Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Een gevoel van rust en moed gekregen #De pure liefde van de kinderen #Diep geraakt en dankbaar geweest
Ik kon de prachtige bloemen die de kinderen me steeds weer gaven niet weigeren, dus vulde ik mijn handen met bloemen, haha. Het voelde alsof ik die dag alle bloemen kreeg die ik in mijn hele leven nog zou ontvangen. Die dag kreeg ik de grootste en meest kostbare bloemenkrans ter wereld.
Liefdevolle maaltijden delen met kinderen in Phnom Penh, Cambodja Jo So-jin, deelnemer aan een tussenjaar / 4 weken tussenjaar
|
# Ik wilde aan dit leven ontsnappen, nieuwe ervaringen opdoen en geluk vinden.
Hallo. Ik ben Jo Sojin. Toen ik 21 was, ging ik voor het eerst naar het buitenland met de internationale vrijwilligersgroep van mijn universiteit. Het was mijn eerste reis naar het buitenland en ik was zo gelukkig dat mijn eerste stap een warme daad van vrijwilligerswerk was. Sindsdien heb ik veel gereisd. Hoewel mensen zeggen dat je iets waar je van houdt misschien niet meer leuk vindt als je er je werk van maakt... werkte ik vroeger in de reisbranche, maar momenteel neem ik een pauze van mijn werk.
Om eerlijk te zijn, koos ik deels voor het tussenjaarproject omdat ik wilde ontsnappen, maar op dat moment had ik een doorbraak nodig.Naarmate ik ouder werd, begon ik jaar na jaar te twijfelen aan het leven. Ik had altijd het eerlijke pad gekozen in plaats van de makkelijke weg,en ik begon me af te vragen of zo'n leven echt gelukkig maakt en hoe je moet leven om gelukkig te zijn.
Ik was het beu om elke dag hetzelfde leven te leiden en wilde gewoon ontsnappen aan die verstikkende sleur. Nadat ik was gaan werken, kreeg ik allerlei kwaaltjes die ik daarvoor niet had en werd het leven eentonig. Ik vroeg me af waarvoor ik elke dag werkte en me druk maakte.Ik wilde aan dit leven ontsnappen, nieuwe ervaringen opdoen en geluk vinden.
Voor mij is reizen niet alleen ergens naartoe gaan om plezier te maken; alleen al het verlaten van huis is reizen.Ik zocht een tussenjaar omdat ik wilde reizen en goede dingen wilde doen — om gelukkig te zijn en dat geluk te vinden.Ik koos voor een tussenjaarproject.
# Ik wilde voelen dat ik een warm persoon was die liefde kon geven.
Ik bereidde me stap voor stap op mijn vertrek voor, zoals het programma voor het tussenjaar voorschreef. De accommodatie voor het project was al geregeld en ik pakte persoonlijke spullen in, afhankelijk van wat ik nodig had.Ik stelde echter zelf het reisschema op voor de tijd die ik in Cambodja zou doorbrengen.
Om eerlijk te zijn, had ik voor mijn vertrek geen grote doelen gesteld. Ik wilde de kinderen gewoon een beetje liefde geven, en door hun liefde te geven,wilde ik voelen dat ik iemand was die liefde kon geven.
# Ik kreeg de grootste en meest kostbare bloemenkrans ter wereld.
Als ik de meest gedenkwaardige gebeurtenis moet kiezen: op een dag zat ik aan de kant met de kinderen te spelen. Toen plukte een kind ergens een bloem en gaf die aan mij en een andere vrijwilliger. Hun pure hart was zo mooi dat ik de bloemen met beide handen aannam en, omdat ik ze nergens kwijt kon, de bloem in mijn haar stak. De bloem in mijn haar... dat was het begin van de bloemenkrans.
Steeds kwamen er één of twee kinderen tegelijk met bloemen aanzetten en staken die rechtstreeks in mijn haar. In het begin waren het er niet veel, dus als ze bloemen in mijn haar deden, lachte ik gewoon en bleef ik "dank je wel" en "mooi" zeggen. Maar naarmate de tijd verstreek, werden het steeds meer bloemen en grassprieten. Ze staken planten in mijn haar waarvan ik geen idee had waar ze die hadden geplukt, haha. Ik was zo dankbaar voor de pure hartelijkheid van de kinderen, die me deze prachtige bloemen gaven, maar mijn haar — inmiddels een enorme, overvolle bloemenvaas — was niet meer in bedwang te houden.
Ik kon niet langer blijven zitten, dus stond ik op.Ik kon de prachtige bloemen die de kinderen me steeds weer gaven niet weigeren, dus vulde ik mijn handen met bloemen, haha. Het voelde alsof ik die dag alle bloemen kreeg die ik in mijn hele leven nog zou ontvangen. Die dag kreeg ik de grootste en meest kostbare bloemenkrans ter wereld.
Even the children who were shy at first came to take my hand and ask to play as time passed. I was so grateful to the children who opened their hearts. On the last day the children wrote farewell messages letter by letter on my clothes, which was really moving.
# People I met locally
My roommates at the accommodation, Cambodian university student volunteers, and friends I ate with at the lodging.
Ik was de enige Koreaan, dus in het begin was ik vooral bezig om me aan te passen. Maar naarmate de tijd verstreek, vroegen we 's ochtends hoe het met elkaar ging en gingen we later zelfs samen op stap om plezier te maken.
# My gap-year tip
(Language)
Dat hangt van het programma af, maar voor het project waaraan ik deelnam hoefde je niet veel Engels te spreken, dus dat was geen groot probleem.
(Accommodatie)
Verwacht geen erg goede voorzieningen. Er werd wel goed schoongemaakt en de waterdruk was niet al te slecht.
(Maaltijden)
Als je niet zonder Koreaans eten kunt, kun je die producten halen bij grotere supermarkten, waar ze Koreaanse instantnoedels en dergelijke verkopen. Het is wel goed om rekening te houden met vrienden uit andere culturen en sterk ruikend eten. Verder waren de maaltijden in de accommodatie over het algemeen prima, dus maak je niet te veel zorgen.
(Wat je moet meenemen)
Neem zeker zonnebrandcrème mee. Shampoo en andere toiletartikelen zijn in Cambodja te koop, dus je hoeft niet veel vanuit Korea mee te nemen.
(For prospective participants)
There are exactly three things I''d like to say to prospective participants.
1. Ik hoop dat jullie niet bang zijn om nieuwe mensen te ontmoeten en nieuwe dingen te ervaren.
2. In plaats van te wachten tot de kinderen naar jullie toe komen, hoop ik dat jullie zelf als eerste op hen afstappen.
3. Ik hoop dat jullie iedereen evenveel liefde kunnen geven.
# My personal Cambodia travel destination
People usually go to Siem Reap when they come to Cambodia. I went to Siem Reap too, but I''d like to introduce a place called Sihanoukville. It''s located in the south of Cambodia and has beautiful beaches.
Vanuit Phnom Penh kun je een minibus of bus nemen; na ongeveer vijf uur ben je er. Als je vanaf daar nog zo'n dertig minuten met de boot vaart, kom je aan op het eiland Koh Rong, dat ik ook aanraad. De prijzen op het eiland zijn aan de hoge kant, maar ja, het is nu eenmaal een eiland... daar is niets aan te doen.
# Ik heb wat meer gemoedsrust gekregen.
Eerlijk gezegd is het een misvatting om een dramatische verandering te verwachten. Maar de glimlach van de kinderen heeft me de ruimte gegeven om zelf wat vaker te glimlachen. En ik heb de moed gekregen om dingen goed op eigen houtje aan te kunnen.
Ik kon de prachtige bloemen die de kinderen me steeds weer gaven niet weigeren, dus vulde ik mijn handen met bloemen, haha. Het voelde alsof ik die dag alle bloemen kreeg die ik in mijn hele leven nog zou ontvangen. Die dag kreeg ik de grootste en meest kostbare bloemenkrans ter wereld.
Liefdevolle maaltijden delen met kinderen in Phnom Penh, Cambodja Jo So-jin, deelnemer aan een tussenjaar / 4 weken tussenjaar
|
# Ik wilde aan dit leven ontsnappen, nieuwe ervaringen opdoen en geluk vinden.
Hallo. Ik ben Jo Sojin. Toen ik 21 was, ging ik voor het eerst naar het buitenland met de internationale vrijwilligersgroep van mijn universiteit. Het was mijn eerste reis naar het buitenland en ik was zo gelukkig dat mijn eerste stap een warme daad van vrijwilligerswerk was. Sindsdien heb ik veel gereisd. Hoewel mensen zeggen dat je iets waar je van houdt misschien niet meer leuk vindt als je er je werk van maakt... werkte ik vroeger in de reisbranche, maar momenteel neem ik een pauze van mijn werk.
Om eerlijk te zijn, koos ik deels voor het tussenjaarproject omdat ik wilde ontsnappen, maar op dat moment had ik een doorbraak nodig.Naarmate ik ouder werd, begon ik jaar na jaar te twijfelen aan het leven. Ik had altijd het eerlijke pad gekozen in plaats van de makkelijke weg,en ik begon me af te vragen of zo'n leven echt gelukkig maakt en hoe je moet leven om gelukkig te zijn.
Ik was het beu om elke dag hetzelfde leven te leiden en wilde gewoon ontsnappen aan die verstikkende sleur. Nadat ik was gaan werken, kreeg ik allerlei kwaaltjes die ik daarvoor niet had en werd het leven eentonig. Ik vroeg me af waarvoor ik elke dag werkte en me druk maakte.Ik wilde aan dit leven ontsnappen, nieuwe ervaringen opdoen en geluk vinden.
Voor mij is reizen niet alleen ergens naartoe gaan om plezier te maken; alleen al het verlaten van huis is reizen.Ik zocht een tussenjaar omdat ik wilde reizen en goede dingen wilde doen — om gelukkig te zijn en dat geluk te vinden.Ik koos voor een tussenjaarproject.
# Ik wilde voelen dat ik een warm persoon was die liefde kon geven.
Ik bereidde me stap voor stap op mijn vertrek voor, zoals het programma voor het tussenjaar voorschreef. De accommodatie voor het project was al geregeld en ik pakte persoonlijke spullen in, afhankelijk van wat ik nodig had.Ik stelde echter zelf het reisschema op voor de tijd die ik in Cambodja zou doorbrengen.
Om eerlijk te zijn, had ik voor mijn vertrek geen grote doelen gesteld. Ik wilde de kinderen gewoon een beetje liefde geven, en door hun liefde te geven,wilde ik voelen dat ik iemand was die liefde kon geven.
# Ik kreeg de grootste en meest kostbare bloemenkrans ter wereld.
Als ik de meest gedenkwaardige gebeurtenis moet kiezen: op een dag zat ik aan de kant met de kinderen te spelen. Toen plukte een kind ergens een bloem en gaf die aan mij en een andere vrijwilliger. Hun pure hart was zo mooi dat ik de bloemen met beide handen aannam en, omdat ik ze nergens kwijt kon, de bloem in mijn haar stak. De bloem in mijn haar... dat was het begin van de bloemenkrans.
Steeds kwamen er één of twee kinderen tegelijk met bloemen aanzetten en staken die rechtstreeks in mijn haar. In het begin waren het er niet veel, dus als ze bloemen in mijn haar deden, lachte ik gewoon en bleef ik "dank je wel" en "mooi" zeggen. Maar naarmate de tijd verstreek, werden het steeds meer bloemen en grassprieten. Ze staken planten in mijn haar waarvan ik geen idee had waar ze die hadden geplukt, haha. Ik was zo dankbaar voor de pure hartelijkheid van de kinderen, die me deze prachtige bloemen gaven, maar mijn haar — inmiddels een enorme, overvolle bloemenvaas — was niet meer in bedwang te houden.
Ik kon niet langer blijven zitten, dus stond ik op.Ik kon de prachtige bloemen die de kinderen me steeds weer gaven niet weigeren, dus vulde ik mijn handen met bloemen, haha. Het voelde alsof ik die dag alle bloemen kreeg die ik in mijn hele leven nog zou ontvangen. Die dag kreeg ik de grootste en meest kostbare bloemenkrans ter wereld.
Even the children who were shy at first came to take my hand and ask to play as time passed. I was so grateful to the children who opened their hearts. On the last day the children wrote farewell messages letter by letter on my clothes, which was really moving.
# People I met locally
My roommates at the accommodation, Cambodian university student volunteers, and friends I ate with at the lodging.
Ik was de enige Koreaan, dus in het begin was ik vooral bezig om me aan te passen. Maar naarmate de tijd verstreek, vroegen we 's ochtends hoe het met elkaar ging en gingen we later zelfs samen op stap om plezier te maken.
# My gap-year tip
(Language)
Dat hangt van het programma af, maar voor het project waaraan ik deelnam hoefde je niet veel Engels te spreken, dus dat was geen groot probleem.
(Accommodatie)
Verwacht geen erg goede voorzieningen. Er werd wel goed schoongemaakt en de waterdruk was niet al te slecht.
(Maaltijden)
Als je niet zonder Koreaans eten kunt, kun je die producten halen bij grotere supermarkten, waar ze Koreaanse instantnoedels en dergelijke verkopen. Het is wel goed om rekening te houden met vrienden uit andere culturen en sterk ruikend eten. Verder waren de maaltijden in de accommodatie over het algemeen prima, dus maak je niet te veel zorgen.
(Wat je moet meenemen)
Neem zeker zonnebrandcrème mee. Shampoo en andere toiletartikelen zijn in Cambodja te koop, dus je hoeft niet veel vanuit Korea mee te nemen.
(For prospective participants)
There are exactly three things I''d like to say to prospective participants.
1. Ik hoop dat jullie niet bang zijn om nieuwe mensen te ontmoeten en nieuwe dingen te ervaren.
2. In plaats van te wachten tot de kinderen naar jullie toe komen, hoop ik dat jullie zelf als eerste op hen afstappen.
3. Ik hoop dat jullie iedereen evenveel liefde kunnen geven.
# My personal Cambodia travel destination
People usually go to Siem Reap when they come to Cambodia. I went to Siem Reap too, but I''d like to introduce a place called Sihanoukville. It''s located in the south of Cambodia and has beautiful beaches.
Vanuit Phnom Penh kun je een minibus of bus nemen; na ongeveer vijf uur ben je er. Als je vanaf daar nog zo'n dertig minuten met de boot vaart, kom je aan op het eiland Koh Rong, dat ik ook aanraad. De prijzen op het eiland zijn aan de hoge kant, maar ja, het is nu eenmaal een eiland... daar is niets aan te doen.
# Ik heb wat meer gemoedsrust gekregen.
Eerlijk gezegd is het een misvatting om een dramatische verandering te verwachten. Maar de glimlach van de kinderen heeft me de ruimte gegeven om zelf wat vaker te glimlachen. En ik heb de moed gekregen om dingen goed op eigen houtje aan te kunnen.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
