Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Mijn introverte neigingen zijn afgenomen; ik ben proactiever en opgewekter geworden #De angst voor Engels overwonnen; het paradoxale effect van minder ijverig zijn #Geborgenheid, tevredenheid
De meeste dingen waar ik me vóór mijn vertrek zo veel zorgen over maakte, bleken uiteindelijk helemaal niet zo erg toen ik ze eenmaal zelf meemaakte,en als zulke situaties zich daadwerkelijk voordoen, kom je er op de een of andere manier zelf wel doorheen. Laat je niet langer stressen door Engels! Leer Engels terwijl je plezier hebt in Cebu! Park Jiwon, gap year-deelnemer (22 jaar, universiteitsstudent) / gap year van 12 weken |
# Mijn grootste doel was om proactiever te zijn en positiever in het leven te staan dan voorheen.
Hallo. Ik ben een 22-jarige student die tijdelijk met studieverlof is.Tijdens mijn studieverlof besloot ik een gap year te doen.Ik kreeg advies en werd een taalstudieproject op de Filipijnen aanbevolen. Ik was toevallig geïnteresseerd in taalstudie, dus besloot ik deze kans te grijpen.
Tot aan mijn vertrek maakte ik me veel zorgen, omdat ik niet goed ben in Engels en een verlegen, introvert persoon ben,maar ik vond het een geweldige kans, omdat ik voor langere tijd in het buitenland wilde wonen.
Ter voorbereiding op mijn vertrek pakte ik mijn spullen in aan de hand van de checklist van Gap Year en las ik ervaringen van andere deelnemers. Omdat ik me snel zorgen maak en dacht dat te veel piekeren me hoofdpijn zou bezorgen, pakte ik alleen het hoognodige in en probeerde ik tot aan mijn vertrek niet aan de Filipijnen te denken.
Met dit project wilde ik mijn angst voor Engels overwinnen. En Mijn grootste doel was om proactiever te zijn en positiever in het leven te staan dan voorheen.
* Voor Park Jiwon, die nieuwe ervaringen en prikkels zocht,werden dagelijks activiteiten om met buitenlandse vrienden te ondernemen en persoonlijke, op maat gemaakte 1-op-1-missies rond nieuwe ervaringen en uitdagingen aangeboden. Ook kreeg ze een Gap Year-notitieboek om over zichzelf na te denken en plannen te maken.
# Een dag op de Filipijnen
De lessen beginnen om 9 uur en eindigen rond 17 uur. De privélessen gingen sneller voorbij dan ik had verwacht. Het was fijn dat ik veel Engels kon spreken.
Door tijdens de pauzes met vrienden te kletsen, gingen de acht uur Engelse les sneller voorbij dan je denkt. ’s Avonds ging ik met vrienden uit eten of naar de supermarkt. Zelf was ik moe, dus rustte ik na het eten uit op mijn kamer. In het weekend reisde ik meestal met vrienden.
# Toen ik mijn passieve houding losliet, voelde het leven op de Filipijnen eigenlijk een stuk comfortabeler.
Wat fijn was aan het Gap Year-project, is dat ik me in het begin geïntimideerd en passief voelde omdat ik niet goed was in Engels.
In het begin was ik erg teleurgesteld in mezelf en kwelde ik mezelf met gedachten als: Moet ik meer Engels studeren? Waarom ben ik niet proactiever?
Uiteindelijk raakte ik uitgeput doordat ik zo veel nadacht, en begon ik te denken: ‘Ik doe het gewoon een beetje.’ Vanaf dat moment werd ik voor het eerst in mijn leven nalatig: ik maakte mijn huiswerk niet en sloeg een paar lessen over.Maar verrassend genoeg was dat het moment waarop mijn Engels beter begon te worden.
De docenten prezen ook mijn vooruitgang in het Engels vergeleken met vroeger, en op een gegeven moment deed ik actiever mee aan gesprekken met vrienden. Ik stopte met gedachten als ‘Ik moet het goed doen’, ‘Wat als ik het niet begrijp?’ en ‘Mijn uitspraak is niet goed…’ enik sprak gewoon ontspannen Engels, alsof ik een gesprek in het Koreaans voerde. De mensen om me heen vonden ook echt dat ik vooruit was gegaan.
EnToen ook ik mijn passieve houding een beetje losliet, voelde het leven op de Filipijnen een stuk comfortabeler.
Ook waren veel Filipino’s vrolijk, levendig en vol energie. Zelfs de opgewekte, energieke houding van de docenten — net als de mensen die je tijdens het reizen ontmoet — deed me goed.
# Bedankt voor alle hulp.
De mensen die me het meest zijn bijgebleven, zijn mijn Taiwanese vrienden, zoals mijn kamergenote Sunny. Sunny komt uit Taiwan; ze begon op dezelfde dag als ik en studeerde op dezelfde dag af.
Dankzij de hulp van mijn kamergenote Sunny verliep mijn leven op de Filipijnen soepel. Ze stelde me voor aan andere Taiwanese vrienden, nodigde me uit voor uitstapjes en hielp me enorm.We brachten bijna al onze tijd samen door, waardoor ze een diepe indruk op me achterliet. Ik ben dankbaar voor al haar hulp.
# Na mijn terugkeer van mijn gap year
Ik had allerlei vage angsten over alleen naar het buitenland gaan, omdat ik zelf vliegtickets moest kopen, alleen moest inchecken en door de immigratie moest, allerlei zaken op het vliegveld moest regelen en bovendien niet goed was in Engels en verlegen was.Ik was erg bang om alleen naar een vreemd land te gaan, maar nadat ik aan het project had deelgenomen en merkte dat mijn zorgen nergens voor nodig waren, ben ik niet meer bang om ergens alleen heen te gaan.
Ik bleek meer dingen zelf aan te kunnen dan ik had verwacht,en vroeger durfde ik zelfs geen onbekende te bellen.Nu doe ik dat heel ontspannen en ben ik tevreden.
# Voor toekomstige deelnemers
Doe gewoon mee met een ontspannen houding.
Mensen zoals ik, die passief zijn, te veel nadenken en zich snel zorgen maken, kunnen vóór hun vertrek erg gestrest raken en meer angst dan enthousiasme voelen. Om daar niet over te blijven piekeren, pakte ik mijn paspoort en noodzakelijke spullen alvast in mijn koffer en zocht ik tot vlak voor vertrek geen informatie over de Filipijnen op.
Nadat ik kort de echt belangrijke informatie en aandachtspunten had doorgenomen, zocht ik verder niets op over reizen of Engels. Ik bracht mijn tijd door met een bijbaan en andere dingen. Ende meeste dingen waar ik me vóór mijn vertrek zo veel zorgen over had gemaakt, bleken helemaal niet erg toen ik ze eenmaal zelf meemaakte,en als zulke situaties zich voordoen, weet je ze op de een of andere manier zelf te overwinnen.Ik raad aan om actief hulp te zoeken bij dingen die je niet zelf kunt. Je kunt vrienden om hulp vragen; ook ter plaatse zijn er mensen die je kunnen helpen. Je kunt met je zorgen natuurlijk ook bij Gap Year terecht.
# Mijn favoriete plekken op de Filipijnen
De Filipijnen hebben veel verschillende reisbestemmingen en er zijn ook veel plekken om te winkelen. Ik sloot me meestal aan bij reisplannen van andere vrienden.Ik ging vaak met hen mee. Als je, net als ik, zonder veel voorbereiding naar de Filipijnen reist, maak dan actief vriendenen ga mee op verschillende uitstapjes.
Ik raad het eiland ''Olango'' bij Cebu aan. Je kunt er goed snorkelen en het ligt dicht bij de taalschool, dus het is geschikt voor een dagtrip.
Ik denk dat zelfs mensen die niet kunnen zwemmen er volop van kunnen genieten.
De meeste dingen waar ik me vóór mijn vertrek zo veel zorgen over maakte, bleken uiteindelijk helemaal niet zo erg toen ik ze eenmaal zelf meemaakte,en als zulke situaties zich daadwerkelijk voordoen, kom je er op de een of andere manier zelf wel doorheen. Laat je niet langer stressen door Engels! Leer Engels terwijl je plezier hebt in Cebu! Park Jiwon, gap year-deelnemer (22 jaar, universiteitsstudent) / gap year van 12 weken |
# Mijn grootste doel was om proactiever te zijn en positiever in het leven te staan dan voorheen.
Hallo. Ik ben een 22-jarige student die tijdelijk met studieverlof is.Tijdens mijn studieverlof besloot ik een gap year te doen.Ik kreeg advies en werd een taalstudieproject op de Filipijnen aanbevolen. Ik was toevallig geïnteresseerd in taalstudie, dus besloot ik deze kans te grijpen.
Tot aan mijn vertrek maakte ik me veel zorgen, omdat ik niet goed ben in Engels en een verlegen, introvert persoon ben,maar ik vond het een geweldige kans, omdat ik voor langere tijd in het buitenland wilde wonen.
Ter voorbereiding op mijn vertrek pakte ik mijn spullen in aan de hand van de checklist van Gap Year en las ik ervaringen van andere deelnemers. Omdat ik me snel zorgen maak en dacht dat te veel piekeren me hoofdpijn zou bezorgen, pakte ik alleen het hoognodige in en probeerde ik tot aan mijn vertrek niet aan de Filipijnen te denken.
Met dit project wilde ik mijn angst voor Engels overwinnen. En Mijn grootste doel was om proactiever te zijn en positiever in het leven te staan dan voorheen.
* Voor Park Jiwon, die nieuwe ervaringen en prikkels zocht,werden dagelijks activiteiten om met buitenlandse vrienden te ondernemen en persoonlijke, op maat gemaakte 1-op-1-missies rond nieuwe ervaringen en uitdagingen aangeboden. Ook kreeg ze een Gap Year-notitieboek om over zichzelf na te denken en plannen te maken.
# Een dag op de Filipijnen
De lessen beginnen om 9 uur en eindigen rond 17 uur. De privélessen gingen sneller voorbij dan ik had verwacht. Het was fijn dat ik veel Engels kon spreken.
Door tijdens de pauzes met vrienden te kletsen, gingen de acht uur Engelse les sneller voorbij dan je denkt. ’s Avonds ging ik met vrienden uit eten of naar de supermarkt. Zelf was ik moe, dus rustte ik na het eten uit op mijn kamer. In het weekend reisde ik meestal met vrienden.
# Toen ik mijn passieve houding losliet, voelde het leven op de Filipijnen eigenlijk een stuk comfortabeler.
Wat fijn was aan het Gap Year-project, is dat ik me in het begin geïntimideerd en passief voelde omdat ik niet goed was in Engels.
In het begin was ik erg teleurgesteld in mezelf en kwelde ik mezelf met gedachten als: Moet ik meer Engels studeren? Waarom ben ik niet proactiever?
Uiteindelijk raakte ik uitgeput doordat ik zo veel nadacht, en begon ik te denken: ‘Ik doe het gewoon een beetje.’ Vanaf dat moment werd ik voor het eerst in mijn leven nalatig: ik maakte mijn huiswerk niet en sloeg een paar lessen over.Maar verrassend genoeg was dat het moment waarop mijn Engels beter begon te worden.
De docenten prezen ook mijn vooruitgang in het Engels vergeleken met vroeger, en op een gegeven moment deed ik actiever mee aan gesprekken met vrienden. Ik stopte met gedachten als ‘Ik moet het goed doen’, ‘Wat als ik het niet begrijp?’ en ‘Mijn uitspraak is niet goed…’ enik sprak gewoon ontspannen Engels, alsof ik een gesprek in het Koreaans voerde. De mensen om me heen vonden ook echt dat ik vooruit was gegaan.
EnToen ook ik mijn passieve houding een beetje losliet, voelde het leven op de Filipijnen een stuk comfortabeler.
Ook waren veel Filipino’s vrolijk, levendig en vol energie. Zelfs de opgewekte, energieke houding van de docenten — net als de mensen die je tijdens het reizen ontmoet — deed me goed.
# Bedankt voor alle hulp.
De mensen die me het meest zijn bijgebleven, zijn mijn Taiwanese vrienden, zoals mijn kamergenote Sunny. Sunny komt uit Taiwan; ze begon op dezelfde dag als ik en studeerde op dezelfde dag af.
Dankzij de hulp van mijn kamergenote Sunny verliep mijn leven op de Filipijnen soepel. Ze stelde me voor aan andere Taiwanese vrienden, nodigde me uit voor uitstapjes en hielp me enorm.We brachten bijna al onze tijd samen door, waardoor ze een diepe indruk op me achterliet. Ik ben dankbaar voor al haar hulp.
# Na mijn terugkeer van mijn gap year
Ik had allerlei vage angsten over alleen naar het buitenland gaan, omdat ik zelf vliegtickets moest kopen, alleen moest inchecken en door de immigratie moest, allerlei zaken op het vliegveld moest regelen en bovendien niet goed was in Engels en verlegen was.Ik was erg bang om alleen naar een vreemd land te gaan, maar nadat ik aan het project had deelgenomen en merkte dat mijn zorgen nergens voor nodig waren, ben ik niet meer bang om ergens alleen heen te gaan.
Ik bleek meer dingen zelf aan te kunnen dan ik had verwacht,en vroeger durfde ik zelfs geen onbekende te bellen.Nu doe ik dat heel ontspannen en ben ik tevreden.
# Voor toekomstige deelnemers
Doe gewoon mee met een ontspannen houding.
Mensen zoals ik, die passief zijn, te veel nadenken en zich snel zorgen maken, kunnen vóór hun vertrek erg gestrest raken en meer angst dan enthousiasme voelen. Om daar niet over te blijven piekeren, pakte ik mijn paspoort en noodzakelijke spullen alvast in mijn koffer en zocht ik tot vlak voor vertrek geen informatie over de Filipijnen op.
Nadat ik kort de echt belangrijke informatie en aandachtspunten had doorgenomen, zocht ik verder niets op over reizen of Engels. Ik bracht mijn tijd door met een bijbaan en andere dingen. Ende meeste dingen waar ik me vóór mijn vertrek zo veel zorgen over had gemaakt, bleken helemaal niet erg toen ik ze eenmaal zelf meemaakte,en als zulke situaties zich voordoen, weet je ze op de een of andere manier zelf te overwinnen.Ik raad aan om actief hulp te zoeken bij dingen die je niet zelf kunt. Je kunt vrienden om hulp vragen; ook ter plaatse zijn er mensen die je kunnen helpen. Je kunt met je zorgen natuurlijk ook bij Gap Year terecht.
# Mijn favoriete plekken op de Filipijnen
De Filipijnen hebben veel verschillende reisbestemmingen en er zijn ook veel plekken om te winkelen. Ik sloot me meestal aan bij reisplannen van andere vrienden.Ik ging vaak met hen mee. Als je, net als ik, zonder veel voorbereiding naar de Filipijnen reist, maak dan actief vriendenen ga mee op verschillende uitstapjes.
Ik raad het eiland ''Olango'' bij Cebu aan. Je kunt er goed snorkelen en het ligt dicht bij de taalschool, dus het is geschikt voor een dagtrip.
Ik denk dat zelfs mensen die niet kunnen zwemmen er volop van kunnen genieten.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
