#Minder ongemak bij dingen alleen doen #Interesse in Engels #Ontzag voor de diversiteit van de wereld
Als ik Koreaans hoor, vraag ik me soms af: ‘Hoe zou ik dit in het Engels zeggen?’ En als ik Engels hoor, denk ik: ‘O, zo kun je het dus zeggen!’Ik begon nieuwsgierig te worden naar het Engels, en daardoor kreeg ik nog meer zin om te leren.Als ik terugga naar Korea, wil ik op deze manier alledaags Engels blijven leren, en niet alleen examengericht Engels.
-Klassiek Engels leren in Londen, VK, voor een betaalbare prijs / Yu Hee-ju, reiziger tijdens een tussenjaar / tussenjaar van 24 weken |
Ik heb nog steeds geen spijt van die beslissing.

Hallo. Ik ben Heeju Yu, een 23-jarige studente met een tijdelijke onderbreking van haar studie. Mijn tussenjaar begon in april en is nu al ruim vijf maanden bezig. Voor ik het wist, was ik alweer zes maanden in het Verenigd Koninkrijk. Ik woon momenteel in Londen met een workingholidayvisum en verdien geld door in een Aziatisch restaurant te werken. Ik studeer bedrijfskunde.Na lang nadenken besloot ik na mijn derde studiejaar een tussenjaar te nemen en mijn studie tijdelijk te onderbreken. Ik heb nog steeds geen spijt van die beslissing.
Ik hoorde over het tussenjaar via mijn oudere zus. Ze was erg geïnteresseerd in het buitenland en bleef onderzoek doen naar tussenjaren. Ze raadde me deze website en dit programma aan en stelde voor dat ik mijn studie zou onderbreken om aan dit programma mee te doen. Eerst vond ik het interessant, maar daarna vergat ik het een tijdje.
Maar tegen het einde van mijn derde studiejaar wist ik nog steeds niet wat ik later wilde doen en vroeg ik me af of het wel goed was om zo af te studeren. Daardoor kwam ik vanzelf op...Daarna volgde de vraag: ‘Als ik mijn studie onderbreek... wat moet ik dan doen?’ Op dat moment moest ik aan dit project denken en dus heb ik me daadwerkelijk aangemeld!
Eerlijk gezegd maakte ik me voor vertrek echt veel zorgen.

Voor vertrek maakte ik me grote zorgen. Het was niet zo dat ik nooit van mijn familie gescheiden was geweest, maar de gedachte dat ik zo ver weg zou zijn en hen meer dan zes maanden niet zou zien, maakte me angstig.Ik ben heel afhankelijk van mijn familie opgegroeid, dus bij elke beslissing aarzelde ik en werd ik bang.
Kan ik het wel alleen? Kom ik veilig bij mijn gastgezin aan? Ik dacht zelfs: wat als het vliegtuig neerstort? Ik ben een erg angstig persoon.
Ik zocht op hoe anderen zich hadden voorbereid en deed hetzelfde als iedereen. Naast het tussenjaar had ik ook een workingholidayvisum nodig, dus ik was druk bezig met de aanvraag. Ik sloot me aan bij een community voor workingholidays, bereidde mijn visumaanvraag voor, zocht vliegtickets, kocht een koffer en pakte gedurende ongeveer drie dagen rustig mijn spullen in.Nadat ik geld had gewisseld en me rustig had voorbereid, brak de dag van vertrek aan.
Heel ongebruikelijk voor mij nam ik plotseling een grote beslissing.

Het belangrijkste doel van dit tussenjaar was ervaring opdoen.Ik wilde nieuwe dingen meemaken en herinneringen maken. Ik wist niet precies wat ik wilde veranderen, maar...Om een beter mens te worden, wilde ik terugkomen als iemand die alles zelf aankan.
Het tweede doel was Engels. Ik verwachtte niet dat mijn Engels in korte tijd enorm zou verbeteren, maar hoopte dat mijn angst voor Engels zou verdwijnen. Omdat ik mijn studie onderbrak vanwege mijn onzekerheid over de toekomst, vond ik dat ik die tijd moest besteden aan iets waar ik later iets aan zou hebben. Als ik gewoon thuis zou uitrusten, zou ik me nog steeds onrustig voelen en zou het niet als een echte pauze aanvoelen.
Dus nam ik, heel ongebruikelijk voor mij, plotseling die grote beslissing.
Een dag in Londen

Ik werd rond half acht ’s ochtends wakker en kwam om kwart voor tien aan bij de taalschool. Tot twaalf uur volgde ik de algemene les met het hoofdboek. Na een lunchpauze van een uur koos ik twee vakken uit grammatica, schrijven, uitspraak en conversatie, en volgde ik nog twee uur les.
Tegen die tijd was het ongeveer kwart over drie. Als ik plannen had, ging ik met vrienden naar een pub of hing ik rond in het park en bezocht ik bezienswaardigheden in Londen. Op dagen zonder plannen ging ik naar huis om uit te rusten of keek ik Amerikaanse of Britse series.
Ik heb het zelf ervaren.

Het fijnste was dat ik deze kans kreeg.Ik kreeg niet direct veel praktische hulp, maar voelde me wel emotioneel gesteund. Ook was het fijn dat ik zonder al te veel moeite een betaalbare taalschool kon vinden.
Wat ik heb geleerd, zijn de verschillende culturen en talen van de buitenlandse vrienden die ik via de taalschool heb ontmoet. Het was niet alleen een gedachte als ‘de wereld is groot’ — ik heb het zelf ervaren.
Er zijn talloze volkeren en talen. Als we het over een onderwerp hebben, is het fascinerend wanneer er overeenkomsten zijn omdat we hetzelfde zijn, en net zo fascinerend wanneer er verschillen zijn omdat we verschillend zijn. Ik heb er veel spijt van dat ik niet ijveriger Japanse en Chinese lessen heb gevolgd.
# Ik vond het ook verrassend bijzonder.

Ik schreef me in voor een lang programma, maar ontmoette ook verschillende Koreanen die voor korte tijd waren gekomen. Zelfs als we niet in dezelfde klas zaten, herkenden we elkaar in de gangen omdat we allebei Koreaans waren. Er waren volop mogelijkheden om iets te drinken en samen op stap te gaan. De meesten zijn teruggegaan naar Korea, maar ik denk dat ze allemaal dierbare contacten zullen blijven.
Ik maakte ook buitenlandse vrienden en merkte dat ik makkelijker contact legde met andere Oost-Aziaten dan met Europese vrienden. Zo werd ik bevriend met mensen uit Thailand, Japan en Taiwan.Als je vrienden maakt op de taalschool, spreken ze misschien geen Engels als moedertaal, maar je moet wel Engels gebruiken om met elkaar te communiceren. Dat hielp dus behoorlijk om Engels te spreken.
SomsIk werd er opnieuw door getroffen dat mensen uit andere landen met elkaar in het Engels communiceerden.
# Mijn tips voor een tussenjaar

(Taal)
Toen ik deelnam, hadden veel mensen die met me waren gekomen moeite met hun plaatsing op basis van de toetsresultaten van de taalschool. Omdat ze niet hadden geoefend met spreken, waren oefeningen maken of lessen volgen geen probleem. Maar wanneer ze met een gesprekspartner praatten, hadden ze weinig zelfvertrouwen en wilden ze vaak naar een lagere klas.
Ik was precies zo. Als je volhoudt, wen je er snel aan. Het is ook een goed idee om een andere klas op hetzelfde niveau te proberen. Het zou nuttig zijn geweest om vóór mijn vertrek te oefenen met spreken.
(Accommodatie)
Ik raad een studentenresidentie aan. Eerst verbleef ik bij een gastgezin en daarna vond ik zelf een kamer. Toen ik zag hoe de mensen om me heen woonden, leek het me ideaal om tijd door te brengen met vrienden van de taalschool. Soms organiseren ze feestjes en maken ze samen uitstapjes. Als je een fijne huisgenoot hebt, kun je er bovendien een goede vriend aan overhouden met wie je eropuit kunt gaan.
(Maaltijden)
Hoewel Londen bekendstaat als duur, zijn levensmiddelen relatief goedkoop. Je kunt dus geld besparen door eenvoudige boodschappen in de supermarkt te doen en zelf te koken. Toch moet je af en toe ook bekende of typische lokale gerechten kopen en proeven.
(Inpakken)
Londen is uiteindelijk gewoon een plek waar mensen wonen, dus je kunt er alles krijgen wat je echt nodig hebt. De prijs kan wel een probleem zijn... Als je ruimte in je koffer hebt, is het fijn om allerlei dingen mee te nemen, maar ik denk niet dat je veel kleine spullen hoeft in te pakken.
# Voor toekomstige deelnemers

Het levert je veel op. Je maakt herinneringen en doet veel ervaring op. Het heeft een andere charme dan reizen, dus probeer het minstens één keer, voor een maand of langer,Ik wil zeggen dat wonen in een andere cultuur en een andere taal later een geweldige ervaring zal blijken te zijn.
Research carefully and prepare thoroughly, but if you''re like me and lack courage, I recommend just taking the plunge. Before you know it you''ll be eating fish and chips in the UK.
# My London travel spots

I thought I would conquer all the parks and markets in the UK, and it''s nice to go out whenever you have time. There are so many great parks that you can''t pick just one: Regent''s Park, Primrose Hill, Greenwich, Green Park, and many others.
Ik raad Brick Lane Market aan. In het weekend zijn er veel mensen en zijn er allerlei markten open. Het is dus heerlijk om ’s ochtends over de nabijgelegen bloemenmarkt te slenteren en daarna rustig naar Brick Lane te lopen om streetfood te kopen en rond te kijken op de vintagemarkt.
# I began to be curious about English, and that increased my motivation.

Na mijn deelname aan het tussenjaar voelde ik me minder ongemakkelijk om dingen alleen te doen.Vroeger had ik veel moeite met beslissingen nemen, maar nadat ik zo’n grote beslissing had genomen...I gained a certain amount of confidence.My English skills are still lacking, but whereas at first English only ran around in my head, now I can, even if it''s wrong, start to say it out loud little by little.
Als ik Koreaans hoor, denk ik soms: ‘Hoe zou ik dat in het Engels kunnen zeggen?’ En als ik Engels hoor, denk ik: ‘O, je kunt het dus ook zo zeggen!’Ik begon nieuwsgierig te worden naar het Engels, en daardoor wilde ik er meer over leren.Ook nadat ik terug ben in Korea, wil ik niet alleen Engels voor examens studeren. Ik wil ook dit soort alledaags Engels blijven leren.
Als ik Koreaans hoor, vraag ik me soms af: ‘Hoe zou ik dit in het Engels zeggen?’ En als ik Engels hoor, denk ik: ‘O, zo kun je het dus zeggen!’Ik begon nieuwsgierig te worden naar het Engels, en daardoor kreeg ik nog meer zin om te leren.Als ik terugga naar Korea, wil ik op deze manier alledaags Engels blijven leren, en niet alleen examengericht Engels.
-Klassiek Engels leren in Londen, VK, voor een betaalbare prijs / Yu Hee-ju, reiziger tijdens een tussenjaar / tussenjaar van 24 weken |
Ik heb nog steeds geen spijt van die beslissing.

Hallo. Ik ben Heeju Yu, een 23-jarige studente met een tijdelijke onderbreking van haar studie. Mijn tussenjaar begon in april en is nu al ruim vijf maanden bezig. Voor ik het wist, was ik alweer zes maanden in het Verenigd Koninkrijk. Ik woon momenteel in Londen met een workingholidayvisum en verdien geld door in een Aziatisch restaurant te werken. Ik studeer bedrijfskunde.Na lang nadenken besloot ik na mijn derde studiejaar een tussenjaar te nemen en mijn studie tijdelijk te onderbreken. Ik heb nog steeds geen spijt van die beslissing.
Ik hoorde over het tussenjaar via mijn oudere zus. Ze was erg geïnteresseerd in het buitenland en bleef onderzoek doen naar tussenjaren. Ze raadde me deze website en dit programma aan en stelde voor dat ik mijn studie zou onderbreken om aan dit programma mee te doen. Eerst vond ik het interessant, maar daarna vergat ik het een tijdje.
Maar tegen het einde van mijn derde studiejaar wist ik nog steeds niet wat ik later wilde doen en vroeg ik me af of het wel goed was om zo af te studeren. Daardoor kwam ik vanzelf op...Daarna volgde de vraag: ‘Als ik mijn studie onderbreek... wat moet ik dan doen?’ Op dat moment moest ik aan dit project denken en dus heb ik me daadwerkelijk aangemeld!
Eerlijk gezegd maakte ik me voor vertrek echt veel zorgen.

Voor vertrek maakte ik me grote zorgen. Het was niet zo dat ik nooit van mijn familie gescheiden was geweest, maar de gedachte dat ik zo ver weg zou zijn en hen meer dan zes maanden niet zou zien, maakte me angstig.Ik ben heel afhankelijk van mijn familie opgegroeid, dus bij elke beslissing aarzelde ik en werd ik bang.
Kan ik het wel alleen? Kom ik veilig bij mijn gastgezin aan? Ik dacht zelfs: wat als het vliegtuig neerstort? Ik ben een erg angstig persoon.
Ik zocht op hoe anderen zich hadden voorbereid en deed hetzelfde als iedereen. Naast het tussenjaar had ik ook een workingholidayvisum nodig, dus ik was druk bezig met de aanvraag. Ik sloot me aan bij een community voor workingholidays, bereidde mijn visumaanvraag voor, zocht vliegtickets, kocht een koffer en pakte gedurende ongeveer drie dagen rustig mijn spullen in.Nadat ik geld had gewisseld en me rustig had voorbereid, brak de dag van vertrek aan.
Heel ongebruikelijk voor mij nam ik plotseling een grote beslissing.

Het belangrijkste doel van dit tussenjaar was ervaring opdoen.Ik wilde nieuwe dingen meemaken en herinneringen maken. Ik wist niet precies wat ik wilde veranderen, maar...Om een beter mens te worden, wilde ik terugkomen als iemand die alles zelf aankan.
Het tweede doel was Engels. Ik verwachtte niet dat mijn Engels in korte tijd enorm zou verbeteren, maar hoopte dat mijn angst voor Engels zou verdwijnen. Omdat ik mijn studie onderbrak vanwege mijn onzekerheid over de toekomst, vond ik dat ik die tijd moest besteden aan iets waar ik later iets aan zou hebben. Als ik gewoon thuis zou uitrusten, zou ik me nog steeds onrustig voelen en zou het niet als een echte pauze aanvoelen.
Dus nam ik, heel ongebruikelijk voor mij, plotseling die grote beslissing.
Een dag in Londen

Ik werd rond half acht ’s ochtends wakker en kwam om kwart voor tien aan bij de taalschool. Tot twaalf uur volgde ik de algemene les met het hoofdboek. Na een lunchpauze van een uur koos ik twee vakken uit grammatica, schrijven, uitspraak en conversatie, en volgde ik nog twee uur les.
Tegen die tijd was het ongeveer kwart over drie. Als ik plannen had, ging ik met vrienden naar een pub of hing ik rond in het park en bezocht ik bezienswaardigheden in Londen. Op dagen zonder plannen ging ik naar huis om uit te rusten of keek ik Amerikaanse of Britse series.
Ik heb het zelf ervaren.

Het fijnste was dat ik deze kans kreeg.Ik kreeg niet direct veel praktische hulp, maar voelde me wel emotioneel gesteund. Ook was het fijn dat ik zonder al te veel moeite een betaalbare taalschool kon vinden.
Wat ik heb geleerd, zijn de verschillende culturen en talen van de buitenlandse vrienden die ik via de taalschool heb ontmoet. Het was niet alleen een gedachte als ‘de wereld is groot’ — ik heb het zelf ervaren.
Er zijn talloze volkeren en talen. Als we het over een onderwerp hebben, is het fascinerend wanneer er overeenkomsten zijn omdat we hetzelfde zijn, en net zo fascinerend wanneer er verschillen zijn omdat we verschillend zijn. Ik heb er veel spijt van dat ik niet ijveriger Japanse en Chinese lessen heb gevolgd.
# Ik vond het ook verrassend bijzonder.

Ik schreef me in voor een lang programma, maar ontmoette ook verschillende Koreanen die voor korte tijd waren gekomen. Zelfs als we niet in dezelfde klas zaten, herkenden we elkaar in de gangen omdat we allebei Koreaans waren. Er waren volop mogelijkheden om iets te drinken en samen op stap te gaan. De meesten zijn teruggegaan naar Korea, maar ik denk dat ze allemaal dierbare contacten zullen blijven.
Ik maakte ook buitenlandse vrienden en merkte dat ik makkelijker contact legde met andere Oost-Aziaten dan met Europese vrienden. Zo werd ik bevriend met mensen uit Thailand, Japan en Taiwan.Als je vrienden maakt op de taalschool, spreken ze misschien geen Engels als moedertaal, maar je moet wel Engels gebruiken om met elkaar te communiceren. Dat hielp dus behoorlijk om Engels te spreken.
SomsIk werd er opnieuw door getroffen dat mensen uit andere landen met elkaar in het Engels communiceerden.
# Mijn tips voor een tussenjaar

(Taal)
Toen ik deelnam, hadden veel mensen die met me waren gekomen moeite met hun plaatsing op basis van de toetsresultaten van de taalschool. Omdat ze niet hadden geoefend met spreken, waren oefeningen maken of lessen volgen geen probleem. Maar wanneer ze met een gesprekspartner praatten, hadden ze weinig zelfvertrouwen en wilden ze vaak naar een lagere klas.
Ik was precies zo. Als je volhoudt, wen je er snel aan. Het is ook een goed idee om een andere klas op hetzelfde niveau te proberen. Het zou nuttig zijn geweest om vóór mijn vertrek te oefenen met spreken.
(Accommodatie)
Ik raad een studentenresidentie aan. Eerst verbleef ik bij een gastgezin en daarna vond ik zelf een kamer. Toen ik zag hoe de mensen om me heen woonden, leek het me ideaal om tijd door te brengen met vrienden van de taalschool. Soms organiseren ze feestjes en maken ze samen uitstapjes. Als je een fijne huisgenoot hebt, kun je er bovendien een goede vriend aan overhouden met wie je eropuit kunt gaan.
(Maaltijden)
Hoewel Londen bekendstaat als duur, zijn levensmiddelen relatief goedkoop. Je kunt dus geld besparen door eenvoudige boodschappen in de supermarkt te doen en zelf te koken. Toch moet je af en toe ook bekende of typische lokale gerechten kopen en proeven.
(Inpakken)
Londen is uiteindelijk gewoon een plek waar mensen wonen, dus je kunt er alles krijgen wat je echt nodig hebt. De prijs kan wel een probleem zijn... Als je ruimte in je koffer hebt, is het fijn om allerlei dingen mee te nemen, maar ik denk niet dat je veel kleine spullen hoeft in te pakken.
# Voor toekomstige deelnemers

Het levert je veel op. Je maakt herinneringen en doet veel ervaring op. Het heeft een andere charme dan reizen, dus probeer het minstens één keer, voor een maand of langer,Ik wil zeggen dat wonen in een andere cultuur en een andere taal later een geweldige ervaring zal blijken te zijn.
Research carefully and prepare thoroughly, but if you''re like me and lack courage, I recommend just taking the plunge. Before you know it you''ll be eating fish and chips in the UK.
# My London travel spots

I thought I would conquer all the parks and markets in the UK, and it''s nice to go out whenever you have time. There are so many great parks that you can''t pick just one: Regent''s Park, Primrose Hill, Greenwich, Green Park, and many others.
Ik raad Brick Lane Market aan. In het weekend zijn er veel mensen en zijn er allerlei markten open. Het is dus heerlijk om ’s ochtends over de nabijgelegen bloemenmarkt te slenteren en daarna rustig naar Brick Lane te lopen om streetfood te kopen en rond te kijken op de vintagemarkt.
# I began to be curious about English, and that increased my motivation.

Na mijn deelname aan het tussenjaar voelde ik me minder ongemakkelijk om dingen alleen te doen.Vroeger had ik veel moeite met beslissingen nemen, maar nadat ik zo’n grote beslissing had genomen...I gained a certain amount of confidence.My English skills are still lacking, but whereas at first English only ran around in my head, now I can, even if it''s wrong, start to say it out loud little by little.
Als ik Koreaans hoor, denk ik soms: ‘Hoe zou ik dat in het Engels kunnen zeggen?’ En als ik Engels hoor, denk ik: ‘O, je kunt het dus ook zo zeggen!’Ik begon nieuwsgierig te worden naar het Engels, en daardoor wilde ik er meer over leren.Ook nadat ik terug ben in Korea, wil ik niet alleen Engels voor examens studeren. Ik wil ook dit soort alledaags Engels blijven leren.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.