Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Ik overwon mijn lusteloosheid en werd minder onzeker over mezelf. #Nieuwe hobby’s, nieuwe motivatie. #Ik merkte hoe makkelijk het kan zijn om uitdagingen aan te gaan.
Wonen in Seoul heeft me geleerd hoe ik te midden van een druk dagelijks leven rustig aan kan doen. Het was ook een mooie kans om mijn hobby’s uit te breiden.Ook dacht ik vroeger dat naar het buitenland reizen moeilijk was en veel voorbereiding vergde. Maar ik besefte dat je een reis naar het buitenland niet zo uitgebreid hoeft te overdenken — de reis hoeft niet lang te duren en je hoeft ook niet alles tot in de puntjes te plannen.
-Ik stel mijn Seoul voor aan buitenlandse vrienden: Gap Year Stay Seoul! / Park Ji-hyun, gap-yeardeelnemer / tussenjaar van 8 weken |
Ik wilde aan mezelf werken en meer inzicht krijgen.
Net als anderen wilde ik ontsnappen aan het dagelijks leven en, terwijl ik een nieuwe manier van leven begon, aan mezelf werken en meer inzicht krijgen...
Ik wilde die dingen opdoen.Ondertussen,Omdat ik ook een tussenjaar wilde nemen, verdiepte ik me in de tussenjaren die veel jongeren in het buitenland nemen. Zo kwam ik via een YouTube-college te weten over Korea Gap Year.
Ik was verrast dat zulke programma’s ook in Korea bestonden, maar omdat ze geld kostten, was ik van plan eraan mee te doen nadat ik flink had gespaard. Maar ik was uitgeput van het dagelijks leven en had een tussenjaar nodig. Toen ik beter keek, ontdekte ik dat er in Korea programma’s waren die niet veel kostten, dus ik meldde me aan.
Tijdens dit tussenjaarwilde ik, als iemand die meestal futloos was en weinig wilskracht had, veel nieuwe mensen ontmoeten en me laten inspireren,mijn dagelijks Ik wilde een nieuwe bron van motivatie voor mijn dagelijks leven vinden.
Ik meldde me zonder aarzelen aan voor dit project.
Het programma waaraan ik deelnam heette Gap Year Stay Seoul.Het was een project waarbij je als medewerker in een guesthouse werkte. Als ik naar de taken keek, kon ik Korea aan buitenlanders voorstellen, mijn eigen maaltijden bereiden en als een van de taken de hond uitlaten. Ik was meteen enthousiast.
Ik vind het leuk om reisroutes te plannen, ben erg geïnteresseerd in allerlei culturen over de hele wereld en koken is een van mijn grootste hobby’s. Ook ben ik dol op dieren, dus ik dacht dat dit project me echt op het lijf geschreven was! Dus,Ik meldde me zonder aarzelen aan voor dit project.
Toen ik voor het eerst naar het guesthouse ging waar ik zou werken, waren de eigenaars en medewerkers er. Omdat ik dit werk nog nooit had gedaan, was ik natuurlijk zenuwachtig. Maar de eigenaars waren heel vriendelijk en het bleek dat alle medewerkers die dag ook voor het eerst begonnen. Er was dus helemaal geen reden om zenuwachtig te zijn. Omdat de anderen in hetzelfde schuitje zaten als ik, kregen we later de kans om naar elkaar toe te groeien.
Tijdens mijn werk als medewerker van het guesthouse ontmoette ik veel buitenlandse gasten.
Op de eerste dag was de eigenaar erbij, dus leerden en werkten alle medewerkers samen. Vanaf de tweede dag gingen de medewerkers om de beurt een dag werken. Ik begon als eerste. Omdat ik begon voordat ik het werk goed onder de knie had, was er niemand die me kon vertellen of helpen met dingen die ik niet wist.
De andere medewerkers hielpen me terwijl ook zij het werk leerden, maar de taken die ik niet kende, waren voor hen ook nieuw, dus dat was ongemakkelijk. Uiteindelijk vond er een schokkend incident plaats met een dubbele boeking: een mannelijke gast had per ongeluk een bed in een vrouwenslaapzaal geboekt, maar gelukkig werd het goed opgelost.
Ook ontmoette ik tijdens mijn werk als medewerker van het guesthouse talloze buitenlandse gasten,voor wie ik bezienswaardigheden aanraadde en allerlei goede restaurants tipte. Ik ken eigenlijk best veel populaire plekken in Hongdae, maar het was erg moeilijk om iets aan te bevelen. Dat kwam doordat buitenlandse gasten graag Koreaanse gerechten wilden proeven en soloreizigers me vaak om restauranttips vroegen. Door de aard van de buurt zijn er in Hongdae bijna geen Koreaanse restaurants.
Er zijn veel Japanse, westerse en fusionrestaurants, en ik was maar bij één of twee Koreaanse restaurants geweest, dus ik had niet veel aan te bevelen. Ik ging zelf vaak naar een bulgogirestaurant en tipte het aan een gast die alleen reisde. Maar het bleek dat het restaurant geen gasten alleen toeliet. Toen ik hoorde dat de gast erheen was gegaan, maar niets kon eten en weer terug was gekomen, voelde ik me ontzettend schuldig. Ik voelde me zo rot dat ik de volgende dag met de gast naar het restaurant ging.
Daardoor veranderde mijn manier van reizen geleidelijk.
Onder de gasten van het guesthouse zaten inderdaad ook lastige klanten. Vooral groepen die meer dan één kamer boekten, gedroegen zich soms alsof ze een appartement hadden gehuurd: ze maakten veel lawaai en lieten de kamer vies achter. Aan die groepen die lang bleven, heb ik dan ook onaangename herinneringen.
Natuurlijk waren er niet veel lastpakken. Ik raakte behoorlijk bevriend met de gasten, ging vaak met ze iets drinken en nam op mijn vrije dagen soms het initiatief om met gasten op stap te gaan.Het makkelijkst raakte ik bevriend met Europese mannen die alleen reisden.
Eigenlijk wilde ik liever met vrouwelijke dan met mannelijke gasten naar cafés gaan, maar de meeste vrouwelijke gasten planden hun dagen heel nauwkeurig, dus ik kreeg niet vaak de kans om mee te gaan. Aan de andere kant, vooral...hadden de meeste Europese mannen die alleen reisden nauwelijks plannen.Ze gingen maar naar één of twee plekken per dag. Als ik zei dat ik op mijn vrije dag alleen op pad ging, gingen de meesten met me mee,dus was het makkelijk om met hen bevriend te raken.
In het begin kon ik echt niet begrijpen waarom mensen zonder plan reisden. Als ik naar Europa zou gaan, zou ik zo veel mogelijk plekken willen bezoeken om geen spijt te krijgen. Maar deze jongens deden dat niet, en dat vond ik verbazingwekkend. Nadat ik met zulke gasten was opgetrokken en echt bevriend met ze was geraakt, begon ik te denken dat het helemaal niet zo erg is om met weinig of zelfs helemaal geen plannen naar Europa te gaan.
Volgens deze vrienden kun je, als je bevriend raakt met een plaatselijke bewoner in het gebied dat je bezoekt, restaurants ontdekken die je als toerist nooit zou hebben gevonden en...is het een geweldige kans om de cultuur van dichtbij mee te maken, meer dan wie dan ook. Daardoor veranderde mijn manier van reizen geleidelijk.
Ook besefte ik door de Europese cultuur te ervaren dat reizen naar het buitenland niet groots of intimiderend hoeft te zijn. De drempel is veel lager dan ik dacht, en mijn Engels is enorm verbeterd. En...Ik maakte ook een goede Franse vriendin, waardoor ik serieus Frans begon te studeren. Ik was al geïnteresseerd in de taal, maar had er nog nooit les in gevolgd.
# Daardoor trok ik me veel minder aan van wat anderen denken.
Het is niet makkelijk om op Jeju van je vrije tijd te genieten. Maar...in Seoul kun je bijna alles gemakkelijk doen, behalve surfen.Ik had niet zo veel verschillende hobby’s, maar tijdens mijn verblijf in Seoul ging ik vaak naar Dongdaemun en de Bangsan-markt, begon ik zelf diffusers en parfums te maken en maakte ik zelfs oorbellen om te dragen.
Naast die creatieve hobby’s dwaalde ik ook alleen rond in Gyeongbokgung en Deoksugung en dacht ik veel na. In het Nationaal Museum voor Moderne en Hedendaagse Kunst waren er bovendien volop mogelijkheden om gratis prachtige kunst te bekijken.In Jongno waren er veel plekken waar mensen onder de 24 gratis naar binnen konden en dingen konden bekijken. Daar werd ik ontzettend blij van.
Ik bezocht Deoksugung, wandelde langs Cheonggyecheon, las alleen boeken in de Kyobo-boekhandel en genoot vanaf het dak van het geschiedenismuseum in Gwanghwamun van wat volgens mij het mooiste uitzicht op Seoul is. Door zo’n rustig leven te leiden, bracht ik meer tijd alleen door met nadenken en ben ik enorm volwassen geworden.
O, en ik liep met Yeongsim door de mooi aangeklede straten van Hongdae, bezweet en onverzorgd omdat ik voortdurend aan het werk was,en daardoor trok ik me veel minder aan van de blikken van anderen.De reden is dat niemand aandacht aan mij besteedde, hoe slonzig of vreemd ik ook gekleed was. Ze waren alleen maar dol op de schattige Yeongsim.
# Het belangrijkste wat ik deze zomer heb opgedaan, is een sterke motivatie en een duidelijke visie die me hielpen mijn lusteloosheid te doorbreken.
Wonen in Seoul leerde me hoe ik rustig kon leven te midden van een drukke routine en bood me een geweldige kans om mijn hobby’s uit te breiden.Ook dacht ik vroeger dat reizen naar het buitenland moeilijk was en eindeloze voorbereidingen vereiste. Maar ik besefte dat je niet alles hoeft te overdenken om naar het buitenland te reizen; je hoeft niet lang op reis te gaan of een al te strak plan te maken.
Dat...Ik besefte dat ik mezelf hiermee onnodig hoge drempels had opgelegd, en ik ben blij dat ik die heb verlaagd.
Ik dacht dat ik, als ik Seoul zou verlaten en naar Jeju zou terugkeren, weer in een lusteloos dagelijks leven zou belanden, en dat zou vreselijk zijn. Maar sinds ik terug ben, studeer ik juist hard vreemde talen en heb ik een bijbaan.
Ik heb me enorm laten inspireren door mensen die een ander leven leiden, waardoor ik zelfs na mijn terugkeer naar mijn geboorteplaats niet meer zo lusteloos ben als vroeger.Omdat ik richting en drijfkracht voor mijn leven heb gekregen.Integendeel, ik leef nu toe naar een prachtige winter, en het mooiste wat ik deze zomer heb opgedaan, is...Het is een geweldige motivatie en visie die me hebben geholpen mijn lusteloosheid te overwinnen.
Deze winter wil ik een koelere, persoonlijkere tussenperiode nemen, helemaal op mijn eigen manier.
Wonen in Seoul heeft me geleerd hoe ik te midden van een druk dagelijks leven rustig aan kan doen. Het was ook een mooie kans om mijn hobby’s uit te breiden.Ook dacht ik vroeger dat naar het buitenland reizen moeilijk was en veel voorbereiding vergde. Maar ik besefte dat je een reis naar het buitenland niet zo uitgebreid hoeft te overdenken — de reis hoeft niet lang te duren en je hoeft ook niet alles tot in de puntjes te plannen.
-Ik stel mijn Seoul voor aan buitenlandse vrienden: Gap Year Stay Seoul! / Park Ji-hyun, gap-yeardeelnemer / tussenjaar van 8 weken |
Ik wilde aan mezelf werken en meer inzicht krijgen.
Net als anderen wilde ik ontsnappen aan het dagelijks leven en, terwijl ik een nieuwe manier van leven begon, aan mezelf werken en meer inzicht krijgen...
Ik wilde die dingen opdoen.Ondertussen,Omdat ik ook een tussenjaar wilde nemen, verdiepte ik me in de tussenjaren die veel jongeren in het buitenland nemen. Zo kwam ik via een YouTube-college te weten over Korea Gap Year.
Ik was verrast dat zulke programma’s ook in Korea bestonden, maar omdat ze geld kostten, was ik van plan eraan mee te doen nadat ik flink had gespaard. Maar ik was uitgeput van het dagelijks leven en had een tussenjaar nodig. Toen ik beter keek, ontdekte ik dat er in Korea programma’s waren die niet veel kostten, dus ik meldde me aan.
Tijdens dit tussenjaarwilde ik, als iemand die meestal futloos was en weinig wilskracht had, veel nieuwe mensen ontmoeten en me laten inspireren,mijn dagelijks Ik wilde een nieuwe bron van motivatie voor mijn dagelijks leven vinden.
Ik meldde me zonder aarzelen aan voor dit project.
Het programma waaraan ik deelnam heette Gap Year Stay Seoul.Het was een project waarbij je als medewerker in een guesthouse werkte. Als ik naar de taken keek, kon ik Korea aan buitenlanders voorstellen, mijn eigen maaltijden bereiden en als een van de taken de hond uitlaten. Ik was meteen enthousiast.
Ik vind het leuk om reisroutes te plannen, ben erg geïnteresseerd in allerlei culturen over de hele wereld en koken is een van mijn grootste hobby’s. Ook ben ik dol op dieren, dus ik dacht dat dit project me echt op het lijf geschreven was! Dus,Ik meldde me zonder aarzelen aan voor dit project.
Toen ik voor het eerst naar het guesthouse ging waar ik zou werken, waren de eigenaars en medewerkers er. Omdat ik dit werk nog nooit had gedaan, was ik natuurlijk zenuwachtig. Maar de eigenaars waren heel vriendelijk en het bleek dat alle medewerkers die dag ook voor het eerst begonnen. Er was dus helemaal geen reden om zenuwachtig te zijn. Omdat de anderen in hetzelfde schuitje zaten als ik, kregen we later de kans om naar elkaar toe te groeien.
Tijdens mijn werk als medewerker van het guesthouse ontmoette ik veel buitenlandse gasten.
Op de eerste dag was de eigenaar erbij, dus leerden en werkten alle medewerkers samen. Vanaf de tweede dag gingen de medewerkers om de beurt een dag werken. Ik begon als eerste. Omdat ik begon voordat ik het werk goed onder de knie had, was er niemand die me kon vertellen of helpen met dingen die ik niet wist.
De andere medewerkers hielpen me terwijl ook zij het werk leerden, maar de taken die ik niet kende, waren voor hen ook nieuw, dus dat was ongemakkelijk. Uiteindelijk vond er een schokkend incident plaats met een dubbele boeking: een mannelijke gast had per ongeluk een bed in een vrouwenslaapzaal geboekt, maar gelukkig werd het goed opgelost.
Ook ontmoette ik tijdens mijn werk als medewerker van het guesthouse talloze buitenlandse gasten,voor wie ik bezienswaardigheden aanraadde en allerlei goede restaurants tipte. Ik ken eigenlijk best veel populaire plekken in Hongdae, maar het was erg moeilijk om iets aan te bevelen. Dat kwam doordat buitenlandse gasten graag Koreaanse gerechten wilden proeven en soloreizigers me vaak om restauranttips vroegen. Door de aard van de buurt zijn er in Hongdae bijna geen Koreaanse restaurants.
Er zijn veel Japanse, westerse en fusionrestaurants, en ik was maar bij één of twee Koreaanse restaurants geweest, dus ik had niet veel aan te bevelen. Ik ging zelf vaak naar een bulgogirestaurant en tipte het aan een gast die alleen reisde. Maar het bleek dat het restaurant geen gasten alleen toeliet. Toen ik hoorde dat de gast erheen was gegaan, maar niets kon eten en weer terug was gekomen, voelde ik me ontzettend schuldig. Ik voelde me zo rot dat ik de volgende dag met de gast naar het restaurant ging.
Daardoor veranderde mijn manier van reizen geleidelijk.
Onder de gasten van het guesthouse zaten inderdaad ook lastige klanten. Vooral groepen die meer dan één kamer boekten, gedroegen zich soms alsof ze een appartement hadden gehuurd: ze maakten veel lawaai en lieten de kamer vies achter. Aan die groepen die lang bleven, heb ik dan ook onaangename herinneringen.
Natuurlijk waren er niet veel lastpakken. Ik raakte behoorlijk bevriend met de gasten, ging vaak met ze iets drinken en nam op mijn vrije dagen soms het initiatief om met gasten op stap te gaan.Het makkelijkst raakte ik bevriend met Europese mannen die alleen reisden.
Eigenlijk wilde ik liever met vrouwelijke dan met mannelijke gasten naar cafés gaan, maar de meeste vrouwelijke gasten planden hun dagen heel nauwkeurig, dus ik kreeg niet vaak de kans om mee te gaan. Aan de andere kant, vooral...hadden de meeste Europese mannen die alleen reisden nauwelijks plannen.Ze gingen maar naar één of twee plekken per dag. Als ik zei dat ik op mijn vrije dag alleen op pad ging, gingen de meesten met me mee,dus was het makkelijk om met hen bevriend te raken.
In het begin kon ik echt niet begrijpen waarom mensen zonder plan reisden. Als ik naar Europa zou gaan, zou ik zo veel mogelijk plekken willen bezoeken om geen spijt te krijgen. Maar deze jongens deden dat niet, en dat vond ik verbazingwekkend. Nadat ik met zulke gasten was opgetrokken en echt bevriend met ze was geraakt, begon ik te denken dat het helemaal niet zo erg is om met weinig of zelfs helemaal geen plannen naar Europa te gaan.
Volgens deze vrienden kun je, als je bevriend raakt met een plaatselijke bewoner in het gebied dat je bezoekt, restaurants ontdekken die je als toerist nooit zou hebben gevonden en...is het een geweldige kans om de cultuur van dichtbij mee te maken, meer dan wie dan ook. Daardoor veranderde mijn manier van reizen geleidelijk.
Ook besefte ik door de Europese cultuur te ervaren dat reizen naar het buitenland niet groots of intimiderend hoeft te zijn. De drempel is veel lager dan ik dacht, en mijn Engels is enorm verbeterd. En...Ik maakte ook een goede Franse vriendin, waardoor ik serieus Frans begon te studeren. Ik was al geïnteresseerd in de taal, maar had er nog nooit les in gevolgd.
# Daardoor trok ik me veel minder aan van wat anderen denken.
Het is niet makkelijk om op Jeju van je vrije tijd te genieten. Maar...in Seoul kun je bijna alles gemakkelijk doen, behalve surfen.Ik had niet zo veel verschillende hobby’s, maar tijdens mijn verblijf in Seoul ging ik vaak naar Dongdaemun en de Bangsan-markt, begon ik zelf diffusers en parfums te maken en maakte ik zelfs oorbellen om te dragen.
Naast die creatieve hobby’s dwaalde ik ook alleen rond in Gyeongbokgung en Deoksugung en dacht ik veel na. In het Nationaal Museum voor Moderne en Hedendaagse Kunst waren er bovendien volop mogelijkheden om gratis prachtige kunst te bekijken.In Jongno waren er veel plekken waar mensen onder de 24 gratis naar binnen konden en dingen konden bekijken. Daar werd ik ontzettend blij van.
Ik bezocht Deoksugung, wandelde langs Cheonggyecheon, las alleen boeken in de Kyobo-boekhandel en genoot vanaf het dak van het geschiedenismuseum in Gwanghwamun van wat volgens mij het mooiste uitzicht op Seoul is. Door zo’n rustig leven te leiden, bracht ik meer tijd alleen door met nadenken en ben ik enorm volwassen geworden.
O, en ik liep met Yeongsim door de mooi aangeklede straten van Hongdae, bezweet en onverzorgd omdat ik voortdurend aan het werk was,en daardoor trok ik me veel minder aan van de blikken van anderen.De reden is dat niemand aandacht aan mij besteedde, hoe slonzig of vreemd ik ook gekleed was. Ze waren alleen maar dol op de schattige Yeongsim.
# Het belangrijkste wat ik deze zomer heb opgedaan, is een sterke motivatie en een duidelijke visie die me hielpen mijn lusteloosheid te doorbreken.
Wonen in Seoul leerde me hoe ik rustig kon leven te midden van een drukke routine en bood me een geweldige kans om mijn hobby’s uit te breiden.Ook dacht ik vroeger dat reizen naar het buitenland moeilijk was en eindeloze voorbereidingen vereiste. Maar ik besefte dat je niet alles hoeft te overdenken om naar het buitenland te reizen; je hoeft niet lang op reis te gaan of een al te strak plan te maken.
Dat...Ik besefte dat ik mezelf hiermee onnodig hoge drempels had opgelegd, en ik ben blij dat ik die heb verlaagd.
Ik dacht dat ik, als ik Seoul zou verlaten en naar Jeju zou terugkeren, weer in een lusteloos dagelijks leven zou belanden, en dat zou vreselijk zijn. Maar sinds ik terug ben, studeer ik juist hard vreemde talen en heb ik een bijbaan.
Ik heb me enorm laten inspireren door mensen die een ander leven leiden, waardoor ik zelfs na mijn terugkeer naar mijn geboorteplaats niet meer zo lusteloos ben als vroeger.Omdat ik richting en drijfkracht voor mijn leven heb gekregen.Integendeel, ik leef nu toe naar een prachtige winter, en het mooiste wat ik deze zomer heb opgedaan, is...Het is een geweldige motivatie en visie die me hebben geholpen mijn lusteloosheid te overwinnen.
Deze winter wil ik een koelere, persoonlijkere tussenperiode nemen, helemaal op mijn eigen manier.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
