#Verbeterde communicatievaardigheden; betere lichamelijke conditie #Waardering voor de waarde van de natuur; positief denken #Tijd voor zelfreflectie

|
-Vrijwilligerswerk voor natuurbehoud in Australië, het uitgestrekte continent, met buitenlandse vrienden Gap year van 4 weken / Choi Ji-hye, deelnemer aan Gap Year Tribe
|
#Ik heb meegedaan omdat ik meer wilde leren over de natuur en het milieu.

De reden waarom ik dit project koos — de teamleden in Australië vroegen het me ook vaak — de eerste reden isdat ik kangoeroes wilde zien op een plek die geen dierentuin is.
En de tweede reden was dat ik de zorgen waar ik mee zat tijdens dit gap year wilde oplossen.Ik was benieuwd waarom we de natuur zouden moeten beschermen, dus ik deed mee omdat ik meer wilde leren over de natuur en het milieu. Dat bleek mijn doel voor dit gap year te zijn.
Ik had geen zorgen voordat ik het land verliet. Ikhad via Korea Gap Year al aan verschillende projecten deelgenomen. Ik maakte me geen zorgen, maar was wel een beetje bezorgd over de accommodatie.


Het werkbegint om 8 uur ’s ochtends en eindigt om 2 of 3 uur. TiVoor leider Ken, die van theetijd houdt, wordt de lunchpauze langer en eindigt het werk om 4 of 5 uur. Het verschilt per dag, maar op een dagWe wieden ook onkruid, planten bomen en doen eenvoudige klusjes. Maar als je dat doet in de hete zomer, voel je je echt geroosterd.
Een week nadat ik was begonnen, raakte ik mijn been gewond toen ik met een schop aan het graven was. Ik moest huilend en ondersteund naar het ziekenhuis.Ik vroeg me af of de vrienden die ik daar had ontmoet een ongelooflijk uithoudingsvermogen hadden of dat ik gewoon zwak was. Ze gingen elk weekend op stap en ik kon ze gewoon niet bijhouden. Ik herinner me ook dat ze me elke avond smeekten om mee naar de bar te gaan.
Op een dag waren we in het natuurreservaat als gekken onkruid aan het wieden om de berg te beschermen, terwijl ze in de buurt de berg en de bomen aan het afbranden waren om een nieuw gebouw? fabriek te bouwen. Toen ik dat zag, vroeg ik me af waarom ik dit moest doen, maar toch Ik dacht dat het dankzij onze aanwezigheid misschien op zijn minst een beetje beter zou worden.
Ook al ben ik niet goed in Engels, ze wachtten tot ik was uitgesproken zodat ik het goed kon doen — daar ben ik echt dankbaar voor. Het werk was niet moeilijk; het was alleen echt zwaar omdat het zomer was.
Het was heet en verzengend, het onkruid was enorm en de harken waren erg scherp. Neem allemaal stevige schoenen mee — die van mij waren kapot en ik moest ze uiteindelijk weggooien. Ik dacht dat iedereen op de laatste dag zou huilen, maar we brachten de dag lachend door!
Op de laatste dag zei het team ook dat ons uithoudingsvermogen flink was verbeterd vergeleken met het begin — zou dat echt waar zijn..? haha
# Mijn tip voor een gap year




|
-Vrijwilligerswerk voor natuurbehoud in Australië, het uitgestrekte continent, met buitenlandse vrienden Gap year van 4 weken / Choi Ji-hye, deelnemer aan Gap Year Tribe
|
#Ik heb meegedaan omdat ik meer wilde leren over de natuur en het milieu.

De reden waarom ik dit project koos — de teamleden in Australië vroegen het me ook vaak — de eerste reden isdat ik kangoeroes wilde zien op een plek die geen dierentuin is.
En de tweede reden was dat ik de zorgen waar ik mee zat tijdens dit gap year wilde oplossen.Ik was benieuwd waarom we de natuur zouden moeten beschermen, dus ik deed mee omdat ik meer wilde leren over de natuur en het milieu. Dat bleek mijn doel voor dit gap year te zijn.
Ik had geen zorgen voordat ik het land verliet. Ikhad via Korea Gap Year al aan verschillende projecten deelgenomen. Ik maakte me geen zorgen, maar was wel een beetje bezorgd over de accommodatie.


Het werkbegint om 8 uur ’s ochtends en eindigt om 2 of 3 uur. TiVoor leider Ken, die van theetijd houdt, wordt de lunchpauze langer en eindigt het werk om 4 of 5 uur. Het verschilt per dag, maar op een dagWe wieden ook onkruid, planten bomen en doen eenvoudige klusjes. Maar als je dat doet in de hete zomer, voel je je echt geroosterd.
Een week nadat ik was begonnen, raakte ik mijn been gewond toen ik met een schop aan het graven was. Ik moest huilend en ondersteund naar het ziekenhuis.Ik vroeg me af of de vrienden die ik daar had ontmoet een ongelooflijk uithoudingsvermogen hadden of dat ik gewoon zwak was. Ze gingen elk weekend op stap en ik kon ze gewoon niet bijhouden. Ik herinner me ook dat ze me elke avond smeekten om mee naar de bar te gaan.
Op een dag waren we in het natuurreservaat als gekken onkruid aan het wieden om de berg te beschermen, terwijl ze in de buurt de berg en de bomen aan het afbranden waren om een nieuw gebouw? fabriek te bouwen. Toen ik dat zag, vroeg ik me af waarom ik dit moest doen, maar toch Ik dacht dat het dankzij onze aanwezigheid misschien op zijn minst een beetje beter zou worden.
Ook al ben ik niet goed in Engels, ze wachtten tot ik was uitgesproken zodat ik het goed kon doen — daar ben ik echt dankbaar voor. Het werk was niet moeilijk; het was alleen echt zwaar omdat het zomer was.
Het was heet en verzengend, het onkruid was enorm en de harken waren erg scherp. Neem allemaal stevige schoenen mee — die van mij waren kapot en ik moest ze uiteindelijk weggooien. Ik dacht dat iedereen op de laatste dag zou huilen, maar we brachten de dag lachend door!
Op de laatste dag zei het team ook dat ons uithoudingsvermogen flink was verbeterd vergeleken met het begin — zou dat echt waar zijn..? haha
# Mijn tip voor een gap year



De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.