#De blik verruimd en het denken verder ontwikkeld #Ervaring met de Amerikaanse cultuur #De waarde van uitdagingen ingezien
Hoeveel contact je in Korea ook met buitenlanders hebt gehad, naar het buitenland gaan en het zelf meemaken is toch anders.Natuurlijk is het ook anders dan een gewone reis met vrienden.Het tussenjaarproject biedt Koreaanse jongeren een bredere kijk op de wereld enstimuleert hun denkontwikkeling. Een bijzondere roadtrip door de Verenigde Staten met jongeren van over de hele wereld / De groep voor het tussenjaar van Iminyong / gapper / tussenjaar van 4 weken |
# Ik wilde iets anders proberen.

# Ik hoop dat je het ziet als een kans om nieuwe culturele ervaringen op te doen.

Dit project organiseert reizen voor jongeren. Omdat iedereen jong is, praten ze snel en gebruiken ze veel straattaal, waardoor het in het begin erg moeilijk was om me aan te passen. Ik was er niet de enige Aziatische die geen Engels sprak.Ze zagen me gewoon als een toerist, net als alle anderen, en bekommerden zich dus nauwelijks om me.
Misschien ga je hierdoor twijfelen of je je wel voor het tussenjaar moet aanmelden, maarik hoop dat je het ziet als een kans om nieuwe culturele ervaringen op te doen.Maar als je het vanuit een ander perspectief bekijkt: als buitenlandse vrienden ons niet als mensen zien die geen Engels spreken en ons op een ontspannen manier behandelen,kan dat ons de kans geven om de westerse cultuur en een cultuur die anders is dan de onze voor de volle 100% te ervaren.
Datzijn de dingen die me na afloop van de reis trots en voldaan maakten. Omdat het soms moeilijk was geweest om me aan te passen, zal het moment waarop ik eindelijk het gevoel had dat ik echt samen met de anderen op reis was, me altijd bijblijven.
Dat was toen we aankwamen in Durango, Colorado, de derde stad. De aanleiding zat in iets heel kleins. Ik hoefde alleen mezelf te veranderen. Door de onbekende omgeving en omdat ik het Engels niet begreep, was ik passief geweest en had ik dingen vermeden. Maar ik nam het initiatief om een gesprek te beginnen en maakte een verspreking toen ik iets niet begreep, waarna iedereen om me heen in lachen uitbarstte.
Ik schaamde me eigenlijk, maar zij vonden het gewoon grappig en het werd een verhaal waardoor we meer naar elkaar toegroeiden.Elke dag is een uitdaging, maar de eerste keer is moeilijk; daarna gaat het wat makkelijker. ☺
# Ik hoop dat je het ziet als een proces waarin je nieuwe culturen en ervaringen opdoet.

Als je bevriend raakt met je reisgenoten, begint de reis pas echt. Ook voor mij begon alles meer op te vallen toen we bevriend raakten. De Verenigde Staten moet je echt met de auto verkennen om het land goed te beleven. Reistijden van 4 à 5 uur zijn er natuurlijk heel gewoon.
Een van de dingen die deze roadtrip zo leuk maakten, was dat ik kon reizen zoals Amerikanen en andere westerlingen. Tijdens de reis kwamen we niet alleen door grote steden, maar ookdoor veel kleine plaatsen onderweg. Vooral in kleine plaatsen kom je niet alleen weinig Koreanen tegen, maar ook weinig Aziaten in het algemeen.
Het zijn letterlijk plekken waar Amerikanen graag komen.Omdat ik met buitenlandse vrienden reisde, kon ik naar plekken gaan en dingen meemaken die ik niet zou hebben meegemaakt als ik alleen of met Koreanen was gekomen.
Van alle steden voelden er twee het meest ‘Amerikaans’ aan, afgezien van de grote steden.
Memphis (멤피스)
Memphis is een stad in Tennessee waar je, om zo te zeggen, de ziel van de zwarte cultuur kunt voelen.In elke zaal treden bands met zwarte muzikanten live op, en de straten zijn gevuld met vrije geesten. Je voelt dat het er vol mee is. Dat gevoel had ik nog nooit eerder ervaren, en toch voelde het op de een of andere manier vertrouwd. Ook hier was ik, hoe goed ik ook om me heen keek, de enige die er anders uitzag. Vanaf dat moment begon ik daarvan te genieten.☺
Nashville (내쉬빌)
Nashville is de hoofdstad van Tennessee. Hoewel de stad in dezelfde staat ligt als Memphis, is de sfeer er heel anders. Als hoofdstad voelt de stad moderner aan en is ze minder ongedwongen dan Memphis. Er wonen veel witte mensen en in de kroegen wordt vooral rockmuziek live gespeeld. Die dag gingen we na een feestje samen in een kroeg bij zonsopgang een buitenzwembad in en vatten we kou.....
# Er waren zo veel dingen die ik niet zou hebben meegemaakt als ik alleen of met Koreanen had gereisd.

Het mooiste was vooral dat ik met vrienden uit verschillende landen door Amerika reisde.
Er waren zo veel dingen die ik niet zou hebben meegemaakt als ik alleen of met Koreanen had gereisd.Als Koreaan waren er veel dingen die ik me niet eens had kunnen voorstellen. Natuurlijk waren ze niet allemaal leuk, maar dezelfde dingen vanuit een ander perspectief bekijkenwas goed.
Ik zou zeggen dat de gelukkigste momenten waren wanneer ik voelde dat ik hecht was geworden met de vrienden met wie ik reisde. Het was niet zo dat we na verloop van tijd vanzelf hecht werden, maarik denk dat het klopt om te zeggen dat ik het initiatief nam, de moed verzamelde om op hen af te stappen en een hechte band met hen opbouwde. Het punt is dat ik geen hechte band kan opbouwen als ik zelf geen contact zoek.
Toen we hechter werden, kochten we drankjes voor elkaar. Daarna speelden we in de bar waar we zaten spelletjes met alle andere gasten en maakten we mooie herinneringen. Op dat moment voelde het best bijzonder om de enige Aziaat te zijn.
In mijn geval begonnen de vervelende momenten met misverstanden. Omdat ik de enige Aziatische persoon was die geen Engels sprak, voelde ik me geïntimideerd. Wanneer anderen, met de bedoeling vriendelijk te zijn, grapjes maakten of bijnamen gaven, werden die acties soms verkeerd geïnterpreteerd en opgevat alsof ze iets anders betekenden.
In zulke gevallen kun je beter rechtstreeks vragen wat ze bedoelen dan het te vermijden.Als je het uit de weg gaat, kan de ander anders gaan denken dan aanvankelijk, waarna er een vicieuze cirkel ontstaat.In plaats van te zeggen dat je je beledigd voelt, kun je beter zeggen dat het vreemd klinkt.
# Iedereen reisde alleen.

Tijdens het project waarbij we door de Verenigde Staten reisden, waren er veel vrienden uit Australië en Nieuw-Zeeland. De anderen kwamen uit verschillende landen, zoals Ierland, Duitsland en Zuid-Afrika.
Iedereen reisde alleen. Daardoorkonden alle deelnemers hecht met elkaar worden.Dankzij het tussenjaar heb ik nu...vrienden leren kennen in landen als Australië en Nieuw-Zeeland.
# Mijn tip voor het tussenjaar

(Taal)
Verstop je niet. Glimlach niet alleen maar en ga mensen niet uit de weg omdat je geen Engels kunt spreken of begrijpen. Het is helemaal niet beschamend als je niet goed bent in Engels — het is onze tweede taal, dus wees zelfverzekerd. Als je niet begrijpt wat de ander zegt, vraag dan rustig wat diegene bedoelt en zeg zelfverzekerd dat je het niet weet.
Wanneer je reist met jongeren uit de hele wereld, spreken ze vaak heel snel Engels. Tijdens de reis zijn we gewoon een van hen, dus niemand zal speciaal langzamer praten voor ons — daarom moeten we zelf op mensen afstappen en het gesprek beginnen. Als we ons verstoppen, komen buitenlandse vrienden niet naar ons toe. Wees niet bang voor wat je niet begrijpt in het Engels.
Je kunt niet elke keer iets vragen, maar als je af en toe iets vraagt en bij de groep blijft, raak je bevriend met die mensen. Dan ontstaat er een gedeeld begrip, zodat je de sfeer kunt aanvoelen en ervan kunt genieten, zelfs als je niet alles begrijpt wat ze zeggen. O ja — het helpt enorm om de straattaal en uitdrukkingen die buitenlandse vrienden in het dagelijks leven gebruiken na te doen en te leren.
Als je een reis plant, oefen dan zoveel mogelijk met spreken in de tijd die je nog hebt. Hoe beter je gesprekken kunt voeren, hoe leuker de reis zal zijn. Engels is natuurlijk niet alles, maar in het buitenland is het heel gewoon om met vreemden te praten. Als je die cultuur kunt ervaren, wordt het nog leuker, toch?
(Accommodatie)
Er waren geen grote ongemakken. Vergeleken met Korea kunnen de voorzieningen behoorlijk verouderd lijken, maar het was niet bijzonder oncomfortabel. De was doe je bij wasserettes, en meestal doen een paar reisgenoten dat samen.
(Maaltijden)
Eten is relatief duur in de VS. Veel accommodaties hebben geen kookgelegenheid, dus eet je de maaltijden die het hotel aanbiedt of ga je eten kopen. Eten kopen kost meestal meer dan 10 dollar. Soms ging ik in grote steden langs bij een Koreaanse supermarkt (H Mart) en kocht ik een doos instantnoedels als noodvoorraad voor onderweg.
Je kunt ze meenemen in de bus als je onderweg bent, dus dat is geen groot ongemak. Als er geen heet water is, kun je ze in de magnetron bereiden, dus dat is geen probleem. Omdat het klimaat in de VS bovendien erg droog is, is het belangrijk om genoeg te drinken. Maar je kunt niet, zoals in Korea, gratis water drinken. Je zult dus vaak water kopen, en telkens kleine flesjes kopen wordt duur. Wanneer je tijdens de reis bij Walmart stopt, is het handig om een pak of een grote waterfles te kopen om mee te nemen.
(Wat meenemen)
Bereid je voor zoals voor een gewone reis naar het buitenland. Het is wel handig om wat extra medicijnen tegen verkoudheid mee te nemen. De busritten zijn lang en je zit vaak in de airconditioning, waardoor je sneller verkouden wordt. Neem ook niet te veel kleding mee. Omdat je veel plekken bezoekt, ga je vaak winkelen.
# Voor toekomstige deelnemers

Nou...Ik weet het niet zeker. Bij de activiteit waaraan ik meedeed, was ik de enige Aziaat die geen Engels sprak. Bij andere activiteiten zal het waarschijnlijk hetzelfde zijn.Als dat zo is, zet je er dan schrap en ga de uitdaging aan.
Als er in het tussenjaar waaraan ik deelnam andere Aziaten waren geweest die geen Engels spraken, had ik waarschijnlijkniet het gevoel van voldoening en trots gehad dat ik nu heb. We zouden de moeilijke onderdelen hebben vermeden en alleen de makkelijke hebben gekozen.Natuurlijk heeft iedereen andere maatstaven, dus ook de redenen en bedoelingen om aan een tussenjaarproject deel te nemen verschillen.
Maarals een tussenjaar bedoeld is als een andere uitdaging, ga moeilijke situaties waarin je je lastig kunt aanpassen dan niet uit de weg— stap zelf op mensen af en probeer de situatie te overwinnen.Zoals je zult merken als je het probeert, draait het om reizen. Het is een project met dat thema.Als je zelf het initiatief neemt en actief meedoet, zijn de moeilijkheden niet zo zwaar.
# Voordelen van dit project

Tijdens het reizen door de VS was het leuk om beroemde steden te bezoeken, maarop plekken in Tennessee, zoals Memphis en Nashville, krijg je een beeld van Amerika dat we niet vaak tegenkomen. Als je iets anders wilt zien dan het Amerika dat we al kennen, raad ik het van harte aan.
# Het tussenjaarproject verruimt de blik en ontwikkelt het denkvermogen van jonge Koreanen.

Mensen kunnen om verschillende redenen een aanvraag indienen voor het tussenjaarproject, maar voor mij was de belangrijkste instelling tijdens deelname aan het programma: 'uitdaging'. Ik stond voor de nieuwe opgave om werk te vinden en vroeg me af of ik dat wel kon. In het machteloze dagelijkse leven waarin ik vastzat, voelde het idee van een uitdaging erg beangstigend.
In plaats van het grote doel te hebben om via het tussenjaar een droom te vinden, wilde ik zelfvertrouwen opdoen door een ander soort uitdaging aan te gaan: reizen. Daarom koos ik niet voor het tussenjaar als een gewone reis, maar om mezelf bloot te stellen aan moeilijkere en onbekendere omgevingen.
Als er onder mijn reisgenoten Koreanen of andere Aziaten waren geweest die geen Engels spraken, had ik niet het gevoel van voldoening en zelfvertrouwen dat ik nu heb. Zodra ik tegen een muur aanliep, had ik de makkelijkere weg naast me gekozen.Nu ik het tussenjaarproject heb afgerond, voel ik me, ook al is de toekomst onzeker, dankzij het zelfvertrouwen dat ik tijdens het reizen door uitdagingen en mislukkingen heb opgedaan, in staat om alles aan te pakken.
Hoeveel contact je in Korea ook met buitenlanders hebt gehad, dingen zelf ervaren door naar het buitenland te gaan is anders.Natuurlijk is het ook anders dan een eenvoudig reisje met vrienden.Het tussenjaarproject verruimt de blik van jonge Koreanen op de wereld enstimuleert hun denkontwikkeling.
Niet vanuit het perspectief van ‘buitenlanders die uit het buitenland kwamen’, maar als reisvrienden die van verschillende plekken komen,samen reizen vanuit het perspectief van vrienden wordt een herinnering voor het leven .
Hoeveel contact je in Korea ook met buitenlanders hebt gehad, naar het buitenland gaan en het zelf meemaken is toch anders.Natuurlijk is het ook anders dan een gewone reis met vrienden.Het tussenjaarproject biedt Koreaanse jongeren een bredere kijk op de wereld enstimuleert hun denkontwikkeling. Een bijzondere roadtrip door de Verenigde Staten met jongeren van over de hele wereld / De groep voor het tussenjaar van Iminyong / gapper / tussenjaar van 4 weken |
# Ik wilde iets anders proberen.

# Ik hoop dat je het ziet als een kans om nieuwe culturele ervaringen op te doen.

Dit project organiseert reizen voor jongeren. Omdat iedereen jong is, praten ze snel en gebruiken ze veel straattaal, waardoor het in het begin erg moeilijk was om me aan te passen. Ik was er niet de enige Aziatische die geen Engels sprak.Ze zagen me gewoon als een toerist, net als alle anderen, en bekommerden zich dus nauwelijks om me.
Misschien ga je hierdoor twijfelen of je je wel voor het tussenjaar moet aanmelden, maarik hoop dat je het ziet als een kans om nieuwe culturele ervaringen op te doen.Maar als je het vanuit een ander perspectief bekijkt: als buitenlandse vrienden ons niet als mensen zien die geen Engels spreken en ons op een ontspannen manier behandelen,kan dat ons de kans geven om de westerse cultuur en een cultuur die anders is dan de onze voor de volle 100% te ervaren.
Datzijn de dingen die me na afloop van de reis trots en voldaan maakten. Omdat het soms moeilijk was geweest om me aan te passen, zal het moment waarop ik eindelijk het gevoel had dat ik echt samen met de anderen op reis was, me altijd bijblijven.
Dat was toen we aankwamen in Durango, Colorado, de derde stad. De aanleiding zat in iets heel kleins. Ik hoefde alleen mezelf te veranderen. Door de onbekende omgeving en omdat ik het Engels niet begreep, was ik passief geweest en had ik dingen vermeden. Maar ik nam het initiatief om een gesprek te beginnen en maakte een verspreking toen ik iets niet begreep, waarna iedereen om me heen in lachen uitbarstte.
Ik schaamde me eigenlijk, maar zij vonden het gewoon grappig en het werd een verhaal waardoor we meer naar elkaar toegroeiden.Elke dag is een uitdaging, maar de eerste keer is moeilijk; daarna gaat het wat makkelijker. ☺
# Ik hoop dat je het ziet als een proces waarin je nieuwe culturen en ervaringen opdoet.

Als je bevriend raakt met je reisgenoten, begint de reis pas echt. Ook voor mij begon alles meer op te vallen toen we bevriend raakten. De Verenigde Staten moet je echt met de auto verkennen om het land goed te beleven. Reistijden van 4 à 5 uur zijn er natuurlijk heel gewoon.
Een van de dingen die deze roadtrip zo leuk maakten, was dat ik kon reizen zoals Amerikanen en andere westerlingen. Tijdens de reis kwamen we niet alleen door grote steden, maar ookdoor veel kleine plaatsen onderweg. Vooral in kleine plaatsen kom je niet alleen weinig Koreanen tegen, maar ook weinig Aziaten in het algemeen.
Het zijn letterlijk plekken waar Amerikanen graag komen.Omdat ik met buitenlandse vrienden reisde, kon ik naar plekken gaan en dingen meemaken die ik niet zou hebben meegemaakt als ik alleen of met Koreanen was gekomen.
Van alle steden voelden er twee het meest ‘Amerikaans’ aan, afgezien van de grote steden.
Memphis (멤피스)
Memphis is een stad in Tennessee waar je, om zo te zeggen, de ziel van de zwarte cultuur kunt voelen.In elke zaal treden bands met zwarte muzikanten live op, en de straten zijn gevuld met vrije geesten. Je voelt dat het er vol mee is. Dat gevoel had ik nog nooit eerder ervaren, en toch voelde het op de een of andere manier vertrouwd. Ook hier was ik, hoe goed ik ook om me heen keek, de enige die er anders uitzag. Vanaf dat moment begon ik daarvan te genieten.☺
Nashville (내쉬빌)
Nashville is de hoofdstad van Tennessee. Hoewel de stad in dezelfde staat ligt als Memphis, is de sfeer er heel anders. Als hoofdstad voelt de stad moderner aan en is ze minder ongedwongen dan Memphis. Er wonen veel witte mensen en in de kroegen wordt vooral rockmuziek live gespeeld. Die dag gingen we na een feestje samen in een kroeg bij zonsopgang een buitenzwembad in en vatten we kou.....
# Er waren zo veel dingen die ik niet zou hebben meegemaakt als ik alleen of met Koreanen had gereisd.

Het mooiste was vooral dat ik met vrienden uit verschillende landen door Amerika reisde.
Er waren zo veel dingen die ik niet zou hebben meegemaakt als ik alleen of met Koreanen had gereisd.Als Koreaan waren er veel dingen die ik me niet eens had kunnen voorstellen. Natuurlijk waren ze niet allemaal leuk, maar dezelfde dingen vanuit een ander perspectief bekijkenwas goed.
Ik zou zeggen dat de gelukkigste momenten waren wanneer ik voelde dat ik hecht was geworden met de vrienden met wie ik reisde. Het was niet zo dat we na verloop van tijd vanzelf hecht werden, maarik denk dat het klopt om te zeggen dat ik het initiatief nam, de moed verzamelde om op hen af te stappen en een hechte band met hen opbouwde. Het punt is dat ik geen hechte band kan opbouwen als ik zelf geen contact zoek.
Toen we hechter werden, kochten we drankjes voor elkaar. Daarna speelden we in de bar waar we zaten spelletjes met alle andere gasten en maakten we mooie herinneringen. Op dat moment voelde het best bijzonder om de enige Aziaat te zijn.
In mijn geval begonnen de vervelende momenten met misverstanden. Omdat ik de enige Aziatische persoon was die geen Engels sprak, voelde ik me geïntimideerd. Wanneer anderen, met de bedoeling vriendelijk te zijn, grapjes maakten of bijnamen gaven, werden die acties soms verkeerd geïnterpreteerd en opgevat alsof ze iets anders betekenden.
In zulke gevallen kun je beter rechtstreeks vragen wat ze bedoelen dan het te vermijden.Als je het uit de weg gaat, kan de ander anders gaan denken dan aanvankelijk, waarna er een vicieuze cirkel ontstaat.In plaats van te zeggen dat je je beledigd voelt, kun je beter zeggen dat het vreemd klinkt.
# Iedereen reisde alleen.

Tijdens het project waarbij we door de Verenigde Staten reisden, waren er veel vrienden uit Australië en Nieuw-Zeeland. De anderen kwamen uit verschillende landen, zoals Ierland, Duitsland en Zuid-Afrika.
Iedereen reisde alleen. Daardoorkonden alle deelnemers hecht met elkaar worden.Dankzij het tussenjaar heb ik nu...vrienden leren kennen in landen als Australië en Nieuw-Zeeland.
# Mijn tip voor het tussenjaar

(Taal)
Verstop je niet. Glimlach niet alleen maar en ga mensen niet uit de weg omdat je geen Engels kunt spreken of begrijpen. Het is helemaal niet beschamend als je niet goed bent in Engels — het is onze tweede taal, dus wees zelfverzekerd. Als je niet begrijpt wat de ander zegt, vraag dan rustig wat diegene bedoelt en zeg zelfverzekerd dat je het niet weet.
Wanneer je reist met jongeren uit de hele wereld, spreken ze vaak heel snel Engels. Tijdens de reis zijn we gewoon een van hen, dus niemand zal speciaal langzamer praten voor ons — daarom moeten we zelf op mensen afstappen en het gesprek beginnen. Als we ons verstoppen, komen buitenlandse vrienden niet naar ons toe. Wees niet bang voor wat je niet begrijpt in het Engels.
Je kunt niet elke keer iets vragen, maar als je af en toe iets vraagt en bij de groep blijft, raak je bevriend met die mensen. Dan ontstaat er een gedeeld begrip, zodat je de sfeer kunt aanvoelen en ervan kunt genieten, zelfs als je niet alles begrijpt wat ze zeggen. O ja — het helpt enorm om de straattaal en uitdrukkingen die buitenlandse vrienden in het dagelijks leven gebruiken na te doen en te leren.
Als je een reis plant, oefen dan zoveel mogelijk met spreken in de tijd die je nog hebt. Hoe beter je gesprekken kunt voeren, hoe leuker de reis zal zijn. Engels is natuurlijk niet alles, maar in het buitenland is het heel gewoon om met vreemden te praten. Als je die cultuur kunt ervaren, wordt het nog leuker, toch?
(Accommodatie)
Er waren geen grote ongemakken. Vergeleken met Korea kunnen de voorzieningen behoorlijk verouderd lijken, maar het was niet bijzonder oncomfortabel. De was doe je bij wasserettes, en meestal doen een paar reisgenoten dat samen.
(Maaltijden)
Eten is relatief duur in de VS. Veel accommodaties hebben geen kookgelegenheid, dus eet je de maaltijden die het hotel aanbiedt of ga je eten kopen. Eten kopen kost meestal meer dan 10 dollar. Soms ging ik in grote steden langs bij een Koreaanse supermarkt (H Mart) en kocht ik een doos instantnoedels als noodvoorraad voor onderweg.
Je kunt ze meenemen in de bus als je onderweg bent, dus dat is geen groot ongemak. Als er geen heet water is, kun je ze in de magnetron bereiden, dus dat is geen probleem. Omdat het klimaat in de VS bovendien erg droog is, is het belangrijk om genoeg te drinken. Maar je kunt niet, zoals in Korea, gratis water drinken. Je zult dus vaak water kopen, en telkens kleine flesjes kopen wordt duur. Wanneer je tijdens de reis bij Walmart stopt, is het handig om een pak of een grote waterfles te kopen om mee te nemen.
(Wat meenemen)
Bereid je voor zoals voor een gewone reis naar het buitenland. Het is wel handig om wat extra medicijnen tegen verkoudheid mee te nemen. De busritten zijn lang en je zit vaak in de airconditioning, waardoor je sneller verkouden wordt. Neem ook niet te veel kleding mee. Omdat je veel plekken bezoekt, ga je vaak winkelen.
# Voor toekomstige deelnemers

Nou...Ik weet het niet zeker. Bij de activiteit waaraan ik meedeed, was ik de enige Aziaat die geen Engels sprak. Bij andere activiteiten zal het waarschijnlijk hetzelfde zijn.Als dat zo is, zet je er dan schrap en ga de uitdaging aan.
Als er in het tussenjaar waaraan ik deelnam andere Aziaten waren geweest die geen Engels spraken, had ik waarschijnlijkniet het gevoel van voldoening en trots gehad dat ik nu heb. We zouden de moeilijke onderdelen hebben vermeden en alleen de makkelijke hebben gekozen.Natuurlijk heeft iedereen andere maatstaven, dus ook de redenen en bedoelingen om aan een tussenjaarproject deel te nemen verschillen.
Maarals een tussenjaar bedoeld is als een andere uitdaging, ga moeilijke situaties waarin je je lastig kunt aanpassen dan niet uit de weg— stap zelf op mensen af en probeer de situatie te overwinnen.Zoals je zult merken als je het probeert, draait het om reizen. Het is een project met dat thema.Als je zelf het initiatief neemt en actief meedoet, zijn de moeilijkheden niet zo zwaar.
# Voordelen van dit project

Tijdens het reizen door de VS was het leuk om beroemde steden te bezoeken, maarop plekken in Tennessee, zoals Memphis en Nashville, krijg je een beeld van Amerika dat we niet vaak tegenkomen. Als je iets anders wilt zien dan het Amerika dat we al kennen, raad ik het van harte aan.
# Het tussenjaarproject verruimt de blik en ontwikkelt het denkvermogen van jonge Koreanen.

Mensen kunnen om verschillende redenen een aanvraag indienen voor het tussenjaarproject, maar voor mij was de belangrijkste instelling tijdens deelname aan het programma: 'uitdaging'. Ik stond voor de nieuwe opgave om werk te vinden en vroeg me af of ik dat wel kon. In het machteloze dagelijkse leven waarin ik vastzat, voelde het idee van een uitdaging erg beangstigend.
In plaats van het grote doel te hebben om via het tussenjaar een droom te vinden, wilde ik zelfvertrouwen opdoen door een ander soort uitdaging aan te gaan: reizen. Daarom koos ik niet voor het tussenjaar als een gewone reis, maar om mezelf bloot te stellen aan moeilijkere en onbekendere omgevingen.
Als er onder mijn reisgenoten Koreanen of andere Aziaten waren geweest die geen Engels spraken, had ik niet het gevoel van voldoening en zelfvertrouwen dat ik nu heb. Zodra ik tegen een muur aanliep, had ik de makkelijkere weg naast me gekozen.Nu ik het tussenjaarproject heb afgerond, voel ik me, ook al is de toekomst onzeker, dankzij het zelfvertrouwen dat ik tijdens het reizen door uitdagingen en mislukkingen heb opgedaan, in staat om alles aan te pakken.
Hoeveel contact je in Korea ook met buitenlanders hebt gehad, dingen zelf ervaren door naar het buitenland te gaan is anders.Natuurlijk is het ook anders dan een eenvoudig reisje met vrienden.Het tussenjaarproject verruimt de blik van jonge Koreanen op de wereld enstimuleert hun denkontwikkeling.
Niet vanuit het perspectief van ‘buitenlanders die uit het buitenland kwamen’, maar als reisvrienden die van verschillende plekken komen,samen reizen vanuit het perspectief van vrienden wordt een herinnering voor het leven .
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.