Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Veranderde in een daadkrachtig en moedig persoon #Ervaring met dierenbescherming, zelfontdekking #Ware liefde en nieuwe vreugde
|
Ik heb veel leuke mensen ontmoet en besefte dat het heel belangrijk is om nieuwe mensen te ontmoeten, mensen die anders zijn dan ik, en tijd met hen door te brengen. Ik besefte ook hoeveel ik van zulke momenten kan genieten en hoezeer ze me raken. Daardoor ben ik proactiever geworden en durf ik iets meer nieuwe dingen uit te proberen.
- Het eenvoudige maar avontuurlijke leven: vrijwilligerswerk bij een dierenopvang in Tokushima, Japan Kim Ji-young, deelnemer aan Gap Year Korea / gapyearervaring van 2 weken |
# Ik dacht dat het leuk zou zijn.
Hallo, ik heet Kim Ji-young en ik ben 22 jaar! Ik ben een heel gewone student. Na mijn tweede studiejaar besloot ik een pauze te nemen van mijn studie en deel te nemen aan een gapyearprogramma om uit te zoeken wat ik echt wil doen.
De belangrijkste reden dat ik me voor dit project aanmeldde, waren de activiteiten. Ik hou van dieren, maar door mijn woonsituatie heb ik nooit een huisdier kunnen hebben, en dat vond ik altijd verdrietig. Ik heb vaak gedacht aan vrijwilligerswerk bij een dierenopvang in Korea, maar heb nooit de stap gezet. Daarom was ik vastbesloten om aan dit project mee te doen.
Bovendien heb ik in grote steden in Korea gewoond en nooit op mezelf gewoond, dus het leek me interessant om in een omgeving te wonen die totaal anders is dan mijn huidige situatie.Ik vond het ook spannend dat ik overdag aan een project kon deelnemen en 's avonds en in het weekend vrije tijd had. Ik kon zelfs door Japan reizen. Ook sprak het me aan dat de duur en de kosten van het project goed bij mijn omstandigheden pasten, vooral omdat Japan dichtbij is.
# Mijn doel was om kanten van mezelf te ontdekken waarvan ik niet eens wist dat ze bestonden.
Het doel van het project was om een andere kant van mezelf te ontdekken, omdat mijn leven tot dan toe te eentonig leek en ik bijzondere ervaringen miste. Daarom stelde ik mezelf als doel een kant van mezelf te ontdekken waarvan ik niet eens wist dat die bestond.
Bovendien waren er in Korea altijd mensen die me konden helpen. Ik wilde daarom zien of ik me ook in onbekende en eenzame situaties goed kon redden. Op die manier Ikhoopte wat moediger te worden, nieuwe uitdagingen aan te gaan en veel meer zelfvertrouwen te krijgen. Daarom meldde ik me aan voor deze kans.
# Een dag in Tokushima
's Ochtends sta ik op, eet ik een eenvoudig ontbijt en maak ik me klaar voor het vrijwilligerswerk. Tussen 10.30 en 11.00 uur haalt de begeleider me op bij het appartement. Zodra we aankomen bij de opvang, op ongeveer tien minuten rijden, beginnen we vrijwel meteen met het vrijwilligerswerk. De belangrijkste taak is de honden uitlaten. Ik ga achtereenvolgens met verschillende honden wandelen in de omgeving van de opvang.
Daarna lunchen we tussen 12.00 en 13.00 uur. Na de lunch ga ik verder met het uitlaten van de honden. Tussendoor maak ik voer- en waterbakken schoon, ruim ik uitwerpselen op en help ik de omgeving van de opvang schoon te houden.
Afhankelijk van de dag maak ik ook de ruimtes waar de katten verblijven en de krab- en klimtorens schoon. Soms kan ik ook tijd met de katten doorbrengen. Rond 17.00 uur zijn alle wandelingen met de honden afgelopen. Dan kan ik uitrusten, een beetje helpen met opruimen, met de medewerkers praten en vervolgens met het busje terug naar de accommodatie gaan. Elke dag is anders, maar meestal kom ik tussen 17.30 en 18.00 uur terug bij het appartement. Daarna heb ik vrije tijd!
# Het was een periode waarin ik veel dingen kon voelen die ik nog nooit eerder had ervaren.
Ten eerste was ik diep geraakt door de manier waarop directeur SUSAN, haar man HITOSHI en alle medewerkers van de opvang oprecht voor de dieren zorgen en van ze houden. Het raakte me echt. Tot dan toe was mijn liefde voor dieren vooral gebaseerd op hun schattige uiterlijk en schoonheid, maar de mensen hier begrijpen dieren en de band met hen echt. Dat ontroerde me en zette me aan het denken over mezelf.
De genegenheid en passie van de medewerkers waren duidelijk te zien wanneer ze met de dieren omgingen en over hen vertelden. Dat gaf me motivatie en energie. Ik heb veel van deze ervaring geleerd. Bovendien hebben alle dieren in de opvang hun eigen verhaal. In het begin vroeg ik me af waarom sommige dieren zich op een bepaalde manier gedroegen. Maar toen ik hun verhalen hoorde, begreep ik ze beter en voelde ik me meer met ze verbonden. Het voelde alsof we elkaar steeds beter leerden kennen.
Hoewel we niet met woorden kunnen communiceren, voelde ik elke dag een band, niet alleen met de mensen maar ook met de dieren. Het was een periode waarin ik veel dingen kon voelen die ik nog nooit eerder had ervaren.
Ik vond het ook heel fijn om in een appartement in Japan te wonen, overdag vrijwilligerswerk te doen en 's avonds in het appartement te ontspannen en te dineren. Daardoor voelde het alsof ik echt in Japan woonde. In plaats van naar de restaurants te gaan die ik van tevoren had opgezocht, ging ik naar lokale eettentjes die ik toevallig tegenkwam, deed ik boodschappen bij de supermarkt of buurtwinkel en wandelde ik door de buurt. Dat was een heel ander soort plezier dan reizen. Ook was het bijzonder en leuk om samen met vrienden uit andere landen vrijwilligerswerk te doen en eropuit te gaan.
Ik nam twee weken deel aan het project. Tijdens de eerste week deden twee andere vrienden uit Singapore ook mee. We deden samen vrijwilligerswerk, ontdekten na afloop restaurants in de buurt en gingen naar de stad. We hadden het geweldig. We werden zo close dat we nog steeds af en toe contact hebben via een berichtenapp.
# Het was een periode waarin ik veel dingen kon voelen die ik eerder niet had kunnen ervaren.
(Taal)
Susan, Hitoshi en de meeste medewerkers spreken Engels, maar sommigen niet. Als je meer met de Japanse vrijwilligers wilt praten en volop van je vrijwilligerswerk wilt genieten, is het erg handig als je Japans kent.
(Accommodatie)
De meeste benodigdheden zijn aanwezig in het appartement. Als er iets ontbreekt, kopen de vrijwilligers het en vullen ze de voorraad aan. De accommodatie ligt dicht bij het metrostation en is goed, al zijn er niet veel voorzieningen in de buurt.
(Maaltijden)
Je kunt zelf koken of ergens gaan eten. Als je graag kookt of er goed in bent, vind je in de keuken alle benodigde spullen. Er is echter geen grote supermarkt in de buurt waar je verse groenten en fruit kunt kopen.
(Wat mee te nemen)
Ik raad aan handschoenen mee te nemen, vooral als je niet gewend bent aan het plattelandsleven! Je moet dierenuitwerpselen opruimen, schoonmaken en vaak de riem vasthouden. Zonder handschoenen vond ik dat aan het begin van het project erg onhandig.
Omdat dit een landelijk project is dat vooral buiten plaatsvindt, is het ook verstandig een hoed of andere spullen mee te nemen die passen bij het seizoen waarin je vrijwilligerswerk doet. Neem ook oude schoenen mee, of schoenen die je niet erg vindt om tijdens het vrijwilligerswerk te dragen.
# Voor toekomstige deelnemers
Ook al is taal niet rechtstreeks van belang voor het project, toch speelt die volgens mij een grote rol bij het opbouwen van een band met de vrienden en medewerkers met wie je samenwerkt! Je hoeft de taal niet vloeiend te spreken, maar dagelijkse gesprekken kunnen voeren met de mensen met wie je je dagen doorbrengt, is zowel op korte als lange termijn waardevol. Eerlijk gezegd geldt: hoe beter je de taal van het project beheerst, hoe beter!
Ik weet niet precies wat iedereen verwacht wanneer die aan het project begint, maar één ding wil ik meegeven: het project kan anders zijn dan je verwachtingen! Het is goed om je op het positieve te richten, maar het is ook belangrijk om vóór je een project kiest goed na te denken over hoe het dagelijks leven er in werkelijkheid uitziet, vooral als je lang blijft!
Anders dan in Korea, waar alles vertrouwd en gemakkelijk is, kan iets eenvoudigs als wasmiddel kopen in een supermarkt in het buitenland best lastig zijn. Maar maak je niet te veel zorgen! De taal is anders, maar het is nog steeds een plek waar mensen wonen, dus je hoeft je er niet al te druk om te maken. Natuurlijk moet je je ook wel voorbereiden!
Kortom: kies het project zorgvuldig! Als het goed bij je lijkt te passen en je denkt dat je het aankunt, zet je zorgen dan opzij en ga ervoor!!! Je ontmoet onverwacht waardevolle mensen en maakt heel wat leuke herinneringen die later ineens weer bij je opkomen!!Bereid je voor op bijzondere en verrassende ontmoetingen en heel veel mooie herinneringen!
# Mijn favoriete plekken in Tokushima
In de buurt van het appartement is niet veel te doen, dus waarschijnlijk ga je vaak richting station Tokushima. Ik raad aan om er met de fiets heen te gaan in plaats van de JR-trein te nemen. Vlak bij station Tokushima moet je zeker een Awa Odori-optreden bekijken in de Awa Odori Hall en met de kabelbaan van Bizan naar boven gaan om van het adembenemende nachtelijke uitzicht over Tokushima te genieten!
Vlak bij station Tokushima ligt een rivier. Als je langs de rivier loopt, kom je bij een lange steeg met veel restaurants en winkels, een geweldige plek om te dineren! En als je geluk hebt, kun je tussen 20.00 en 21.00 uur optredens van de Awa Odori zien, uitgevoerd door studenten en buurtbewoners!
Ook ligt er niet ver van het appartement de laagste berg van Japan. Die ligt op weg naar de schuilplaats, dus het personeel kan je er misschien op wijzen. Het is best verrassend dat je de top in minder dan 30 seconden bereikt; dat voelt wat anticlimactisch, maar is toch leuk. ’s Avonds is de lucht prachtig, en een fietstochtje door de buurt is ook een fijne manier om je tijd door te brengen.
# Mijn eigen reistips voor Tokushima
Voordat ik deelnam, was ik nogal terughoudend van aard, maar, ik denk dat ik nu initiatiefvoller en opener ben geworden.
Ik heb veel leuke mensen ontmoet. Het is belangrijk om nieuwe mensen te ontmoeten, mensen die anders zijn dan ikzelf, en tijd met elkaar door te brengen. Daardoor besef ik opnieuw hoeveel plezier ik aan deze ervaringen beleef en hoeveel ik ervan leer. Daarom stap ik nu vaker op anderen af en probeer ik nieuwe dingen, en ben ik wat moediger geworden. Ik word steeds moediger, probeer nieuwe dingen en stap vaker op anderen af.
|
Ik heb veel leuke mensen ontmoet en besefte dat het heel belangrijk is om nieuwe mensen te ontmoeten, mensen die anders zijn dan ik, en tijd met hen door te brengen. Ik besefte ook hoeveel ik van zulke momenten kan genieten en hoezeer ze me raken. Daardoor ben ik proactiever geworden en durf ik iets meer nieuwe dingen uit te proberen.
- Het eenvoudige maar avontuurlijke leven: vrijwilligerswerk bij een dierenopvang in Tokushima, Japan Kim Ji-young, deelnemer aan Gap Year Korea / gapyearervaring van 2 weken |
# Ik dacht dat het leuk zou zijn.
Hallo, ik heet Kim Ji-young en ik ben 22 jaar! Ik ben een heel gewone student. Na mijn tweede studiejaar besloot ik een pauze te nemen van mijn studie en deel te nemen aan een gapyearprogramma om uit te zoeken wat ik echt wil doen.
De belangrijkste reden dat ik me voor dit project aanmeldde, waren de activiteiten. Ik hou van dieren, maar door mijn woonsituatie heb ik nooit een huisdier kunnen hebben, en dat vond ik altijd verdrietig. Ik heb vaak gedacht aan vrijwilligerswerk bij een dierenopvang in Korea, maar heb nooit de stap gezet. Daarom was ik vastbesloten om aan dit project mee te doen.
Bovendien heb ik in grote steden in Korea gewoond en nooit op mezelf gewoond, dus het leek me interessant om in een omgeving te wonen die totaal anders is dan mijn huidige situatie.Ik vond het ook spannend dat ik overdag aan een project kon deelnemen en 's avonds en in het weekend vrije tijd had. Ik kon zelfs door Japan reizen. Ook sprak het me aan dat de duur en de kosten van het project goed bij mijn omstandigheden pasten, vooral omdat Japan dichtbij is.
# Mijn doel was om kanten van mezelf te ontdekken waarvan ik niet eens wist dat ze bestonden.
Het doel van het project was om een andere kant van mezelf te ontdekken, omdat mijn leven tot dan toe te eentonig leek en ik bijzondere ervaringen miste. Daarom stelde ik mezelf als doel een kant van mezelf te ontdekken waarvan ik niet eens wist dat die bestond.
Bovendien waren er in Korea altijd mensen die me konden helpen. Ik wilde daarom zien of ik me ook in onbekende en eenzame situaties goed kon redden. Op die manier Ikhoopte wat moediger te worden, nieuwe uitdagingen aan te gaan en veel meer zelfvertrouwen te krijgen. Daarom meldde ik me aan voor deze kans.
# Een dag in Tokushima
's Ochtends sta ik op, eet ik een eenvoudig ontbijt en maak ik me klaar voor het vrijwilligerswerk. Tussen 10.30 en 11.00 uur haalt de begeleider me op bij het appartement. Zodra we aankomen bij de opvang, op ongeveer tien minuten rijden, beginnen we vrijwel meteen met het vrijwilligerswerk. De belangrijkste taak is de honden uitlaten. Ik ga achtereenvolgens met verschillende honden wandelen in de omgeving van de opvang.
Daarna lunchen we tussen 12.00 en 13.00 uur. Na de lunch ga ik verder met het uitlaten van de honden. Tussendoor maak ik voer- en waterbakken schoon, ruim ik uitwerpselen op en help ik de omgeving van de opvang schoon te houden.
Afhankelijk van de dag maak ik ook de ruimtes waar de katten verblijven en de krab- en klimtorens schoon. Soms kan ik ook tijd met de katten doorbrengen. Rond 17.00 uur zijn alle wandelingen met de honden afgelopen. Dan kan ik uitrusten, een beetje helpen met opruimen, met de medewerkers praten en vervolgens met het busje terug naar de accommodatie gaan. Elke dag is anders, maar meestal kom ik tussen 17.30 en 18.00 uur terug bij het appartement. Daarna heb ik vrije tijd!
# Het was een periode waarin ik veel dingen kon voelen die ik nog nooit eerder had ervaren.
Ten eerste was ik diep geraakt door de manier waarop directeur SUSAN, haar man HITOSHI en alle medewerkers van de opvang oprecht voor de dieren zorgen en van ze houden. Het raakte me echt. Tot dan toe was mijn liefde voor dieren vooral gebaseerd op hun schattige uiterlijk en schoonheid, maar de mensen hier begrijpen dieren en de band met hen echt. Dat ontroerde me en zette me aan het denken over mezelf.
De genegenheid en passie van de medewerkers waren duidelijk te zien wanneer ze met de dieren omgingen en over hen vertelden. Dat gaf me motivatie en energie. Ik heb veel van deze ervaring geleerd. Bovendien hebben alle dieren in de opvang hun eigen verhaal. In het begin vroeg ik me af waarom sommige dieren zich op een bepaalde manier gedroegen. Maar toen ik hun verhalen hoorde, begreep ik ze beter en voelde ik me meer met ze verbonden. Het voelde alsof we elkaar steeds beter leerden kennen.
Hoewel we niet met woorden kunnen communiceren, voelde ik elke dag een band, niet alleen met de mensen maar ook met de dieren. Het was een periode waarin ik veel dingen kon voelen die ik nog nooit eerder had ervaren.
Ik vond het ook heel fijn om in een appartement in Japan te wonen, overdag vrijwilligerswerk te doen en 's avonds in het appartement te ontspannen en te dineren. Daardoor voelde het alsof ik echt in Japan woonde. In plaats van naar de restaurants te gaan die ik van tevoren had opgezocht, ging ik naar lokale eettentjes die ik toevallig tegenkwam, deed ik boodschappen bij de supermarkt of buurtwinkel en wandelde ik door de buurt. Dat was een heel ander soort plezier dan reizen. Ook was het bijzonder en leuk om samen met vrienden uit andere landen vrijwilligerswerk te doen en eropuit te gaan.
Ik nam twee weken deel aan het project. Tijdens de eerste week deden twee andere vrienden uit Singapore ook mee. We deden samen vrijwilligerswerk, ontdekten na afloop restaurants in de buurt en gingen naar de stad. We hadden het geweldig. We werden zo close dat we nog steeds af en toe contact hebben via een berichtenapp.
# Het was een periode waarin ik veel dingen kon voelen die ik eerder niet had kunnen ervaren.
(Taal)
Susan, Hitoshi en de meeste medewerkers spreken Engels, maar sommigen niet. Als je meer met de Japanse vrijwilligers wilt praten en volop van je vrijwilligerswerk wilt genieten, is het erg handig als je Japans kent.
(Accommodatie)
De meeste benodigdheden zijn aanwezig in het appartement. Als er iets ontbreekt, kopen de vrijwilligers het en vullen ze de voorraad aan. De accommodatie ligt dicht bij het metrostation en is goed, al zijn er niet veel voorzieningen in de buurt.
(Maaltijden)
Je kunt zelf koken of ergens gaan eten. Als je graag kookt of er goed in bent, vind je in de keuken alle benodigde spullen. Er is echter geen grote supermarkt in de buurt waar je verse groenten en fruit kunt kopen.
(Wat mee te nemen)
Ik raad aan handschoenen mee te nemen, vooral als je niet gewend bent aan het plattelandsleven! Je moet dierenuitwerpselen opruimen, schoonmaken en vaak de riem vasthouden. Zonder handschoenen vond ik dat aan het begin van het project erg onhandig.
Omdat dit een landelijk project is dat vooral buiten plaatsvindt, is het ook verstandig een hoed of andere spullen mee te nemen die passen bij het seizoen waarin je vrijwilligerswerk doet. Neem ook oude schoenen mee, of schoenen die je niet erg vindt om tijdens het vrijwilligerswerk te dragen.
# Voor toekomstige deelnemers
Ook al is taal niet rechtstreeks van belang voor het project, toch speelt die volgens mij een grote rol bij het opbouwen van een band met de vrienden en medewerkers met wie je samenwerkt! Je hoeft de taal niet vloeiend te spreken, maar dagelijkse gesprekken kunnen voeren met de mensen met wie je je dagen doorbrengt, is zowel op korte als lange termijn waardevol. Eerlijk gezegd geldt: hoe beter je de taal van het project beheerst, hoe beter!
Ik weet niet precies wat iedereen verwacht wanneer die aan het project begint, maar één ding wil ik meegeven: het project kan anders zijn dan je verwachtingen! Het is goed om je op het positieve te richten, maar het is ook belangrijk om vóór je een project kiest goed na te denken over hoe het dagelijks leven er in werkelijkheid uitziet, vooral als je lang blijft!
Anders dan in Korea, waar alles vertrouwd en gemakkelijk is, kan iets eenvoudigs als wasmiddel kopen in een supermarkt in het buitenland best lastig zijn. Maar maak je niet te veel zorgen! De taal is anders, maar het is nog steeds een plek waar mensen wonen, dus je hoeft je er niet al te druk om te maken. Natuurlijk moet je je ook wel voorbereiden!
Kortom: kies het project zorgvuldig! Als het goed bij je lijkt te passen en je denkt dat je het aankunt, zet je zorgen dan opzij en ga ervoor!!! Je ontmoet onverwacht waardevolle mensen en maakt heel wat leuke herinneringen die later ineens weer bij je opkomen!!Bereid je voor op bijzondere en verrassende ontmoetingen en heel veel mooie herinneringen!
# Mijn favoriete plekken in Tokushima
In de buurt van het appartement is niet veel te doen, dus waarschijnlijk ga je vaak richting station Tokushima. Ik raad aan om er met de fiets heen te gaan in plaats van de JR-trein te nemen. Vlak bij station Tokushima moet je zeker een Awa Odori-optreden bekijken in de Awa Odori Hall en met de kabelbaan van Bizan naar boven gaan om van het adembenemende nachtelijke uitzicht over Tokushima te genieten!
Vlak bij station Tokushima ligt een rivier. Als je langs de rivier loopt, kom je bij een lange steeg met veel restaurants en winkels, een geweldige plek om te dineren! En als je geluk hebt, kun je tussen 20.00 en 21.00 uur optredens van de Awa Odori zien, uitgevoerd door studenten en buurtbewoners!
Ook ligt er niet ver van het appartement de laagste berg van Japan. Die ligt op weg naar de schuilplaats, dus het personeel kan je er misschien op wijzen. Het is best verrassend dat je de top in minder dan 30 seconden bereikt; dat voelt wat anticlimactisch, maar is toch leuk. ’s Avonds is de lucht prachtig, en een fietstochtje door de buurt is ook een fijne manier om je tijd door te brengen.
# Mijn eigen reistips voor Tokushima
Voordat ik deelnam, was ik nogal terughoudend van aard, maar, ik denk dat ik nu initiatiefvoller en opener ben geworden.
Ik heb veel leuke mensen ontmoet. Het is belangrijk om nieuwe mensen te ontmoeten, mensen die anders zijn dan ikzelf, en tijd met elkaar door te brengen. Daardoor besef ik opnieuw hoeveel plezier ik aan deze ervaringen beleef en hoeveel ik ervan leer. Daarom stap ik nu vaker op anderen af en probeer ik nieuwe dingen, en ben ik wat moediger geworden. Ik word steeds moediger, probeer nieuwe dingen en stap vaker op anderen af.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
