Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Herwonnen zelfvertrouwen; een positievere instelling #De schoonheid van Jeju; meer zelfinzicht #Opluchting omdat de beperkingen van het leven op het vasteland wegvielen; meer waardering voor mensen
Elke ochtend als ik mijn ogen opendeed, voelde het vreemd dat ik op Jeju was. Het was geen plek waar je vanuit het raam de zee kon zien, maar als ik in de vroege ochtendstilte mijn ogen sloot, leek het alsof ik de golven kon horen. Alleen al met de bus langs de kustweg rijden en de smaragdgroene zee zien, verdreef de vele gedachten in mijn hoofd en gaf me een vredig gevoel.
-Jeju! I want to live there / (I''ll) do it* Gap-year people, gapper / 8-week gap year |
Momenteel is Zuid-Korea,
Elk jaar stoppen 60.000 middelbare scholieren met school, zitten 346.000 twintigers maar wat uit gebrek aan dromen en is het personeelsverloop binnen een jaar na indiensttreding opgelopen tot 40%,is 75% van de studenten niet tevreden over het studentenleven en zegt meer dan 80% van de kantoormedewerkers zich niet gelukkig te voelen.Veel mensen zeggen tegen anderen dat ze moeten dromen, maar om dit probleem, waarvoor praktische methoden en ondersteuning ontbreken, op te lossen, willen we ook in Zuid-Korea het ‘tussenjaar’ introduceren.
‘Tussenjaar (gap year)’is een periode waarin je studie of werk combineert met, of tijdelijk onderbreekt voor, uiteenlopende activiteiten zoals vrijwilligerswerk, reizen, stages, scholing en ondernemerschap,een periode om richting te geven aan de toekomst en een cultuur die wordt aangemoedigd in de Verenigde Staten, Europa, Japan en elders.
#Plotseling ontslag nemen en beginnen aan een tussenjaar van twee maanden
Ik nam plotseling ontslag en koos voor het tussenjaar dat ik al lange tijd voor me uit had geschoven.
Ik had altijd al in Jeju willen wonen, dus ik twijfelde niet lang over mijn vertrek. Maar omdat ik me had aangemeld in de veronderstelling dat het om één maand zou gaan, dacht ik toen ik hoorde dat het programma twee maanden duurde: ‘Is dat niet een beetje lang?’ De mensen om me heen reageerden sceptisch en zeiden: ‘Twee maanden?’ Maartoen lag mijn hart al in Jeju, en daarmee was de kogel door de kerk.
#Voor het eerst een lange reis
Ik boekte mijn vliegticket en worstelde zelfs met het inpakken voor deze lange reis, die ik voor het eerst maakte.Omdat ik nog nooit voor twee maanden had ingepakt, deed ik dat op een volkomen ondoordachte manier. Toen ik die enorme stapel bagage zag en wist dat ik in een pension zou verblijven, dacht ik: ‘Dat hebben ze daar toch wel?’ en begon ik er één voor één dingen uit te halen. Het voelde vreemd om mijn tassen op te sturen naar een plek waar ik nog nooit was geweest en niemand kende, maar op de terugweg na het versturen drong het plotseling tot me door dat ik echt ging.
#De schoonheid van Jeju die ik tijdens schoolreisjes niet kende
Eindelijk kwam ik aan op Jeju.
Het was de derde keer dat ik op Jeju aankwam: de eerste keer was tijdens een schoolreis, de tweede keer op reis met vrienden.
Waarom had ik tijdens de schoolreis zo’n hekel aan uitstappen uit de bus? Als ik deze schoonheid toen had gekend, was ik vaker naar Jeju gekomen...
De schoonheid van Jeju, die ik tijdens mijn reis met vrienden voor het eerst ontdekte, liet me steeds verlangen naar meer, omdat een reis van vier nachten en vijf dagen veel te kort was.
Daarom deed ik vóór mijn komst naar Jeju twee beloften: ten eerste, elke dag vroeg opstaan! Ik dacht dat als ik me versliep en laat wakker werd, mijn dag te laat zou beginnen en ik niet goed op pad zou kunnen. Ten tweede: elke dag eropuit! Twee maanden is misschien lang, maar ik vond dat alleen maar uitrusten in het pension zinloos zou zijn. Ik was ook bang dat ik lui zou worden als ik de ene dag rustte omdat ik moe was en de andere omdat het slecht weer was. Dus beloofde ik mezelf dat ik, zelfs als ik wilde uitrusten, eropuit zou gaan en een andere plek zou zoeken om te ontspannen.
#Mijn leven in een pension op Jeju
Het pension lag aan een hoofdweg, op minder dan tien minuten van de luchthaven, en was makkelijk te vinden. De eigenaar was recht voor zijn raap en relaxt, en ik ontmoette er voor het eerst drie kinderen. Ik had niet verwacht dat er kinderen zouden verblijven, maardankzij de aanhankelijke en sociale kinderen kon ik me sneller aanpassen aan het leven in het pension en verveelde ik me niet.
De schoonmaaktijd was vastgesteld op vier uur, maar in werkelijkheid was je, als je doorwerkte, vóór twee uur ’s middags klaar.Omdat ik met de bus reisde, plande ik een ontspannen route met hooguit drie plekken per dag, meestal twee. Ook lag het busstation voor interlokale bussen—het vertrekpunt om te voet op pad te gaan—vlakbij, dus na het schoonmaken had ik genoeg tijd om bezienswaardigheden te bezoeken.
#Elke ochtend verbaasde het me dat ik op Jeju was
Elke ochtend als ik mijn ogen opendeed, voelde het vreemd dat ik op Jeju was.Het was geen plek waar je vanuit het raam de zee kon zien, maar als ik in de vroege ochtendstilte mijn ogen sloot, leek het alsof ik de golven kon horen.Alleen al met de bus langs de kustweg rijden en naar de smaragdgroene zee kijken, liet de talloze gedachten in mijn hoofd verdwijnen en bracht me tot rust.
Ik was niet vertrokken met specifieke zorgen, maar nadat ik eenmaal weg was, besefte ik dat ik op het vasteland gebukt was gegaan onder allerlei gedachten en de blikken van anderen. Ik concentreerde me voortdurend alleen op mijn tekortkomingen, mijn zelfvertrouwen was tot een dieptepunt gedaald en ik was erg streng voor mezelf.
#De kans om mezelf te leren kennen: een tussenjaar
Tijdens mijn tussenjaar ontmoette ik echter veel mensen en door met hen om te gaan, leerde ik mijn sterke en zwakke kanten vanzelf beter begrijpen.
Ik ontdekte een nieuwe kant van mezelf waarvan ik niet eens wist dat die bestond. Door mezelf beter te leren kennen, kwam ik dichter bij mezelf dan wie dan ook. Ikben uiteindelijk iemand die voor iemand anders dierbaar is, iemand die geliefd is, en ik nam me voor de dierbaren in mijn leven te koesteren.Ook begon ik te geloven dat deze herinneringen me ooit, wanneer ik naar het vasteland terugkeerde, zeker veel kracht zouden geven.
In korte tijd ontmoette ik veel mensen uit verschillende streken en leeftijdsgroepen. Praten over het leven dat ze hadden geleid en hun toekomst verliep bijna als een begroeting. Door die gesprekken leerde ik wat ieder van hen een waardevol leven vond. Er indirect over horen en het zelf rechtstreeks ervaren—ook dat is misschien een van de genoegens die reizen je kan bieden.
#Mijn eigen reisroute
De plek die ik het liefst wil aanbevelen, is zonder twijfel de besneeuwde Hallasan.De avond voordat ik besloot naar Hallasan te gaan, begon het beetje bij beetje te sneeuwen en bleef de website aangeven dat de berg gesloten was voor bezoekers. De eigenaar, inwoners van Jeju en taxichauffeurs zeiden allemaal dat ik het moest opgeven: de volgende dag zou ik de berg niet kunnen beklimmen. Maar in de vroege ochtend veranderde de informatie over de wandelroute, alsof er niets was gebeurd, in ‘top’ bij de Seongpanak-route, enik zal nooit vergeten hoe ik die ochtend vroeg naar het busstation voor interlokale bussen rende.Nu begrijp ik pas echt waarom mensen bij sneeuw de bergen in gaan.
Een andere plek die ik wil aanbevelen, is het Hwansang-bos!
Als je er gewoon doorheen loopt, zie je dezelfde bomen, hetzelfde gras en hetzelfde bospad, maar hier is een bijzondere bosgids. Elk uur is er een uitleg. De gids vertelde alles zo vrolijk en boeiend, als in een voorstelling vol verhalen, dat ik niet merkte hoe de tijd voorbijging. Na de uitleg te hebben gehoord,was ik verbaasd en verwonderd dat zelfs één enkele boom of één blad een reden heeft voor de richting waarin het groeit, en dat ook hier de wet van het recht van de sterkste geldt.Als iemand me de volgende keer vraagt een reisbestemming aan te bevelen, zou ik deze plek zeker aanraden.
Mijn tussenjaar is..
Ervaring ★★★★★
Als ik op het vasteland was geweest, denk ik niet dat ik zoveel dingen in mijn eentje had geprobeerd.
Leren ★★★★★
Hoe je alleen je weg vindt, hoe je een kaart leest en hoe je omgaat met mensen die je niet kent — het lijkt misschien vanzelfsprekend, maar er zijn veel dingen die je hier als vanzelf leert.
Omgeving ★★★★★
Ik vond het geweldig dat de zee, die je in Daegu niet kunt zien, maar een korte busrit verderop ligt en bijna overal te zien is.
Veiligheid ★★★☆☆
Even na vijf uur wordt het plotseling donker. Buiten de toeristische gebieden zijn veel plekken dunbevolkt en slecht verlicht, dus het is gevaarlijk om te laat buiten te zijn.
Vrije tijd ★★★★★
Omdat de schoonmaaktijd kort is, denk ik dat er genoeg tijd is om te reizen. Je kunt ook zowel de rol van gast als die van medewerker ervaren, en als je in de zomer gaat, kun je verschillende watersporten beoefenen. Dat klinkt geweldig.
▼▼▼ Wil je meer projecten bekijken? ▼▼▼
▼▼▼ Vraag je je af welk tussenjaar het beste bij je past? ▼▼▼
<Campagne voor respectvolle reacties>
We zijn dol op gapyear-deelnemers die een tussenjaar nemen!
Ook als de activiteiten of ervaringen van een gapyear-deelnemer tijdens het tussenjaar niet aan je verwachtingen voldoen,Plaats alsjeblieft geen kwetsende reacties.!:(
Ter bescherming van de waardigheid en rechten van deelnemers aan een tussenjaarworden willekeurige kwetsende reacties die op deelnemers aan een tussenjaar zijn gericht
niet alleen intern gecontroleerd en verwijderd, maarook actief en krachtig aangepakt.Daar zullen we voor zorgen.
Elke ochtend als ik mijn ogen opendeed, voelde het vreemd dat ik op Jeju was. Het was geen plek waar je vanuit het raam de zee kon zien, maar als ik in de vroege ochtendstilte mijn ogen sloot, leek het alsof ik de golven kon horen. Alleen al met de bus langs de kustweg rijden en de smaragdgroene zee zien, verdreef de vele gedachten in mijn hoofd en gaf me een vredig gevoel.
-Jeju! I want to live there / (I''ll) do it* Gap-year people, gapper / 8-week gap year |
Momenteel is Zuid-Korea,
Elk jaar stoppen 60.000 middelbare scholieren met school, zitten 346.000 twintigers maar wat uit gebrek aan dromen en is het personeelsverloop binnen een jaar na indiensttreding opgelopen tot 40%,is 75% van de studenten niet tevreden over het studentenleven en zegt meer dan 80% van de kantoormedewerkers zich niet gelukkig te voelen.Veel mensen zeggen tegen anderen dat ze moeten dromen, maar om dit probleem, waarvoor praktische methoden en ondersteuning ontbreken, op te lossen, willen we ook in Zuid-Korea het ‘tussenjaar’ introduceren.
‘Tussenjaar (gap year)’is een periode waarin je studie of werk combineert met, of tijdelijk onderbreekt voor, uiteenlopende activiteiten zoals vrijwilligerswerk, reizen, stages, scholing en ondernemerschap,een periode om richting te geven aan de toekomst en een cultuur die wordt aangemoedigd in de Verenigde Staten, Europa, Japan en elders.
#Plotseling ontslag nemen en beginnen aan een tussenjaar van twee maanden
Ik nam plotseling ontslag en koos voor het tussenjaar dat ik al lange tijd voor me uit had geschoven.
Ik had altijd al in Jeju willen wonen, dus ik twijfelde niet lang over mijn vertrek. Maar omdat ik me had aangemeld in de veronderstelling dat het om één maand zou gaan, dacht ik toen ik hoorde dat het programma twee maanden duurde: ‘Is dat niet een beetje lang?’ De mensen om me heen reageerden sceptisch en zeiden: ‘Twee maanden?’ Maartoen lag mijn hart al in Jeju, en daarmee was de kogel door de kerk.
#Voor het eerst een lange reis
Ik boekte mijn vliegticket en worstelde zelfs met het inpakken voor deze lange reis, die ik voor het eerst maakte.Omdat ik nog nooit voor twee maanden had ingepakt, deed ik dat op een volkomen ondoordachte manier. Toen ik die enorme stapel bagage zag en wist dat ik in een pension zou verblijven, dacht ik: ‘Dat hebben ze daar toch wel?’ en begon ik er één voor één dingen uit te halen. Het voelde vreemd om mijn tassen op te sturen naar een plek waar ik nog nooit was geweest en niemand kende, maar op de terugweg na het versturen drong het plotseling tot me door dat ik echt ging.
#De schoonheid van Jeju die ik tijdens schoolreisjes niet kende
Eindelijk kwam ik aan op Jeju.
Het was de derde keer dat ik op Jeju aankwam: de eerste keer was tijdens een schoolreis, de tweede keer op reis met vrienden.
Waarom had ik tijdens de schoolreis zo’n hekel aan uitstappen uit de bus? Als ik deze schoonheid toen had gekend, was ik vaker naar Jeju gekomen...
De schoonheid van Jeju, die ik tijdens mijn reis met vrienden voor het eerst ontdekte, liet me steeds verlangen naar meer, omdat een reis van vier nachten en vijf dagen veel te kort was.
Daarom deed ik vóór mijn komst naar Jeju twee beloften: ten eerste, elke dag vroeg opstaan! Ik dacht dat als ik me versliep en laat wakker werd, mijn dag te laat zou beginnen en ik niet goed op pad zou kunnen. Ten tweede: elke dag eropuit! Twee maanden is misschien lang, maar ik vond dat alleen maar uitrusten in het pension zinloos zou zijn. Ik was ook bang dat ik lui zou worden als ik de ene dag rustte omdat ik moe was en de andere omdat het slecht weer was. Dus beloofde ik mezelf dat ik, zelfs als ik wilde uitrusten, eropuit zou gaan en een andere plek zou zoeken om te ontspannen.
#Mijn leven in een pension op Jeju
Het pension lag aan een hoofdweg, op minder dan tien minuten van de luchthaven, en was makkelijk te vinden. De eigenaar was recht voor zijn raap en relaxt, en ik ontmoette er voor het eerst drie kinderen. Ik had niet verwacht dat er kinderen zouden verblijven, maardankzij de aanhankelijke en sociale kinderen kon ik me sneller aanpassen aan het leven in het pension en verveelde ik me niet.
De schoonmaaktijd was vastgesteld op vier uur, maar in werkelijkheid was je, als je doorwerkte, vóór twee uur ’s middags klaar.Omdat ik met de bus reisde, plande ik een ontspannen route met hooguit drie plekken per dag, meestal twee. Ook lag het busstation voor interlokale bussen—het vertrekpunt om te voet op pad te gaan—vlakbij, dus na het schoonmaken had ik genoeg tijd om bezienswaardigheden te bezoeken.
#Elke ochtend verbaasde het me dat ik op Jeju was
Elke ochtend als ik mijn ogen opendeed, voelde het vreemd dat ik op Jeju was.Het was geen plek waar je vanuit het raam de zee kon zien, maar als ik in de vroege ochtendstilte mijn ogen sloot, leek het alsof ik de golven kon horen.Alleen al met de bus langs de kustweg rijden en naar de smaragdgroene zee kijken, liet de talloze gedachten in mijn hoofd verdwijnen en bracht me tot rust.
Ik was niet vertrokken met specifieke zorgen, maar nadat ik eenmaal weg was, besefte ik dat ik op het vasteland gebukt was gegaan onder allerlei gedachten en de blikken van anderen. Ik concentreerde me voortdurend alleen op mijn tekortkomingen, mijn zelfvertrouwen was tot een dieptepunt gedaald en ik was erg streng voor mezelf.
#De kans om mezelf te leren kennen: een tussenjaar
Tijdens mijn tussenjaar ontmoette ik echter veel mensen en door met hen om te gaan, leerde ik mijn sterke en zwakke kanten vanzelf beter begrijpen.
Ik ontdekte een nieuwe kant van mezelf waarvan ik niet eens wist dat die bestond. Door mezelf beter te leren kennen, kwam ik dichter bij mezelf dan wie dan ook. Ikben uiteindelijk iemand die voor iemand anders dierbaar is, iemand die geliefd is, en ik nam me voor de dierbaren in mijn leven te koesteren.Ook begon ik te geloven dat deze herinneringen me ooit, wanneer ik naar het vasteland terugkeerde, zeker veel kracht zouden geven.
In korte tijd ontmoette ik veel mensen uit verschillende streken en leeftijdsgroepen. Praten over het leven dat ze hadden geleid en hun toekomst verliep bijna als een begroeting. Door die gesprekken leerde ik wat ieder van hen een waardevol leven vond. Er indirect over horen en het zelf rechtstreeks ervaren—ook dat is misschien een van de genoegens die reizen je kan bieden.
#Mijn eigen reisroute
De plek die ik het liefst wil aanbevelen, is zonder twijfel de besneeuwde Hallasan.De avond voordat ik besloot naar Hallasan te gaan, begon het beetje bij beetje te sneeuwen en bleef de website aangeven dat de berg gesloten was voor bezoekers. De eigenaar, inwoners van Jeju en taxichauffeurs zeiden allemaal dat ik het moest opgeven: de volgende dag zou ik de berg niet kunnen beklimmen. Maar in de vroege ochtend veranderde de informatie over de wandelroute, alsof er niets was gebeurd, in ‘top’ bij de Seongpanak-route, enik zal nooit vergeten hoe ik die ochtend vroeg naar het busstation voor interlokale bussen rende.Nu begrijp ik pas echt waarom mensen bij sneeuw de bergen in gaan.
Een andere plek die ik wil aanbevelen, is het Hwansang-bos!
Als je er gewoon doorheen loopt, zie je dezelfde bomen, hetzelfde gras en hetzelfde bospad, maar hier is een bijzondere bosgids. Elk uur is er een uitleg. De gids vertelde alles zo vrolijk en boeiend, als in een voorstelling vol verhalen, dat ik niet merkte hoe de tijd voorbijging. Na de uitleg te hebben gehoord,was ik verbaasd en verwonderd dat zelfs één enkele boom of één blad een reden heeft voor de richting waarin het groeit, en dat ook hier de wet van het recht van de sterkste geldt.Als iemand me de volgende keer vraagt een reisbestemming aan te bevelen, zou ik deze plek zeker aanraden.
Mijn tussenjaar is..
Ervaring ★★★★★
Als ik op het vasteland was geweest, denk ik niet dat ik zoveel dingen in mijn eentje had geprobeerd.
Leren ★★★★★
Hoe je alleen je weg vindt, hoe je een kaart leest en hoe je omgaat met mensen die je niet kent — het lijkt misschien vanzelfsprekend, maar er zijn veel dingen die je hier als vanzelf leert.
Omgeving ★★★★★
Ik vond het geweldig dat de zee, die je in Daegu niet kunt zien, maar een korte busrit verderop ligt en bijna overal te zien is.
Veiligheid ★★★☆☆
Even na vijf uur wordt het plotseling donker. Buiten de toeristische gebieden zijn veel plekken dunbevolkt en slecht verlicht, dus het is gevaarlijk om te laat buiten te zijn.
Vrije tijd ★★★★★
Omdat de schoonmaaktijd kort is, denk ik dat er genoeg tijd is om te reizen. Je kunt ook zowel de rol van gast als die van medewerker ervaren, en als je in de zomer gaat, kun je verschillende watersporten beoefenen. Dat klinkt geweldig.
▼▼▼ Wil je meer projecten bekijken? ▼▼▼
▼▼▼ Vraag je je af welk tussenjaar het beste bij je past? ▼▼▼
<Campagne voor respectvolle reacties>
We zijn dol op gapyear-deelnemers die een tussenjaar nemen!
Ook als de activiteiten of ervaringen van een gapyear-deelnemer tijdens het tussenjaar niet aan je verwachtingen voldoen,Plaats alsjeblieft geen kwetsende reacties.!:(
Ter bescherming van de waardigheid en rechten van deelnemers aan een tussenjaarworden willekeurige kwetsende reacties die op deelnemers aan een tussenjaar zijn gericht
niet alleen intern gecontroleerd en verwijderd, maarook actief en krachtig aangepakt.Daar zullen we voor zorgen.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
