Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Een actiever leven; meer belangstelling voor de kunsten #Nieuwe mogelijkheden in Parijs, waardevolle contacten #Samenleven in plaats van alleen leven
Ik bracht mijn studententijd door als een passieve student. Ik ging studeren op basis van mijn cijfers en had geen enkele interesse in mijn studie. Toch bleef ik nachtenlang op om opdrachten te maken en voor tentamens te studeren, gewoon omdat anderen dat ook deden. Op een dag kreeg ik ineens het gevoel dat ik, als ik zo doorging, zou blijven leven zonder te weten wat ik echt wilde doen. Daarom nam ik impulsief een tussenjaar. Anderen nemen vrij om hun TOEIC-score te verhogen of certificaten te halen, maar deze keer wilde ik niet doen wat iedereen deed.
Frankrijk, Parijs, verblijf tijdens een tussenjaar / Kim Song-yi, deelnemer aan een tussenjaar / 8 weken tussenjaar |
Zuid-Korea is momenteel,
elk jaar stoppen 60.000 middelbare scholieren met school, hangen 346.000 twintigers maar wat rond omdat ze geen dromen hebben, en ligt het verloop onder werknemers binnen een jaar na indiensttreding inmiddels boven de 40%,is 75% van de universiteitsstudenten niet tevreden over hun studententijd en zegt meer dan 80% van de werknemers zich niet gelukkig te voelen.Veel mensen zeggen tegen hen dat ze moeten dromen, maar om dit probleem, waarvoor praktische oplossingen en ondersteuning ontbreken, aan te pakken,willen we ook in Zuid-Korea het ‘tussenjaar’ introduceren.
‘Een tussenjaar’is een periode waarin je studie en werk kunt combineren of tijdelijk onderbreken en allerlei activiteiten kunt ondernemen, zoals vrijwilligerswerk, reizen, stages, cursussen of een eigen bedrijf beginnen,om richting te geven aan de toekomst. Het is een cultuur die wordt aangemoedigd in de Verenigde Staten, Europa, Japan en andere landen.
# Wat wil ik?
Ik bracht mijn studententijd door als een passieve student. Ik ging studeren op basis van mijn cijfers en had geen interesse in mijn studie. Omdat anderen het ook deden,bleef ik nachtenlang op om opdrachten te maken en voor tentamens te studeren. Op een dag kreeg ik ineens het gevoel dat ik zo zou blijven leven zonder te weten wat ik echt wilde doen. Daarom nam ik onverwacht een tussenjaar.Mensen nemen vrij om hun TOEIC-score te verhogen of certificaten te halen, maar deze keer wilde ik anderen niet volgen.
Dat gold ook voor reizen. Ik wilde een betekenisvolle reis die echt van mij was, niet zomaar toeristische plekken bezoeken en bewijsfoto’s maken. Toen ik toevallig over het tussenjaar hoorde, voelde het als precies het programma waar ik naar op zoek was, dus heb ik me aangemeld.
# Zelf de regie nemen
Ik wilde ontdekken wat ik echt wilde doen en, anders dan vroeger, zelf iets proberen.Ik wilde botsen met dingen en ervaring opdoen. Omdat ik was opgegroeid met strenge ouders, gedroeg ik me gehoorzaam, studeerde ik zoals mij werd opgedragen, deed ik alleen wat mij werd gezegd en liet ik na wat mij verboden werd. Daar wilde ik verandering in brengen.
Ik wilde van alles proberen en door die ervaringen ontdekken wat ik echt leuk vind en wat ik wil doen. Ik begon aan een tussenjaar met het idee om te oefenen in zelf de regie nemen en mijn passieve karakter te veranderen.
# Parijs, de stad van de kunst
Parijs is een bijzondere plek die voor mij een nieuwe weg heeft geopend: die van de kunst. In het kunstzinnige Parijs waren er zoveel musea en galerieën dat je ze niet allemaal kon bezoeken, zelfs niet als je elke dag naar een andere ging. Ik had nog nooit echt met beeldende kunst kennisgemaakt en dacht dat kunst ver van me af stond. Ik was erin geïnteresseerd, maar kreeg weinig kansen om ermee in aanraking te komen. Daarom dacht ik altijd: ‘Kunst is niets voor mij.’ Maar toen ik naar Parijs kwam, ontdekte ik dat dat niet waar was.
De muziek van straatmuzikanten die door elk metrostation galmde, de kunstenaars op de heuvel van Montmartre, straatdansers en de eigenzinnige Parijse straatmode: de unieke cultuur en kunst van Parijs waren in elke straat verweven en ik vond dat geweldig. Terwijl ik in die stad woonde, begon ik akoestische gitaar te oefenen en raakte ik geïnteresseerd in hedendaagse kunst. Ik bezocht elke dag een museum.Ik ben Parijs dankbaar dat de stad me heeft geholpen een nieuwe mogelijkheid in mezelf te ontdekken.
# Dankbare en dierbare mensen
De talloze contacten die ik in het gastenverblijf heb opgedaan, zal ik nog lang blijven herinneren.Het personeel en de eigenaar, op wie we het meest konden rekenen en met wie we lief en leed deelden, en de tante die elke dag heerlijk voor ons kookte en voor ons zorgde als een moeder! Dankzij hen kon ik veilig en gelukkig verblijven. Er kwamen allerlei verschillende mensen naar het gastenverblijf.
De meeste bezoekers waren ongeveer even oud als ik, maar er waren ook heel wat mensen van ongeveer de generatie van mijn ouders. Elke avond dronk ik wijn met nieuwe gasten en deelden we onze verhalen; de tijd vloog voorbij. Iedere gast die ik tijdens mijn werk als medewerker ontmoette, was dierbaar en onvergetelijk.
# Het ging om samenleven
Een maand voordat ik in Parijs aankwam, had er een verschrikkelijke terreuraanslag plaatsgevonden. Ik was bang, maar kon mijn plannen niet opgeven en kwam uiteindelijk toch naar Parijs.
Zodra ik aankwam, schrok ik van de rijen soldaten en politieagenten. Terwijl ik nerveus om me heen keek in de metro, kwam een Parijzenaar naar me toe, vroeg vriendelijk waar ik naartoe ging en kocht zelfs een kaartje voor me.
Ik slaagde er maar net in een kaartje te kopen. Omdat ik alleen was en voor het eerst de weg probeerde te vinden, voelde alles onwennig en aarzelde ik. Maar een andere inwoner kwam uit zichzelf naar me toe en wees me de weg! Nadat ik twee keer achter elkaar hulp had gekregen, voelde ik een onverklaarbaar vertrouwen. Ik dacht: ook in deze stad, zo ver van Korea, wonen mensen met een warm hart.
Op een keer hield ik mijn telefoon gewoon in mijn hand, toen iemand naar me toe kwam en me waarschuwde voorzichtig te zijn en hem in mijn tas te stoppen. Ik was op dat moment zo dankbaar.Er is een groot risico op zakkenrollerij, maar dankzij mensen die op je letten, kon ik veilig op pad. Vroeger dacht en zei ik vaak dat je het leven alleen leeft~Ik ben diep gaan beseffen dat je in deze wereld niet alleen leeft, maar samen met anderen.
# Een tussenjaar als voedingsbodem voor het zaadje van mijn jeugd
Ik begon aan dit tussenjaar met de gedachte dat ik mezelf zou gaan zoeken. Maar ik ken mezelf nog steeds niet helemaal. Tochheb ik tijdens het tussenjaar geleerd wat ik leuk vind, wanneer ik me gelukkig voel en, omgekeerd, wat ik niet leuk vind.Door veel nieuwe mensen te ontmoeten, besefte ik nog sterker hoe dierbaar en waardevol mijn familie en de mensen om me heen zijn.
Na twee maanden, die kort of lang kunnen lijken, heb ik heel veel meegemaakt en keer ik terug naar Korea. Al die ervaringen zullen een goede voedingsbodem voor me zijn, zodat het zaadje — dat nog niet is ontkiemd of misschien al een beetje tot bloei is gekomen — in de toekomst gezond, sterk en volwaardig kan groeien...Het is duidelijk dat ze daarbij een belangrijke rol zullen spelen.
Mijn tussenjaar was...
Ervaringen ★★★★★
Waar anders zou ik zulke uiteenlopende mensen kunnen ontmoeten en zoveel ervaringen kunnen opdoen? Mijn tijd in Parijs zal me nog lang dierbaar blijven.
Leren★★★★☆
Omdat je in een gastenverblijf dicht op elkaar woont en met elkaar omgaat, heb ik vooral geleerd hoe je samenleeft.
Omgeving★★★★☆
De slaapplaats was comfortabel en de waterdruk in de douche was geweldig. Tante kookte ontzettend lekker en doordat ik tijdens de wijnavonden elke avond laat nog wat at, ben ik vier kilo aangekomen.(Ik heb één punt afgetrokken omdat ik ben aangekomen......)
Veiligheid★★★☆☆
Het was een maand na een terroristische aanslag, maar er waren veel soldaten en politieagenten in de buurt, waardoor ik me relatief veilig voelde. Parijs is echter altijd een stad geweest met veel Roma en zakkenrollers. Je moet altijd goed opletten.
Vrije tijd★★★☆☆
Het is een vergissing om te denken dat je veel vrije tijd zult hebben. Omdat je altijd met anderen bent, heb je weinig tijd voor jezelf. Bovendien gebeurt het verrassend vaak dat je uiteindelijk niets doet en in de accommodatie blijft. Hiervoor heb je een positieve instelling nodig.
▼▼▼Wil je meer uiteenlopende projecten zien?▼▼▼
▼▼▼Vraag je je af welk soort tussenjaar het beste bij je past?▼▼▼
Ik bracht mijn studententijd door als een passieve student. Ik ging studeren op basis van mijn cijfers en had geen enkele interesse in mijn studie. Toch bleef ik nachtenlang op om opdrachten te maken en voor tentamens te studeren, gewoon omdat anderen dat ook deden. Op een dag kreeg ik ineens het gevoel dat ik, als ik zo doorging, zou blijven leven zonder te weten wat ik echt wilde doen. Daarom nam ik impulsief een tussenjaar. Anderen nemen vrij om hun TOEIC-score te verhogen of certificaten te halen, maar deze keer wilde ik niet doen wat iedereen deed.
Frankrijk, Parijs, verblijf tijdens een tussenjaar / Kim Song-yi, deelnemer aan een tussenjaar / 8 weken tussenjaar |
Zuid-Korea is momenteel,
elk jaar stoppen 60.000 middelbare scholieren met school, hangen 346.000 twintigers maar wat rond omdat ze geen dromen hebben, en ligt het verloop onder werknemers binnen een jaar na indiensttreding inmiddels boven de 40%,is 75% van de universiteitsstudenten niet tevreden over hun studententijd en zegt meer dan 80% van de werknemers zich niet gelukkig te voelen.Veel mensen zeggen tegen hen dat ze moeten dromen, maar om dit probleem, waarvoor praktische oplossingen en ondersteuning ontbreken, aan te pakken,willen we ook in Zuid-Korea het ‘tussenjaar’ introduceren.
‘Een tussenjaar’is een periode waarin je studie en werk kunt combineren of tijdelijk onderbreken en allerlei activiteiten kunt ondernemen, zoals vrijwilligerswerk, reizen, stages, cursussen of een eigen bedrijf beginnen,om richting te geven aan de toekomst. Het is een cultuur die wordt aangemoedigd in de Verenigde Staten, Europa, Japan en andere landen.
# Wat wil ik?
Ik bracht mijn studententijd door als een passieve student. Ik ging studeren op basis van mijn cijfers en had geen interesse in mijn studie. Omdat anderen het ook deden,bleef ik nachtenlang op om opdrachten te maken en voor tentamens te studeren. Op een dag kreeg ik ineens het gevoel dat ik zo zou blijven leven zonder te weten wat ik echt wilde doen. Daarom nam ik onverwacht een tussenjaar.Mensen nemen vrij om hun TOEIC-score te verhogen of certificaten te halen, maar deze keer wilde ik anderen niet volgen.
Dat gold ook voor reizen. Ik wilde een betekenisvolle reis die echt van mij was, niet zomaar toeristische plekken bezoeken en bewijsfoto’s maken. Toen ik toevallig over het tussenjaar hoorde, voelde het als precies het programma waar ik naar op zoek was, dus heb ik me aangemeld.
# Zelf de regie nemen
Ik wilde ontdekken wat ik echt wilde doen en, anders dan vroeger, zelf iets proberen.Ik wilde botsen met dingen en ervaring opdoen. Omdat ik was opgegroeid met strenge ouders, gedroeg ik me gehoorzaam, studeerde ik zoals mij werd opgedragen, deed ik alleen wat mij werd gezegd en liet ik na wat mij verboden werd. Daar wilde ik verandering in brengen.
Ik wilde van alles proberen en door die ervaringen ontdekken wat ik echt leuk vind en wat ik wil doen. Ik begon aan een tussenjaar met het idee om te oefenen in zelf de regie nemen en mijn passieve karakter te veranderen.
# Parijs, de stad van de kunst
Parijs is een bijzondere plek die voor mij een nieuwe weg heeft geopend: die van de kunst. In het kunstzinnige Parijs waren er zoveel musea en galerieën dat je ze niet allemaal kon bezoeken, zelfs niet als je elke dag naar een andere ging. Ik had nog nooit echt met beeldende kunst kennisgemaakt en dacht dat kunst ver van me af stond. Ik was erin geïnteresseerd, maar kreeg weinig kansen om ermee in aanraking te komen. Daarom dacht ik altijd: ‘Kunst is niets voor mij.’ Maar toen ik naar Parijs kwam, ontdekte ik dat dat niet waar was.
De muziek van straatmuzikanten die door elk metrostation galmde, de kunstenaars op de heuvel van Montmartre, straatdansers en de eigenzinnige Parijse straatmode: de unieke cultuur en kunst van Parijs waren in elke straat verweven en ik vond dat geweldig. Terwijl ik in die stad woonde, begon ik akoestische gitaar te oefenen en raakte ik geïnteresseerd in hedendaagse kunst. Ik bezocht elke dag een museum.Ik ben Parijs dankbaar dat de stad me heeft geholpen een nieuwe mogelijkheid in mezelf te ontdekken.
# Dankbare en dierbare mensen
De talloze contacten die ik in het gastenverblijf heb opgedaan, zal ik nog lang blijven herinneren.Het personeel en de eigenaar, op wie we het meest konden rekenen en met wie we lief en leed deelden, en de tante die elke dag heerlijk voor ons kookte en voor ons zorgde als een moeder! Dankzij hen kon ik veilig en gelukkig verblijven. Er kwamen allerlei verschillende mensen naar het gastenverblijf.
De meeste bezoekers waren ongeveer even oud als ik, maar er waren ook heel wat mensen van ongeveer de generatie van mijn ouders. Elke avond dronk ik wijn met nieuwe gasten en deelden we onze verhalen; de tijd vloog voorbij. Iedere gast die ik tijdens mijn werk als medewerker ontmoette, was dierbaar en onvergetelijk.
# Het ging om samenleven
Een maand voordat ik in Parijs aankwam, had er een verschrikkelijke terreuraanslag plaatsgevonden. Ik was bang, maar kon mijn plannen niet opgeven en kwam uiteindelijk toch naar Parijs.
Zodra ik aankwam, schrok ik van de rijen soldaten en politieagenten. Terwijl ik nerveus om me heen keek in de metro, kwam een Parijzenaar naar me toe, vroeg vriendelijk waar ik naartoe ging en kocht zelfs een kaartje voor me.
Ik slaagde er maar net in een kaartje te kopen. Omdat ik alleen was en voor het eerst de weg probeerde te vinden, voelde alles onwennig en aarzelde ik. Maar een andere inwoner kwam uit zichzelf naar me toe en wees me de weg! Nadat ik twee keer achter elkaar hulp had gekregen, voelde ik een onverklaarbaar vertrouwen. Ik dacht: ook in deze stad, zo ver van Korea, wonen mensen met een warm hart.
Op een keer hield ik mijn telefoon gewoon in mijn hand, toen iemand naar me toe kwam en me waarschuwde voorzichtig te zijn en hem in mijn tas te stoppen. Ik was op dat moment zo dankbaar.Er is een groot risico op zakkenrollerij, maar dankzij mensen die op je letten, kon ik veilig op pad. Vroeger dacht en zei ik vaak dat je het leven alleen leeft~Ik ben diep gaan beseffen dat je in deze wereld niet alleen leeft, maar samen met anderen.
# Een tussenjaar als voedingsbodem voor het zaadje van mijn jeugd
Ik begon aan dit tussenjaar met de gedachte dat ik mezelf zou gaan zoeken. Maar ik ken mezelf nog steeds niet helemaal. Tochheb ik tijdens het tussenjaar geleerd wat ik leuk vind, wanneer ik me gelukkig voel en, omgekeerd, wat ik niet leuk vind.Door veel nieuwe mensen te ontmoeten, besefte ik nog sterker hoe dierbaar en waardevol mijn familie en de mensen om me heen zijn.
Na twee maanden, die kort of lang kunnen lijken, heb ik heel veel meegemaakt en keer ik terug naar Korea. Al die ervaringen zullen een goede voedingsbodem voor me zijn, zodat het zaadje — dat nog niet is ontkiemd of misschien al een beetje tot bloei is gekomen — in de toekomst gezond, sterk en volwaardig kan groeien...Het is duidelijk dat ze daarbij een belangrijke rol zullen spelen.
Mijn tussenjaar was...
Ervaringen ★★★★★
Waar anders zou ik zulke uiteenlopende mensen kunnen ontmoeten en zoveel ervaringen kunnen opdoen? Mijn tijd in Parijs zal me nog lang dierbaar blijven.
Leren★★★★☆
Omdat je in een gastenverblijf dicht op elkaar woont en met elkaar omgaat, heb ik vooral geleerd hoe je samenleeft.
Omgeving★★★★☆
De slaapplaats was comfortabel en de waterdruk in de douche was geweldig. Tante kookte ontzettend lekker en doordat ik tijdens de wijnavonden elke avond laat nog wat at, ben ik vier kilo aangekomen.(Ik heb één punt afgetrokken omdat ik ben aangekomen......)
Veiligheid★★★☆☆
Het was een maand na een terroristische aanslag, maar er waren veel soldaten en politieagenten in de buurt, waardoor ik me relatief veilig voelde. Parijs is echter altijd een stad geweest met veel Roma en zakkenrollers. Je moet altijd goed opletten.
Vrije tijd★★★☆☆
Het is een vergissing om te denken dat je veel vrije tijd zult hebben. Omdat je altijd met anderen bent, heb je weinig tijd voor jezelf. Bovendien gebeurt het verrassend vaak dat je uiteindelijk niets doet en in de accommodatie blijft. Hiervoor heb je een positieve instelling nodig.
▼▼▼Wil je meer uiteenlopende projecten zien?▼▼▼
▼▼▼Vraag je je af welk soort tussenjaar het beste bij je past?▼▼▼
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
