Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Flexibeler en minder dwangmatig geworden #Een mentaliteit waarbij je geld uitgeeft aan geluk in het hier en nu #Tevredenheid; besefte dat een tussenjaar een proces is
Eigenlijk ben ik niet zoveel veranderd als ik had verwacht, maar zelfs als ik terug in de tijd kon gaan, zou ik opnieuw voor een tussenjaar kiezen.Ik realiseerde me dat een tussenjaar een proces is, geen eindresultaat.Door wat ik tijdens mijn tussenjaar heb meegemaakt, zullen mijn leven en manier van denken daarna veranderen. Topprijs! Leer veilig Engels in Zuid-Europa aan de Middellandse Zee — Malta! Park Seoyoung — tussenjaarganger (23, universiteitsstudent) / tussenjaar van 8 weken |
# 'Ik ben niet zo'n reiziger, maar als ik ergens naartoe zou gaan, zou ik daarheen willen.'
Ik ben Park Seoyoung uit Anyang, in de provincie Gyeonggi. Ik studeer toerisme aan een vierjarige universiteit en ben momenteel met verlof, nadat ik mijn derde studiejaar heb afgerond.De reden dat ik met verlof ging, was 'omdat ik helemaal uitgeput was'.Dus de eerste maanden na mijn verlof deed ik niets anders dan uitrusten. Toen ik op zoek ging naar buitenschoolse activiteiten, bladerde ik door Naver-cafés en ontdekte ik een website over tussenjaren. Ik had nog nooit ervaring in het buitenland opgedaan en dacht dat ik tijdens mijn verlof minstens één keer naar het buitenland wilde, dushet duurde niet lang voordat ik besloot aan het tussenjaarproject deel te nemen.
Ik ben niet echt dol op reizen en heb daarom geen bijzondere voorkeur of fantasieën over een bepaald land, maar Malta was de enige uitzondering. Een jaar geleden moesten we voor een schoolproject een land kiezen om te onderzoeken,en toen hoorde ik voor het eerst over Malta, en het was bijzonder dat de hele stad op de UNESCO-lijst staat,en de foto's die ik toen zag, spraken me erg aan. 'Ik ben niet zo'n reiziger, maar als ik ergens naartoe zou gaan, zou ik daarheen willen.'Dat dacht ik, maar ik had nooit verwacht dat ik al een jaar later daadwerkelijk in Malta zou kunnen wonen.
Eigenlijk twijfelde ik voordat ik voor Malta koos tussen de Filipijnen en Malta. In Malta was er te weinig les aan de taalschool, terwijl het lesrooster in de Filipijnen erg intensief was, maar wel goedkoper.Eerlijk gezegd waren de kosten per lesuur op de taalschool in de Filipijnen gunstiger, maar ik dacht opnieuw na over mijn reden om naar het buitenland te gaan. Mijn doel was niet om Engels te studeren, maar om ervaring in het buitenland op te doen,en omdat ik nooit had gedacht dat ik naar de Filipijnen wilde, koos ik uiteindelijk voor Malta. Nu ik hier ben, vind ik drie uur les in de ochtend precies genoeg.
* Voor Park Seoyoung, die zichzelf heel graag wilde veranderen, werden dagelijks op maat gemaakte 1-op-1-opdrachten aangeboden rond nieuwe uitdagingen, ervaringen, zelfreflectie en haar loopbaan na het tussenjaar. Ook kreeg ze een tussenjaarnotitieboek om terug te blikken en plannen te maken.
# Twee maanden in Malta hebben mijn dwangmatige karakter een beetje veranderd.
Eerlijk gezegd maakte ik me voor vertrek veel zorgen en was ik enorm gestrest. Mijn eerste buitenlandse ervaring zou twee maanden duren, niet in het nabijgelegen Azië maar in Europa, aan de andere kant van de wereld, en bovendien helemaal alleen.Twee weken voor vertrek dacht ik zelfs dat ik het meteen wilde annuleren.Ik wist dat het uiteindelijk wel mee zou vallen, maar het was mijn eerste keer. Natuurlijk was ik niet echt van plan om af te zeggen. Ik had al het volledige bedrag betaald enbovenal wist ik dat ik, als ik zo in Korea bleef, alleen maar tijd zou verspillen zonder te veranderen en daarna weer naar de universiteit zou gaan.
Eigenlijk maakte mijn moeder zich meer zorgen dan ik. Ik maakte me niet bepaald zorgen over Malta; ik zou er twee maanden zijn en elke dag volgens een vast programma naar de taalschool gaan, dus dacht ik dat ik gewoon een rustig leven kon leiden als een lokale inwoner. Waar ik me eigenlijk zorgen over maakte, was de reis na het programma. In Malta zouden de taalschool en het tussenjaarprogramma me helpen als er iets gebeurde, maar in Londen en Parijs zou ik er helemaal alleen voor staan.
Daarom plande ik de reis tot in de puntjes, en die grondigheid begon zelfs mij te frustreren. Ondanks alle voorbereidingen bleef ik me zorgen maken. Terwijl ik dit interview schrijf,is er nog één week tot de reis, maar ik maak me niet meer zo'n zorgen als eerst. Twee maanden in Malta hebben mijn dwangmatige karakter een beetje veranderd.
Ter voorbereiding sprak ik via een app genaamd HelloTalk met buitenlandse vrienden in het Engels. Dat was niet veel, maar ik belde ook en volgde online lessen die gericht waren op spreekvaardigheid. Ik had vaak gehoord dat ik een goede Engelse uitspraak had en voelde me niet bezwaard of bang om Engels te spreken, dus taal was voor mij geen groot probleem.
Ik zocht ook naar inpaktips en onmisbare spullen voor een reis door Europa, en vroeg vrienden: 'Wat heb je tijdens je reis door Europa gemist omdat je het niet bij je had?' Dat ik plastic bakjes voor eten meenam, was ook te danken aan een vriend die me daarop wees. Die zei dat je ze hier veel te duur koopt en dat je er spijt van zou krijgen.
Ik denk nu dat je iets moet hebben wat je wilt doen om goed te kunnen leven.
Ik had geen dromen of doelen. Ik koos mijn studierichting op basis van mijn cijfers en koos een opleiding die goede kansen op werk leek te bieden. Maar omdat ik niet eens van reizen houd en uiteindelijk toerisme ben gaan studeren, wilde ik vanzelfsprekend geen baan zoeken waarin ik mijn studierichting zou gebruiken.
Dat betekent niet dat ik mijn best deed om een droom te vinden.Eigenlijk dacht ik dat je geen dingen als dromen nodig had. Ik ben enorm praktisch ingesteld. Maar nu denk ik dat mensen iets moeten hebben wat ze willen doen om goed te kunnen leven.
Wat ik tijdens mijn tussenjaar het liefst wilde, was dat ik zelf zou veranderen. Dat ik iets zou hebben wat ik wilde doen. Dat ik een toekomstdoel zou kunnen kiezen. Dat ik op de meeste dagen niet somber zou zijn.Het uiteindelijke doel was gelukkig worden. En de twee maanden in Malta waren veel gelukkiger dan mijn tijd in Korea.
Een dagelijkse routine in Malta
Ik stond om zeven uur op en maakte me klaar om naar de taalschool te gaan. Van de slaapzaal in Sliema naar de school in Valletta kun je de bus of de veerboot nemen. Meestal nam ik de veerboot, omdat die goedkoper was. Alleen als ik de veerboot miste, die elke dertig minuten vertrok, nam ik de bus zodat ik niet te laat zou komen.
Ik vertrok om 8.15 uur van huis, liep naar het veerstation en als ik de veerboot van 8.30 uur nam, kwam ik om 8.50 uur op school aan. Ik begon om 9 uur met de lessen en om 12.30 uur...Als de lessen afgelopen waren, ging ik naar huis of, afhankelijk van mijn plannen, met vrienden naar bezienswaardigheden, de zee enzovoort.Om op eten te besparen, nam ik meestal een lunchpakket mee en maakte ik elke ochtend thuis een boterham. Als ik geen speciale plannen had, kookte ik thuis avondeten en praatte ik met vrienden in de accommodatie. Na het douchen en de was doen was het ongeveer tien uur. Omdat mijn kamergenoot heel vroeg naar bed ging, ging ik ook vroeg slapen, rond half elf.
* Tarieven voor bus en veerboot
Veerboot: enkeltje voor studenten €1, retourtje €1,80, weekkaart €10
Bus: contant €2; kaart voor 12 ritten €15; weekkaart €21; enkeltje met studentenkaart €0,75, en geen extra kosten als je meer dan €21 uitgeeft.
Ik vertrok alleen, maar nu ben ik bevriend geraakt met studenten uit allerlei landen.
Eigenlijk was de school niet bijzonder. Afgezien van het feit dat alle lessen in het Engels waren en we Engels moesten spreken, was de lesstof hetzelfde als wat je ook in Korea leert en hadden we die al op de middelbare school behandeld. Natuurlijk is het anders om de taal echt te spreken en te gebruiken. En ik vond de mensen met wie ik daar was erg aardig. Toen ik het examen haalde en naar een hoger niveau ging, moedigde de docent me aan. Die zei dat ik een uitstekende leerling was en het goed zou doen in de hogere klas.De feedback op het examen, die op een brief leek, was ontroerend.
.
Toen ik aan het eind van de maand mijn huishoudboekje bijwerkte, zei ik eens: ''Ik heb vandaag medicijnen gekocht en heb daar nu spijt van,'' waarop mijn huisgenoot zei dat je nooit spijt moet hebben van geld dat je al hebt uitgegeven. Anders zou je uiteindelijk overal spijt van krijgen. Eerst knikte ik alleen maar en ging ik verder, maar die opmerking bleef door mijn hoofd spoken.Ik had altijd spijt van geld dat ik in het verleden ondoordacht had uitgegeven en was geobsedeerd door sparen, maar nadat mijn huisgenoot dat zei, veranderde mijn manier van denken een beetje. Dat is de grootste verandering die ik hier heb doorgemaakt.
Ik vertrok alleen, maar inmiddels ben ik bevriend geraakt met studenten uit veel landen.Eerst dacht ik dat ik graag bevriend wilde raken met Europeanen, maar nadat ik er tijd met hen had doorgebracht, merkte ik dat onze gevoeligheden niet overeenkwamen. Daarom waren mijn beste vrienden Japans. Mensen uit Europa verschillen onderling, maar naar mijn ervaring blijven ze meestal zo’n twee à drie weken voordat ze weer vertrekken. Mensen uit Azië blijven daarentegen een paar maanden tot wel een jaar, dus breng je vanzelf meer tijd samen door en raak je bevriend.
De vrienden van school en de vrienden uit mijn accommodatie waren bij me. We gingen samen naar heel wat plekken en praatten ook over serieuze onderwerpen. Het was geen oppervlakkige relatie zoals toen ik eerder kort buitenlandse vrienden had gemaakt, maar...We werden zo close dat we elkaar echt vrienden konden noemen. Ik denk dat dat mogelijk was doordat mijn Engels verbeterde.
Ik besefte dat de tussenjaarperiode een proces is, geen resultaat.
Eigenlijk ben ik niet zo veel veranderd als ik had verwacht, maar zelfs als ik terug kon gaan naar het verleden, denk ik dat ik op dezelfde manier voor het tussenjaar zou kiezen.Ik besefte dat de tussenjaarperiode een proces is, geen resultaat.Op basis van wat ik tijdens het tussenjaar heb ervaren, zullen mijn leven en manier van denken daarna veranderen.
Ik kon niet zwemmen en dacht daarom dat ik de zee niet leuk vond, maar nadat ik deze keer mijn vrienden had gevolgd en vaak naar zee was geweest, merkte ik dat ik er niet zo’n hekel aan had. Daarom dacht ik eraan om te leren zwemmen. En ik was geobsedeerd door sparen, maar Doordat ik hier woonde, besloot ik ervaringen die ik nu kan opdoen niet mis te lopen alleen maar om geld te besparen,die gedachte veranderde in geld uitgeven voor geluk in het heden.
# Voor toekomstige deelnemers
Iedereen is anders, maar naar mijn mening is een groter land beter dan Malta als je van plan bent langer dan drie maanden te blijven. Malta is zo klein dat je ongeveer twee maanden nodig hebt om alles te zien. Ik probeerde niet overal heen te gaan en dwaalde bijna als een local rond, maar toch heb ik de meeste plekken gezien.
Voor mensen die lang blijven en als doel hebben buitenlandse vrienden te maken en Engels te studeren, die zich snel vervelen of iets nieuws willen proberen, is het een goed idee om elke twee à drie maanden van verblijfplaats te veranderen. Ik was twee maanden in Malta, maar na zes weken was ik er zo aan gewend dat ik niet meer hetzelfde enthousiasme voelde als in het begin. Je wordt wat gemakzuchtig. Dat maakt niet uit als je als een local wilt leven. Iedereen heeft zijn eigen stijl.
Tijdens een tussenjaar moet je ook voortdurend nadenken. Misschien ben je zo druk met rondreizen dat je geen tijd hebt om alleen met je gedachten te zijn, maar ik raad aan om voor het slapengaan 30 minuten vrij te maken om na te denken. Neem door wat je vandaag hebt gedaan en schrijf het zeker op als je iets hebt beseft. Zelfs mooie ervaringen vergeet je snel als je ze niet vastlegt.
# Mijn persoonlijke tips voor een tussenjaar
- Taal
Ik gebruikte een app genaamd HelloTalk om met buitenlanders in het Engels te praten. Met de app kun je ook gratis bellen, wat helpt bij het spreken. Ik raakte behoorlijk goed bevriend met iemand die ik via de app had leren kennen; we volgen elkaar op Instagram en houden regelmatig contact.Ga er niet van uit dat je pas Engels kunt leren als je er eenmaal bent.
Dit is mijn persoonlijke mening, maar zelfs als je doel is om Engels te leren, zul je bij aankomst actiever vrienden maken als je alledaagse gesprekken kunt voeren. Zo zal je Engels echt verbeteren. Als toerist die een week blijft, kun je zonder voorbereiding gaan, maar als je een tussenjaar gaat doen en daar vrienden wilt maken, is het goed om vooraf wat Engels te studeren.
Je gaat naar het buitenland om het leven daar te ervaren, en daarbij gebruik je Engels. Daarom helpt het om van tevoren Engels te studeren.
- Accommodatie
De school verstrekt twee handdoeken. Eén of twee extra meenemen is genoeg. Als er problemen zijn in de studentenkamer, meld dit dan bij de receptie van de school. Je hebt al veel betaald voor de kamer, dus je hoeft niet zelf geld uit te geven aan spullen voor de keuken of badkamer.Zorg dat je goed bevriend raakt met je huisgenoot. Het is echt leuk als je het goed met elkaar kunt vinden.
- Maaltijden
Het is handig om van tevoren een paar eenvoudige recepten te leren. Als je lang blijft, moet je zelf kunnen koken. Eten kopen is meerdere keren duurder dan zelf koken. De goedkoopste rijst is risottorijst, maar die is niet plakkerig. Aziatische supermarkten verkopen Japanse rijst, die het meest lijkt op de rijst die in Korea wordt gegeten. (Ik heb geen Koreaanse rijst gezien.) Japanse rijst is ongeveer twee keer zo duur als risottorijst, dus de keuze is aan jou.
- Wat je moet meenemen
Je hoeft niet veel kleding in te pakken. Ik nam zes tops, vier broeken of rokken en twee jurken mee, en dat vond ik te veel. Zelfs als je dezelfde kleding twee keer per week draagt, zegt niemand er iets van; iedereen kleedt zich zo. Met reisorganizers blijft je bagage netjes en overzichtelijk. Ze besparen tijd bij het uitpakken na aankomst en bij het opnieuw inpakken voordat je naar huis gaat.
# Mijn aanbevolen bezienswaardigheden op Malta
Gozo is geschikt voor een dagtrip. Als je aankomt bij Cirkewwa, helemaal in het noorden van Malta, en het busstation daar, vind je een veerbootterminal voor Comino en Gozo. Comino is een klein onbewoond eiland dat je met een klein bootje bereikt, terwijl je voor Gozo een vrij grote passagiersveerboot neemt.
Een retourticket voor de veerboot kost 4,65 euro, dus dat is niet erg duur. Eenmaal daar kun je lokale bussen of een toeristenbus nemen. Met de toeristenbus kun je via een koptelefoon naar uitleg luisteren en snel veel plekken bezoeken. (Natuurlijk is er geen uitleg in het Koreaans. Er zijn verschillende talen beschikbaar, maar de enige die je zult begrijpen is Engels...)
Als je een studentenkaart laat zien, geldt het kindertarief van 10 euro. Aanraders zijn de hoofdstad van Gozo, Victoria, en het Azure Window. Het Azure Window is al ingestort, maar het is nog steeds leuk om er alleen al de zee te zien.
Mijn tussenjaar was
Ervaring ★★★★★
Het was de eerste keer dat ik in het buitenland woonde en ook de eerste keer dat ik in een studentenhuis woonde, dus het was een nieuwe ervaring.
Leren ★★★★☆
Ik had Engels leren niet als doel, maar doordat ik de lessen aan de academie trouw volgde en veel met vrienden praatte, verbeterde mijn spreekvaardigheid een beetje. Het is eerder dat ik eraan gewend raakte dan dat ik veel beter werd. De belangrijkste dingen hadden niet met Engels te maken: ik besefte dat ik de zee eigenlijk niet zo vervelend vond en besloot in het heden te leven.
Omgeving★★★★★
Binnen één à twee weken was ik eraan gewend, waardoor het niet meer bijzonder voelde, maar de gebouwen zijn mooi. Zelfs willekeurige foto’s zien er goed uit. Valletta, waar de academie is gevestigd, is de hoofdstad en heeft daardoor vanzelfsprekend veel restaurants, cafés en winkels. Sliema, waar de studentenhuisvesting is, lijkt een woonwijk, maar heeft ook een drukke buurt en winkelcentra, waardoor het prettig wonen is.
Veiligheid★★★★☆
De openbare veiligheid is redelijk goed. Toch moet je in Europa een beetje voorzichtig zijn, maar er zijn niet veel zakkenrollers en je kunt zelfs je tas op de stoel naast je in een café laten liggen. Ik heb één ster afgetrokken omdat bij een vriend in Paceville de portemonnee en telefoon zijn gestolen. Wees voorzichtig op drukke plekken.
Vrije tijd★★★★☆
Ik nam niet vaak deel aan activiteiten van de school. Ze leken me wat duur en niets sprak me echt aan. Andere vrienden schreven zich wel in en deden regelmatig mee. Er zijn rondleidingen waarbij een gids je langs toeristische bezienswaardigheden leidt en er uitleg bij geeft, en activiteiten zoals duiken.
Eigenlijk ben ik niet zoveel veranderd als ik had verwacht, maar zelfs als ik terug in de tijd kon gaan, zou ik opnieuw voor een tussenjaar kiezen.Ik realiseerde me dat een tussenjaar een proces is, geen eindresultaat.Door wat ik tijdens mijn tussenjaar heb meegemaakt, zullen mijn leven en manier van denken daarna veranderen. Topprijs! Leer veilig Engels in Zuid-Europa aan de Middellandse Zee — Malta! Park Seoyoung — tussenjaarganger (23, universiteitsstudent) / tussenjaar van 8 weken |
# 'Ik ben niet zo'n reiziger, maar als ik ergens naartoe zou gaan, zou ik daarheen willen.'
Ik ben Park Seoyoung uit Anyang, in de provincie Gyeonggi. Ik studeer toerisme aan een vierjarige universiteit en ben momenteel met verlof, nadat ik mijn derde studiejaar heb afgerond.De reden dat ik met verlof ging, was 'omdat ik helemaal uitgeput was'.Dus de eerste maanden na mijn verlof deed ik niets anders dan uitrusten. Toen ik op zoek ging naar buitenschoolse activiteiten, bladerde ik door Naver-cafés en ontdekte ik een website over tussenjaren. Ik had nog nooit ervaring in het buitenland opgedaan en dacht dat ik tijdens mijn verlof minstens één keer naar het buitenland wilde, dushet duurde niet lang voordat ik besloot aan het tussenjaarproject deel te nemen.
Ik ben niet echt dol op reizen en heb daarom geen bijzondere voorkeur of fantasieën over een bepaald land, maar Malta was de enige uitzondering. Een jaar geleden moesten we voor een schoolproject een land kiezen om te onderzoeken,en toen hoorde ik voor het eerst over Malta, en het was bijzonder dat de hele stad op de UNESCO-lijst staat,en de foto's die ik toen zag, spraken me erg aan. 'Ik ben niet zo'n reiziger, maar als ik ergens naartoe zou gaan, zou ik daarheen willen.'Dat dacht ik, maar ik had nooit verwacht dat ik al een jaar later daadwerkelijk in Malta zou kunnen wonen.
Eigenlijk twijfelde ik voordat ik voor Malta koos tussen de Filipijnen en Malta. In Malta was er te weinig les aan de taalschool, terwijl het lesrooster in de Filipijnen erg intensief was, maar wel goedkoper.Eerlijk gezegd waren de kosten per lesuur op de taalschool in de Filipijnen gunstiger, maar ik dacht opnieuw na over mijn reden om naar het buitenland te gaan. Mijn doel was niet om Engels te studeren, maar om ervaring in het buitenland op te doen,en omdat ik nooit had gedacht dat ik naar de Filipijnen wilde, koos ik uiteindelijk voor Malta. Nu ik hier ben, vind ik drie uur les in de ochtend precies genoeg.
* Voor Park Seoyoung, die zichzelf heel graag wilde veranderen, werden dagelijks op maat gemaakte 1-op-1-opdrachten aangeboden rond nieuwe uitdagingen, ervaringen, zelfreflectie en haar loopbaan na het tussenjaar. Ook kreeg ze een tussenjaarnotitieboek om terug te blikken en plannen te maken.
# Twee maanden in Malta hebben mijn dwangmatige karakter een beetje veranderd.
Eerlijk gezegd maakte ik me voor vertrek veel zorgen en was ik enorm gestrest. Mijn eerste buitenlandse ervaring zou twee maanden duren, niet in het nabijgelegen Azië maar in Europa, aan de andere kant van de wereld, en bovendien helemaal alleen.Twee weken voor vertrek dacht ik zelfs dat ik het meteen wilde annuleren.Ik wist dat het uiteindelijk wel mee zou vallen, maar het was mijn eerste keer. Natuurlijk was ik niet echt van plan om af te zeggen. Ik had al het volledige bedrag betaald enbovenal wist ik dat ik, als ik zo in Korea bleef, alleen maar tijd zou verspillen zonder te veranderen en daarna weer naar de universiteit zou gaan.
Eigenlijk maakte mijn moeder zich meer zorgen dan ik. Ik maakte me niet bepaald zorgen over Malta; ik zou er twee maanden zijn en elke dag volgens een vast programma naar de taalschool gaan, dus dacht ik dat ik gewoon een rustig leven kon leiden als een lokale inwoner. Waar ik me eigenlijk zorgen over maakte, was de reis na het programma. In Malta zouden de taalschool en het tussenjaarprogramma me helpen als er iets gebeurde, maar in Londen en Parijs zou ik er helemaal alleen voor staan.
Daarom plande ik de reis tot in de puntjes, en die grondigheid begon zelfs mij te frustreren. Ondanks alle voorbereidingen bleef ik me zorgen maken. Terwijl ik dit interview schrijf,is er nog één week tot de reis, maar ik maak me niet meer zo'n zorgen als eerst. Twee maanden in Malta hebben mijn dwangmatige karakter een beetje veranderd.
Ter voorbereiding sprak ik via een app genaamd HelloTalk met buitenlandse vrienden in het Engels. Dat was niet veel, maar ik belde ook en volgde online lessen die gericht waren op spreekvaardigheid. Ik had vaak gehoord dat ik een goede Engelse uitspraak had en voelde me niet bezwaard of bang om Engels te spreken, dus taal was voor mij geen groot probleem.
Ik zocht ook naar inpaktips en onmisbare spullen voor een reis door Europa, en vroeg vrienden: 'Wat heb je tijdens je reis door Europa gemist omdat je het niet bij je had?' Dat ik plastic bakjes voor eten meenam, was ook te danken aan een vriend die me daarop wees. Die zei dat je ze hier veel te duur koopt en dat je er spijt van zou krijgen.
Ik denk nu dat je iets moet hebben wat je wilt doen om goed te kunnen leven.
Ik had geen dromen of doelen. Ik koos mijn studierichting op basis van mijn cijfers en koos een opleiding die goede kansen op werk leek te bieden. Maar omdat ik niet eens van reizen houd en uiteindelijk toerisme ben gaan studeren, wilde ik vanzelfsprekend geen baan zoeken waarin ik mijn studierichting zou gebruiken.
Dat betekent niet dat ik mijn best deed om een droom te vinden.Eigenlijk dacht ik dat je geen dingen als dromen nodig had. Ik ben enorm praktisch ingesteld. Maar nu denk ik dat mensen iets moeten hebben wat ze willen doen om goed te kunnen leven.
Wat ik tijdens mijn tussenjaar het liefst wilde, was dat ik zelf zou veranderen. Dat ik iets zou hebben wat ik wilde doen. Dat ik een toekomstdoel zou kunnen kiezen. Dat ik op de meeste dagen niet somber zou zijn.Het uiteindelijke doel was gelukkig worden. En de twee maanden in Malta waren veel gelukkiger dan mijn tijd in Korea.
Een dagelijkse routine in Malta
Ik stond om zeven uur op en maakte me klaar om naar de taalschool te gaan. Van de slaapzaal in Sliema naar de school in Valletta kun je de bus of de veerboot nemen. Meestal nam ik de veerboot, omdat die goedkoper was. Alleen als ik de veerboot miste, die elke dertig minuten vertrok, nam ik de bus zodat ik niet te laat zou komen.
Ik vertrok om 8.15 uur van huis, liep naar het veerstation en als ik de veerboot van 8.30 uur nam, kwam ik om 8.50 uur op school aan. Ik begon om 9 uur met de lessen en om 12.30 uur...Als de lessen afgelopen waren, ging ik naar huis of, afhankelijk van mijn plannen, met vrienden naar bezienswaardigheden, de zee enzovoort.Om op eten te besparen, nam ik meestal een lunchpakket mee en maakte ik elke ochtend thuis een boterham. Als ik geen speciale plannen had, kookte ik thuis avondeten en praatte ik met vrienden in de accommodatie. Na het douchen en de was doen was het ongeveer tien uur. Omdat mijn kamergenoot heel vroeg naar bed ging, ging ik ook vroeg slapen, rond half elf.
* Tarieven voor bus en veerboot
Veerboot: enkeltje voor studenten €1, retourtje €1,80, weekkaart €10
Bus: contant €2; kaart voor 12 ritten €15; weekkaart €21; enkeltje met studentenkaart €0,75, en geen extra kosten als je meer dan €21 uitgeeft.
Ik vertrok alleen, maar nu ben ik bevriend geraakt met studenten uit allerlei landen.
Eigenlijk was de school niet bijzonder. Afgezien van het feit dat alle lessen in het Engels waren en we Engels moesten spreken, was de lesstof hetzelfde als wat je ook in Korea leert en hadden we die al op de middelbare school behandeld. Natuurlijk is het anders om de taal echt te spreken en te gebruiken. En ik vond de mensen met wie ik daar was erg aardig. Toen ik het examen haalde en naar een hoger niveau ging, moedigde de docent me aan. Die zei dat ik een uitstekende leerling was en het goed zou doen in de hogere klas.De feedback op het examen, die op een brief leek, was ontroerend.
.
Toen ik aan het eind van de maand mijn huishoudboekje bijwerkte, zei ik eens: ''Ik heb vandaag medicijnen gekocht en heb daar nu spijt van,'' waarop mijn huisgenoot zei dat je nooit spijt moet hebben van geld dat je al hebt uitgegeven. Anders zou je uiteindelijk overal spijt van krijgen. Eerst knikte ik alleen maar en ging ik verder, maar die opmerking bleef door mijn hoofd spoken.Ik had altijd spijt van geld dat ik in het verleden ondoordacht had uitgegeven en was geobsedeerd door sparen, maar nadat mijn huisgenoot dat zei, veranderde mijn manier van denken een beetje. Dat is de grootste verandering die ik hier heb doorgemaakt.
Ik vertrok alleen, maar inmiddels ben ik bevriend geraakt met studenten uit veel landen.Eerst dacht ik dat ik graag bevriend wilde raken met Europeanen, maar nadat ik er tijd met hen had doorgebracht, merkte ik dat onze gevoeligheden niet overeenkwamen. Daarom waren mijn beste vrienden Japans. Mensen uit Europa verschillen onderling, maar naar mijn ervaring blijven ze meestal zo’n twee à drie weken voordat ze weer vertrekken. Mensen uit Azië blijven daarentegen een paar maanden tot wel een jaar, dus breng je vanzelf meer tijd samen door en raak je bevriend.
De vrienden van school en de vrienden uit mijn accommodatie waren bij me. We gingen samen naar heel wat plekken en praatten ook over serieuze onderwerpen. Het was geen oppervlakkige relatie zoals toen ik eerder kort buitenlandse vrienden had gemaakt, maar...We werden zo close dat we elkaar echt vrienden konden noemen. Ik denk dat dat mogelijk was doordat mijn Engels verbeterde.
Ik besefte dat de tussenjaarperiode een proces is, geen resultaat.
Eigenlijk ben ik niet zo veel veranderd als ik had verwacht, maar zelfs als ik terug kon gaan naar het verleden, denk ik dat ik op dezelfde manier voor het tussenjaar zou kiezen.Ik besefte dat de tussenjaarperiode een proces is, geen resultaat.Op basis van wat ik tijdens het tussenjaar heb ervaren, zullen mijn leven en manier van denken daarna veranderen.
Ik kon niet zwemmen en dacht daarom dat ik de zee niet leuk vond, maar nadat ik deze keer mijn vrienden had gevolgd en vaak naar zee was geweest, merkte ik dat ik er niet zo’n hekel aan had. Daarom dacht ik eraan om te leren zwemmen. En ik was geobsedeerd door sparen, maar Doordat ik hier woonde, besloot ik ervaringen die ik nu kan opdoen niet mis te lopen alleen maar om geld te besparen,die gedachte veranderde in geld uitgeven voor geluk in het heden.
# Voor toekomstige deelnemers
Iedereen is anders, maar naar mijn mening is een groter land beter dan Malta als je van plan bent langer dan drie maanden te blijven. Malta is zo klein dat je ongeveer twee maanden nodig hebt om alles te zien. Ik probeerde niet overal heen te gaan en dwaalde bijna als een local rond, maar toch heb ik de meeste plekken gezien.
Voor mensen die lang blijven en als doel hebben buitenlandse vrienden te maken en Engels te studeren, die zich snel vervelen of iets nieuws willen proberen, is het een goed idee om elke twee à drie maanden van verblijfplaats te veranderen. Ik was twee maanden in Malta, maar na zes weken was ik er zo aan gewend dat ik niet meer hetzelfde enthousiasme voelde als in het begin. Je wordt wat gemakzuchtig. Dat maakt niet uit als je als een local wilt leven. Iedereen heeft zijn eigen stijl.
Tijdens een tussenjaar moet je ook voortdurend nadenken. Misschien ben je zo druk met rondreizen dat je geen tijd hebt om alleen met je gedachten te zijn, maar ik raad aan om voor het slapengaan 30 minuten vrij te maken om na te denken. Neem door wat je vandaag hebt gedaan en schrijf het zeker op als je iets hebt beseft. Zelfs mooie ervaringen vergeet je snel als je ze niet vastlegt.
# Mijn persoonlijke tips voor een tussenjaar
- Taal
Ik gebruikte een app genaamd HelloTalk om met buitenlanders in het Engels te praten. Met de app kun je ook gratis bellen, wat helpt bij het spreken. Ik raakte behoorlijk goed bevriend met iemand die ik via de app had leren kennen; we volgen elkaar op Instagram en houden regelmatig contact.Ga er niet van uit dat je pas Engels kunt leren als je er eenmaal bent.
Dit is mijn persoonlijke mening, maar zelfs als je doel is om Engels te leren, zul je bij aankomst actiever vrienden maken als je alledaagse gesprekken kunt voeren. Zo zal je Engels echt verbeteren. Als toerist die een week blijft, kun je zonder voorbereiding gaan, maar als je een tussenjaar gaat doen en daar vrienden wilt maken, is het goed om vooraf wat Engels te studeren.
Je gaat naar het buitenland om het leven daar te ervaren, en daarbij gebruik je Engels. Daarom helpt het om van tevoren Engels te studeren.
- Accommodatie
De school verstrekt twee handdoeken. Eén of twee extra meenemen is genoeg. Als er problemen zijn in de studentenkamer, meld dit dan bij de receptie van de school. Je hebt al veel betaald voor de kamer, dus je hoeft niet zelf geld uit te geven aan spullen voor de keuken of badkamer.Zorg dat je goed bevriend raakt met je huisgenoot. Het is echt leuk als je het goed met elkaar kunt vinden.
- Maaltijden
Het is handig om van tevoren een paar eenvoudige recepten te leren. Als je lang blijft, moet je zelf kunnen koken. Eten kopen is meerdere keren duurder dan zelf koken. De goedkoopste rijst is risottorijst, maar die is niet plakkerig. Aziatische supermarkten verkopen Japanse rijst, die het meest lijkt op de rijst die in Korea wordt gegeten. (Ik heb geen Koreaanse rijst gezien.) Japanse rijst is ongeveer twee keer zo duur als risottorijst, dus de keuze is aan jou.
- Wat je moet meenemen
Je hoeft niet veel kleding in te pakken. Ik nam zes tops, vier broeken of rokken en twee jurken mee, en dat vond ik te veel. Zelfs als je dezelfde kleding twee keer per week draagt, zegt niemand er iets van; iedereen kleedt zich zo. Met reisorganizers blijft je bagage netjes en overzichtelijk. Ze besparen tijd bij het uitpakken na aankomst en bij het opnieuw inpakken voordat je naar huis gaat.
# Mijn aanbevolen bezienswaardigheden op Malta
Gozo is geschikt voor een dagtrip. Als je aankomt bij Cirkewwa, helemaal in het noorden van Malta, en het busstation daar, vind je een veerbootterminal voor Comino en Gozo. Comino is een klein onbewoond eiland dat je met een klein bootje bereikt, terwijl je voor Gozo een vrij grote passagiersveerboot neemt.
Een retourticket voor de veerboot kost 4,65 euro, dus dat is niet erg duur. Eenmaal daar kun je lokale bussen of een toeristenbus nemen. Met de toeristenbus kun je via een koptelefoon naar uitleg luisteren en snel veel plekken bezoeken. (Natuurlijk is er geen uitleg in het Koreaans. Er zijn verschillende talen beschikbaar, maar de enige die je zult begrijpen is Engels...)
Als je een studentenkaart laat zien, geldt het kindertarief van 10 euro. Aanraders zijn de hoofdstad van Gozo, Victoria, en het Azure Window. Het Azure Window is al ingestort, maar het is nog steeds leuk om er alleen al de zee te zien.
Mijn tussenjaar was
Ervaring ★★★★★
Het was de eerste keer dat ik in het buitenland woonde en ook de eerste keer dat ik in een studentenhuis woonde, dus het was een nieuwe ervaring.
Leren ★★★★☆
Ik had Engels leren niet als doel, maar doordat ik de lessen aan de academie trouw volgde en veel met vrienden praatte, verbeterde mijn spreekvaardigheid een beetje. Het is eerder dat ik eraan gewend raakte dan dat ik veel beter werd. De belangrijkste dingen hadden niet met Engels te maken: ik besefte dat ik de zee eigenlijk niet zo vervelend vond en besloot in het heden te leven.
Omgeving★★★★★
Binnen één à twee weken was ik eraan gewend, waardoor het niet meer bijzonder voelde, maar de gebouwen zijn mooi. Zelfs willekeurige foto’s zien er goed uit. Valletta, waar de academie is gevestigd, is de hoofdstad en heeft daardoor vanzelfsprekend veel restaurants, cafés en winkels. Sliema, waar de studentenhuisvesting is, lijkt een woonwijk, maar heeft ook een drukke buurt en winkelcentra, waardoor het prettig wonen is.
Veiligheid★★★★☆
De openbare veiligheid is redelijk goed. Toch moet je in Europa een beetje voorzichtig zijn, maar er zijn niet veel zakkenrollers en je kunt zelfs je tas op de stoel naast je in een café laten liggen. Ik heb één ster afgetrokken omdat bij een vriend in Paceville de portemonnee en telefoon zijn gestolen. Wees voorzichtig op drukke plekken.
Vrije tijd★★★★☆
Ik nam niet vaak deel aan activiteiten van de school. Ze leken me wat duur en niets sprak me echt aan. Andere vrienden schreven zich wel in en deden regelmatig mee. Er zijn rondleidingen waarbij een gids je langs toeristische bezienswaardigheden leidt en er uitleg bij geeft, en activiteiten zoals duiken.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
