Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Mezelf geaccepteerd zoals ik ben #Respect ervaren binnen uiteenlopende culturen #Dankbaarheid en een periode waarin ik op zoek was naar geluk
Als je twijfelt of je het wel of niet moet doen, doe het dan gewoon.Welk project je ook kiest, leg jezelf geen te hoge verwachtingen of doelen op. Ik hoop dat je in een nieuwe omgeving van het moment kunt genieten en geluk vindt.
In Londen, Engeland Betaalbaar klassiek Engels leren
Choi Jong-won, deelnemer aan een tussenjaar (25 jaar, universiteitsstudent met een tussenjaar) / tussenjaar van 20 weken |
# Ik vertrouwde op de adviseur en besloot aan dit project deel te nemen.
Hallo, ik ben de 25-jarige Choi Jong-won. Momenteel ben ik een universiteitsstudent met studieverlof. Terwijl ik nadacht over hoe ik de tijd tijdens mijn verlof zinvoller kon besteden, ontdekte ik een tussenjaarprogramma. Na overleg met een adviseur van Korean Gap Year nam ik deel aan het project ‘Betaalbaar klassiek Engels leren in Londen’ voor een periode van 20 weken.
Voordat ik aan mijn tussenjaar begon, zat ik vast en kon ik niet verder door mijn tekortkomingen. Tijdens het gesprek met de adviseur besefte ik dat het me ontbrak aan ‘zelfexpressie’.
Na het gesprek stelde ik mezelf daarom bloot aan een omgeving waarin ik me vrij kon uiten. Daardoor verdween dat tekort en kreeg ik de motivatie om verder te gaan.De adviseur stelde een project voor dat volgens hen het meest geschikt was voor zo’n omgeving. Ik vertrouwde op hun oordeel en nam deel aan dit project.
* Voor Choi Jong-won, die sterk de wens had zichzelf te veranderen, werd dagelijks een persoonlijke missie op maat aangeboden rond zelfstandigheid en zelfexpressie. Ook kreeg hij een tussenjaardagboek om na te denken en plannen te maken.
# Omdat het voor mij enger was om aan mijn angst toe te geven en hetzelfde te blijven.
Natuurlijk maakte ik me zorgen over een lang verblijf in het buitenland. Ik had zoiets nog nooit meegemaakt en was ook erg bang om in een nieuwe omgeving nieuwe mensen te ontmoeten en relaties op te bouwen. Maar datOmdat het voor mij enger was om aan mijn angst toe te geven en te blijven zoals ik was, verzamelde ik moed en nam ik een besluit.
Het was moeilijk om te besluiten aan het tussenjaarproject te beginnen en daadwerkelijk de stap te zetten. Maar toen ik eenmaal had besloten mee te doen, dacht ik vooral: ‘Ik ga gewoon en zie dan wel hoe het loopt.’ Daarom bereidde ik voor vertrek niets bijzonders voor.
In die periode was ik uitgeput en had ik al veel energie verbruikt om tot een nieuw besluit te komen. Ik had geen energie of mentale ruimte om me bezig te houden met ‘de voorbereiding op het project’. Ik bereidde verder niets voor; ik regelde alleen de noodzakelijke zaken voor een verblijf in het buitenland, zoals mijn paspoort en andere documenten, en pakte mijn spullen.
Ikhoopte dat de tekortkomingen die ik tijdens dit tussenjaar had, in de periode van deelname aan het project een beetje zouden verminderen, zodat ze me in de toekomst konden helpen groeien en me verder ontwikkelen— als drijfveer om nog een stap vooruit te zetten — en een ander doel was ommensen te ontmoeten in een bredere omgeving die ongeveer hetzelfde denken als ik. Ook wilde ik weten wat mensen met dezelfde identiteit denken en hoe ze leven.
# Een dag in Engeland
Op lesdagen begon de les om 8.45 uur. Ik vertrok daarom ongeveer een uur eerder van huis en nam de metro naar school. Tijdens de ochtendles van 8.45 tot 12.00 uur kregen we algemene Engelse les. Voor de facultatieve middaglessen kon je kiezen uit vakken als conversatie, schrijven of grammatica, die elk een uur duurden.
Na afloop van de les kocht ik lunch in een supermarkt of bij een afhaalzaak en ging ik met vrienden eten in een park of aan de oever van de Theems,en daarna ging ik naar een favoriet kunstmuseum om schilderijen te bekijken, of naar huis om vooral Amerikaanse of Britse tv-series te kijken.Op mooie dagen nam ik een boek mee en las ik de hele dag in het park voordat ik weer naar huis ging, Ongeveer een maand nadat het project was begonnen, schreef ik me in bij een plaatselijke sportschool en ging ik sporten wanneer ik tijd had.
In het weekend, wanneer er geen lessen op de academie waren, deed ik boodschappen op de markt of maakte ik korte uitstapjes naar plaatsen in de buurt, ontmoette ik vrienden en ging ik met hen iets drinken in een pub of naar een club. Ook werd ik bij vrienden thuis uitgenodigd om samen te eten of feest te vieren.
# Ik vond het fijn dat niemand me beoordeelde naar Koreaanse maatstaven.
Wat ik allereerst fijn vond, was dat mensen en culturen in het Verenigd Koninkrijk zo divers naast elkaar bestaan. Iemand zoals ik werd door niemand veroordeeld of vreemd gevonden en kon daardoor op natuurlijke wijze in die samenleving opgaan. En anders dan in de Koreaanse samenleving vond ik het echt fijn dat niemand me beoordeelde naar Koreaanse maatstaven.
Omdat we Engels spraken in plaats van Koreaans, hoefden we ons bij het gebruik van beleefdheidsvormen of aanspreektitels niet aan onze eigen gewoonten (onze maatstaven) te houden. Daardoor kon ik een gesprek leiden of mijn gedachten vrijer en makkelijker uiten, zonder al te veel te aarzelen.
Ook heb ik als buitenlander die in de samenleving van een ander land woonde, veel dingen ervaren.Vooral dingen die ik tijdens mijn leven in de Koreaanse samenleving nooit had opgemerkt, werden vanzelf zichtbaar toen ik in een andere samenleving woonde. Dat leidde tot veel nieuwe inzichten.
Toen ik besefte dat elke samenleving met andere omstandigheden te maken heeft en haar eigen geschiedenis heeft opgebouwd, maakten veel dingen waar ik in de Koreaanse samenleving boos en verontwaardigd over was plaats voor medeleven en begrip. Ik begon na te denken over de wenselijke richting die toekomstige generaties, die onze samenleving zullen leiden, zouden moeten inslaan. Ook raakte ik ervan overtuigd dat we verouderde misstanden en haat niet moeten herhalen, maar veel problemen moeten oplossen met liefde, tolerantie, geduld en begrip.
En misschien was het belangrijkste inzicht dat ik dankzij dit project leerde mezelf te accepteren zoals ik ben.Tot nu toe kon ik mezelf als seksuele minderheid in de Koreaanse samenleving niet accepteren. Ik droeg schuldgevoelens met me mee alsof ik een grote zonde had begaan. Ik zag mijn identiteit als iets wat me van binnenuit verteerde en als ketenen die me in alle aspecten van mijn leven beperkten — in relaties, mijn carrière en meer.
Daardoor had ik nergens vertrouwen in. Ik liet me leiden door de maatstaven en oordelen van anderen, worstelde daarmee en belandde uiteindelijk in een vicieuze cirkel van frustratie en zelfverwijt waar ik niet uit kon komen. Maar gedurende deze periode van 20 weken — die zowel kort als lang kan lijken — leefde ik in een samenleving waar mensen zoals ik worden geaccepteerd zoals ze zijn. Ik ontmoette veel mensen zoals ik, en zelfs wanneer ik mezelf liet zien zoals ik ben, bekritiseerden of haatten mensen me niet. Ik besefte dat er echt veel mensen zijn die me met respect en liefde behandelden.
In zo’n omgeving, tussen zulke mensen, leerde ik mezelf te accepteren zoals ik ben en kreeg ik veel zelfvertrouwen. De internationale vrienden met wie ik tijdens 20 weken les aan de academie bevriend raakte, mijn Koreaanse vrienden, LGBTQ-vrienden die ik via de gemeenschap ontmoette en vrienden die ik na het project tijdens het reizen leerde kennen —ik ben hun allemaal heel dankbaar. Ze zijn een dierbaar onderdeel van mijn herinneringen geworden.
# Ik hoop dat je in een nieuwe omgeving van het moment kunt genieten en geluk vindt.
Als je twijfelt of je het wel of niet moet doen, doe het dan gewoon. Zie een tussenjaar als een moment om even op adem te komen in je leven en laat tijdelijk de druk los om iets groots te bereiken of te behalen.Welk project je ook kiest, leg jezelf geen te grote last of doelen op. Ik hoop dat je in een nieuwe omgeving van het moment kunt genieten en geluk vindt.
# Ik werd iemand die dankbaar kan zijn voor de dingen die me gegeven zijn en ervan kan houden.
Het zou een leugen zijn om te zeggen dat mijn leven door één project plotseling volledig veranderde. Maar ik werd iemand die meer naar zichzelf kon kijken zoals ik werkelijk ben, en zo Ik kreeg vrienden die van me houden en me respecteren zoals ik ben.
Tijdens dit tussenjaar waarin ik Engels studeerde in het Verenigd Koninkrijk, ontdekte ik, door in mijn vrije tijd gratis musea in het Verenigd Koninkrijk te bezoeken, een kunststijl die ik mooi vind en een kunstenaar die ik bewonder. Ik raakte vertrouwd met mijn weg vinden in het centrum van Londen en ontdekte plekken en restaurants/cafés in Londen die ik leuk vind. Ik sloot vriendschappen met mensen uit andere landen en ben niet langer bang om te reizen. Uiteindelijk werd ik iemand die dankbaar kan zijn voor de dingen die me gegeven zijn en ervan kan houden.
# Mijn tip voor een tussenjaar
- Taal
Ook al voelt alles tijdens de eerste wenperiode onbekend en moeilijk: als je je herinnert waarom je oorspronkelijk voor een tussenjaar hebt gekozen en nog even volhoudt, zul je je snel aanpassen en een prettig tussenjaar hebben.
- Accommodatie
Als je bij een gastgezin verblijft, vind ik het belangrijk om met je gastheer of gastvrouw te praten over eetgewoonten en regels die voor hen belangrijk zijn. In mijn geval was mijn gastheer vegetariër en voelde die zich niet prettig bij het bereiden van vlees thuis. Daarom moesten we overleggen om tot een afspraak te komen en een redelijke oplossing te vinden waar we allebei tevreden mee waren.
- Maaltijden
In Londen maakten de torenhoge prijzen het moeilijk om vaak uit eten te gaan. Daarom kocht ik meestal kant-en-klaarmaaltijden in supermarkten, deed ik boodschappen en kookte ik zelf. De boodschappen in supermarkten waren eigenlijk goedkoper dan in mijn thuisland.
Ik ging vooral naar Sainsbury's en Tesco. Ik kocht vaak broodjes of salades, verpakte sushi en pasteitjes of pasta's die je in de magnetron kunt opwarmen. Als je van vlees houdt, kun je vlees en groenten kopen en die samen grillen. Zalm en witte vis zijn ook kant-en-klaar verkrijgbaar en makkelijk te eten.
Er was ook fruit te koop, zowel losse verse stukken als soorten in plastic bakjes die je makkelijk mee kunt nemen, dus ik kocht vaak fruit. Als ik uit eten ging, koos ik meestal Aziatische restaurants. Brits eten zelf is niet erg lekker, maar Londen heeft veel uitstekende internationale restaurants.
- Wat je moet meenemen
Ik raad aan zo weinig mogelijk bagage mee te nemen. Volgens mij zijn er maar heel weinig dingen die je niet in een grote stad als Londen kunt vinden.
- Voor toekomstige deelnemers
Als je de projectinformatie van het tussenjaarprogramma zorgvuldig doorneemt, hoef je vooraf niets apart voor te bereiden en zul je geen problemen ondervinden doordat je onvoorbereid bent. Maar zelfs als je enthousiast en vol verwachting aan het project begint, kun je tijdens de eerste wenperiode overweldigd raken en het moeilijk hebben door de onbekende omgeving, het eten en de mensen.
#Mijn bestemmingen in Europa
Tijdens het tussenjaarproject gebruikte ik de vakanties van de taalschool om twee weken te reizen, bracht ik na afloop van het project nog twee weken door met reizen en bezocht ik tijdens schoolvakanties en weekenden allerlei plekken. Duitsland maakte de meeste indruk op me.
Ik reisde in totaal acht dagen door Duitsland: vier dagen in Berlijn en vier dagen in Neurenberg. Het was de bestemming waar ik het meest voelde. De manier waarop Duitsers hun beschamende en pijnlijke geschiedenis onder ogen zien, was werkelijk schokkend. Hun aanpak — de gruwelijke misdaden onder het nazibewind niet verbergen, maar ze aan het licht brengen, erop reflecteren en erover onderwijzen zodat ze niet worden vergeten — maakte diepe indruk op me.
Tijdens mijn reis door Duitsland waren er niet veel opvallende gebouwen of prachtige landschappen. Toch leerde en voelde ik er meer dan op welke andere plek ook, en kreeg ik zin om de Europese geschiedenis opnieuw grondig te bestuderen. Als je op reis wilt voor spectaculaire bezienswaardigheden of foto's om op sociale media te plaatsen, is Duitsland misschien niet de beste bestemming. Toch denk ik dat Duitsland de bestemming kan worden die je het meest bijblijft.
Mijn tussenjaar
Ervaring ★★★★★
Ik vind het een geweldige ervaring om de vertrouwde Koreaanse samenleving achter me te laten en in een onbekende, nieuwe omgeving te leven.
Leren ★★★★★
Ik vind dat je meer leert door allerlei verschillende mensen te ontmoeten dan uit boeken.
Omgeving ★★★★☆
Je kunt er allerlei verschillende mensen ontmoeten en een ontspannen levensstijl maakt deel uit van het dagelijks leven, maar er zijn veel bewolkte dagen, dus geef ik vier sterren.
Veiligheid ★★★★★
Voor vrouwen kan het anders aanvoelen, maar ik vind het een veilige plek. Er zijn veel politieagenten en op de meeste toeristische attracties, in bibliotheken, galerieën en andere plekken waar mensen samenkomen, worden tassen gecontroleerd. Daardoor voelde ik me veilig.
Vrije tijd★★★★★
Ondanks dat het een grote stad is, heerste er een ontspannen sfeer en romantiek in het leven van de mensen, met een maatschappelijke houding waarin rust belangrijk was.
Als je twijfelt of je het wel of niet moet doen, doe het dan gewoon.Welk project je ook kiest, leg jezelf geen te hoge verwachtingen of doelen op. Ik hoop dat je in een nieuwe omgeving van het moment kunt genieten en geluk vindt.
In Londen, Engeland Betaalbaar klassiek Engels leren
Choi Jong-won, deelnemer aan een tussenjaar (25 jaar, universiteitsstudent met een tussenjaar) / tussenjaar van 20 weken |
# Ik vertrouwde op de adviseur en besloot aan dit project deel te nemen.
Hallo, ik ben de 25-jarige Choi Jong-won. Momenteel ben ik een universiteitsstudent met studieverlof. Terwijl ik nadacht over hoe ik de tijd tijdens mijn verlof zinvoller kon besteden, ontdekte ik een tussenjaarprogramma. Na overleg met een adviseur van Korean Gap Year nam ik deel aan het project ‘Betaalbaar klassiek Engels leren in Londen’ voor een periode van 20 weken.
Voordat ik aan mijn tussenjaar begon, zat ik vast en kon ik niet verder door mijn tekortkomingen. Tijdens het gesprek met de adviseur besefte ik dat het me ontbrak aan ‘zelfexpressie’.
Na het gesprek stelde ik mezelf daarom bloot aan een omgeving waarin ik me vrij kon uiten. Daardoor verdween dat tekort en kreeg ik de motivatie om verder te gaan.De adviseur stelde een project voor dat volgens hen het meest geschikt was voor zo’n omgeving. Ik vertrouwde op hun oordeel en nam deel aan dit project.
* Voor Choi Jong-won, die sterk de wens had zichzelf te veranderen, werd dagelijks een persoonlijke missie op maat aangeboden rond zelfstandigheid en zelfexpressie. Ook kreeg hij een tussenjaardagboek om na te denken en plannen te maken.
# Omdat het voor mij enger was om aan mijn angst toe te geven en hetzelfde te blijven.
Natuurlijk maakte ik me zorgen over een lang verblijf in het buitenland. Ik had zoiets nog nooit meegemaakt en was ook erg bang om in een nieuwe omgeving nieuwe mensen te ontmoeten en relaties op te bouwen. Maar datOmdat het voor mij enger was om aan mijn angst toe te geven en te blijven zoals ik was, verzamelde ik moed en nam ik een besluit.
Het was moeilijk om te besluiten aan het tussenjaarproject te beginnen en daadwerkelijk de stap te zetten. Maar toen ik eenmaal had besloten mee te doen, dacht ik vooral: ‘Ik ga gewoon en zie dan wel hoe het loopt.’ Daarom bereidde ik voor vertrek niets bijzonders voor.
In die periode was ik uitgeput en had ik al veel energie verbruikt om tot een nieuw besluit te komen. Ik had geen energie of mentale ruimte om me bezig te houden met ‘de voorbereiding op het project’. Ik bereidde verder niets voor; ik regelde alleen de noodzakelijke zaken voor een verblijf in het buitenland, zoals mijn paspoort en andere documenten, en pakte mijn spullen.
Ikhoopte dat de tekortkomingen die ik tijdens dit tussenjaar had, in de periode van deelname aan het project een beetje zouden verminderen, zodat ze me in de toekomst konden helpen groeien en me verder ontwikkelen— als drijfveer om nog een stap vooruit te zetten — en een ander doel was ommensen te ontmoeten in een bredere omgeving die ongeveer hetzelfde denken als ik. Ook wilde ik weten wat mensen met dezelfde identiteit denken en hoe ze leven.
# Een dag in Engeland
Op lesdagen begon de les om 8.45 uur. Ik vertrok daarom ongeveer een uur eerder van huis en nam de metro naar school. Tijdens de ochtendles van 8.45 tot 12.00 uur kregen we algemene Engelse les. Voor de facultatieve middaglessen kon je kiezen uit vakken als conversatie, schrijven of grammatica, die elk een uur duurden.
Na afloop van de les kocht ik lunch in een supermarkt of bij een afhaalzaak en ging ik met vrienden eten in een park of aan de oever van de Theems,en daarna ging ik naar een favoriet kunstmuseum om schilderijen te bekijken, of naar huis om vooral Amerikaanse of Britse tv-series te kijken.Op mooie dagen nam ik een boek mee en las ik de hele dag in het park voordat ik weer naar huis ging, Ongeveer een maand nadat het project was begonnen, schreef ik me in bij een plaatselijke sportschool en ging ik sporten wanneer ik tijd had.
In het weekend, wanneer er geen lessen op de academie waren, deed ik boodschappen op de markt of maakte ik korte uitstapjes naar plaatsen in de buurt, ontmoette ik vrienden en ging ik met hen iets drinken in een pub of naar een club. Ook werd ik bij vrienden thuis uitgenodigd om samen te eten of feest te vieren.
# Ik vond het fijn dat niemand me beoordeelde naar Koreaanse maatstaven.
Wat ik allereerst fijn vond, was dat mensen en culturen in het Verenigd Koninkrijk zo divers naast elkaar bestaan. Iemand zoals ik werd door niemand veroordeeld of vreemd gevonden en kon daardoor op natuurlijke wijze in die samenleving opgaan. En anders dan in de Koreaanse samenleving vond ik het echt fijn dat niemand me beoordeelde naar Koreaanse maatstaven.
Omdat we Engels spraken in plaats van Koreaans, hoefden we ons bij het gebruik van beleefdheidsvormen of aanspreektitels niet aan onze eigen gewoonten (onze maatstaven) te houden. Daardoor kon ik een gesprek leiden of mijn gedachten vrijer en makkelijker uiten, zonder al te veel te aarzelen.
Ook heb ik als buitenlander die in de samenleving van een ander land woonde, veel dingen ervaren.Vooral dingen die ik tijdens mijn leven in de Koreaanse samenleving nooit had opgemerkt, werden vanzelf zichtbaar toen ik in een andere samenleving woonde. Dat leidde tot veel nieuwe inzichten.
Toen ik besefte dat elke samenleving met andere omstandigheden te maken heeft en haar eigen geschiedenis heeft opgebouwd, maakten veel dingen waar ik in de Koreaanse samenleving boos en verontwaardigd over was plaats voor medeleven en begrip. Ik begon na te denken over de wenselijke richting die toekomstige generaties, die onze samenleving zullen leiden, zouden moeten inslaan. Ook raakte ik ervan overtuigd dat we verouderde misstanden en haat niet moeten herhalen, maar veel problemen moeten oplossen met liefde, tolerantie, geduld en begrip.
En misschien was het belangrijkste inzicht dat ik dankzij dit project leerde mezelf te accepteren zoals ik ben.Tot nu toe kon ik mezelf als seksuele minderheid in de Koreaanse samenleving niet accepteren. Ik droeg schuldgevoelens met me mee alsof ik een grote zonde had begaan. Ik zag mijn identiteit als iets wat me van binnenuit verteerde en als ketenen die me in alle aspecten van mijn leven beperkten — in relaties, mijn carrière en meer.
Daardoor had ik nergens vertrouwen in. Ik liet me leiden door de maatstaven en oordelen van anderen, worstelde daarmee en belandde uiteindelijk in een vicieuze cirkel van frustratie en zelfverwijt waar ik niet uit kon komen. Maar gedurende deze periode van 20 weken — die zowel kort als lang kan lijken — leefde ik in een samenleving waar mensen zoals ik worden geaccepteerd zoals ze zijn. Ik ontmoette veel mensen zoals ik, en zelfs wanneer ik mezelf liet zien zoals ik ben, bekritiseerden of haatten mensen me niet. Ik besefte dat er echt veel mensen zijn die me met respect en liefde behandelden.
In zo’n omgeving, tussen zulke mensen, leerde ik mezelf te accepteren zoals ik ben en kreeg ik veel zelfvertrouwen. De internationale vrienden met wie ik tijdens 20 weken les aan de academie bevriend raakte, mijn Koreaanse vrienden, LGBTQ-vrienden die ik via de gemeenschap ontmoette en vrienden die ik na het project tijdens het reizen leerde kennen —ik ben hun allemaal heel dankbaar. Ze zijn een dierbaar onderdeel van mijn herinneringen geworden.
# Ik hoop dat je in een nieuwe omgeving van het moment kunt genieten en geluk vindt.
Als je twijfelt of je het wel of niet moet doen, doe het dan gewoon. Zie een tussenjaar als een moment om even op adem te komen in je leven en laat tijdelijk de druk los om iets groots te bereiken of te behalen.Welk project je ook kiest, leg jezelf geen te grote last of doelen op. Ik hoop dat je in een nieuwe omgeving van het moment kunt genieten en geluk vindt.
# Ik werd iemand die dankbaar kan zijn voor de dingen die me gegeven zijn en ervan kan houden.
Het zou een leugen zijn om te zeggen dat mijn leven door één project plotseling volledig veranderde. Maar ik werd iemand die meer naar zichzelf kon kijken zoals ik werkelijk ben, en zo Ik kreeg vrienden die van me houden en me respecteren zoals ik ben.
Tijdens dit tussenjaar waarin ik Engels studeerde in het Verenigd Koninkrijk, ontdekte ik, door in mijn vrije tijd gratis musea in het Verenigd Koninkrijk te bezoeken, een kunststijl die ik mooi vind en een kunstenaar die ik bewonder. Ik raakte vertrouwd met mijn weg vinden in het centrum van Londen en ontdekte plekken en restaurants/cafés in Londen die ik leuk vind. Ik sloot vriendschappen met mensen uit andere landen en ben niet langer bang om te reizen. Uiteindelijk werd ik iemand die dankbaar kan zijn voor de dingen die me gegeven zijn en ervan kan houden.
# Mijn tip voor een tussenjaar
- Taal
Ook al voelt alles tijdens de eerste wenperiode onbekend en moeilijk: als je je herinnert waarom je oorspronkelijk voor een tussenjaar hebt gekozen en nog even volhoudt, zul je je snel aanpassen en een prettig tussenjaar hebben.
- Accommodatie
Als je bij een gastgezin verblijft, vind ik het belangrijk om met je gastheer of gastvrouw te praten over eetgewoonten en regels die voor hen belangrijk zijn. In mijn geval was mijn gastheer vegetariër en voelde die zich niet prettig bij het bereiden van vlees thuis. Daarom moesten we overleggen om tot een afspraak te komen en een redelijke oplossing te vinden waar we allebei tevreden mee waren.
- Maaltijden
In Londen maakten de torenhoge prijzen het moeilijk om vaak uit eten te gaan. Daarom kocht ik meestal kant-en-klaarmaaltijden in supermarkten, deed ik boodschappen en kookte ik zelf. De boodschappen in supermarkten waren eigenlijk goedkoper dan in mijn thuisland.
Ik ging vooral naar Sainsbury's en Tesco. Ik kocht vaak broodjes of salades, verpakte sushi en pasteitjes of pasta's die je in de magnetron kunt opwarmen. Als je van vlees houdt, kun je vlees en groenten kopen en die samen grillen. Zalm en witte vis zijn ook kant-en-klaar verkrijgbaar en makkelijk te eten.
Er was ook fruit te koop, zowel losse verse stukken als soorten in plastic bakjes die je makkelijk mee kunt nemen, dus ik kocht vaak fruit. Als ik uit eten ging, koos ik meestal Aziatische restaurants. Brits eten zelf is niet erg lekker, maar Londen heeft veel uitstekende internationale restaurants.
- Wat je moet meenemen
Ik raad aan zo weinig mogelijk bagage mee te nemen. Volgens mij zijn er maar heel weinig dingen die je niet in een grote stad als Londen kunt vinden.
- Voor toekomstige deelnemers
Als je de projectinformatie van het tussenjaarprogramma zorgvuldig doorneemt, hoef je vooraf niets apart voor te bereiden en zul je geen problemen ondervinden doordat je onvoorbereid bent. Maar zelfs als je enthousiast en vol verwachting aan het project begint, kun je tijdens de eerste wenperiode overweldigd raken en het moeilijk hebben door de onbekende omgeving, het eten en de mensen.
#Mijn bestemmingen in Europa
Tijdens het tussenjaarproject gebruikte ik de vakanties van de taalschool om twee weken te reizen, bracht ik na afloop van het project nog twee weken door met reizen en bezocht ik tijdens schoolvakanties en weekenden allerlei plekken. Duitsland maakte de meeste indruk op me.
Ik reisde in totaal acht dagen door Duitsland: vier dagen in Berlijn en vier dagen in Neurenberg. Het was de bestemming waar ik het meest voelde. De manier waarop Duitsers hun beschamende en pijnlijke geschiedenis onder ogen zien, was werkelijk schokkend. Hun aanpak — de gruwelijke misdaden onder het nazibewind niet verbergen, maar ze aan het licht brengen, erop reflecteren en erover onderwijzen zodat ze niet worden vergeten — maakte diepe indruk op me.
Tijdens mijn reis door Duitsland waren er niet veel opvallende gebouwen of prachtige landschappen. Toch leerde en voelde ik er meer dan op welke andere plek ook, en kreeg ik zin om de Europese geschiedenis opnieuw grondig te bestuderen. Als je op reis wilt voor spectaculaire bezienswaardigheden of foto's om op sociale media te plaatsen, is Duitsland misschien niet de beste bestemming. Toch denk ik dat Duitsland de bestemming kan worden die je het meest bijblijft.
Mijn tussenjaar
Ervaring ★★★★★
Ik vind het een geweldige ervaring om de vertrouwde Koreaanse samenleving achter me te laten en in een onbekende, nieuwe omgeving te leven.
Leren ★★★★★
Ik vind dat je meer leert door allerlei verschillende mensen te ontmoeten dan uit boeken.
Omgeving ★★★★☆
Je kunt er allerlei verschillende mensen ontmoeten en een ontspannen levensstijl maakt deel uit van het dagelijks leven, maar er zijn veel bewolkte dagen, dus geef ik vier sterren.
Veiligheid ★★★★★
Voor vrouwen kan het anders aanvoelen, maar ik vind het een veilige plek. Er zijn veel politieagenten en op de meeste toeristische attracties, in bibliotheken, galerieën en andere plekken waar mensen samenkomen, worden tassen gecontroleerd. Daardoor voelde ik me veilig.
Vrije tijd★★★★★
Ondanks dat het een grote stad is, heerste er een ontspannen sfeer en romantiek in het leven van de mensen, met een maatschappelijke houding waarin rust belangrijk was.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
