Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Mijn Engelse luistervaardigheid verbeterde en ik werd proactiever #Ervaring met dierenredding en het sluiten van internationale vriendschappen #Spijt en verlangen, kostbare herinneringen
In het begin dacht ik tientallen keren: ‘Misschien moet ik gewoon teruggaan naar Korea.’ MaarNu ik mijn tussenjaar heb afgerond, vind ik vier weken veel te kort. Ik heb er nog steeds spijt van en denk elke dag aan die plek. Lichamelijk en geestelijk uitgeput in Singapore Vrijwilligerswerk bij de opvang van bijzondere wilde dieren Shin Sura, deelnemer aan een tussenjaar (20 jaar, een tussenjaar om haar loopbaanrichting te bepalen) / tussenjaar van 1 maand |
# Ik wilde meer zekerheid over mezelf krijgen.
Hallo, ik ben de 20-jarige Shin Sura. Ik ben altijd erg geïnteresseerd geweest in dieren en was daarom van plan een dierenopleiding te volgen. Maar toen ik mijn aanmeldingen moest indienen, vroeg ik me af: ‘Is dit echt de juiste weg voor mij?’
Dus meldde ik me impulsief aan voor een opleiding waar ik nooit eerder aan had gedacht. Maar nadat ik was toegelaten, kreeg ik spijt van mijn keuze en besloot ik een jaar de tijd te nemen om me opnieuw aan te melden.
Ik wilde ook meer zelfvertrouwen krijgen.Ik ben niet iemand die, zoals andere herkansers, een heel jaar studeert. Daarom zocht ik naar vrijwilligerswerk met dieren, vond ik dit project en sloot ik me erbij aan.
Eerlijk gezegd werd ik steeds bezorgder en banger naarmate de datum van het project dichterbij kwam. Singapore staat echter bekend als veilig, dus maakte ik me minder zorgen over mijn veiligheid.
In de dagen voor vertrek schreef ik steeds op papier op wat ik nodig had en controleerde ik elke dag: ‘Ben ik iets vergeten?’ Vier weken is niet kort, dus ik denk dat ik te veel heb ingepakt omdat ik zelfs nog één ding extra wilde meenemen. Ik controleerde zaken als mijn verzekering en vaccinaties dubbel om zeker te weten dat ik niets over het hoofd had gezien. Ook studeerde ik meer Engels en oefende ik mijn uitspraak door veel te luisteren.
Ik hoopte dat mijn onregelmatige en luie leven in Korea door dit tussenjaar zou veranderen. Ik wilde actiever worden,en een deel van mijn angst voor Engels overwinnen. Ook wilde ik buitenlandse vrienden maken en contact met hen blijven houden.
* Voor Shin Sura, die haar loopbaanrichting wilde verkennen, werd dagelijks een persoonlijke missie op maat aangeboden, gericht op nieuwe uitdagingen en haar loopbaan na het tussenjaar. Ook kreeg ze een tussenjaardagboek om op haar ervaringen terug te blikken en plannen te maken.
# Vier weken was te kort; ik ben nog steeds teleurgesteld en denk elke dag aan die plek.
In het begin kon ik me eigenlijk niet aanpassen en had ik het moeilijk. Ik was geestelijk en lichamelijk meer uitgeput dan ik had verwacht. Daarom besloot ik mijn instelling te veranderen.
Ik dacht: ‘Dit is een vreemd land, niet Korea. In deze vier lange weken moet ik toch minstens één waardevolle ervaring kunnen opdoen.’ Omdat ik er nu eenmaal was, besloot ik positief te blijven.
Een medewerker die Koreaans sprak, vertelde dat er eerder nog een Koreaan was gekomen die van plan was twee weken te blijven, maar na een week vertrok vanwege de muggen. Toen ik dat hoorde, dacht ik tientallen keren: ‘Misschien moet ik gewoon teruggaan naar Korea.’ MaarNu ik mijn tussenjaar heb afgerond, vind ik vier weken veel te kort. Ik heb er nog steeds spijt van en denk elke dag aan die plek.
# Dus, wil je vanavond met me mee op een nachtelijke reddingsactie?
Tijdens het project vroeg een medewerker met wie ik bevriend was geraakt of ik ooit mee was geweest op een reddingsactie. Ik zei van niet, en
‘Wil je dan vanavond met me mee op een nachtelijke reddingsactie?’
vroeg diegene. Ik was zo blij en zei natuurlijk dat ik meeging!! Nadat ik mijn vrijwilligerswerk op de locatie had afgerond, ging ik douchen en maakte ik me meteen klaar voor de reddingsactie.Deze medewerker zorgde altijd goed voor me. Ik was extra dankbaar omdat diegene me iets aanbood wat ik al heel lang wilde doen.
Tijdens de reddingsactie keek ik toe terwijl ze een python en een cobra redden. Toen we daarna in een restaurant gingen eten, zei de medewerker die me had uitgenodigd dat ik niet hoefde te betalen en dat diegene de rekening zou voldoen. Ook vroeg diegene me om te trakteren als ze Korea zouden bezoeken.
Na die ervaring ging ik nog twee keer mee op reddingsacties. Een tocht met twee medewerkers staat me nog levendig bij. We kregen een telefoontje dat er een varaan in het huis van een buurtbewoner zat en gingen hem vangen. We blokkeerden alle doorgangen in de keuken en probeerden de varaan achter de koelkast vandaan te lokken. Toen begon hij door de hele keuken te rennen. Toen hij plotseling onder de koelkast vandaan kwam, schrok ik en werd ik bang, maar mijn gedachte ‘Laten we hem vangen’ was sterker.Ik hield een bak vast en probeerde de varaan te vangen door hem heen en weer te bewegen.Uiteindelijk ving een andere medewerker de varaan, enHet was echt bijzonder om ze van dichtbij te zien en aan te raken.
Daarna ging ik lunchen in een restaurant. Een medewerker die met ons aan de reddingsactie had deelgenomen, liet me een foto van een snack zien en vroeg of ik die al eens had geproefd. Toen ik zei van niet, vertelde diegene dat er naast het restaurant een snackwinkel zat en stelde voor om er samen heen te gaan. Dus gingen we.
Maar die dag was de snackwinkel dicht, dus kon ik hem helaas niet proeven.Later dacht diegene er nog aan en kocht een paar dagen later de snack voor me... Dat vond ik het ontroerendste.Deze medewerker leek altijd een beetje afstandelijk tegen me. Daarom waardeerde ik het des te meer. Op de dag van mijn vertrek kocht ik Shin Ramyun en nog wat andere dingen voor diegene, omdat diegene zei van ramen te houden.
Een andere onvergetelijke gebeurtenis was het voeren van de slangen. We warmden witte muizen op, pakten met een pincet een muis bij de staart en deden hem in het terrarium van een slang. Er was ook een schildpad die at als een slang, een ‘slangenschildpad’ genoemd. Als er eten was, strekte hij zich uit en schoot hij als een slang naar voren om het op te eten.De schildpad leek langzaam en zachtaardig, maar tot mijn verbazing was hij heel interessant.
# Deze situatie was gênant, maar ook erg grappig.
Ik heb zoveel leuke herinneringen aan Singapore dat ik ze allemaal zou willen opschrijven, maar ik noem er slechts een paar. Op de plek waar de dierenarts werkte, waren veel zieke dieren en dieren die verzorging nodig hadden. Maar op een dagverdween plotseling een slang uit zijn kooi die de dierenarts had gehecht.Iedereen zocht overal en uiteindelijk bleek de slang achter een grote boekenkast te zitten. We vonden hem en zetten hem terug in de kooi. Die hele zoektocht naar de slang is me bijgebleven.
Ik moest ook een keer een duif vasthouden terwijl er iets uit zijn oog werd verwijderd. Misschien omdat ik me zo sterk concentreerde, werd het zwart voor mijn ogen en voelde ik me misselijk en duizelig toen de behandeling klaar was en ik mijn hoofd ophief. Ik zakte op de grond en de dierenarts zei dat ik moest gaan liggen met mijn benen omhoog.
Ik ging daar meteen liggen, precies onder de plek waar we het oog van de duif hadden behandeld. De situatie was gênant, maar ook erg grappig.Terwijl we de duif behandelden, kreeg ik zelf ineens ook zulke vreemde klachten.De dierenarts vond de situatie ook grappig.De dierenarts zei ook dat ik naar een kamer moest gaan om daar tot de lunch te rusten.
# Ik raakte bevriend met de vrijwilligers in Singapore. Ik bleef zelfs een nacht bij een vriendin logeren en ontdekte er heerlijke restaurants.
Tijdens het projectOmdat mijn Engels slecht was, legden vrienden die een beetje Koreaans hadden geleerd me dingen in het Koreaans uit,Als ik niet begreep wat anderen zeiden, merkten ze dat op en—hoeveel moeite het ze ook moet hebben gekost—Ik waardeerde het dat ze langzamer spraken en het nog eens herhaalden.
Tijdens dit project, terwijl ik op de locatie verbleef, waren niet alleen mijn kamergenoot, maar ook de medewerkers die daar warenIk heb veel herinneringen gemaakt met de medewerkers en raakte bevriend met de vrijwilligers uit Singapore. Daarom logeerde ik bij vrienden en kon ik lekkere restaurants uitproberen.
Na mijn tussenjaar besteedde ik geen enkele dag meer zonder doel; elke dag gebeurde er iets nuttigs of bijzonders. Zo las ik boeken, studeerde ik en zette ik zelf koffie (in cafés kocht ik altijd andere koffiedrankjes dan americano's), enzovoort. Ook deed ik de afwas meteen in plaats van de vaat op te laten stapelen. Hoewel ik nog steeds een paar luie, trage gewoontes heb, ben ik vergeleken met vroeger...Ik had zeker het gevoel dat ik actiever en energieker werd in mijn dagelijks leven.
# Tips voor mijn tussenjaar
- Taal
Omdat ik altijd Engels las dat op papier stond, was mijn luistervaardigheid erg zwak en had ik dingen op papier nodig om ze te begrijpen. Spreken is belangrijk, maar ik denk dat het begrijpen van wat de ander zegt het belangrijkst is.
- Accommodatie
Het kan ongemakkelijker zijn dan je denkt, dus je kunt er maar beter op voorbereid zijn. Zo wordt het later iets makkelijker om je aan te passen aan het leven daar.
- Maaltijden
Op deze locatie moet je uitsluitend vegetarisch eten; vlees meenemen is verboden. Dat het eten vegetarisch is, betekent niet dat het slecht is — het is eetbaar. Het is niet bijzonder lekker, maar soms krijg je er wel zin in. Het is handig om genoeg dingen mee te nemen die je normaal graag bij rijst eet, zoals kimchi, zeewier of gochujang.
- Benodigdheden
Ik had geen slippers, dus kocht ik een goedkoop paar in Singapore. Maar tijdens het douchen namen ze water op, waardoor ik, als ik na het douchen rondliep...
ze een soppend geluid maakten, wat gênant was. Slippers zijn onmisbaar tijdens het douchen, maar neem een paar mee dat ook als het nat is geen geluid maakt.
- Mijn TIP voor het tussenjaar
Iets waar ik spijt van heb, is dat ik misschien diepgaandere gesprekken met die vrienden had kunnen voeren als ik meer Engels had gestudeerd — daar baal ik een beetje van.Als je je Engelse luistervaardigheid oefent en allerlei uitdrukkingen leert, kun je met meer mensen praten en meer gesprekken voeren.
Mijn tussenjaar is
Ervaring★★★★☆
Ik weet nog niet goed wat ik van de dieren vond. Maar hier zijn veel aardige mensen en heb ik mooie herinneringen...
Leren★★★★★
Omgeving★★★☆☆
De voorzieningen waren niet geweldig. Achter de locatie ligt een bos, dus er waren wat insecten en ik ben door insecten gebeten.
Veiligheid★★★★☆
Er is niets gebeurd tijdens mijn verblijf op de locatie, maar omdat je door de deur meteen buiten staat, vond ik dat een beetje zorgwekkend.
Vrije tijd★★★★☆
De shuttle rijdt elk uur en de laatste bus vertrekt te vroeg, dus in het begin kon ik me vaak niet goed vermaken omdat ik me aan die dienstregeling moest houden. Ik kon echter tot de laatste bus buiten blijven en daarna Grab nemen om terug naar de locatie te gaan.
.jpg "wp_sv34 (1).jpg")
In het begin dacht ik tientallen keren: ‘Misschien moet ik gewoon teruggaan naar Korea.’ MaarNu ik mijn tussenjaar heb afgerond, vind ik vier weken veel te kort. Ik heb er nog steeds spijt van en denk elke dag aan die plek. Lichamelijk en geestelijk uitgeput in Singapore Vrijwilligerswerk bij de opvang van bijzondere wilde dieren Shin Sura, deelnemer aan een tussenjaar (20 jaar, een tussenjaar om haar loopbaanrichting te bepalen) / tussenjaar van 1 maand |
# Ik wilde meer zekerheid over mezelf krijgen.
Hallo, ik ben de 20-jarige Shin Sura. Ik ben altijd erg geïnteresseerd geweest in dieren en was daarom van plan een dierenopleiding te volgen. Maar toen ik mijn aanmeldingen moest indienen, vroeg ik me af: ‘Is dit echt de juiste weg voor mij?’
Dus meldde ik me impulsief aan voor een opleiding waar ik nooit eerder aan had gedacht. Maar nadat ik was toegelaten, kreeg ik spijt van mijn keuze en besloot ik een jaar de tijd te nemen om me opnieuw aan te melden.
Ik wilde ook meer zelfvertrouwen krijgen.Ik ben niet iemand die, zoals andere herkansers, een heel jaar studeert. Daarom zocht ik naar vrijwilligerswerk met dieren, vond ik dit project en sloot ik me erbij aan.
Eerlijk gezegd werd ik steeds bezorgder en banger naarmate de datum van het project dichterbij kwam. Singapore staat echter bekend als veilig, dus maakte ik me minder zorgen over mijn veiligheid.
In de dagen voor vertrek schreef ik steeds op papier op wat ik nodig had en controleerde ik elke dag: ‘Ben ik iets vergeten?’ Vier weken is niet kort, dus ik denk dat ik te veel heb ingepakt omdat ik zelfs nog één ding extra wilde meenemen. Ik controleerde zaken als mijn verzekering en vaccinaties dubbel om zeker te weten dat ik niets over het hoofd had gezien. Ook studeerde ik meer Engels en oefende ik mijn uitspraak door veel te luisteren.
Ik hoopte dat mijn onregelmatige en luie leven in Korea door dit tussenjaar zou veranderen. Ik wilde actiever worden,en een deel van mijn angst voor Engels overwinnen. Ook wilde ik buitenlandse vrienden maken en contact met hen blijven houden.
* Voor Shin Sura, die haar loopbaanrichting wilde verkennen, werd dagelijks een persoonlijke missie op maat aangeboden, gericht op nieuwe uitdagingen en haar loopbaan na het tussenjaar. Ook kreeg ze een tussenjaardagboek om op haar ervaringen terug te blikken en plannen te maken.
# Vier weken was te kort; ik ben nog steeds teleurgesteld en denk elke dag aan die plek.
In het begin kon ik me eigenlijk niet aanpassen en had ik het moeilijk. Ik was geestelijk en lichamelijk meer uitgeput dan ik had verwacht. Daarom besloot ik mijn instelling te veranderen.
Ik dacht: ‘Dit is een vreemd land, niet Korea. In deze vier lange weken moet ik toch minstens één waardevolle ervaring kunnen opdoen.’ Omdat ik er nu eenmaal was, besloot ik positief te blijven.
Een medewerker die Koreaans sprak, vertelde dat er eerder nog een Koreaan was gekomen die van plan was twee weken te blijven, maar na een week vertrok vanwege de muggen. Toen ik dat hoorde, dacht ik tientallen keren: ‘Misschien moet ik gewoon teruggaan naar Korea.’ MaarNu ik mijn tussenjaar heb afgerond, vind ik vier weken veel te kort. Ik heb er nog steeds spijt van en denk elke dag aan die plek.
# Dus, wil je vanavond met me mee op een nachtelijke reddingsactie?
Tijdens het project vroeg een medewerker met wie ik bevriend was geraakt of ik ooit mee was geweest op een reddingsactie. Ik zei van niet, en
‘Wil je dan vanavond met me mee op een nachtelijke reddingsactie?’
vroeg diegene. Ik was zo blij en zei natuurlijk dat ik meeging!! Nadat ik mijn vrijwilligerswerk op de locatie had afgerond, ging ik douchen en maakte ik me meteen klaar voor de reddingsactie.Deze medewerker zorgde altijd goed voor me. Ik was extra dankbaar omdat diegene me iets aanbood wat ik al heel lang wilde doen.
Tijdens de reddingsactie keek ik toe terwijl ze een python en een cobra redden. Toen we daarna in een restaurant gingen eten, zei de medewerker die me had uitgenodigd dat ik niet hoefde te betalen en dat diegene de rekening zou voldoen. Ook vroeg diegene me om te trakteren als ze Korea zouden bezoeken.
Na die ervaring ging ik nog twee keer mee op reddingsacties. Een tocht met twee medewerkers staat me nog levendig bij. We kregen een telefoontje dat er een varaan in het huis van een buurtbewoner zat en gingen hem vangen. We blokkeerden alle doorgangen in de keuken en probeerden de varaan achter de koelkast vandaan te lokken. Toen begon hij door de hele keuken te rennen. Toen hij plotseling onder de koelkast vandaan kwam, schrok ik en werd ik bang, maar mijn gedachte ‘Laten we hem vangen’ was sterker.Ik hield een bak vast en probeerde de varaan te vangen door hem heen en weer te bewegen.Uiteindelijk ving een andere medewerker de varaan, enHet was echt bijzonder om ze van dichtbij te zien en aan te raken.
Daarna ging ik lunchen in een restaurant. Een medewerker die met ons aan de reddingsactie had deelgenomen, liet me een foto van een snack zien en vroeg of ik die al eens had geproefd. Toen ik zei van niet, vertelde diegene dat er naast het restaurant een snackwinkel zat en stelde voor om er samen heen te gaan. Dus gingen we.
Maar die dag was de snackwinkel dicht, dus kon ik hem helaas niet proeven.Later dacht diegene er nog aan en kocht een paar dagen later de snack voor me... Dat vond ik het ontroerendste.Deze medewerker leek altijd een beetje afstandelijk tegen me. Daarom waardeerde ik het des te meer. Op de dag van mijn vertrek kocht ik Shin Ramyun en nog wat andere dingen voor diegene, omdat diegene zei van ramen te houden.
Een andere onvergetelijke gebeurtenis was het voeren van de slangen. We warmden witte muizen op, pakten met een pincet een muis bij de staart en deden hem in het terrarium van een slang. Er was ook een schildpad die at als een slang, een ‘slangenschildpad’ genoemd. Als er eten was, strekte hij zich uit en schoot hij als een slang naar voren om het op te eten.De schildpad leek langzaam en zachtaardig, maar tot mijn verbazing was hij heel interessant.
# Deze situatie was gênant, maar ook erg grappig.
Ik heb zoveel leuke herinneringen aan Singapore dat ik ze allemaal zou willen opschrijven, maar ik noem er slechts een paar. Op de plek waar de dierenarts werkte, waren veel zieke dieren en dieren die verzorging nodig hadden. Maar op een dagverdween plotseling een slang uit zijn kooi die de dierenarts had gehecht.Iedereen zocht overal en uiteindelijk bleek de slang achter een grote boekenkast te zitten. We vonden hem en zetten hem terug in de kooi. Die hele zoektocht naar de slang is me bijgebleven.
Ik moest ook een keer een duif vasthouden terwijl er iets uit zijn oog werd verwijderd. Misschien omdat ik me zo sterk concentreerde, werd het zwart voor mijn ogen en voelde ik me misselijk en duizelig toen de behandeling klaar was en ik mijn hoofd ophief. Ik zakte op de grond en de dierenarts zei dat ik moest gaan liggen met mijn benen omhoog.
Ik ging daar meteen liggen, precies onder de plek waar we het oog van de duif hadden behandeld. De situatie was gênant, maar ook erg grappig.Terwijl we de duif behandelden, kreeg ik zelf ineens ook zulke vreemde klachten.De dierenarts vond de situatie ook grappig.De dierenarts zei ook dat ik naar een kamer moest gaan om daar tot de lunch te rusten.
# Ik raakte bevriend met de vrijwilligers in Singapore. Ik bleef zelfs een nacht bij een vriendin logeren en ontdekte er heerlijke restaurants.
Tijdens het projectOmdat mijn Engels slecht was, legden vrienden die een beetje Koreaans hadden geleerd me dingen in het Koreaans uit,Als ik niet begreep wat anderen zeiden, merkten ze dat op en—hoeveel moeite het ze ook moet hebben gekost—Ik waardeerde het dat ze langzamer spraken en het nog eens herhaalden.
Tijdens dit project, terwijl ik op de locatie verbleef, waren niet alleen mijn kamergenoot, maar ook de medewerkers die daar warenIk heb veel herinneringen gemaakt met de medewerkers en raakte bevriend met de vrijwilligers uit Singapore. Daarom logeerde ik bij vrienden en kon ik lekkere restaurants uitproberen.
Na mijn tussenjaar besteedde ik geen enkele dag meer zonder doel; elke dag gebeurde er iets nuttigs of bijzonders. Zo las ik boeken, studeerde ik en zette ik zelf koffie (in cafés kocht ik altijd andere koffiedrankjes dan americano's), enzovoort. Ook deed ik de afwas meteen in plaats van de vaat op te laten stapelen. Hoewel ik nog steeds een paar luie, trage gewoontes heb, ben ik vergeleken met vroeger...Ik had zeker het gevoel dat ik actiever en energieker werd in mijn dagelijks leven.
# Tips voor mijn tussenjaar
- Taal
Omdat ik altijd Engels las dat op papier stond, was mijn luistervaardigheid erg zwak en had ik dingen op papier nodig om ze te begrijpen. Spreken is belangrijk, maar ik denk dat het begrijpen van wat de ander zegt het belangrijkst is.
- Accommodatie
Het kan ongemakkelijker zijn dan je denkt, dus je kunt er maar beter op voorbereid zijn. Zo wordt het later iets makkelijker om je aan te passen aan het leven daar.
- Maaltijden
Op deze locatie moet je uitsluitend vegetarisch eten; vlees meenemen is verboden. Dat het eten vegetarisch is, betekent niet dat het slecht is — het is eetbaar. Het is niet bijzonder lekker, maar soms krijg je er wel zin in. Het is handig om genoeg dingen mee te nemen die je normaal graag bij rijst eet, zoals kimchi, zeewier of gochujang.
- Benodigdheden
Ik had geen slippers, dus kocht ik een goedkoop paar in Singapore. Maar tijdens het douchen namen ze water op, waardoor ik, als ik na het douchen rondliep...
ze een soppend geluid maakten, wat gênant was. Slippers zijn onmisbaar tijdens het douchen, maar neem een paar mee dat ook als het nat is geen geluid maakt.
- Mijn TIP voor het tussenjaar
Iets waar ik spijt van heb, is dat ik misschien diepgaandere gesprekken met die vrienden had kunnen voeren als ik meer Engels had gestudeerd — daar baal ik een beetje van.Als je je Engelse luistervaardigheid oefent en allerlei uitdrukkingen leert, kun je met meer mensen praten en meer gesprekken voeren.
Mijn tussenjaar is
Ervaring★★★★☆
Ik weet nog niet goed wat ik van de dieren vond. Maar hier zijn veel aardige mensen en heb ik mooie herinneringen...
Leren★★★★★
Omgeving★★★☆☆
De voorzieningen waren niet geweldig. Achter de locatie ligt een bos, dus er waren wat insecten en ik ben door insecten gebeten.
Veiligheid★★★★☆
Er is niets gebeurd tijdens mijn verblijf op de locatie, maar omdat je door de deur meteen buiten staat, vond ik dat een beetje zorgwekkend.
Vrije tijd★★★★☆
De shuttle rijdt elk uur en de laatste bus vertrekt te vroeg, dus in het begin kon ik me vaak niet goed vermaken omdat ik me aan die dienstregeling moest houden. Ik kon echter tot de laatste bus buiten blijven en daarna Grab nemen om terug naar de locatie te gaan.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
