Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#De angst om Engels te spreken overwonnen #Ruime ervaring met interculturele communicatie #Euforie en droomachtige momenten
Omdat iedereen Engels sprak, voelde ik me—die niet vloeiend kon meepraten—onder druk gezet.
Maarzij spraken mij als eerste aan en hielpen me zelfs het gesprek voort te zetten toen ik niet goed uit mijn woorden kwam, en ze hielden rekening met me, zodat ik tijdens het praten voor mezelf kon opkomen. Mijn zelfvertrouwen groeide en ik kon mijn angsten overwinnen. Een bijzondere vrijwilligersreis in Lissabon, Portugal — een van de mooiste plekken ter wereld! Oh Su-jeong, gapper van de Gap Year-familie (22, universiteitsstudent) / tussenjaar van 1 week |
# Voor mij was het een buitengewoon interessant en aantrekkelijk project.
Nadat ik met een vlinders in mijn buik had besloten voor het eerst naar Europa te reizen, koos ik ervoor om niet alleen op reis te gaan, maar ook een bijzondere ervaring op te doen met het tussenjaarproject. Een tussenjaar is een tijdelijke onderbreking van je studie om via vrijwilligerswerk, reizen en uiteenlopende activiteiten je loopbaanpad te ontdekken,Omdat ik om dezelfde reden had besloten een studieonderbreking te nemen, vond ik dit project bijzonder interessant en boeiend.
Alleen in het buitenland vrijwilligerswerk doen was zo’n nieuwe ervaring en zeldzame kans dat ik zonder aarzelen aan dit vrijwilligersproject in Portugal begon.
Hoewel de vlucht naar Lissabon twee uur vertraging had en ik later dan verwacht aankwam, stond er al een vertegenwoordiger van de lokale organisatie klaar zodra ik de luchthaven uitliep. Ik kon zonder problemen in de auto stappen en naar de accommodatie gaan.
Bij aankomst in de accommodatie kreeg ik een eenpersoonskamer toegewezen. Die was zo comfortabel en schoon dat ik in Lissabon heerlijk kon slapen, vol verwachting over wat komen ging.Het eten dat daar werd verzorgd was zo lekker dat ik tevreden was over de leefomstandigheden in Lissabon.
* Voor Oh Su-jeong, die graag aan zichzelf wilde werken, werden dagelijks persoonlijke opdrachten op maat aangeboden, gericht op zelfvertrouwen en nieuwe uitdagingen. Ook kreeg ze een Gap Year-notitieboek om terug te blikken en plannen te maken.
# Ik kan het gevoel van trots nog steeds niet vergeten.
Het vrijwilligerswerk bestond uit het inzamelen van overgebleven eten bij restaurants, cafés, bakkerijen en supermarkten en het uitdelen van die producten aan arme gezinnen, daklozen en ouderen die alleen wonen.
Ik was ontzettend trots dat ik vrijwilligerswerk deed in de onbekende omgeving van Europa,en elke keer dat we producten ophaalden bij supermarkten of cafés en de dankbare gezichten van mensen zagen, kreeg ik er steeds meer zin in en werkte ik nog harder.
Toen ik zag hoe georganiseerd en goed de lokale organisatie draaide — beter dan ik had verwacht — dacht ik dat het geweldig zou zijn als er in ons land vergelijkbare vrijwilligersorganisaties waren. Het eten was heel vers en er was volop keuze: allerlei soorten brood en drankjes, taart, groenten, fruit enzovoort.Ik kan het gevoel van voldoening nog steeds niet vergeten dat ik telkens had wanneer we in tassen stopten wat mensen wilden en het uitdeelden.
# Daardoor groeide mijn zelfvertrouwen en nam ook mijn vertrouwen in mijn Engels enorm toe.
Ik heb veel geleerd van dit tussenjaarproject. Het meest is me bijgebleven — en daar maakte ik me ook het meeste zorgen over — dat ik met buitenlanders zou samenwonen. Ik had weinig ervaring met reizen naar het buitenland,en dankzij dit project heb ik veel ervaringen opgedaan die je tijdens een gewone reis niet zomaar opdoet.
Omdat er mensen waren met allerlei taalachtergronden — Engels, Chinees, Frans, Duits, Portugees enzovoort — gebruikten we Engels als gemeenschappelijke taal. Voor het project had ik daar weinig vertrouwen in en zag ik ertegenop.
Later, toen we bij elkaar kwamenwas ik erg bang om Engels te spreken, maar wanneer ik aarzelde hielpen ze me op weg. Ze moedigden me aan als ik onzeker leek en hielden veel rekening met me.Daardoor groeide mijn zelfvertrouwen en verbeterde mijn vertrouwen in gesprekken in het Engels enorm.
# Het was een vrolijke en euforische tijd — alles voelde als een droom, van samen op stap gaan tot samen eten en drinken.
Tegen het einde van de reis merkte ik dat ik, die eerst stotterde en maar een paar Engelse woorden kon zeggen, nu uitgebreid met hen praatte, grapjes maakte en met hen samenleefde.
Omdat onze culturen verschilden, hoorde ik uit eerste hand over de culturen van allerlei landen. Ik kon hun vertellen over Aziaten en Koreanen en hun Koreaans leren — iets wat ze bijzonder fascinerend vonden — terwijl we samen plezier hadden.Door deze ervaring verdwenen mijn angst en onzekerheid om met buitenlanders te praten,en ontmoette ik werkelijk geweldige mensen.
Er was Leo uit Duitsland, die me vriendelijk begeleidde en hielp; Jessy uit de VS en Basak uit Vietnam, met wie ik het meeste vrijwilligerswerk deed en veel gesprekken voerde; en de vrolijke, opgewekte ‘moeder’ Sara, die altijd heerlijke maaltijden maakte. De dagelijkse gesprekken en activiteiten met hen,samen op stap gaan en zelfs de etentjes — alles voelde als een droom; het was een vrolijke en euforische tijd.
# Het was een onvergetelijke ervaring waarin ik zelfvertrouwen en eigenwaarde kon opbouwen.
Ik vind het idee van een tussenjaar — naar een ander land gaan om de cultuur te leren kennen terwijl je vrijwilligerswerk doet — een heel waardevolle activiteit.Zelfs als je naar het buitenland reist, is het niet eenvoudig om meerdere dagen intensief met buitenlanders samen te leven. Daarom was dit een kostbare en waardevolle ervaring die ik later waarschijnlijk niet vaak meer zal meemaken.Omdat mensen uit allerlei landen kwamen om vrijwilligerswerk te doen, kon ik zelf ervaren dat iedereen echt anders denkt. We praatten over de verschillende culturen van ieder land en elke stad en toonden daar respect voor.
Samen met mensen uit verschillende landen in de accommodatie zitten, eten en urenlang praten, elkaars culturen en omgangsvormen leren kennen, samen reizen en plezier maken — het was echt geweldig. Ook het langdurig samenleven met mensen uit verschillende landen op een onbekende plek hielp me zelfstandiger te worden,Het was een onvergetelijke ervaring waarin ik zelfvertrouwen en eigenwaarde kon opbouwen.
# Veranderingen na terugkomst van het tussenjaar
De grootste verandering is dat mijn angst om Engels te spreken verdwenen is. Toen ik daar met allerlei buitenlanders sprak — Fransen, Duitsers, Engelstaligen en Chineessprekenden — gebruikten ze allemaal Engels om te communiceren. Omdat ik niet vloeiend kon meepraten, zag ik daar erg tegenop.
Maarzij spraken mij als eerste aan en als ik niet goed uit mijn woorden kwam, gaven ze me de ruimte om verder te praten en mezelf uit te drukken. Daardoor groeide mijn zelfvertrouwen en verdween mijn angst.
# Voor toekomstige deelnemers
Er bleek meer vrije tijd te zijn dan ik had verwacht, dus het is misschien een goed idee om veel uitstapjes te plannen. Misschien was er, omdat het om vrijwilligerswerk ging, veel ruimte om je eigen tijd in te delen.
Op een dag regende het tegen de verwachting in de hele dag, waardoor we het volledige programma moesten aanpassen en geen vrijwilligerswerk konden doen. Ze zeiden echter met plezier dat we eropuit moesten gaan. Ik had spijt dat ik van tevoren niet meer plekken had opgezocht die geschikt waren voor daguitstapjes; als ik dat wel had gedaan, had ik misschien meer kunnen zien.
Voor plekken in de buurt is het handig om een dagtrip te maken of van tevoren snel een overnachting te boeken om de omgeving te verkennen.
# Mijn tips voor een tussenjaar
- Ontmoetingspunt
Zodra ik met het vliegtuig op de luchthaven van Lissabon aankwam, stond er een medewerker klaar om ervoor te zorgen dat ik zonder problemen bij de accommodatie kon komen. Hij bracht me er zelf naartoe, waardoor ik comfortabel op de ontmoetingsplek aankwam. Misschien kwam het doordat ik mijn e-ticket van tevoren had ingediend: hoewel mijn vlucht vertraging had en ik ongeveer twee uur later dan de afgesproken tijd aankwam, ontmoetten we elkaar meteen zonder problemen zodra ik uitstapte.
- Taal
Ik ben een gewone student die niet zo goed Engels spreekt en weinig ervaring heeft met alledaagse gesprekken met buitenlanders. Toch had ik tijdens dit project geen problemen. Buitenlandse vrienden moedigden me aan en hielpen me, waardoor mijn gespreksvaardigheid er iets op vooruitging.
- Accommodatie
Toen ik me aanmeldde, dacht ik dat het een gedeelde slaapzaal zou zijn, maar bij aankomst kreeg ik een eigen kamer. Het was een heel grote kamer, ongeveer zo groot als de hele slaapzaal, met een badkamer er direct naast. Het was dus erg comfortabel en naar mijn zin. De kamers voor mannen en vrouwen bevonden zich op verschillende verdiepingen, dus dat leverde geen ongemakken op. Ik was erg tevreden.
- Maaltijden
Net als in sommige Europese landen bestond het ontbijt uit brood, verschillende soorten ontbijtgranen, jam, boter en andere producten. Na ongeveer een maand raakte ik eraan gewend om in het buitenland brood te eten als ontbijt, en eigenlijk was het heel lekker. De lunch en het avondeten werden bereid door een vrijwilligster die de organisatie ‘mama’ noemde (ik noemde haar ook ‘mama’). Als je het van tevoren vroeg, pakte ze zelfs eten in om mee te nemen. Het eten was zo lekker dat ik altijd een tweede portie nam!!
- Wat je moet meenemen en verzekering
Ik had comfortabele werkkleding meegenomen om tijdens het werk te dragen, en dat was erg handig.
And although it’s the kind of insurance you get just in case, because pickpocketing is so common in Europe, it’s a good idea to have travel insurance. In fact, a friend who traveled with me was pickpocketed and had to file an insurance claim, and in Lisbon the problem tends to be even worse in crowded places, so it’s definitely wise to have it.
Mijn favoriete plekken in Lissabon
Tijdens mijn verblijf in Lissabon ging ik volgens mij het vaakst naar Praça Camões, een fijne plek om het stadscentrum te verkennen. Er is een winkelstraat waar je kunt shoppen en lekker kunt eten. Ook waren er prachtige lichtjes en straatoptredens, dus ik ging er vaak heen om van de sfeer te genieten.
Because I had plenty of time, I took a day trip to nearby Cascais and saw a really pretty beach, and I also did a day trip to Porto. Personally, Porto is truly beautiful and has lovely night views, so it might be nice to spend one night there to see the night scenery.
Omdat iedereen Engels sprak, voelde ik me—die niet vloeiend kon meepraten—onder druk gezet.
Maarzij spraken mij als eerste aan en hielpen me zelfs het gesprek voort te zetten toen ik niet goed uit mijn woorden kwam, en ze hielden rekening met me, zodat ik tijdens het praten voor mezelf kon opkomen. Mijn zelfvertrouwen groeide en ik kon mijn angsten overwinnen. Een bijzondere vrijwilligersreis in Lissabon, Portugal — een van de mooiste plekken ter wereld! Oh Su-jeong, gapper van de Gap Year-familie (22, universiteitsstudent) / tussenjaar van 1 week |
# Voor mij was het een buitengewoon interessant en aantrekkelijk project.
Nadat ik met een vlinders in mijn buik had besloten voor het eerst naar Europa te reizen, koos ik ervoor om niet alleen op reis te gaan, maar ook een bijzondere ervaring op te doen met het tussenjaarproject. Een tussenjaar is een tijdelijke onderbreking van je studie om via vrijwilligerswerk, reizen en uiteenlopende activiteiten je loopbaanpad te ontdekken,Omdat ik om dezelfde reden had besloten een studieonderbreking te nemen, vond ik dit project bijzonder interessant en boeiend.
Alleen in het buitenland vrijwilligerswerk doen was zo’n nieuwe ervaring en zeldzame kans dat ik zonder aarzelen aan dit vrijwilligersproject in Portugal begon.
Hoewel de vlucht naar Lissabon twee uur vertraging had en ik later dan verwacht aankwam, stond er al een vertegenwoordiger van de lokale organisatie klaar zodra ik de luchthaven uitliep. Ik kon zonder problemen in de auto stappen en naar de accommodatie gaan.
Bij aankomst in de accommodatie kreeg ik een eenpersoonskamer toegewezen. Die was zo comfortabel en schoon dat ik in Lissabon heerlijk kon slapen, vol verwachting over wat komen ging.Het eten dat daar werd verzorgd was zo lekker dat ik tevreden was over de leefomstandigheden in Lissabon.
* Voor Oh Su-jeong, die graag aan zichzelf wilde werken, werden dagelijks persoonlijke opdrachten op maat aangeboden, gericht op zelfvertrouwen en nieuwe uitdagingen. Ook kreeg ze een Gap Year-notitieboek om terug te blikken en plannen te maken.
# Ik kan het gevoel van trots nog steeds niet vergeten.
Het vrijwilligerswerk bestond uit het inzamelen van overgebleven eten bij restaurants, cafés, bakkerijen en supermarkten en het uitdelen van die producten aan arme gezinnen, daklozen en ouderen die alleen wonen.
Ik was ontzettend trots dat ik vrijwilligerswerk deed in de onbekende omgeving van Europa,en elke keer dat we producten ophaalden bij supermarkten of cafés en de dankbare gezichten van mensen zagen, kreeg ik er steeds meer zin in en werkte ik nog harder.
Toen ik zag hoe georganiseerd en goed de lokale organisatie draaide — beter dan ik had verwacht — dacht ik dat het geweldig zou zijn als er in ons land vergelijkbare vrijwilligersorganisaties waren. Het eten was heel vers en er was volop keuze: allerlei soorten brood en drankjes, taart, groenten, fruit enzovoort.Ik kan het gevoel van voldoening nog steeds niet vergeten dat ik telkens had wanneer we in tassen stopten wat mensen wilden en het uitdeelden.
# Daardoor groeide mijn zelfvertrouwen en nam ook mijn vertrouwen in mijn Engels enorm toe.
Ik heb veel geleerd van dit tussenjaarproject. Het meest is me bijgebleven — en daar maakte ik me ook het meeste zorgen over — dat ik met buitenlanders zou samenwonen. Ik had weinig ervaring met reizen naar het buitenland,en dankzij dit project heb ik veel ervaringen opgedaan die je tijdens een gewone reis niet zomaar opdoet.
Omdat er mensen waren met allerlei taalachtergronden — Engels, Chinees, Frans, Duits, Portugees enzovoort — gebruikten we Engels als gemeenschappelijke taal. Voor het project had ik daar weinig vertrouwen in en zag ik ertegenop.
Later, toen we bij elkaar kwamenwas ik erg bang om Engels te spreken, maar wanneer ik aarzelde hielpen ze me op weg. Ze moedigden me aan als ik onzeker leek en hielden veel rekening met me.Daardoor groeide mijn zelfvertrouwen en verbeterde mijn vertrouwen in gesprekken in het Engels enorm.
# Het was een vrolijke en euforische tijd — alles voelde als een droom, van samen op stap gaan tot samen eten en drinken.
Tegen het einde van de reis merkte ik dat ik, die eerst stotterde en maar een paar Engelse woorden kon zeggen, nu uitgebreid met hen praatte, grapjes maakte en met hen samenleefde.
Omdat onze culturen verschilden, hoorde ik uit eerste hand over de culturen van allerlei landen. Ik kon hun vertellen over Aziaten en Koreanen en hun Koreaans leren — iets wat ze bijzonder fascinerend vonden — terwijl we samen plezier hadden.Door deze ervaring verdwenen mijn angst en onzekerheid om met buitenlanders te praten,en ontmoette ik werkelijk geweldige mensen.
Er was Leo uit Duitsland, die me vriendelijk begeleidde en hielp; Jessy uit de VS en Basak uit Vietnam, met wie ik het meeste vrijwilligerswerk deed en veel gesprekken voerde; en de vrolijke, opgewekte ‘moeder’ Sara, die altijd heerlijke maaltijden maakte. De dagelijkse gesprekken en activiteiten met hen,samen op stap gaan en zelfs de etentjes — alles voelde als een droom; het was een vrolijke en euforische tijd.
# Het was een onvergetelijke ervaring waarin ik zelfvertrouwen en eigenwaarde kon opbouwen.
Ik vind het idee van een tussenjaar — naar een ander land gaan om de cultuur te leren kennen terwijl je vrijwilligerswerk doet — een heel waardevolle activiteit.Zelfs als je naar het buitenland reist, is het niet eenvoudig om meerdere dagen intensief met buitenlanders samen te leven. Daarom was dit een kostbare en waardevolle ervaring die ik later waarschijnlijk niet vaak meer zal meemaken.Omdat mensen uit allerlei landen kwamen om vrijwilligerswerk te doen, kon ik zelf ervaren dat iedereen echt anders denkt. We praatten over de verschillende culturen van ieder land en elke stad en toonden daar respect voor.
Samen met mensen uit verschillende landen in de accommodatie zitten, eten en urenlang praten, elkaars culturen en omgangsvormen leren kennen, samen reizen en plezier maken — het was echt geweldig. Ook het langdurig samenleven met mensen uit verschillende landen op een onbekende plek hielp me zelfstandiger te worden,Het was een onvergetelijke ervaring waarin ik zelfvertrouwen en eigenwaarde kon opbouwen.
# Veranderingen na terugkomst van het tussenjaar
De grootste verandering is dat mijn angst om Engels te spreken verdwenen is. Toen ik daar met allerlei buitenlanders sprak — Fransen, Duitsers, Engelstaligen en Chineessprekenden — gebruikten ze allemaal Engels om te communiceren. Omdat ik niet vloeiend kon meepraten, zag ik daar erg tegenop.
Maarzij spraken mij als eerste aan en als ik niet goed uit mijn woorden kwam, gaven ze me de ruimte om verder te praten en mezelf uit te drukken. Daardoor groeide mijn zelfvertrouwen en verdween mijn angst.
# Voor toekomstige deelnemers
Er bleek meer vrije tijd te zijn dan ik had verwacht, dus het is misschien een goed idee om veel uitstapjes te plannen. Misschien was er, omdat het om vrijwilligerswerk ging, veel ruimte om je eigen tijd in te delen.
Op een dag regende het tegen de verwachting in de hele dag, waardoor we het volledige programma moesten aanpassen en geen vrijwilligerswerk konden doen. Ze zeiden echter met plezier dat we eropuit moesten gaan. Ik had spijt dat ik van tevoren niet meer plekken had opgezocht die geschikt waren voor daguitstapjes; als ik dat wel had gedaan, had ik misschien meer kunnen zien.
Voor plekken in de buurt is het handig om een dagtrip te maken of van tevoren snel een overnachting te boeken om de omgeving te verkennen.
# Mijn tips voor een tussenjaar
- Ontmoetingspunt
Zodra ik met het vliegtuig op de luchthaven van Lissabon aankwam, stond er een medewerker klaar om ervoor te zorgen dat ik zonder problemen bij de accommodatie kon komen. Hij bracht me er zelf naartoe, waardoor ik comfortabel op de ontmoetingsplek aankwam. Misschien kwam het doordat ik mijn e-ticket van tevoren had ingediend: hoewel mijn vlucht vertraging had en ik ongeveer twee uur later dan de afgesproken tijd aankwam, ontmoetten we elkaar meteen zonder problemen zodra ik uitstapte.
- Taal
Ik ben een gewone student die niet zo goed Engels spreekt en weinig ervaring heeft met alledaagse gesprekken met buitenlanders. Toch had ik tijdens dit project geen problemen. Buitenlandse vrienden moedigden me aan en hielpen me, waardoor mijn gespreksvaardigheid er iets op vooruitging.
- Accommodatie
Toen ik me aanmeldde, dacht ik dat het een gedeelde slaapzaal zou zijn, maar bij aankomst kreeg ik een eigen kamer. Het was een heel grote kamer, ongeveer zo groot als de hele slaapzaal, met een badkamer er direct naast. Het was dus erg comfortabel en naar mijn zin. De kamers voor mannen en vrouwen bevonden zich op verschillende verdiepingen, dus dat leverde geen ongemakken op. Ik was erg tevreden.
- Maaltijden
Net als in sommige Europese landen bestond het ontbijt uit brood, verschillende soorten ontbijtgranen, jam, boter en andere producten. Na ongeveer een maand raakte ik eraan gewend om in het buitenland brood te eten als ontbijt, en eigenlijk was het heel lekker. De lunch en het avondeten werden bereid door een vrijwilligster die de organisatie ‘mama’ noemde (ik noemde haar ook ‘mama’). Als je het van tevoren vroeg, pakte ze zelfs eten in om mee te nemen. Het eten was zo lekker dat ik altijd een tweede portie nam!!
- Wat je moet meenemen en verzekering
Ik had comfortabele werkkleding meegenomen om tijdens het werk te dragen, en dat was erg handig.
And although it’s the kind of insurance you get just in case, because pickpocketing is so common in Europe, it’s a good idea to have travel insurance. In fact, a friend who traveled with me was pickpocketed and had to file an insurance claim, and in Lisbon the problem tends to be even worse in crowded places, so it’s definitely wise to have it.
Mijn favoriete plekken in Lissabon
Tijdens mijn verblijf in Lissabon ging ik volgens mij het vaakst naar Praça Camões, een fijne plek om het stadscentrum te verkennen. Er is een winkelstraat waar je kunt shoppen en lekker kunt eten. Ook waren er prachtige lichtjes en straatoptredens, dus ik ging er vaak heen om van de sfeer te genieten.
Because I had plenty of time, I took a day trip to nearby Cascais and saw a really pretty beach, and I also did a day trip to Porto. Personally, Porto is truly beautiful and has lovely night views, so it might be nice to spend one night there to see the night scenery.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
