Eigenlijk merkte ik voor en na mijn deelname geen groot verschil. Maar als ik er nu op terugkijk,denk ik dat ik wat moediger en minder bang ben geworden dan vroeger.
-Een verblijf van een maand in Montpellier, Frankrijk — een klein Europees stadje waar Europeanen dol op zijn! / Dasom, reiziger tijdens een tussenjaar / Tussenjaar van 4 weken |
# Ik wil mezelf uitdagen, zo veel mogelijk dingen meemaken, leren en groeien.
Hallo! Ik ben Dasom en ik heb deelgenomen aan het project voor een verblijf van een maand in Montpellier, Frankrijk. Ik ben een studente met studieverlof. Ik ben 25 jaar en moet nog één jaar studeren! Ik houd van alleen reizen, poëzie en romans, films en musicals, en theater. Ik studeer informatica en daarnaast psychologie.
Er zijn veel dingen die ik wil doen en ik ben op een leeftijd waarop ik wispelturig en impulsief ben, maar toch probeer ik mezelf graag te mogen. Ik wil mensen bestuderen en begrijpen, meer over de wereld leren en er met een warme blik naar kijken.
Ik deed mee aan het project voor een verblijf van een maand in Montpellier omdat het me ontzettend interessant leek. Ik verlangde er sterk naar nieuwe plekken te bezoeken en voelde een romantische fascinatie voor Frankrijk. Op mijn lijstje, dat ik al sinds de middelbare school bijhield, stonden dingen als Frans studeren in Frankrijk, gesprekken voeren met vrienden en plekken bezoeken die ik in films had gezien.
Ik hield van de vrijgevochten sfeer in Frankrijk, de open gesprekken en het feit dat mensen er al op jonge leeftijd filosofie bestuderen. Ik dacht echt: ‘Daar wil ik ook deel van uitmaken!’ Toen ik er eenmaal was, was mijn verblijf kort en kon ik door mijn beperkte kennis van het Frans niet al mijn dromen waarmaken... maar nu ik voet in Frankrijk heb gezet, heb ik het gevoel dat ik de helft ervan al heb bereikt! Later wil ik, nadat ik mijn Frans in Korea heb verbeterd, de boeken van mijn favoriete Franse auteurs in het origineel lezen.
Voor mijn vertrek maakte ik me een beetje zorgen, omdat het mijn eerste keer in Europa was. Maar ik houd al van reizen en had eerder als uitwisselingsstudent op Hawaï gezeten, dus ik maakte me niet al te veel zorgen. Toch maakte ik me een beetje zorgen over de taal, zoals het Frans. Ik had op school Franse lessen gevolgd en ging ook naar een taalinstituut, maar mijn niveau was zo beginnersachtig dat ik dacht dat het prettiger zou zijn geweest als ik goed Frans had gesproken.
Ik wist dat het in Montpellier mooi weer was, dus maakte ik me niet zo druk om kleding. Wel maakte ik me een beetje zorgen over de veiligheid, omdat ik had gehoord dat Europa door terrorisme gevaarlijk kan zijn. Maar ik aarzelde niet, omdat ik dacht dat ik zonder deze kans misschien nooit in Frankrijk zou kunnen wonen en Frans en de Franse cultuur zou kunnen leren kennen.
# Mijn dagelijkse routine
Omdat de Franse les om negen uur begon, stond ik om half acht op. Na het wassen en klaarmaken was het acht uur. Na een eenvoudig ontbijt was het ongeveer twintig over acht. Ik liep zo’n tien minuten om de tram te nemen, en als je op de tram wachtte, kwam die al snel.
Ik nam ongeveer twaalf minuten de tram, stapte uit en liep nog zo’n tien minuten. Daarna zag ik de taalschool. Recht tegenover het kantoor van het instituut zat een ontzettend lekkere bakker.Alle soorten brood waren ongelooflijk lekker.Dus nam ik bij mijn terugkeer naar Korea heel veel mee.
Vlak naast de school zat een supermarkt waar ik drankjes en salades kocht. Ik kocht er ook shampoo, conditioner, zeep en dergelijke. Soms kocht ik ramen bij een kleine Koreaanse winkel in de buurt van de taalschool, die ‘Omija’ heette. De Franse les duurde drie uur. Er waren twee docenten en op een dag had ik twee Franse lessen voordat ik ging lunchen.
Meestal ging ik naar een noedelrestaurant, een Japans restaurant of een Koreaans restaurant in de buurt van de school. Na wat snacks wandelde ik in een park, bladerde ik in boeken in een boekhandel, ging ik winkelen en nam ik de tram naar huis. Daarna begon mijn vrije tijd. ’s Avonds zag de buitenwereld er op de een of andere manier eng uit, dus durfde ik niet naar buiten. Ik maakte huiswerk, belde mijn ouders, keek films, schreef en ging slapen. Elke dag sliep ik heel diep.
Als ik de mensen zou moeten noemen die me het meest zijn bijgebleven, dan zijn het de drie vrienden die naar dezelfde taalschool gingen. Ik trok op met een Japanse vriend, een vriend uit Dubai en een vriend uit Ecuador; het was heel gezellig. Na de les gingen we elke dag lekker eten, winkelen, naar boekhandels en aten we heerlijke desserts.
Twee van mijn vrienden waren veganist en aten geen vlees. Daarom bestelden we aparte gerechten. Het Libanese eten dat ik nog nooit eerder had geprobeerd, was lekker, en het Zuid-Amerikaanse eten was ook heerlijk. Ik herinner me ook vrienden van allerlei nationaliteiten die in dezelfde klas Frans studeerden.
Ook de vriendelijke docenten zijn me bijgebleven. Ze begroetten ons altijd met een glimlach en legden alles vriendelijk uit.Natuurlijk waren er niet veel Oost-Aziaten, maar doordat we samen woonden, hebben we toch extra leuke herinneringen gemaakt!
# Voor toekomstige deelnemers aan dit project
Het wordt een kostbare tijd. Zelfs nu ik aan Montpellier denk, zie ik het café tegenover de taalschool voor me, straatmuzikanten, mooie parken, musea en heerlijke crêperies. Het voelt nostalgisch. Elk moment is me bijgebleven. Omdat er tegenwoordig in Europa zorgen zijn over de veiligheid, hoop ik wel dat jullie ’s avonds laat niet naar buiten gaan.
Pas op voor zakkenrollers op hoofdwegen en op drukke plekken. Het is misschien een goed idee om genoeg instantnoedels mee te nemen, zodat je die kunt eten als je Koreaans eten mist. Lokaal Montpellier Doe mee aan de dagtochten, culturele activiteiten en reisprogramma’s van de taalschool, en geniet van de tijd met je vrienden.
In Montpellier zijn er geen restaurants die tot laat open zijn, zoals in Korea. Zelfs in het weekend zijn er geen restaurants open. Je kunt je daar maar beter op voorbereiden, want het is anders dan je gewend bent.
Bovenal wordt het prettiger als je je voorbereidt door van tevoren Frans te leren. De frustratie door de taal was het grootste probleem. Er wordt ook meer gestudeerd dan je misschien verwacht, dus als je elke dag je huiswerk maakt en de stof herhaalt, zul je snel vooruitgang boeken in het Frans.Op de taalschool ontmoet je allerlei verschillende mensen en kun je kennismaken met diverse culturen. Twijfel niet over wel of niet meedoen.En geniet van elk moment!
# Mijn tip voor je tussenjaar
(Taal)
Ik heb in Korea vier maanden Franse les gevolgd op school en twee maanden lessen gevolgd bij een particuliere taalschool.
Ik keek regelmatig graag naar Franse films.
(Accommodatie)
Ik heb niet bij een gastgezin gewoond, dus daar kan ik niets over zeggen, maar het studioappartement was comfortabel en schoon. Als je tijd voor jezelf nodig hebt, kies dan voor een studio; wil je ervaren hoe het is om bij een gezin te wonen, dan raad ik een gastgezin aan.
(Maaltijden)
Omdat restaurants in het weekend en ’s avonds gesloten zijn, kun je je daar het beste van tevoren op voorbereiden.
(Wat je moet meenemen)
Er was geen föhn, dus heb ik er een gekocht. Als je rijst wilt eten, is het handig om een rijstkoker mee te nemen. Die was niet aanwezig in de accommodatie. :)
# Mijn persoonlijke Franse bestemmingen
Het is moeilijk om het mijn eigen route te noemen, want de plekken die ik in Montpellier bezocht liggen aan hoofdstraten en zijn bekend. Op het plein voor de school zijn veel heel goede restaurants. Het café tegenover de supermarkt aan de Place de la Comédie heeft goede koffie en bijzonder lekkere desserts.
Als je het steegje naast McDonald's inloopt, vind je links Amerino, waar ze heerlijk ijs hebben. Loop je nog iets verder door het steegje, dan zit er links een Koreaans restaurant. Het eten is een beetje anders dan wat we in Korea eten, maar het is lekker genoeg om je te troosten. Het is ook leuk om onderweg de marktjes te bekijken.
Loop verder en je vindt prachtige architectuur. Binnen is er een park waar veel mensen zonnebaden, boeken lezen, kletsen en eten. Mensen laten er ook hun honden uit. Er is een prachtig meer. Ik wandelde daar en schreef in mijn dagboek. Ik belde familie en vrienden die ik graag wilde zien. Ik wenste dat ze bij me waren geweest; ik vond het heel jammer.
Ik reisde vooral met programma's die door de taalschool werden georganiseerd. Er waren dagtochten in Montpellier; een bezoek aan het nabijgelegen stadje Nîmes was leuk en naar zee gaan was bijzonder. Het was handig, omdat het vervoer voor ons werd geregeld.
Je kunt ook snel bij het winkelcentrum komen met tramlijn 1, de blauwe lijn. Ik herinner me dat er in de buurt een lekkere pizzeria was. Eigenlijk overtreft elk restaurant waar je in Frankrijk binnenstapt je verwachtingen. Eten, uitrusten, plezier maken en studeren — de enige verplichting was huiswerk. Ik had veel tijd voor mezelf.Omdat ik veel tijd alleen had, ging ik naar de bioscoop en las ik veel boeken. Als je het niet moeilijk vindt om alleen te zijn, is het een kans om jezelf beter te leren kennen.
Ik hoorde ook van mensen om me heen dat de steden in Zuid-Frankrijk prachtig zijn. Parijs is stijlvol en mooi, maar een goede vriendin die lange tijd in het zuiden had gewoond, zei dat steden als Nice, Montpellier en Cannes werkelijk verbluffend mooi zijn.
Zoals ze zei, is Montpellier een aangenaam en mooi klein stadje. Voordat ik terugkeerde naar Korea, kreeg ik de kans om even in Nice te stoppen. De stad had een andere, meer 'toeristische' charme dan Montpellier. De zee schitterde in het felle zonlicht alsof ze in stukjes uiteenviel. Omdat mijn bezoek samenviel met carnaval, had ik het nog meer naar mijn zin.
# Ik begon mezelf kleine vragen te stellen die ik normaal niet stel.
De vraag of er iets is veranderd, is eigenlijk moeilijk te beantwoorden. Ik denk dat ik nog steeds dezelfde persoon ben, dus voor en na mijn deelname merkte ik geen grote veranderingen. Als ik er nu op terugkijk,denk ik dat ik nu iets moediger ben en minder bang dan vroeger.
Ik maak me nog steeds veel zorgen, maar nadat ik alleen had gewoond op een plek met een andere taal en cultuur, besefte ik dat je overal kunt leven. Ik weet er nog maar weinig van, maar het is het soort inzicht dat me deed beseffen dat het Frankrijk dat ik me had voorgesteld heel anders is dan het echte Frankrijk.
Ik kan niet echt iets groots zeggen als dat ik mijn droom heb gevonden of mijn ware zelf heb ontdekt. Ik ben nog steeds onervaren en onhandig. Ik bracht beslist veel meer tijd door met voor me uit staren of alleen zijn, dus dacht ik veel na over hoe ik mijn vrije tijd kon besteden.
Er waren niet veel mensen met wie ik kon omgaan, dus ik denk dat ik steeds dieper in mijn eigen gedachten verzonk.Wat vind ik leuk? Hoe voel ik me nu? Wat moet ik vanaf nu doen? Dat soort dingen.Ik begon mezelf kleine vragen te stellen die ik normaal niet stel.
Dankzij de lege uren heb ik veel gebeld, veel geslapen, veel films gekeken, veel boeken gelezen en veel foto's gemaakt. Ik wil meer Frans studeren, meer over Frankrijk leren en daarna Frankrijk bezoeken.
Mijn tussenjaar was
Ervaring★★★★☆
Er waren veel ervaringen die ik in Korea niet had kunnen opdoen. Ik vond het leuk om een nieuwe cultuur te leren kennen.
Leren★★★★★
De docenten van de taalschool gaven heel goed les in het Frans.
Omgeving★★★★☆
Het weer was fijn. Meestal was het helder.
Veiligheid★★☆☆☆
Er zijn zakkenrollers. 's Avonds is het moeilijk om naar buiten te gaan.
Vrije tijd★★★★★
Er is volop tijd, dus als je het echt wilt, kun je doen wat je graag wilt.
Startpagina
