Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Positievere persoonlijkheid; veranderde denkpatronen #Mijn eigen grenzen erkend #De vreugde van wonen in het buitenland ervaren
Voordat ik begeleiding kreeg, was ik gekwetst door mensen en de maatschappij, dus had ik voor mezelf een hol gegraven.Ik verstopte me. Ook was ik weinig expressief in het uiten van emoties. Maarna deelname aan dit project verliet ik het hol en kwam ik naar boven.Ik kwam in een gemoedstoestand alsof ik naar boven was gekomen. Door dit projectis de meest opvallende verandering dat mijn persoonlijkheid positiever is geworden.
- Engels studeren zonder stress en ervan genieten — dat is alles! / Kim Sado, gap-yeardeelnemer / Gap year van 12 weken |
Dankzij dit taalprogramma kon ik voor het eerst genieten van het leven in het buitenland.
Hallo! Ik ben gap-yeardeelnemer Kim Sado. Ik ben dit jaar afgestudeerd aan de universiteit en voordat ik me op een baan ging voorbereiden,vroeg ik me af of ik er klaar voor was om te werken en of ik de juiste instelling had. Daarom heb ik me aangemeld voor een gap year.
Ik heb zelf een chronische ziekte, waardoor ik niet echt van reizen naar het buitenland kon genieten. Mijn lichaambaarde me nog meer zorgen omdat ik wist hoe het eraan toe was, maar ik kon niet voor altijd door angst bevangen blijven leven, dus verzamelde ik de moed om te gaan,en dankzij dit taalprogramma kon ik voor het eerst genieten van het leven in het buitenland.
Voordat ik vertrok, maakten mijn ouders zich zorgen. Bovendien was er een gebied waar twee weken voor mijn vertrek de staat van beleg was uitgeroepen, dus was ik gespannen en bezorgd, maarhet bleek veiliger dan ik had gedacht en alles ging goed.Ikhad de meeste dagelijkse benodigdheden al in Korea klaargelegd, maar wat dagelijkse spullen betreft, kon ik die in het nabijgelegen Park Mall kopen.
# Mijn doelen voor het gap year
Ten eerste probeerde ik mijn manier van denken zelf te veranderen. Vroeger was ik negatief en zelfs als ik glimlachte, was dat nauwelijks te zien, het was een glimlach die niet snel tevoorschijn kwam.Nu ben ik veel vrolijker en positiever geworden.
En dankzij allerlei ervaringen kon ik meer naar mezelf kijken,en leerde ik mijn eigen grenzen kennen en ermee omgaan.
Mijn uiteindelijke doel isom me in het Engels op zijn minst enigszins verstaanbaar te kunnen maken. Volgens mij heb ik dat doel vorige maand al bereikt.Als ik er nu op terugkijk,denk ik dat ik mijn doelen voor het gap year volledig heb bereikt.
# Een dag op de Filipijnen
Doordeweeks eet ik meestal om 7 uur ’s ochtends en beginnen de lessen om 8 uur. In mijn persoonlijke planning had ik na het eten een uurongeveerDus gebruikte ik mijn vrije tijd om tijdens de ochtendpauze te douchen en werkte ik tijdens de middagpauze aan mijn gap-yearopdracht.
Mijn lessen begonnen om 9 uur. We studeerden 50 minuten en hadden daarna 10 minuten pauze, waarin ik van lokaal wisseldeom te studeren. De lunch was om 11.50 uur. De middaglessen beginnen om 13.00 uur.Vervolgens volgde ik de lessenHet avondeten is om 16.50 uur. Vanaf 18.00 uur volgen degenen met avondlessen die lessen. ’s Avonds bracht ik tijd door met vrienden.
Op vrijdagavond kun je iets drinken in een plek die Harrison Park heet. Daar raken mensen met elkaar bevriend, ongeacht hun nationaliteit.Ook ging ik in het weekend vaak naar het beroemde winkelcentrum bij de lokale taalschool dat ik meestal bezocht.
# Mensen die ik heb ontmoet
Met wie ik hier bevriend raakte, waren Ryu Jun-gyu (hyung) en vrienden van Dongju University in Busan, met name Ye Hee-jin, Kang Jeong-hwa, Jang Seo-kyung en Lee Min-jin.Jeong Eun-sik, Jang Han-hyo, Lee Gyu-hyeon (hyung) en Jegal Jong-gu (hyung).Onder de Japanners waren Tom, Aki, Azu, Saki, Takeru, Chie, Konomi, Koichi, Miki, Kanta, Ryosuke, Yusuke, Shiho, Erika, Ragi enzovoort.
Door met zoveel mensen om te gaan en goed met hen op te schieten, kon ik de wonden helen die mensen me hadden toegebracht.
# Mijn persoonlijke tips voor een gap year
(Taal)
Het is niet erg als je Engels niet vloeiend is; zelfs als je er maar stamelend een paar woorden uit krijgt, zullen de docenten je min of meerbegrijpen je, en naarmate je je dagen doorbrengt, zal je vaardigheid onbewust verbeteren.
(Accommodatie)
Ze verdelen de kamers op basis van het aantal bedden. Ik had een eenpersoonskamer, die wat groot was om alleen te gebruiken, en in de driepersoonskamer heb ik ook eens gezeten, en dat was chaotisch; een tweepersoonskamer lijkt het meest redelijk..
(Maaltijden)
Het is een goed idee om gochujang of zeewier enzovoort uit Korea mee te nemen.Het is in wezen Koreaans eten, maar het smaakt anders, en hoe langer je blijft, hoe minder lekker het op de een of andere manier wordt.Uiteindelijk ben ik op dieet gegaan. Gelukkig is er een Koreaanse supermarkt geopend in de buurt van Park Mall, dus Koreaans eten is gemakkelijk verkrijgbaar.
(Benodigdheden)
De meeste basisbenodigdheden kun je krijgen, maar je kunt het best voldoende vrij verkrijgbare medicijnen en EHBO-spullen meenemen.Het klimaat lijkt op de zomer, wat je lichaam kan belasten. Filipijnse medicijnen zijn erg sterk, wat soms zwaar kan vallen.Soms werken medicijnen uit andere landen beter dan Filipijnse.
(Voor toekomstige deelnemers)
Persoonlijk waren Filipijnse medicijnen voor mij te sterk — ik nam ooit verkoudheidsmedicijnen en sliep de hele volgende dag.Neem indien mogelijk zeker voldoende basismedicijnen mee.Bovendien staat de airconditioning in de klaslokalen erg koud, dus zonder kleding met lange mouwen is het er koud — je vat er gemakkelijk kou.Neem zeker extra kleding met lange mouwen mee.Dingen zoals gochujang, gim (gedroogd zeewier) en ramen kun je kopen in de Koreaanse supermarkt vlakbij.
# Mijn favoriete plekken in Cebu
Ik word van allerlei dingen reisziek — wagenziek, zeeziek enzovoort — dus ik heb niet veel gereisd.Maar als ik er één moest kiezen,raad ik aan om naar Oslob te gaan om de walvishaaien te zien.
Het is erg ver om er te komen, maar de walvishaaien zijn groter dan je misschien denkt en volgen mensen. Vergeleken met snorkelen...is het leuker.Later ga je ook snorkelen en eilandhoppen, dus ik denk dat Oslob een goede keuze is.
# De opvallendste verandering is dat mijn persoonlijkheid positiever is geworden.
Eerst had ik drie counselingsessies, en dit was het eerste project waarmee ik begon.Voordat ik begeleiding kreeg, was ik gekwetst door mensen en de maatschappij, dus groef ik een kuil voor mezelf enverstopte ik me daarin. Ik was niet goed in het uiten van emoties. Maar,na deelname aan dit project kwam ik uit die kuil naar bovenen voelde ik me alsof ik emotioneel weer boven water was gekomen.
Door dit project,is de opvallendste verandering dat mijn persoonlijkheid positiever is geworden. Oorspronkelijkwas ik verlegen en negatief, maar ik ben veranderd in iemand die positief naar voren durft te stappen,en die verandering beviel me. De mensen hier hebben altijd een vrolijke uitdrukking, zelfs als ze moeilijke tijden doormaken.Ze lijken geboren te zijn met een ‘geluksvirus’ — een aangeboren vrolijkheid — en ik denk dat ik door hen ben beïnvloed.
Als ik naar mijn paspoort kijk en de pasfoto van vorig jaar vergelijk met die van nu — dingen zoals mijn gezichtsuitdrukking en mijn teint... ben ik nog steeds trots op hoeveel ze zijn veranderd.En dat niet alleen,ik ben mijn eigen grenzen iets beter gaan begrijpen.
Voordat ik begeleiding kreeg, was ik gekwetst door mensen en de maatschappij, dus had ik voor mezelf een hol gegraven.Ik verstopte me. Ook was ik weinig expressief in het uiten van emoties. Maarna deelname aan dit project verliet ik het hol en kwam ik naar boven.Ik kwam in een gemoedstoestand alsof ik naar boven was gekomen. Door dit projectis de meest opvallende verandering dat mijn persoonlijkheid positiever is geworden.
- Engels studeren zonder stress en ervan genieten — dat is alles! / Kim Sado, gap-yeardeelnemer / Gap year van 12 weken |
Dankzij dit taalprogramma kon ik voor het eerst genieten van het leven in het buitenland.
Hallo! Ik ben gap-yeardeelnemer Kim Sado. Ik ben dit jaar afgestudeerd aan de universiteit en voordat ik me op een baan ging voorbereiden,vroeg ik me af of ik er klaar voor was om te werken en of ik de juiste instelling had. Daarom heb ik me aangemeld voor een gap year.
Ik heb zelf een chronische ziekte, waardoor ik niet echt van reizen naar het buitenland kon genieten. Mijn lichaambaarde me nog meer zorgen omdat ik wist hoe het eraan toe was, maar ik kon niet voor altijd door angst bevangen blijven leven, dus verzamelde ik de moed om te gaan,en dankzij dit taalprogramma kon ik voor het eerst genieten van het leven in het buitenland.
Voordat ik vertrok, maakten mijn ouders zich zorgen. Bovendien was er een gebied waar twee weken voor mijn vertrek de staat van beleg was uitgeroepen, dus was ik gespannen en bezorgd, maarhet bleek veiliger dan ik had gedacht en alles ging goed.Ikhad de meeste dagelijkse benodigdheden al in Korea klaargelegd, maar wat dagelijkse spullen betreft, kon ik die in het nabijgelegen Park Mall kopen.
# Mijn doelen voor het gap year
Ten eerste probeerde ik mijn manier van denken zelf te veranderen. Vroeger was ik negatief en zelfs als ik glimlachte, was dat nauwelijks te zien, het was een glimlach die niet snel tevoorschijn kwam.Nu ben ik veel vrolijker en positiever geworden.
En dankzij allerlei ervaringen kon ik meer naar mezelf kijken,en leerde ik mijn eigen grenzen kennen en ermee omgaan.
Mijn uiteindelijke doel isom me in het Engels op zijn minst enigszins verstaanbaar te kunnen maken. Volgens mij heb ik dat doel vorige maand al bereikt.Als ik er nu op terugkijk,denk ik dat ik mijn doelen voor het gap year volledig heb bereikt.
# Een dag op de Filipijnen
Doordeweeks eet ik meestal om 7 uur ’s ochtends en beginnen de lessen om 8 uur. In mijn persoonlijke planning had ik na het eten een uurongeveerDus gebruikte ik mijn vrije tijd om tijdens de ochtendpauze te douchen en werkte ik tijdens de middagpauze aan mijn gap-yearopdracht.
Mijn lessen begonnen om 9 uur. We studeerden 50 minuten en hadden daarna 10 minuten pauze, waarin ik van lokaal wisseldeom te studeren. De lunch was om 11.50 uur. De middaglessen beginnen om 13.00 uur.Vervolgens volgde ik de lessenHet avondeten is om 16.50 uur. Vanaf 18.00 uur volgen degenen met avondlessen die lessen. ’s Avonds bracht ik tijd door met vrienden.
Op vrijdagavond kun je iets drinken in een plek die Harrison Park heet. Daar raken mensen met elkaar bevriend, ongeacht hun nationaliteit.Ook ging ik in het weekend vaak naar het beroemde winkelcentrum bij de lokale taalschool dat ik meestal bezocht.
# Mensen die ik heb ontmoet
Met wie ik hier bevriend raakte, waren Ryu Jun-gyu (hyung) en vrienden van Dongju University in Busan, met name Ye Hee-jin, Kang Jeong-hwa, Jang Seo-kyung en Lee Min-jin.Jeong Eun-sik, Jang Han-hyo, Lee Gyu-hyeon (hyung) en Jegal Jong-gu (hyung).Onder de Japanners waren Tom, Aki, Azu, Saki, Takeru, Chie, Konomi, Koichi, Miki, Kanta, Ryosuke, Yusuke, Shiho, Erika, Ragi enzovoort.
Door met zoveel mensen om te gaan en goed met hen op te schieten, kon ik de wonden helen die mensen me hadden toegebracht.
# Mijn persoonlijke tips voor een gap year
(Taal)
Het is niet erg als je Engels niet vloeiend is; zelfs als je er maar stamelend een paar woorden uit krijgt, zullen de docenten je min of meerbegrijpen je, en naarmate je je dagen doorbrengt, zal je vaardigheid onbewust verbeteren.
(Accommodatie)
Ze verdelen de kamers op basis van het aantal bedden. Ik had een eenpersoonskamer, die wat groot was om alleen te gebruiken, en in de driepersoonskamer heb ik ook eens gezeten, en dat was chaotisch; een tweepersoonskamer lijkt het meest redelijk..
(Maaltijden)
Het is een goed idee om gochujang of zeewier enzovoort uit Korea mee te nemen.Het is in wezen Koreaans eten, maar het smaakt anders, en hoe langer je blijft, hoe minder lekker het op de een of andere manier wordt.Uiteindelijk ben ik op dieet gegaan. Gelukkig is er een Koreaanse supermarkt geopend in de buurt van Park Mall, dus Koreaans eten is gemakkelijk verkrijgbaar.
(Benodigdheden)
De meeste basisbenodigdheden kun je krijgen, maar je kunt het best voldoende vrij verkrijgbare medicijnen en EHBO-spullen meenemen.Het klimaat lijkt op de zomer, wat je lichaam kan belasten. Filipijnse medicijnen zijn erg sterk, wat soms zwaar kan vallen.Soms werken medicijnen uit andere landen beter dan Filipijnse.
(Voor toekomstige deelnemers)
Persoonlijk waren Filipijnse medicijnen voor mij te sterk — ik nam ooit verkoudheidsmedicijnen en sliep de hele volgende dag.Neem indien mogelijk zeker voldoende basismedicijnen mee.Bovendien staat de airconditioning in de klaslokalen erg koud, dus zonder kleding met lange mouwen is het er koud — je vat er gemakkelijk kou.Neem zeker extra kleding met lange mouwen mee.Dingen zoals gochujang, gim (gedroogd zeewier) en ramen kun je kopen in de Koreaanse supermarkt vlakbij.
# Mijn favoriete plekken in Cebu
Ik word van allerlei dingen reisziek — wagenziek, zeeziek enzovoort — dus ik heb niet veel gereisd.Maar als ik er één moest kiezen,raad ik aan om naar Oslob te gaan om de walvishaaien te zien.
Het is erg ver om er te komen, maar de walvishaaien zijn groter dan je misschien denkt en volgen mensen. Vergeleken met snorkelen...is het leuker.Later ga je ook snorkelen en eilandhoppen, dus ik denk dat Oslob een goede keuze is.
# De opvallendste verandering is dat mijn persoonlijkheid positiever is geworden.
Eerst had ik drie counselingsessies, en dit was het eerste project waarmee ik begon.Voordat ik begeleiding kreeg, was ik gekwetst door mensen en de maatschappij, dus groef ik een kuil voor mezelf enverstopte ik me daarin. Ik was niet goed in het uiten van emoties. Maar,na deelname aan dit project kwam ik uit die kuil naar bovenen voelde ik me alsof ik emotioneel weer boven water was gekomen.
Door dit project,is de opvallendste verandering dat mijn persoonlijkheid positiever is geworden. Oorspronkelijkwas ik verlegen en negatief, maar ik ben veranderd in iemand die positief naar voren durft te stappen,en die verandering beviel me. De mensen hier hebben altijd een vrolijke uitdrukking, zelfs als ze moeilijke tijden doormaken.Ze lijken geboren te zijn met een ‘geluksvirus’ — een aangeboren vrolijkheid — en ik denk dat ik door hen ben beïnvloed.
Als ik naar mijn paspoort kijk en de pasfoto van vorig jaar vergelijk met die van nu — dingen zoals mijn gezichtsuitdrukking en mijn teint... ben ik nog steeds trots op hoeveel ze zijn veranderd.En dat niet alleen,ik ben mijn eigen grenzen iets beter gaan begrijpen.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
