te drogen; de wasverzachter kwam telkens goed van pas. Ik sprayde het ook als vervanger van luchtverfrisser, en dat werkte prima.
3. Werksneakers: Ik had gelezen dat werkkleding werd verstrekt, maar wist niet zeker of schoenen erbij hoorden. Daarom nam ik een paar sneakers mee die vies mochten worden. Maar ze leenden overalls, werklaarzen, handschoenen, mondkapjes en hoeden uit, dus je hoeft niets mee te nemen. Je hoeft alleen een shirt en broek mee te nemen om onder de overall te dragen. Ik gebruikte één set werkkleding en waste die eens per week.
- Mijn tip
Het is een goed idee om rekening te houden met de Japanse omiyage-cultuur (het geven van cadeautjes) en passende geschenken voor te bereiden.
Ik wilde ook Koreaanse cadeautjes geven aan de vrienden met wie ik mijn laatste dag doorbracht, maar ik had niets voorbereid. Dat vond ik erg jammer en daar had ik spijt van.
# Mijn favoriete plekken in Hokkaido
Ik raad de heuvel bij Saikaechae, de openluchtwarmwaterbronnen en bergen of parken aan.
Ik bezocht de heuvel bij Saikaechae in de derde week van oktober en er stonden nog steeds bloemen. Het was er heel mooi, maar het lijkt per jaar te verschillen. Daarom raad ik aan om vóór je bezoek de recensies op Google te bekijken. Openluchtwarmwaterbronnen kunnen in het begin wat ongemakkelijk voelen, maar het is een geweldige ervaring. Als ik ooit mijn eigen huis heb, wil ik een openluchtwarmwaterbron aanleggen. Ook raad ik aan om naar uitkijkpunten in bergen of parken te klimmen. Het uitzicht is werkelijk spectaculair.
Mijn tussenjaar:
Ervaringen ★★★★★
Je kunt allerlei nieuwe dingen meemaken, zoals een houtvuur aansteken, baden in een openluchtwarmwaterbron, sterren kijken en pizza bakken in een houtoven. Je kunt ook flink zwetend op de boerderij werken. En naast de vrijwilligers met wie je samenwerkt, ontmoet je ook nieuwe mensen.
Leren ★★★★★
Ik leerde het levensmotto ‘Stap voor stap’. Probeer niet alles in één keer goed te doen; doe het rustig aan, beetje bij beetje.
Omgeving ★★★★★
De natuur is er prachtig. Maar zelfs voor een bezoek aan een gemakswinkel moet je dertig minuten rijden. Toch zijn de sterren ’s nachts beter te zien doordat er niets in de buurt is. Als je naar de sterren kijkt, denk je niet eens meer aan gemakswinkels.
Veiligheid ★★★★☆
’s Nachts hoor je geluiden waarvan je denkt dat ze van een sikahert komen — best eng? De berg ligt dichtbij, dus als je ’s avonds terugrijdt, kun je herten en wasberen tegenkomen. Ik ben nooit aangevallen. Toch moet je na het donker niet buiten rondlopen. Het is pikdonker en gevaarlijk.
Vrije tijd★★★★★
Voor het weekend vragen ze waar je naartoe wilt. Je kiest een bestemming en gaat er in het weekend op uit: naar een sterrenwacht, de zee, een meer, een openluchtwarmwaterbron, de supermarkt, het centrum, om te winkelen, enzovoort. Als je zegt waar je heen wilt, zeggen ze: ‘O, dat is leuk’, en stapt iedereen in de auto om samen te gaan. Of ze zetten je ergens af, spreken later weer met je af en brengen je naar huis. Kies zeker een plek die je in het weekend wilt bezoeken! En ook goede restaurants!!
Door mezelf uit te dagen met nieuwe dingen en er met volle teugen van te genieten, ben ik van mezelf gaan houden.Ik concentreerde me alleen op rust, maar dat heeft zulke goede resultaten opgeleverd — ik ben zo blij.Ik ben zo blij met mezelf dat ik heb besloten een tussenjaar te nemen. De groene charme ontdekken! Een verblijf op een boerderij in Hokkaido, Japan, tijdens een tussenjaar Kim Ji-eun, deelnemer aan een tussenjaar (23, kantoormedewerker) / tussenjaar van 4 weken |
# Ik ben zo blij met mezelf dat ik heb besloten een tussenjaar te nemen.
Hallo, ik ben afgestudeerd aan een beroepsgerichte middelbare school en kreeg in mijn derde jaar een baan. Inmiddels werk ik vijf jaar op kantoor. De eerste twee of drie jaar werkte ik zonder veel te weten, maar geleidelijk begon ik moe te worden en probeerde ik nieuwe hobby’s op te pakken, zoals boksen, privélessen Frans en borduren.
Maar die dingen verlichtten mijn stress niet. Dus...Ik raakte steeds uitgeputter, dus besloot ik ontslag te nemen en een tussenjaarproject te doen.Ik heb geen advies ingewonnen; ik heb zelf websites bekeken om te beslissen welk project ik wilde doen. Ook praatte ik met vrienden en bekenden terwijl ik me afvroeg of ik een tussenjaar zou nemen.
Ik ben zo blij met mezelf dat ik heb besloten een tussenjaar te nemen.
* Voor mevrouw Kim Ji-eun, die op zoek was naar nieuwe ervaringen en vrije tijd,Er werden activiteiten aangeboden om samen met buitenlandse vrienden van te genieten, evenals dagelijkse, persoonlijke 1-op-1-opdrachten op maat voor nieuwe ervaringen en uitdagingen. Ook kregen we een tussenjaardagboek om op onszelf te reflecteren en plannen te maken.
# Ik kwam dit tegen toen ik op zoek was naar een project dat bij rust paste.
Ik houd van de film Little Forest en het variétéprogramma Three Meals a Day, en droom van een zelfvoorzienend leven. En...Ik kwam het tegen toen ik tijdens de voorbereidingen voor mijn tussenjaar op zoek was naar een project dat aansloot bij mijn oorspronkelijke doel: tot rust komen.
Ik wilde proberen in de natuur te leven — werken, eten en slapen.Ik wilde ook tijd hebben om verschillende mensen te ontmoeten en over mezelf na te denken. Ik vond dat dit het perfecte project daarvoor was.Dus voor mijn vertrek maakte ik me nergens zorgen over. Ik dacht juist dat het een geweldige ervaring zou worden. Mijn familie maakte zich zorgen over straling, dus at ik minder zeevruchten dan gewoonlijk.
# Als je het oriëntatiemateriaal of het tussenjaardagboek van het programma goed doorneemt, voelt het alsof je helemaal klaar bent voor vertrek.
Ter voorbereiding op mijn vertrek leerde ik basisgesprekken in het Japans, hiragana en de getallen. Ook las ik het materiaal dat ik van het tussenjaarprogramma had gekregen en bekeek ik recensies om na te denken over wat ik nodig zou kunnen hebben.
Als je het oriëntatiemateriaal en het tussenjaardagboek van het programma goed doorneemt, zijn je voorbereidingen voor vertrek volgens mij klaar.Toen ik het weer, het vervoer, de plekken die ik wilde bezoeken enzovoort had geregeld, besefte ik dat alle voorbereidingen waren afgerond.
Mijn doel was om uit te rusten, over mezelf na te denken, mezelf beter te leren kennen en te veranderen. En om van mezelf te houden. Maar na ongeveer een week richtte ik me puur op rust en bracht ik mijn tijd door met volop genieten, uitdagingen aangaan, dingen beleven en voelen, lachen en kletsen.
Maar doordat ik samenleefde met de mensen daar, begon ik vanzelf over mezelf na te denken. En door nieuwe dingen aan te gaan en er met volle teugen van te genieten, ben ik van mezelf gaan houden.Ik concentreerde me alleen op uitrusten, maar dat heeft zulke goede resultaten opgeleverd — ik ben zo blij.
# De dagelijkse routine tijdens het project
Ik sta om 6.40 uur op, poets mijn tanden en was mijn gezicht. Om 7 uur ontbijt ik en om 8 uur begin ik met het ochtendwerk. Om 12 uur is het lunchtijd en om 6 uur zit het werk erop.
’s Ochtends en ’s middags hebben we één keer pauze, met tijd voor thee. Het werk is helemaal niet zwaar; zelfs als het vermoeiend is, valt het goed vol te houden. Na het werk douchen we en ontspannen we. Je kunt uitrusten op je eigen kamer, op de bank in de woonkamer liggen of bij de open haard zitten om op te warmen. Haha. Na het avondeten drinken we soms allemaal een biertje.Al het eten werd verzorgd. Soms deelden we snacks die we zelf hadden gekocht wanneer we naar de supermarkt gingen.
# Bovenal heb ik zelf ervaren hoe belangrijk rust voor mensen is.
Het werk was niet bijzonder zwaar, maar ik vond het heerlijk om tijdens het werk mijn rug te strekken en naar de natuur te kijken, ’s avonds naar de nachtelijke hemel te turen, een houtvuur aan te steken en fietstochten te maken. En Het raakte me dat ze probeerden met me te communiceren, ook al sprak ik geen Japans.
Probeer niet alles in één keer goed te doen Ik was verrast toen ze me zeiden dat ik het stap voor stap moest aanpakken. Ik had altijd de neiging om dingen snel af te willen krijgen,Daarna voelde ik me rustiger. En iedereen is anders; mensen zijn niet altijd naar mijn smaak. Het was een moment waarop ik besefte dat ik die persoon moest accepteren. En bovenal heb ik zelf ervaren hoe belangrijk rust voor mensen is.
Het is twee weken geleden dat ik weer op kantoor ben begonnen, maar ik leef nog steeds met plezier terugdenkend aan het tussenjaar van vier weken. Als je uitgeput bent, raad ik je echt aan om goed uit te rusten.
# Het was een onafgebroken, gelukkige tijd.
Het landschap met de bergen eromheen is prachtig — zelfs in de regen is het mooi, en bij helder weer verschijnt er een regenboog. De sterren zijn ’s nachts werkelijk spectaculair. Voor iemand zoals ik, die alleen in een stadsappartement had gewoond, was er gewoon wonen al een uitdaging en een nieuwe ervaring.Een houtvuur aansteken, leren fietsen en ’s nachts naar de sterren kijken… het was een onafgebroken gelukkige tijd.
Op een dag maakte en at ik Koreaanse pannenkoek met zeevruchten (haemul pajeon), en een andere dag maakte een vriendin uit Osaka okonomiyaki voor ons. Deze herinnering was bijzonder, niet alleen omdat we het zelf maakten, maar ook omdat het voor ons allemaal de eerste keer was. Het blijft een heel bijzondere herinnering.
# Gedenkwaardige mensen
De vrouw uit Osaka zorgde tijdens het tussenjaar heel goed voor me. Ze leerde me Japans en liet me zelfs het dialect van Osaka horen.
Die vrouw hield van Hokkaido en zei dat ze daar ooit wilde wonen. Een vriendin uit Tokio zei dat ze een bakkerij wilde openen. Ik vond het verrassend dat iedereen Hokkaido zo leuk vond.
Ook herinner ik me het antwoord van gastvrouw Yoko tijdens de tussenjaaropdracht met de vraag: ‘Wanneer ben je gelukkig?’Door haar antwoord kreeg ik het gevoel dat ze echt gelukkig was, en wilde ik net als zij leven. Ze lieten me vanuit een nieuw perspectief nieuwe doelen stellen, dus ik herinner me hen goed.
# Na het tussenjaar
Na goed te hebben uitgerust voelde ik me echt opgeladen. Vroeger had ik er elke dag een hekel aan om naar mijn werk te gaan, vond ik het lastig en wilde ik zelfs niet werken zodra ik er eenmaal was,Na een periode van rust wil ik hard werken, zodat ik later weer zo’n tijd kan hebben. Ook wil ik andere nieuwe dingen proberen.
En Ik ben zo trots op mezelf dat ik heb besloten een tussenjaar te nemen. Ik denk dat ik mijn doel om ‘van mezelf te houden (럽마셆)’ heb bereikt.
# Voor toekomstige deelnemers
Maak je geen zorgen en geniet van je reis. Deze plek is pure ontspanning. Probeer niet te veel te doen — kom met de instelling: ‘laten we helemaal niets doen’. Volgens mij wordt het dan een nog betere rustperiode.
Dit is een uitspraak van Winnie de Poeh die ik mooi vind: ‘Nietsdoen leidt vaak tot het allerbeste.’ ‘Nietsdoen brengt vaak iets moois teweeg.’
Tijdens dit tussenjaar heb ik ook geleerd hoe belangrijk rust is. Het zou geweldig zijn om je tussenjaar te besteden aan goed uitrusten.
# Mijn tips voor je tussenjaar
- Taal
Ik ging erheen met alleen wat basiskennis van het Japans — cijfers, hiragana en begroetingen — maar iedereen sprak Japans. Ik was een beetje verbaasd dat zelfs een vriend uit Duitsland goed Japans sprak. Maar ik liet me daardoor niet ontmoedigen en bleef vragen stellen: wat dingen betekenden en hoe je bepaalde woorden in het Japans zei, zodat ik meer contact kon maken.
Ik gebruikte zelfs Google Translate om te communiceren. De mensen waren zo aardig dat ze veel moeite deden om me Japans te leren. Ik schreef alles op in een notitieboekje, studeerde en oefende in mijn vrije tijd. Daardoor raakte ik sneller vertrouwd met het Japans en kon ik met hulp van anderen deelnemen aan gesprekken, ook al was mijn Japans gebrekkig.
De gastgezinnen spreken allemaal goed Engels, dus het gebrek aan kennis van het Japans stond het werk niet in de weg. Toch was ik misschien een beetje te gretig om Japans te leren, omdat ik alledaagse gesprekken wilde kunnen voeren. Maar taal is misschien niet belangrijk om vrienden te worden.Want of ik nu geen Japans of geen Engels kon spreken, ze deden hun best om dingen uit te leggen en samen lachten en kletsten we.
- Accommodatie
Je woont bij een gastgezin. Er wordt zoveel mogelijk één persoon per kamer ingedeeld, dus dat is comfortabel. Als je iets niet weet of je ergens niet prettig bij voelt, vraag het dan aan de gastheren en -vrouwen; ze leggen je alles uit.
- Maaltijden
Helpen met koken is optioneel, maar de maaltijden klaarmaken en opruimen doen we samen. Kom ongeveer vijf minuten voor etenstijd naar beneden om te helpen met het klaarzetten van lepels, eetstokjes, kommen, kopjes enzovoort en met het opdienen. Was na het eten de afwas en dek overgebleven eten af met plasticfolie. Het zijn eenvoudige klusjes, dus wees niet lui en doe ze gewoon samen.
Ik maakte met ingrediënten die ik in Japan had gekocht een Koreaanse pajeon met zeevruchten, en we aten die allemaal samen op. Het was een heel leuke ervaring en misschien omdat hij zo lekker was, is het een fijne herinnering gebleven. Koreaanse gerechten serveren is voor iedereen een leuke ervaring.
- InpakTIP
1. Slippers: Het was vervelend om sneakers aan te moeten trekken als ik naar buiten wilde om naar de sterren te kijken. Het was fijner geweest om comfortabele schoenen, zoals slippers, mee te nemen.
2. Wasverzachter: Ik nam een beetje mee van mijn favoriete wasverzachter. De was werd gezamenlijk gedaan, dus ik kon de wasmachine niet zelf gebruiken. Maar ik waste mijn sokken en ondergoed met de hand en hing ze te drogen; de wasverzachter kwam telkens goed van pas. Ik sprayde het ook als vervanger van luchtverfrisser, en dat werkte prima.
3. Werksneakers: Ik had gelezen dat werkkleding werd verstrekt, maar wist niet zeker of schoenen erbij hoorden. Daarom nam ik een paar sneakers mee die vies mochten worden. Maar ze leenden overalls, werklaarzen, handschoenen, mondkapjes en hoeden uit, dus je hoeft niets mee te nemen. Je hoeft alleen een shirt en broek mee te nemen om onder de overall te dragen. Ik gebruikte één set werkkleding en waste die eens per week.
- Mijn tip
Het is een goed idee om rekening te houden met de Japanse omiyage-cultuur (het geven van cadeautjes) en passende geschenken voor te bereiden.
Ik wilde ook Koreaanse cadeautjes geven aan de vrienden met wie ik mijn laatste dag doorbracht, maar ik had niets voorbereid. Dat vond ik erg jammer en daar had ik spijt van.
# Mijn favoriete plekken in Hokkaido
Ik raad de heuvel bij Saikaechae, de openluchtwarmwaterbronnen en bergen of parken aan.
Ik bezocht de heuvel bij Saikaechae in de derde week van oktober en er stonden nog steeds bloemen. Het was er heel mooi, maar het lijkt per jaar te verschillen. Daarom raad ik aan om vóór je bezoek de recensies op Google te bekijken. Openluchtwarmwaterbronnen kunnen in het begin wat ongemakkelijk voelen, maar het is een geweldige ervaring. Als ik ooit mijn eigen huis heb, wil ik een openluchtwarmwaterbron aanleggen. Ook raad ik aan om naar uitkijkpunten in bergen of parken te klimmen. Het uitzicht is werkelijk spectaculair.
Mijn tussenjaar:
Ervaringen ★★★★★
Je kunt allerlei nieuwe dingen meemaken, zoals een houtvuur aansteken, baden in een openluchtwarmwaterbron, sterren kijken en pizza bakken in een houtoven. Je kunt ook flink zwetend op de boerderij werken. En naast de vrijwilligers met wie je samenwerkt, ontmoet je ook nieuwe mensen.
Leren ★★★★★
Ik leerde het levensmotto ‘Stap voor stap’. Probeer niet alles in één keer goed te doen; doe het rustig aan, beetje bij beetje.
Omgeving ★★★★★
De natuur is er prachtig. Maar zelfs voor een bezoek aan een gemakswinkel moet je dertig minuten rijden. Toch zijn de sterren ’s nachts beter te zien doordat er niets in de buurt is. Als je naar de sterren kijkt, denk je niet eens meer aan gemakswinkels.
Veiligheid ★★★★☆
’s Nachts hoor je geluiden waarvan je denkt dat ze van een sikahert komen — best eng? De berg ligt dichtbij, dus als je ’s avonds terugrijdt, kun je herten en wasberen tegenkomen. Ik ben nooit aangevallen. Toch moet je na het donker niet buiten rondlopen. Het is pikdonker en gevaarlijk.
Vrije tijd★★★★★
Voor het weekend vragen ze waar je naartoe wilt. Je kiest een bestemming en gaat er in het weekend op uit: naar een sterrenwacht, de zee, een meer, een openluchtwarmwaterbron, de supermarkt, het centrum, om te winkelen, enzovoort. Als je zegt waar je heen wilt, zeggen ze: ‘O, dat is leuk’, en stapt iedereen in de auto om samen te gaan. Of ze zetten je ergens af, spreken later weer met je af en brengen je naar huis. Kies zeker een plek die je in het weekend wilt bezoeken! En ook goede restaurants!!
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
