|
"Ik had het gevoel dat ik veel was veranderd—mijn zelfvertrouwen tijdens het spreken, mijn communicatievaardigheden, mijn kalmte, enzovoort. Zelfs als ik aan mezelf terugdenk, zie ik het verschil. Nadat ik terug was in Korea, merkte ik dat ik veel nieuwe dingen wilde proberen en kreeg ik meer motivatie om mijn taalvaardigheden te verbeteren. Ik hoop dat iedereen die aan dit project meedoet daarna de tijd neemt om bij zichzelf stil te staan. De resultaten zullen absoluut anders zijn."
Ontdek de charme van het groen! Een gap year op een boerderij in Hokkaido, Japan
Kim Jaeseong, deelnemer aan Korea GapYear (23 jaar, student) / 8 weken gap year
|
# Waarom zou het jou iets kunnen schelen als ik dit wil doen?
Na mijn militaire dienst maakte ik me zorgen over de doelloosheid van het dagelijks leven en het gebrek aan plannen. Ik wilde iets proberen, wat dan ook, en besloot daarom mee te doen. Mijn vrienden hadden me verteld over hun leuke ervaringen met een verblijf op een boerderij, en het idee om in het buitenland een uitdaging aan te gaan had me altijd al geïntrigeerd. Bovendien wilde ik mijn Japans verbeteren, dus vroeg ik me af: "Zou ik daarheen kunnen gaan, werken én tegelijk mijn Japans verbeteren?"
Maar voordat ik aan dit gap year begon, waren de reacties van mijn vrienden niet bepaald bemoedigend. "Waarom helemaal naar Japan gaan om op een boerderij te werken?", "Ben je soms een oude man? Gebruik dat geld liever om ergens anders naartoe te reizen." In plaats van me te steunen, hadden ze vooral kritiek. Een vriend met ervaring in de landbouw zei zelfs: "Het is echt zwaar—je houdt het nog geen week vol."
Toen mijn vastberadenheid begon te wankelen, overwoog ik op te geven. Maar als ik me voorstelde dat ik in een uitgestrekt veld onder een blauwe hemel aan het werk was, kon ik het idee niet loslaten. Ondanks de kritiek dacht ik: "Als ik het nu niet doe, wanneer krijg ik dan ooit nog zo'n kans?" en besloot ik ervoor te gaan.
Tijdens mijn gap year van twee maanden in Japan wilde ik als Koreaan al mijn nieuwsgierigheid naar Japan verkennen, alles zien en doen waar ik van had gedroomd en mijn eigen unieke verhaal creëren. Mijn doel was om mijn angst om met anderen te communiceren te overwinnen en meer zelfvertrouwen in het contact met anderen te krijgen.
Als iemand elke beslissing die ik nam zou bekritiseren, zoals mijn vrienden toen deden, zou ik het volgende zeggen.
Hé, wat gaat jou dat aan?
# Landbouw is voor oude mensen? Waar heb je het over!
Zuid-Korea kampt momenteel met een snelle afname van het aantal jongeren op het platteland, waardoor er een tekort ontstaat aan zowel arbeidskrachten als productiviteit. Het platteland vergrijst hierdoor en onder jongeren leeft het stereotype: "Landbouw? Is dat niet iets voor oude mensen?"
Het is geen overdrijving om te zeggen dat de basis van alle economische macht op het platteland ligt. De Verenigde Staten legden tijdens het presidentschap van Ronald Reagan met hervormingen op het platteland hun economische basis, en Japan vergroot zijn steun aan landelijke gebieden nu steeds meer mensen de steden verruilen voor het platteland.
Hokkaido is een Japanse regio die zich heeft ontwikkeld door zich te richten op landbouw, visserij en veeteelt. Op scholen worden dan ook vakken gegeven die met deze sectoren te maken hebben, en veel jongeren verwerken nieuwe ideeën in producten en maken daar toeristische trekpleisters van. Dit laat zien dat vooruitgang onmogelijk is als alleen ouderen meedoen.
# Alleen maar werken op de boerderij? Ontspan, geniet en doe wat je wilt!
Hokkaido, het hart van de primaire sectoren van Japan, is een plek waar overal eten te vinden is en bovendien een centrum van Japans entertainment, met talloze bezienswaardigheden en leuke activiteiten! Het eten dat werd bereid met ingrediënten uit Hokkaido was een lust voor het oog én de smaakpapillen.
Ik at broodjes met zelfgekweekte groenten en varkensvlees en genoot van heerlijke melk van lokaal gehouden vee! Verse vis die die ochtend was gevangen, werd als sashimi geserveerd. Zo'n smakelijke maaltijd kon ik natuurlijk niet aan me voorbij laten gaan! Nadat ik mijn buik vol had gegeten, was het tijd voor plezier! Biei, Furano, Asahikawa en Sapporo – alleen al bij het horen van die namen denk je aan de unieke charme van elke plek. Elk uitstapje in deze regio's gaf me eindeloos veel plezier en op elke plek deed ik weer iets nieuws.
# Bang om met vreemden te praten? Juist die contacten zijn leuk!
Terwijl ik op de boerderij werkte, kwamen dorpsbewoners vaak langs om te helpen. Ook kwamen er regelmatig gasten uit andere landen op bezoek. Ik zag dat als een kans en raakte met hen aan de praat.
Benieuwd naar reistips voor Hokkaido? Door verhalen uit te wisselen met mijn gasten kreeg ik waardevolle informatie en leerden we elkaar tijdens onze gesprekken beter kennen. Wees niet bang om te praten omdat de taal moeilijk is! Als je alle mogelijke middelen en manieren gebruikt om te communiceren, worden gesprekken leuk en zul je merken dat je taalvaardigheid verbetert.
Weet je niet waarover je moet praten? Ik vroeg hun me hun taal te leren en leerde zelfs een paar Japanse dialecten. Daarnaast bespraken we de verschillen in denkwijze tussen Korea en Japan. Zo konden we misverstanden uit de weg ruimen en elkaars vragen beantwoorden.
# De resultaten zullen je verwachtingen zeker overtreffen.
De buren en het lokale personeel waren ontzettend aardig voor me, en dat waardeerde ik enorm. Eens per week ging ik naar een warmwaterbron, bezocht ik heerlijke restaurants en warenhuizen en deed ik allerlei ervaringen op. Op mijn verjaardag kreeg ik felicitaties en telkens wanneer er gasten kwamen, hielden we gezellige feestjes. Zo ontdekte ik wat echt ontspannen is: heel anders dan het gehaaste, drukke leven in de stad.
Ik heb hier ook heel veel mensen ontmoet: zangers, muzikanten, fotografen, kantoormedewerkers, reizigers en nog veel meer. Al duurden onze ontmoetingen maar kort, de tijd samen was fijn. Ik luisterde naar hun verhalen en vertelde ook die van mij.
Ik ontdekte hoe leuk het is om met iemand in gesprek te zijn. Door deze gesprekken dacht ik opnieuw na over wat ik in de toekomst moest doen en wat voor leven ik wilde leiden.
Als ik terugkijk, merk ik dat ik aanzienlijk ben veranderd—ik heb meer zelfvertrouwen tijdens het spreken, kan me beter uitdrukken en ben kalmer geworden. Na mijn terugkeer in Korea zijn er veel dingen die ik wil proberen en wil ik mijn taalvaardigheden verder verbeteren.
Mijn angst om te reizen is verdwenen. Ook heb ik geleerd hoe ik alleen van reizen kan genieten.
Ik hoop dat iedereen die aan dit project meedoet na terugkomst de tijd neemt om bij zichzelf stil te staan. De resultaten zullen absoluut anders zijn.
# Mijn tips voor een gap year
(Taal)
1. Probeer nooit iets uit je hoofd te leren door het boek steeds opnieuw te lezen.
2. De Japanse grammatica lijkt op de Koreaanse. Je kunt dus makkelijk zinnen maken door de onderdelen als puzzelstukjes in elkaar te zetten.
3. Wees nooit bang. Niemand verwacht dat je een vreemde taal vloeiend spreekt en niemand zal je bekritiseren als je die niet goed spreekt.
4. Als je je gedachten zo goed mogelijk verwoordt, zullen anderen proberen je te begrijpen. Omdat het lokale personeel zowel Engels als Japans spreekt, hoef je je echter niet al te druk te maken over de taal.
(Maaltijden)
1. Ontbijt is om 7.00 uur / Avondeten is om 18.00 uur / Mensen uit andere landen en buurtbewoners komen vaak langs voor feestjes, dus zijn er regelmatig bijeenkomsten.
2. Je werkt van 8.00 tot 17.00 uur.
3. Nu je meedoet, waarom leer je niet een paar Koreaanse gerechten maken en serveer je die?
(Wat meenemen)
Je hoeft geen aparte werkkleding mee te nemen.
Je hoeft niet veel kleding mee te nemen om er modieus uit te zien.
Je kunt comfortabele sportkleding meenemen. Zorg ervoor dat je veel sokken meeneemt.
Werkkleding wordt verstrekt door een lokale Japanner. Als je werkkleding nodig hebt, zijn een paar katoenen T-shirts en katoenen broeken voldoende. Als je op bepaalde plekken snel zweet, neem dan gerust extra kleding mee. (Het is verstandig om veel sokken mee te nemen.)
(Veiligheid)
Van gasten wordt niet gevraagd om iets al te moeilijks te doen, maar omdat er tijdens het werk op de boerderij kans op letsel bestaat, moet je ervoor zorgen dat je wat basismedicijnen meeneemt.
(Voor toekomstige deelnemers)
Doe het vol vertrouwen.
Als je denkt: ‘Hoe moet ik dit doen?’ of ‘Als ik had geweten dat het zo zou zijn, had ik dit niet gedaan…’, doe het dan niet.
Nu je toch meedoet, kun je er maar beter van genieten, ook al kan het zwaar zijn. Aan het einde van de dag geeft het je een voldaan gevoel.
Ik nam deel aan het verblijf op de boerderij als vertegenwoordiger van ‘Korea’.
Zorg ervoor dat je bij de andere gasten geen slechte indruk achterlaat van Koreanen.
# Mijn eigen reisbestemming in Japan
Als je genoeg geld en tijd hebt, raad ik een reis naar Hakodate, Otaru en Sapporo aan.Er is geen regel die zegt dat je tijdens het reizen naar bepaalde plaatsen moet gaan. Zelf dwaalde ik door steegjes en liep ik overal naartoe, behalve wanneer ik de trein nam. Ik wilde het dagelijkse leven in Japan ervaren en bezocht daarom veel woonwijken en markten.
Ik ben ook naar veel bars geweest. Als je met Japanners wilt praten en plezier wilt maken, kun je het beste naar een bar gaan.
Mijn tussenjaar
Ervaring ★★★★★
Ik heb alles gedaan wat ik wilde doen, dus ik heb nergens spijt van.
Leren ★★★★★
Ik heb ontdekt hoeveel ik kan leren van het leven op het platteland.
Omgeving ★★★★★
Tijdens mijn verblijf ademde ik frisse lucht in en voelde ik me gezonder. De omgeving bestaat grotendeels uit bergen en sneeuw, dus ik denk dat ik nooit ziek zal worden.
Veiligheid ★★★★☆
De omgeving was veilig, maar tijdens het werk liep ik een paar kleine verwondingen op, dus ik moet voorzichtig zijn.
Vrije tijd ★★★★★
Elk weekend maakte ik uitstapjes naar warmwaterbronnen, bezocht ik warenhuizen en ging ik uit eten. Ik had vrije tijd om te doen wat ik maar wilde.
Startpagina
