Mijn belangrijkste doel met deelname aan het tussenjaarproject was om mezelf beter te leren uiten.Ik had oorspronkelijk weinig zelfvertrouwen en vond het lastig en eng om mezelf te uiten, dus nam ik een tussenjaar om daaraan te werken.Ik ben iemand die zich veel aantrekt van wat anderen denken en bang is in relaties. Om daarmee om te gaan, plaatste ik mezelf in een nieuwe omgeving zodat ik mezelf beter kon leren kennen, nieuwe kanten van mezelf kon ontdekken en hoopte ik in dat proces te veranderen.
Ik wilde ook ervaren hoe het is om liefde te geven en te ontvangen door vrijwilligerswerk te doen. Natuurlijk geeft het voldoening om mensen in nood te helpen, maar ik dacht ook dat ik, door na te denken over het werk dat ik doe en mijn bestaan,mijn zelfvertrouwen kon opbouwen.
# Levenswijsheid die je op school nooit kunt leren
Ik hielp bij de bouw van een dorp en werkte met kinderen. Om te beginnen,ontbijten we en hebben we om 8.30 uur een algemene bijeenkomst om het programma van de dag door te nemen. Als je op tijd op de afgesproken plek bent, gaan we met z'n allen naar de werkplek.
Project voor de opbouw van het dorpIn dat geval werk je 's ochtends 1,5 tot 2 uur. Na de lunch neem je een pauze van 30 minuten tot een uur voordat je 's middags weer aan de slag gaat. Het programma van de dag eindigt meestal rond 15.00 à 16.00 uur. Na het douchen en even uitrusten eet je om 17.00 uur en heb je 's avonds vrije tijd.
Project als kinderopvangmedewerkerIn dat geval ga je van 9.30 tot 11.00 uur naar de kleuterschool om les te geven en met de kinderen te spelen. Daarna kom je terug voor de lunch. Rond 14.00 à 15.00 uur is er een bijeenkomst om de lessen voor de volgende dag voor te bereiden. Je bent ongeveer een uur bezig met manieren bedenken om de lessen te verbeteren en met de planning voor de volgende dag. Daarna heb je vrije tijd. Zelfs als je graag meer les zou willen geven, doen kleuters na de lunch een middagdutje. Daarom zijn de lessen alleen 's ochtends en staan er na de lunch geen activiteiten op het programma.
Tijdens de buitenactiviteitenmerkte ik dat een hele dag zweten en productief bezig zijn op zichzelf al helend was. Tijdens de thuisverblijven om de twee weken kon ik bovendien iets ervaren van het leven van bergstammen en nadenken over allerlei verschillende levens en omgevingen. Dat was een geweldige ervaring.vind ik.
Wat me raakte of wat ik van het werk heb geleerd? Ik heb veel geleerd van de gesprekken met de leiders van de buitenactiviteiten. Ik voelde de levenswijsheid die je op school nooit kunt leren.
Een voorbeeld: hoewel we het dorp maar twee dagen hielpen met graven, konden de mannen van het dorp dankzij onze hulp in die twee dagen afmaken waar ze anders meerdere dagen voor nodig zouden hebben gehad. Zo konden ze de andere dagen gaan werken, geld verdienen en hun gezinnen onderhouden. Ze zeiden dat dit niet alleen het dorp, maar ook elk afzonderlijk gezin enorm hielp. Toen ik dat hoorde, voelde ik echt dat ik iets betekenisvols deed.
Tijd waarin we verschillende ideeën uitwisselden met buitenlandse vrienden
Als ik terugdenk aan de mensen die ik tijdens het project ontmoette, waren er Koreanen zoals Hugon oppa, Yeong-ae, Jeong-ah unni en Dong-hyeon oppa, Thaise vrienden zoals Nook, Pat, Tee, Sun, Suna en Kwan, en buitenlandse vrienden zoals Rianna, Susan, Karina, Rachel, Maggie, Ilenia, Kulk en Pavel, Scott enzovoort... Met sommigen heb ik nog steeds contact.
Hoewel de tijd samen kort was en toch lang voelde, raakte ik erg aan iedereen gehecht en vond ik het echt verdrietig om afscheid te nemen. Ik voelde en leerde ook veel door naar die vrienden te kijken.Door met elkaar te praten leerden we elkaar beter kennen en konden we allerlei gedachten delen, wat geweldig was. Maar zelfs alleen al door naar die vrienden te kijken, voelde ik van alles.
Ik besefte ook dat er werkelijk allerlei soorten mensen op de wereld zijn en dat er veel ontzettend fijne mensen bestaan. En dat jongeren overal met dezelfde zorgen zitten.
Het meest memorabele tijdens het project washet Thaise Songkran-waterfestival en mijn vakantie van een week.Het Songkran-festival, dat half april plaatsvindt en ook bekendstaat als het waterfestival, was geweldig. Iedereen besproeide elkaar met waterpistolen en emmers, waardoor we leuke herinneringen maakten. Die tijd doorbrengen met buitenlandse vrienden bracht ons bovendien veel dichter bij elkaar.
Omdat ik drie maanden bleef, kon ik een week op vakantie.Mijn Amerikaanse vriend en ik hebben samen heel wat tegenslagen meegemaakt en we begrepen elkaar niet altijd perfect. Maar tijdens de reis verbeterde niet alleen mijn Engels; ook mijn zelfvertrouwen groeide en dankzij die vriend werd ik ruimdenkender.Bovendien zal ik het waarschijnlijk langer blijven herinneren vanwege de tegenslagen. Ik denk dat ik goed kon bijtanken, precies op het moment dat de routine van het leven daar me begon af te stompen.
# Als het nu niet is, wanneer dan? Ik wil niet oud worden en spijt hebben van dingen die ik niet heb geprobeerd.
Tijdens het project ontmoette ik allerlei mensen en leerde ik meer over hun leven. Dat zette me aan het denken.Ik denk dat ik veel heb geleerd en gevoeld dankzij de mensen die ik ontmoette. Ik uit mezelf nu beter dan vroeger en volgens mij ben ik iemand geworden die meer uiteenlopende ideeën kan omarmen. Ik voel ook dat ik meer lef heb gekregen om uitdagingen aan te gaan.
Vroeger maakte ik me zorgen over het beeld dat ik bij anderen wilde oproepen, maar nu vraag ik me af wat ik moet doen om gelukkig te zijn. Ik ben ook minder bang geworden om nieuwe mensen te ontmoeten en contacten te leggen. Bovendien heb ik na dit tussenjaar veel meer zin gekregen om vrijwilligerswerk te doen. Daarom zoek ik naar mogelijkheden in de buurt en ben ik van plan nog eens vrijwilligerswerk in het buitenland te combineren met een reis.
Als je overweegt een project tijdens een tussenjaar te doen,hoop ik dat je ervoor gaat zonder te aarzelen.Na lang aarzelen besloot ik ook om een tussenjaar te nemen,Als ik het nu niet doe, wanneer dan wel? Ik wil niet oud worden en spijt hebben dat ik het niet heb gedaan. Zoals verwacht ben ik blij dat ik het heb gedaan.
Een tussenjaar lost natuurlijk niet meteen de problemen of zorgen op die ik had. Mensen veranderen niet van de ene op de andere dag. Toch helpen de verschillende emoties die ik tijdens het tussenjaar voelde en de kanten van mezelf die ik nieuw ontdekte me om mijn eerdere zorgen vanuit een nieuw perspectief te bekijken.
En ik moet op een paar kleine manieren veranderd zijn zonder het te beseffen..? Ik raad het aan aan iedereen die nieuwsgierig is naar de groene bergen en het leven van bergstammen, en niet alleen naar de stranden van Thailand, en aan wie waardevol, hard werk in de natuur en de onbevangen glimlach van kinderen wil zien.
# Tips voor mijn tussenjaar
(Hoe kom je er)
De organisatie haalt je op bij de uitgang van de binnenlandse aankomsthal van het vliegveld. Daar ontmoet je de contactpersoon.
(Taal)
Ik heb van tevoren niet geoefend met spreekvaardigheid. Ik was benieuwd naar mijn gebruikelijke niveau, en omdat de voorbereidingstijd kort was, kon ik me taalkundig niet voorbereiden. Misschien kwam het daardoor: omdat ik alleen Engels voor toetsen had geleerd, kreeg ik in het begin hoofdpijn van het Engels dat de lokale bevolking daadwerkelijk sprak. Ik begreep er echt helemaal niets van.
Daarom vertelde ik mijn vrienden dat mijn Engels niet goed genoeg was. Ze denken dat ik alles begrijp als ik stil ben. Ze dachten dat ik niet oplette tijdens gesprekken met hen. Dus toen...Als er onbekende uitdrukkingen ter sprake kwamen en ik aan vrienden vroeg wat ze betekenden of wat je in zulke situaties moest zeggen, legde iedereen het vriendelijk uit. Dat waardeerde ik erg. Je hoeft je dus waarschijnlijk niet al te veel zorgen te maken.
Toch,Het zou erg handig zijn om van tevoren wat spreekvaardigheid te oefenen.Daarnaast hielpen buitenactiviteiten me meer om aan het Engels te wennen dan lesgeven aan kinderen. Tijdens het werk praatte ik veel met vrienden. Ook gingen we om de twee weken bij iemand thuis logeren en woonden we een hele week dicht op elkaar, waardoor ik Engels geleidelijk beter begon te begrijpen en het vertrouwder werd. Ik ken nog veel woorden niet en soms begrijp ik mensen niet, maar vergeleken met voor mijn vertrek is mijn Engels wel wat verbeterd.
(Accommodatie)
Het is goed genoeg om in te wonen. Ik vond het niet bijzonder oncomfortabel. Het is wel verstandig om de lakens vaak te verschonen. Omdat het warm is en je veel zweet, kan het slecht zijn voor je huid om steeds dezelfde lakens te gebruiken. Je kunt ze dus het beste om de één à twee weken verschonen.
(Maaltijden)
De organisatie verzorgt drie maaltijden per dag, maar van zaterdagavond tot zondagavond wordt er geen eten verstrekt. Je moet dan zelf koken of ergens eten kopen. Het eten beviel me erg goed, dus ik at prima en had niet echt Koreaans eten nodig.
Toch was de instantnoedelsoep die ik af en toe at echt heerlijk, haha. In buurtwinkels verkopen ze veel Koreaanse noedels, dus je hoeft ze niet mee te nemen. En als je gevoelig bent voor koriander, wees dan voorbereid: de maaltijden van de organisatie worden niet speciaal voor één persoon zonder koriander gemaakt.
(Paklijst)
- Dingen die ik miste: speaker, mijn eigen kussen, comfortabele pantoffels
- Dingen die handig waren om bij me te hebben: muggenspray (lokaal verkrijgbaar), een kleine zaklamp, een slaapzak voor lente/zomer/herfst (de lakenzakken kunnen te dun zijn en afhankelijk van het seizoen koud zijn), nagelknipper
- Dingen die onhandig waren om mee te hebben: föhn, gochujang (Koreaanse chilipasta), laptop, etui, sneakers
Er wonen overal mensen, dus je hoeft dingen die je daar kunt kopen niet van tevoren klaar te maken en mee te nemen. Kleding is goedkoop op de markten en er is volop kleding in Thaise stijl, dus je hoeft niet te veel mee te nemen.
(Reizen)
Ik ben drie maanden gebleven, maar heb niet veel gereisd, dus daar kan ik moeilijk iets over zeggen...
In Chiang Rai moet je zeker de Witte Tempel, de fietstocht door Singha Park, de Blauwe Tempel, de cafés rond de Kok-rivier, de avondbazaar en de zaterdagmarkt, de Grote Boeddhatempel enzovoort bezoeken. Veel mensen gaan ook olifanten of apen bekijken, maar daar ben ik niet aan toegekomen.
Mijn tussenjaar was
Ervaringen★★★★★
Omdat ik allerlei ervaringen heb opgedaan die ik nergens anders had kunnen opdoen. Ik maakte het leven van bergstammen van dichtbij mee, bezocht de huizen van Thaise vrienden, reisde met buitenlandse vrienden en deed werk dat nieuw voor me was—voor het eerst bamboe kappen en snoeien, met cement werken en toiletten bouwen. Dat was allemaal verfrissend en leuk, dus ik heb het gevoel dat ik veel nieuwe ervaringen heb opgedaan.
Leren★★★★★
Ik heb ontzettend veel geleerd. Ik ontmoette veel mensen en leerde veel door hun verhalen te delen. Het observeren van hun levensstijl gaf me ook veel om over na te denken, en tijdens het werk leerde ik graven en met cement werken. Hoewel mensen heel verschillend waren, besefte ik dat we bij nader inzien eigenlijk best veel op elkaar lijken.
Omgeving★★★★☆
Ik was tevreden over de omgeving daar. Zowel de voorzieningen als de natuurlijke omgeving waren beter dan ik had verwacht. De hygiëne liet echter enigszins te wensen over. Ik ben niet overdreven kieskeurig, dus voor mij was het prima, maar mensen die zich erg druk maken om insecten of netheid vinden het misschien lastig. Vooral de insecten... die waren er echt heel veel, maar zolang ze niet in mijn klamboe kwamen, was alles in orde.
Veiligheid ★★★★★
De veiligheid leek in orde. Er rijden echter veel motoren en veel straten zijn donker, dus je moet voorzichtig zijn.
Vrije tijd ★★★☆☆
Ik verwachtte dat iedereen op vrije dagen vanzelf korte uitstapjes zou maken, maar toen ik aankwam, waren de meeste vrienden bijna aan het einde van hun verblijf in Thailand. Velen hadden al verschillende plekken bezocht of hadden niet genoeg geld, dus brachten ze de weekenden door met uitrusten bij de organisatie enzovoort. Er waren niet veel mensen om mee op te trekken, waardoor ik niet veel heb gereisd.
Daarna sloeg mijn luiheid toe... Achteraf heb ik spijt dat ik er niet wat vaker op uit ben gegaan, zelfs niet alleen. Voor een verblijf van drie maanden vind ik niet dat ik erg veel heb gereisd.
Startpagina
