Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Werd proactiever en minder bang om te falen #Gevoel van voldoening, probleemoplossende vaardigheden #Het vertrouwen dat ik het zelf kan
"Ik probeerde dingen op eigen houtje, zonder me zorgen te maken over anderen, en het gevoel van voldoening doordat ik iets deed wat ik zelf had gepland, vergrootte mijn tevredenheid aanzienlijk. Toch ben ik bang om nieuwe uitdagingen aan te gaan, maar ik heb het gevoel dat het beter zal gaan als ik met kleine dingen begin te oefenen."
[Thailand Internship/Overseas Internship] Harvard student heads to Thailand to brighten the world! Lee Dong-hwan, iemand die een tussenjaar neemt (26 jaar, student) / tussenjaarproject van 12 weken
|
# Mijn tweede uitdaging, begonnen omdat ik proactiever wilde zijn en mijn angst om te falen wilde overwinnen
Ik heb onlangs mijn tweede tussenjaarproject afgerond en ben teruggekomen. Deze keer voelde het een beetje anders dan de vorige keer. Ik word altijd bang en geef het op zodra ik iets nieuws begin of een uitdaging aanga. Ik doe niet eens een poging. Daarom wilde ik met dit project,proactiever zijn, me minder aantrekken van wat anderen denken en mijn angst om te falen overwinnen.
Voordat ik vertrok, noemde de adviseur het een stage, maar voor mijn gevoel leek het meer op vrijwilligerswerk. Ik denk dat het ervan afhangt hoe je ernaar kijkt. De organisatie zelf is een klein bedrijf en weeshuis, opgericht door een Amerikaans echtpaar in Thailand. Er zijn regels voor vrijwilligers zoals wij, maar die spelen nauwelijks een rol; in de meeste gevallenbedenken en doen we het werk dat we zelf willen doen.
Natuurlijk moet je iets doen waar de lokale organisatie baat bij heeft. Ik heb in totaal drie maanden aan dit project deelgenomen. Als iemand me na de eerste of tweede maand had gevraagd of het betekenisvoller was dan mijn vorige project in Vietnam, had ik nee gezegd en dat het eigenlijk helemaal niet zo geweldig was. Ik had het ook niet willen aanbevelen, zeker niet aan mensen die mentaal kwetsbaar zijn. Wat mij betreft was het vanaf het begin een moeilijke periode, die voortdurend in het teken stond van zelfverwijt.
Ik was al geïntimideerd na een gesprek met de directeur die in Thailand de leiding heeft. Hoewel mijn adviseur me sterk aanraadde om te gaan, vroeg ik me af wat ik daar zou kunnen doen. Ik had in Vietnam al voor kinderopvang gezorgd (vrijwilligerswerk met kinderen), dus ik wilde in Thailand niet hetzelfde werk herhalen. De organisatie wees marketing en andere taken af omdat ik daarvoor niet de nodige kennis en ervaring had.
Dus wat ik dacht te kunnen doen, was:Ik wilde werken aan het belangrijkste project van deze stage in Thailand: biochar (biokool, een van de belangrijkste milieuprojecten van de organisatie).Daarom begon ik meer te leren over de lokale organisatie en biochar. Toch was de situatie in het begin overweldigend.
Maar op dat moment was ik op een vreemde manier vol zelfvertrouwen. Ik dacht dat ik al wat ervaring in het buitenland had en eerder veel moeilijke situaties had meegemaakt. Misschien zou ik me niet snel aanpassen, maar ik ben geduldig en kan me goed aanpassen, dus maakte ik me geen zorgen over de aanpassing. En
Tot slot,had mijn adviseur me veel bemoedigende woorden gegeven die mijn zelfvertrouwen een boost hadden gegeven.(Daar ben ik echt dankbaar voor. Ook later, toen ik in Thailand was, zorgde je voor me, ondanks dat je het druk had.)
Ik ben hier al twee maanden—wat heb ik eigenlijk gedaan...?
* Opmerking: Afhankelijk van de activiteit waaraan je deelneemt, geeft de lokale organisatie zakgeld als je maaltijden op de locatie moet kopen (voor benzine voor de motor, maaltijdkosten enz.). Het exacte bedrag en of er zakgeld wordt verstrekt, kan veranderen of niet beschikbaar zijn, afhankelijk van de lokale omstandigheden of de activiteit. |
Ik ben blij dat ik heb gekregen wat ik wilde. Ik ben nog steeds een beetje bang om te beginnen, maar ik denk dat ik hiervan kan genieten.
"Ik probeerde dingen op eigen houtje, zonder me zorgen te maken over anderen, en het gevoel van voldoening doordat ik iets deed wat ik zelf had gepland, vergrootte mijn tevredenheid aanzienlijk. Toch ben ik bang om nieuwe uitdagingen aan te gaan, maar ik heb het gevoel dat het beter zal gaan als ik met kleine dingen begin te oefenen."
[Thailand Internship/Overseas Internship] Harvard student heads to Thailand to brighten the world! Lee Dong-hwan, iemand die een tussenjaar neemt (26 jaar, student) / tussenjaarproject van 12 weken
|
# Mijn tweede uitdaging, begonnen omdat ik proactiever wilde zijn en mijn angst om te falen wilde overwinnen
Ik heb onlangs mijn tweede tussenjaarproject afgerond en ben teruggekomen. Deze keer voelde het een beetje anders dan de vorige keer. Ik word altijd bang en geef het op zodra ik iets nieuws begin of een uitdaging aanga. Ik doe niet eens een poging. Daarom wilde ik met dit project,proactiever zijn, me minder aantrekken van wat anderen denken en mijn angst om te falen overwinnen.
Voordat ik vertrok, noemde de adviseur het een stage, maar voor mijn gevoel leek het meer op vrijwilligerswerk. Ik denk dat het ervan afhangt hoe je ernaar kijkt. De organisatie zelf is een klein bedrijf en weeshuis, opgericht door een Amerikaans echtpaar in Thailand. Er zijn regels voor vrijwilligers zoals wij, maar die spelen nauwelijks een rol; in de meeste gevallenbedenken en doen we het werk dat we zelf willen doen.
Natuurlijk moet je iets doen waar de lokale organisatie baat bij heeft. Ik heb in totaal drie maanden aan dit project deelgenomen. Als iemand me na de eerste of tweede maand had gevraagd of het betekenisvoller was dan mijn vorige project in Vietnam, had ik nee gezegd en dat het eigenlijk helemaal niet zo geweldig was. Ik had het ook niet willen aanbevelen, zeker niet aan mensen die mentaal kwetsbaar zijn. Wat mij betreft was het vanaf het begin een moeilijke periode, die voortdurend in het teken stond van zelfverwijt.
Ik was al geïntimideerd na een gesprek met de directeur die in Thailand de leiding heeft. Hoewel mijn adviseur me sterk aanraadde om te gaan, vroeg ik me af wat ik daar zou kunnen doen. Ik had in Vietnam al voor kinderopvang gezorgd (vrijwilligerswerk met kinderen), dus ik wilde in Thailand niet hetzelfde werk herhalen. De organisatie wees marketing en andere taken af omdat ik daarvoor niet de nodige kennis en ervaring had.
Dus wat ik dacht te kunnen doen, was:Ik wilde werken aan het belangrijkste project van deze stage in Thailand: biochar (biokool, een van de belangrijkste milieuprojecten van de organisatie).Daarom begon ik meer te leren over de lokale organisatie en biochar. Toch was de situatie in het begin overweldigend.
Maar op dat moment was ik op een vreemde manier vol zelfvertrouwen. Ik dacht dat ik al wat ervaring in het buitenland had en eerder veel moeilijke situaties had meegemaakt. Misschien zou ik me niet snel aanpassen, maar ik ben geduldig en kan me goed aanpassen, dus maakte ik me geen zorgen over de aanpassing. En
Tot slot,had mijn adviseur me veel bemoedigende woorden gegeven die mijn zelfvertrouwen een boost hadden gegeven.(Daar ben ik echt dankbaar voor. Ook later, toen ik in Thailand was, zorgde je voor me, ondanks dat je het druk had.)
Ik ben hier al twee maanden—wat heb ik eigenlijk gedaan...?
* Opmerking: Afhankelijk van de activiteit waaraan je deelneemt, geeft de lokale organisatie zakgeld als je maaltijden op de locatie moet kopen (voor benzine voor de motor, maaltijdkosten enz.). Het exacte bedrag en of er zakgeld wordt verstrekt, kan veranderen of niet beschikbaar zijn, afhankelijk van de lokale omstandigheden of de activiteit. |
Ik ben blij dat ik heb gekregen wat ik wilde. Ik ben nog steeds een beetje bang om te beginnen, maar ik denk dat ik hiervan kan genieten.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
