Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Ik werd de hoofdpersoon van mijn eigen leven #Mijn horizon verbreed door verschillende mensen te ontmoeten #Tevredenheid; niet langer beperkt door leeftijd
Het waren allemaal mensen van wie ik veel kon leren. De docenten gaven altijd met passie les en Ik ben ze echt dankbaar dat ze hun best deden om zelfs mijn onbenullige vragen uit te leggen.
De vrienden die ik in Frankrijk ontmoettehadden allemaal verschillende ervaringen. Door die met elkaar te delen, kon ik mijn blik verruimen.Ik merkte ook de culturele verschillen enIk vond het echt bewonderenswaardig om vrienden te zien die, op een leeftijd waarop mensen in Korea je misschien niet meer jong zouden noemen, opnieuw probeerden te beginnen. Het zette me aan het denken en gaf me het voornemen om hetzelfde te doen. Montpellier, met zijn schitterende Middellandse Zee, en Frans leren Kim Min-sang, gapper (27, kantoormedewerker) / tussenjaar van 8 weken |
# Ik vertrok voor een tussenjaar omdat ik mijn ware zelf en mijn echte wensen wilde ontdekken.
Ik werkte drie jaar in de financiële sector voordat ik ontslag nam om een tussenjaar te nemen. Mensen noemen banken vaak ‘de werkplek van God’, maar in werkelijkheid is de werk-privébalans er het slechtst. Haha.
Ik ging ook niet zo vroeg naar huis als je misschien zou denken. Doordat ik maar bleef werken in een baan die niet bij me paste,had ik het gevoel dat ik mezelf kwijtraakte, dus nam ik ontslag.
EnIk vertrok voor een tussenjaar omdat ik mijn ware zelf en mijn echte wensen wilde ontdekken.
* Voor Kim Min-sang, die sterk de behoefte voelde om zichzelf te veranderen, werd dagelijks een op maat gemaakte persoonlijke missie aangeboden om stil te staan bij zichzelf en mentaal tot rust te komen. Ook kreeg hij een tussenjaarnotitieboek om op zichzelf te reflecteren en plannen te maken.
# ‘Begint de zoektocht naar mijn ware zelf niet bij de dingen die ik vroeger leuk vond?’
Ik koos voor dit project omdat ik aan de universiteit Frans had gestudeerd. Ik hield zo veel van wijn dat ik me in wijn en Frans verdiepte en zelfs een certificaat als amateur-sommelier behaalde.
Maar na zeven jaar kwam Frans helemaal niet meer in me op.Ik dacht: ‘Begint de zoektocht naar mijn ware zelf niet bij de dingen die ik vroeger leuk vond?’
Daarom besloot ik opnieuw Frans te leren en koos ik voor het project in Montpellier.
De voorbereidingen voor vertrek verliepen soepel, omdat de tussenjaarcoördinator me vriendelijk hielp. Ook was de periode kort en kon je het land zonder visum binnenkomen.
In het begin vond ik het spannend om online met de coördinator te overleggen, maar nadat ik eenmaal contact had opgenomen, verdween die bezorgdheid helemaal.De coördinator regelde echt alles zorgvuldig en vriendelijk. Ik vertrouwde diegene en ging ermee verder ☺
# Waarom ik op tussenjaar ging
Bovenal wilde ik tijdens dit tussenjaar wat ademruimte vinden.Ik verdiep me graag helemaal in mijn werk, dus ik was iemand die bijna de hele dag aan werk dacht.
Ik wist al lang dat de baan niet bij me paste, maar hield mezelf voor dat het realistisch was om ermee door te gaan. Toen werd ik ziek en omdat ik niet naar het ziekenhuis kon, werd het erger. Ik voelde dat dit niet goed was en nam ontslag.
Ik besefte dat ik een baan wilde die ik leuk vond en die voldoening gaf, niet zomaar een baan die goed betaalde of aanzien opleverde. Daarom nam ik een tussenjaar met als doel op mezelf te reflecteren en wat ruimte te vinden.Ik wilde zelf de regie over mijn leven hebben.
# Een dag in Montpellier
Omdat de lessen op de talenschool ’s ochtends waren, maakte ik me klaar en ging ik om negen uur naar de les. Die duurde iets meer dan drie uur. Daarna lunchte ik met vrienden en ging ik naar de film, of...Als de school leuke activiteiten organiseerde, deed ik eraan mee. Was er niets, dan ging ik naar de bibliotheek om boeken te lezen of keek ik films.
Omdat het zomer was, werden er veel lokale festivals gehouden.’s Avonds ging ik meestal met vrienden naar festivals of genoot ik met hen van feestjes.In het weekend ging ik naar zee of reisde ik naar steden of landen in de buurt.
# De mensgerichte instelling maakte indruk op me.
In Europese landen geldt over het algemeen geen leeftijdsgrens voor leren of een nieuwe baan zoeken.In onze klas zat zelfs een opa van boven de zestig. Daar was ik erg jaloers op. Het zette me aan het denken. Misschien...Misschien was ik niet eens begonnen omdat ik dacht: ‘Het is nu te laat’.
Dus ben ik nu van plan opnieuw te beginnen. Bovendien...De mensgerichte instelling maakte indruk op me.Zo zag je vaak auto’s op straat stoppen om voetgangers voor te laten gaan. En als ik praatte met mensen die ik in de les of in restaurants ontmoette, hielden ze altijd rekening met me.
Bovendien...Ik ontmoette ook veel mensen die me op kleine manieren hielpen omdat ik buitenlander was.Het waren zulke aardige en vriendelijke mensen: een oudere vrouw in de supermarkt die uitlegde welk product beter was, en een man in de bus die me waarschuwde voor zakkenrollers en zelfs de potentiële zakkenroller waarschuwde.
Het was onhandig dat winkels te vroeg sloten en administratieve procedures erg langzaam verliepen, maar...Ik leerde dit rustig te begrijpen en te accepteren, omdat het ook voortkomt uit het feit dat mensen belangrijker worden gevonden dan werk.Het leek me een geweldig land om te werken. HahaIk was diep geraakt door het feit dat zelfs ouderen probeerden mij, iemand uit een ander land, te begrijpen en altijd bereid waren om te leren. Ik vond dat we iets kunnen leren van de manier waarop zij mensen zonder vooroordelen behandelen.
# Mensen die ik in Montpellier ontmoette
Docenten van de taalschool, studenten uit andere landen die Frans kwamen leren, vrienden die in dezelfde accommodatie woonden, Koreanen die op reis waren, enzovoort.
Het waren allemaal mensen van wie ik veel kon leren. De docenten gaven altijd met veel enthousiasme les en deden hun best om zelfs mijn onbenullige vragen uit te leggen, waar ik heel dankbaar voor was.
De vrienden die ik in Frankrijk ontmoette...Omdat iedereen andere ervaringen had, kon ik mijn horizon verbreden door die met elkaar te delen.Ik merkte ook culturele verschillen op.Toen ik vrienden zag die op een leeftijd waarop je in Korea als niet meer jong wordt beschouwd opnieuw probeerden te beginnen, bewonderde ik hen echt en hernieuwde ik mijn voornemen: ''Dat moet ik ook doen.''
# Na mijn tussenjaar
De grootste verandering was dat ik besefte dat ik zelf de regie over mijn leven heb.
Hoewel ik me normaal gesproken niet druk maak om wat anderen denken,bleek dat voor mijn carrière toch anders te liggen. Ik denk dat mijn verlangen om aan de verwachtingen van mijn ouders te voldoen sterker was.Ik wilde een dochter zijn over wie mijn ouders overal trots konden vertellen.
Misschien was ik toen meer gericht op de rol van de ''brave en voorbeeldige dochter'' die mijn ouders me hadden toebedeeld.Maar nu wil ik echt mezelf zijn.Ik blijf Frans studeren en ben van plan opnieuw naar het buitenland te gaan om te studeren. Ik hoop ook werk in het buitenland te vinden.
Ik zal nooit denken dat het te laat is.
Mijn ouders hebben waarschijnlijk liever een dochter die doet wat ze wil en gelukkig is dan een dochter met een goede baan die elke dag huilend naar haar werk gaat☺
# Voor toekomstige deelnemers
Eigenlijk stonden niet alle vrienden van de taalschool positief tegenover Frankrijk. Een vriendin zei dat ze Frankrijk echt was gaan haten. Dat kwam doordat de straten vies zijn, je altijd moet oppassen voor zakkenrollers en oplichting die op buitenlanders is gericht, mensen onvriendelijk zijn en rassendiscriminatie veel voorkomt.
Ik begrijp wat die vriendin bedoelde. In je eigen land kun je comfortabeler leven, en als je in het buitenland last krijgt van zakkenrollers of wordt opgelicht omdat je buitenlander bent, terwijl mensen ook nog eens onvriendelijk zijn, zou ik het ook niet leuk vinden en niet meer naar buiten willen.
Frankrijk is een land waar men erg trots is op de eigen taal. Daarom doen mensen soms expres alsof ze je niet begrijpen als je Engels spreekt. Ik deed het project met een basisniveau Frans en probeerde zoveel mogelijk Frans te spreken, dus ik denk dat de plaatselijke bevolking vriendelijk tegen me was en me probeerde te helpen.
Waar het om gaat: ik hoop dat je het project actief en positief tegemoet treedt.Zelfs alleen al in het Frans groeten en daarna Engels spreken maakt een groot verschil vergeleken met meteen Engels spreken!Als je blijft laten zien dat je Frans probeert te spreken, zullen de plaatselijke bewoners vriendelijker tegen je zijn.
Natuurlijk wordt je Frans beter! En in Frankrijk bestaat de uitdrukking"C'est la vie! (Zo is het leven)"die je gebruikt als je in een lastige situatie zit, bijvoorbeeld wanneer een staking je vlucht vertraagt of een automaat die het net nog deed je geld inslikt.
Ik denk dat deze uitdrukking je een kijkje geeft in de ontspannen Franse cultuur.
Op dat moment was het vervelend en waren we druk bezig het probleem op te lossen, maar als je erop terugkijkt, wordt het een mooie herinnering!
# Mijn tips voor een tussenjaar
- Accommodatie
Ik verbleef in een schone en gunstig gelegen accommodatie. Bij een gastgezin leer je natuurlijk meer van de taal, maar ik koos voor een eigen accommodatie omdat ik liever een eigen keuken en badkamer heb.
Als je net als ik graag op jezelf woont, kan een eigen accommodatie prima zijn. De dagelijkse basisvoorzieningen mogen natuurlijk niet onhandig zijn.
- Maaltijden
Als je van Koreaans eten houdt, raad ik je aan Koreaanse levensmiddelen mee te nemen. Koreaans eten is daar erg duur en Koreaanse winkels zijn ver weg. Ik pas me makkelijk aan de lokale keuken aan, dus ik kookte en at lokale gerechten.
- Wat je moet meenemen
Het ligt in het zuiden van Frankrijk, dus het weer is warm. In de zomer is het erg heet. Ik raad je zeker aan een kleine ventilator mee te nemen. (Sommige accommodaties lenen die uit!)
- Advies voor het project in Montpellier
Tijdens het Korea Gap Year regelden ze alles stap voor stap en beantwoordden ze vragen vriendelijk, dus er waren geen bijzondere aandachtspunten. Maar als je steeds actief meedoet en problemen met een positieve houding probeert op te lossen, wordt het project nog leuker.
Mijn persoonlijke tips voor reizen door Europa
Vanuit Montpellier is Barcelona in Spanje maar vier uur met de trein! Ga er zeker heen: het is een ongelooflijk mooie stad. En mis ook het Iberico-broodje niet dat in de trein wordt verkocht (alleen in deze trein).
Ik ben een van die mensen die het zuiden van Frankrijk het mooist vinden. Haha.
De route Montpellier–Nîmes–Avignon is ook mooi.
Het is ook leuk om met de trein of bus vanuit Marseille richting Nice te reizen.
Als je met vrienden reist, raad ik aan een auto te huren. Veel mensen doen dat.
Persoonlijk vond ik Annecy en Carcassonne het mooist!
Annecy is een stadje aan een meer in het midden van Frankrijk. Het is de populairste vakantiebestemming onder Fransen en was een kandidaat voor de Olympische Winterspelen van 2018; in de laatste ronde nam het het op tegen Pyeongchang. Er ligt een enorm meer dat bijzonder helder en schoon is — het zou een van de tien helderste meren ter wereld zijn! Het stadje is klein, dus je kunt het in één dag bekijken. Omdat het dicht bij Zwitserland ligt, zijn er veel gerechten zoals fondue. Je kunt er heerlijk zwemmen in de zomer en skiën in de winter, dus ga er zeker heen!
Carcassonne staat bekend als een vestingstad. Er is zelfs een bordspel naar de stad vernoemd. De grote, uitgestrekte stadsmuren zijn nog steeds intact. Veel Fransen bezoeken de stad als toerist. Je kunt er middeleeuwse kastelen en gebouwen bewonderen! Ook komt cassoulet, een gerecht uit deze streek, er vandaan. Er is zelfs een restaurant met één Michelinster — probeer het zeker.
Mijn tussenjaar
Ervaring★★★★★
Tijdens mijn tussenjaar stond zelfreflectie voor mij voorop. Daarom heb ik verschillende dingen geprobeerd. De plaatselijke taalschool bood ook veel activiteiten aan, waardoor ik gemakkelijk allerlei ervaringen kon opdoen.
Leren★★★★☆
Als je intensiever Frans wilt studeren, raad ik je aan extra lessen te volgen aan de taalschool. De standaardcursus voelt een beetje ontoereikend.
Omgeving★★★★☆
De straten in Frankrijk zijn niet zo schoon als ik had verwacht. Er lopen vaak Roma op straat. Je moet voorzichtig zijn als je 's avonds rondloopt. Verder was het er echt fijn.
Veiligheid★★★★☆
Berovingen en moorden komen niet vaak voor, maar je moet heel goed oppassen voor zakkenrollers! Die zijn daar vaak actief.
Vrije tijd★★★★★
Het is een plek vol mogelijkheden voor je vrije tijd, dus je kunt gewoon met de stroom meegaan. Ik had tijd om diep over mezelf na te denken en kon zelfs mijn Koreaanse gewoonte om alles 'snel, snel' te doen afleren. ☺
Het waren allemaal mensen van wie ik veel kon leren. De docenten gaven altijd met passie les en Ik ben ze echt dankbaar dat ze hun best deden om zelfs mijn onbenullige vragen uit te leggen.
De vrienden die ik in Frankrijk ontmoettehadden allemaal verschillende ervaringen. Door die met elkaar te delen, kon ik mijn blik verruimen.Ik merkte ook de culturele verschillen enIk vond het echt bewonderenswaardig om vrienden te zien die, op een leeftijd waarop mensen in Korea je misschien niet meer jong zouden noemen, opnieuw probeerden te beginnen. Het zette me aan het denken en gaf me het voornemen om hetzelfde te doen. Montpellier, met zijn schitterende Middellandse Zee, en Frans leren Kim Min-sang, gapper (27, kantoormedewerker) / tussenjaar van 8 weken |
# Ik vertrok voor een tussenjaar omdat ik mijn ware zelf en mijn echte wensen wilde ontdekken.
Ik werkte drie jaar in de financiële sector voordat ik ontslag nam om een tussenjaar te nemen. Mensen noemen banken vaak ‘de werkplek van God’, maar in werkelijkheid is de werk-privébalans er het slechtst. Haha.
Ik ging ook niet zo vroeg naar huis als je misschien zou denken. Doordat ik maar bleef werken in een baan die niet bij me paste,had ik het gevoel dat ik mezelf kwijtraakte, dus nam ik ontslag.
EnIk vertrok voor een tussenjaar omdat ik mijn ware zelf en mijn echte wensen wilde ontdekken.
* Voor Kim Min-sang, die sterk de behoefte voelde om zichzelf te veranderen, werd dagelijks een op maat gemaakte persoonlijke missie aangeboden om stil te staan bij zichzelf en mentaal tot rust te komen. Ook kreeg hij een tussenjaarnotitieboek om op zichzelf te reflecteren en plannen te maken.
# ‘Begint de zoektocht naar mijn ware zelf niet bij de dingen die ik vroeger leuk vond?’
Ik koos voor dit project omdat ik aan de universiteit Frans had gestudeerd. Ik hield zo veel van wijn dat ik me in wijn en Frans verdiepte en zelfs een certificaat als amateur-sommelier behaalde.
Maar na zeven jaar kwam Frans helemaal niet meer in me op.Ik dacht: ‘Begint de zoektocht naar mijn ware zelf niet bij de dingen die ik vroeger leuk vond?’
Daarom besloot ik opnieuw Frans te leren en koos ik voor het project in Montpellier.
De voorbereidingen voor vertrek verliepen soepel, omdat de tussenjaarcoördinator me vriendelijk hielp. Ook was de periode kort en kon je het land zonder visum binnenkomen.
In het begin vond ik het spannend om online met de coördinator te overleggen, maar nadat ik eenmaal contact had opgenomen, verdween die bezorgdheid helemaal.De coördinator regelde echt alles zorgvuldig en vriendelijk. Ik vertrouwde diegene en ging ermee verder ☺
# Waarom ik op tussenjaar ging
Bovenal wilde ik tijdens dit tussenjaar wat ademruimte vinden.Ik verdiep me graag helemaal in mijn werk, dus ik was iemand die bijna de hele dag aan werk dacht.
Ik wist al lang dat de baan niet bij me paste, maar hield mezelf voor dat het realistisch was om ermee door te gaan. Toen werd ik ziek en omdat ik niet naar het ziekenhuis kon, werd het erger. Ik voelde dat dit niet goed was en nam ontslag.
Ik besefte dat ik een baan wilde die ik leuk vond en die voldoening gaf, niet zomaar een baan die goed betaalde of aanzien opleverde. Daarom nam ik een tussenjaar met als doel op mezelf te reflecteren en wat ruimte te vinden.Ik wilde zelf de regie over mijn leven hebben.
# Een dag in Montpellier
Omdat de lessen op de talenschool ’s ochtends waren, maakte ik me klaar en ging ik om negen uur naar de les. Die duurde iets meer dan drie uur. Daarna lunchte ik met vrienden en ging ik naar de film, of...Als de school leuke activiteiten organiseerde, deed ik eraan mee. Was er niets, dan ging ik naar de bibliotheek om boeken te lezen of keek ik films.
Omdat het zomer was, werden er veel lokale festivals gehouden.’s Avonds ging ik meestal met vrienden naar festivals of genoot ik met hen van feestjes.In het weekend ging ik naar zee of reisde ik naar steden of landen in de buurt.
# De mensgerichte instelling maakte indruk op me.
In Europese landen geldt over het algemeen geen leeftijdsgrens voor leren of een nieuwe baan zoeken.In onze klas zat zelfs een opa van boven de zestig. Daar was ik erg jaloers op. Het zette me aan het denken. Misschien...Misschien was ik niet eens begonnen omdat ik dacht: ‘Het is nu te laat’.
Dus ben ik nu van plan opnieuw te beginnen. Bovendien...De mensgerichte instelling maakte indruk op me.Zo zag je vaak auto’s op straat stoppen om voetgangers voor te laten gaan. En als ik praatte met mensen die ik in de les of in restaurants ontmoette, hielden ze altijd rekening met me.
Bovendien...Ik ontmoette ook veel mensen die me op kleine manieren hielpen omdat ik buitenlander was.Het waren zulke aardige en vriendelijke mensen: een oudere vrouw in de supermarkt die uitlegde welk product beter was, en een man in de bus die me waarschuwde voor zakkenrollers en zelfs de potentiële zakkenroller waarschuwde.
Het was onhandig dat winkels te vroeg sloten en administratieve procedures erg langzaam verliepen, maar...Ik leerde dit rustig te begrijpen en te accepteren, omdat het ook voortkomt uit het feit dat mensen belangrijker worden gevonden dan werk.Het leek me een geweldig land om te werken. HahaIk was diep geraakt door het feit dat zelfs ouderen probeerden mij, iemand uit een ander land, te begrijpen en altijd bereid waren om te leren. Ik vond dat we iets kunnen leren van de manier waarop zij mensen zonder vooroordelen behandelen.
# Mensen die ik in Montpellier ontmoette
Docenten van de taalschool, studenten uit andere landen die Frans kwamen leren, vrienden die in dezelfde accommodatie woonden, Koreanen die op reis waren, enzovoort.
Het waren allemaal mensen van wie ik veel kon leren. De docenten gaven altijd met veel enthousiasme les en deden hun best om zelfs mijn onbenullige vragen uit te leggen, waar ik heel dankbaar voor was.
De vrienden die ik in Frankrijk ontmoette...Omdat iedereen andere ervaringen had, kon ik mijn horizon verbreden door die met elkaar te delen.Ik merkte ook culturele verschillen op.Toen ik vrienden zag die op een leeftijd waarop je in Korea als niet meer jong wordt beschouwd opnieuw probeerden te beginnen, bewonderde ik hen echt en hernieuwde ik mijn voornemen: ''Dat moet ik ook doen.''
# Na mijn tussenjaar
De grootste verandering was dat ik besefte dat ik zelf de regie over mijn leven heb.
Hoewel ik me normaal gesproken niet druk maak om wat anderen denken,bleek dat voor mijn carrière toch anders te liggen. Ik denk dat mijn verlangen om aan de verwachtingen van mijn ouders te voldoen sterker was.Ik wilde een dochter zijn over wie mijn ouders overal trots konden vertellen.
Misschien was ik toen meer gericht op de rol van de ''brave en voorbeeldige dochter'' die mijn ouders me hadden toebedeeld.Maar nu wil ik echt mezelf zijn.Ik blijf Frans studeren en ben van plan opnieuw naar het buitenland te gaan om te studeren. Ik hoop ook werk in het buitenland te vinden.
Ik zal nooit denken dat het te laat is.
Mijn ouders hebben waarschijnlijk liever een dochter die doet wat ze wil en gelukkig is dan een dochter met een goede baan die elke dag huilend naar haar werk gaat☺
# Voor toekomstige deelnemers
Eigenlijk stonden niet alle vrienden van de taalschool positief tegenover Frankrijk. Een vriendin zei dat ze Frankrijk echt was gaan haten. Dat kwam doordat de straten vies zijn, je altijd moet oppassen voor zakkenrollers en oplichting die op buitenlanders is gericht, mensen onvriendelijk zijn en rassendiscriminatie veel voorkomt.
Ik begrijp wat die vriendin bedoelde. In je eigen land kun je comfortabeler leven, en als je in het buitenland last krijgt van zakkenrollers of wordt opgelicht omdat je buitenlander bent, terwijl mensen ook nog eens onvriendelijk zijn, zou ik het ook niet leuk vinden en niet meer naar buiten willen.
Frankrijk is een land waar men erg trots is op de eigen taal. Daarom doen mensen soms expres alsof ze je niet begrijpen als je Engels spreekt. Ik deed het project met een basisniveau Frans en probeerde zoveel mogelijk Frans te spreken, dus ik denk dat de plaatselijke bevolking vriendelijk tegen me was en me probeerde te helpen.
Waar het om gaat: ik hoop dat je het project actief en positief tegemoet treedt.Zelfs alleen al in het Frans groeten en daarna Engels spreken maakt een groot verschil vergeleken met meteen Engels spreken!Als je blijft laten zien dat je Frans probeert te spreken, zullen de plaatselijke bewoners vriendelijker tegen je zijn.
Natuurlijk wordt je Frans beter! En in Frankrijk bestaat de uitdrukking"C'est la vie! (Zo is het leven)"die je gebruikt als je in een lastige situatie zit, bijvoorbeeld wanneer een staking je vlucht vertraagt of een automaat die het net nog deed je geld inslikt.
Ik denk dat deze uitdrukking je een kijkje geeft in de ontspannen Franse cultuur.
Op dat moment was het vervelend en waren we druk bezig het probleem op te lossen, maar als je erop terugkijkt, wordt het een mooie herinnering!
# Mijn tips voor een tussenjaar
- Accommodatie
Ik verbleef in een schone en gunstig gelegen accommodatie. Bij een gastgezin leer je natuurlijk meer van de taal, maar ik koos voor een eigen accommodatie omdat ik liever een eigen keuken en badkamer heb.
Als je net als ik graag op jezelf woont, kan een eigen accommodatie prima zijn. De dagelijkse basisvoorzieningen mogen natuurlijk niet onhandig zijn.
- Maaltijden
Als je van Koreaans eten houdt, raad ik je aan Koreaanse levensmiddelen mee te nemen. Koreaans eten is daar erg duur en Koreaanse winkels zijn ver weg. Ik pas me makkelijk aan de lokale keuken aan, dus ik kookte en at lokale gerechten.
- Wat je moet meenemen
Het ligt in het zuiden van Frankrijk, dus het weer is warm. In de zomer is het erg heet. Ik raad je zeker aan een kleine ventilator mee te nemen. (Sommige accommodaties lenen die uit!)
- Advies voor het project in Montpellier
Tijdens het Korea Gap Year regelden ze alles stap voor stap en beantwoordden ze vragen vriendelijk, dus er waren geen bijzondere aandachtspunten. Maar als je steeds actief meedoet en problemen met een positieve houding probeert op te lossen, wordt het project nog leuker.
Mijn persoonlijke tips voor reizen door Europa
Vanuit Montpellier is Barcelona in Spanje maar vier uur met de trein! Ga er zeker heen: het is een ongelooflijk mooie stad. En mis ook het Iberico-broodje niet dat in de trein wordt verkocht (alleen in deze trein).
Ik ben een van die mensen die het zuiden van Frankrijk het mooist vinden. Haha.
De route Montpellier–Nîmes–Avignon is ook mooi.
Het is ook leuk om met de trein of bus vanuit Marseille richting Nice te reizen.
Als je met vrienden reist, raad ik aan een auto te huren. Veel mensen doen dat.
Persoonlijk vond ik Annecy en Carcassonne het mooist!
Annecy is een stadje aan een meer in het midden van Frankrijk. Het is de populairste vakantiebestemming onder Fransen en was een kandidaat voor de Olympische Winterspelen van 2018; in de laatste ronde nam het het op tegen Pyeongchang. Er ligt een enorm meer dat bijzonder helder en schoon is — het zou een van de tien helderste meren ter wereld zijn! Het stadje is klein, dus je kunt het in één dag bekijken. Omdat het dicht bij Zwitserland ligt, zijn er veel gerechten zoals fondue. Je kunt er heerlijk zwemmen in de zomer en skiën in de winter, dus ga er zeker heen!
Carcassonne staat bekend als een vestingstad. Er is zelfs een bordspel naar de stad vernoemd. De grote, uitgestrekte stadsmuren zijn nog steeds intact. Veel Fransen bezoeken de stad als toerist. Je kunt er middeleeuwse kastelen en gebouwen bewonderen! Ook komt cassoulet, een gerecht uit deze streek, er vandaan. Er is zelfs een restaurant met één Michelinster — probeer het zeker.
Mijn tussenjaar
Ervaring★★★★★
Tijdens mijn tussenjaar stond zelfreflectie voor mij voorop. Daarom heb ik verschillende dingen geprobeerd. De plaatselijke taalschool bood ook veel activiteiten aan, waardoor ik gemakkelijk allerlei ervaringen kon opdoen.
Leren★★★★☆
Als je intensiever Frans wilt studeren, raad ik je aan extra lessen te volgen aan de taalschool. De standaardcursus voelt een beetje ontoereikend.
Omgeving★★★★☆
De straten in Frankrijk zijn niet zo schoon als ik had verwacht. Er lopen vaak Roma op straat. Je moet voorzichtig zijn als je 's avonds rondloopt. Verder was het er echt fijn.
Veiligheid★★★★☆
Berovingen en moorden komen niet vaak voor, maar je moet heel goed oppassen voor zakkenrollers! Die zijn daar vaak actief.
Vrije tijd★★★★★
Het is een plek vol mogelijkheden voor je vrije tijd, dus je kunt gewoon met de stroom meegaan. Ik had tijd om diep over mezelf na te denken en kon zelfs mijn Koreaanse gewoonte om alles 'snel, snel' te doen afleren. ☺
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
