#Ik wilde weten waarom ik naar de universiteit ging
Hallo. Ik ben Jeong Jae-hee en ik vind het leuk mezelf uit te dagen met nieuwe dingen. Ik ben sociaal en positief, en ik ontmoet graag allerlei mensen. Op de middelbare school had ik drie redenen om naar de universiteit te willen (naar de stad verhuizen, daten en drinken). Nadat ik die als eerstejaarsstudent had verwezenlijkt, begon ik me af te vragen waarom ik eigenlijk studeerde.
Duswilde ik een reden vinden om naar de universiteit te gaan.In het eerste semester van mijn tweede studiejaar had ik echter geen plannen voor wat ik wilde doen en ging ik alleen naar de universiteit omdat mijn ouders bezwaar maakten. Geleidelijk aan verloor ik mijn interesse in mijn studie.Ik wilde antwoorden vinden op vragen als waarom ik naar de universiteit moest gaan en of mijn opleiding bij mijn talenten paste.Ik was ook benieuwd naar het leven van mensen in andere landen en wilde met hen in contact komen.
En door het rolmodel dat ik tijdens de zomervakantie ontmoette, besloot ik definitief een pauze van mijn studie te nemen.
Diegene raadde me een tussenjaar aan en hielp me plannen wat ik tijdens een studiepauze kon doen.
Ik kreeg advies over het tussenjaar en koos het programma dat werd aanbevolen. Het was erg aantrekkelijk dat ik zelf kon kiezen wat ik zou gaan doen.
#Ik kon het me niet eens voorstellen, dus maakte ik me geen zorgen
Het was de eerste keer dat ik langere tijd in het buitenland verbleef en ook de eerste keer dat ik alleen naar het buitenland ging, dus ik was erg enthousiast.Ik vroeg me af wat voor droomachtige gebeurtenissen zich zouden kunnen voordoen. Ik kon me niet eens voorstellen hoe de plek eruit zou zien, dus maakte ik me geen zorgen.
Voor vertrek had ik nergens in het bijzonder aan gedacht. Achteraf denk ik dat ik comfortabeler had kunnen leven als ik informatie had opgezocht en me grondiger had voorbereid. Ik nam geen jas mee toen ik naar Thailand ging. Als ik me een beetje had verdiept in het klimaat van Chiang Mai, had ik een jas meegenomen, het warm gehad en het geld bespaard dat ik uiteindelijk aan een jas uitgaf.
#Dagen in Thailand
The Thailand program had a lot of free time.Doordeweeks werkte ik van negen tot vijf, en daarna was alle tijd voor mezelf. Na het werk gingen we als vrijwilligers samen eten. Soms gingen we een biertje drinken of naar karaoke om te zingen.Soms ging ik Muay Thai leren. Dat vond ik erg interessant.
We gingen terug naar het vrijwilligershuis, zaten samen in de woonkamer en praatten over ons werk, of verzamelden ons op het terras met onze laptops om onze eigen dingen te doen. In het weekend bleven we meestal in de buurt van Chiang Mai en maakten we uitstapjes. We bezochten niet per se bijzondere plekken; ik vond het gewoon fijn om te verblijven op een plek waar ik bevriend was geraakt met de vriendelijke eigenaar van het guesthouse. We gingen naar een bar in de buurt voor een biertje en keken naar optredens van livebands. Als de sfeer goed was, dansten we met buitenlandse vrienden — het waren leuke dagen.
#Mensen die ik ontmoette
Ik ontmoette allerlei verschillende mensen. De meest gedenkwaardige van hen was een grootmoeder die ‘Josephine’ heette. Josephine was ouder dan zestig, maar had enorm veel passie en trots voor haar werk. Ze had in haar leven naar veel landen gereisd en sprak zes talen. Toen ik haar zag...leerde ik dat je niet oud wordt door je leeftijd, maar wanneer je passie verdwijnt.En ik voelde sterk: ‘Als je bekwaam bent, kun je het in elk land goed doen; ik moet ook vakvaardigheden ontwikkelen.’
Er was ook een vriendin uit New Jersey die ‘Gina’ heette.Ze praatte altijd langzaam tegen me en gebruikte eenvoudige, makkelijke woorden.Toen ik op een keer met de baas ging praten, liep ze bovendien stilletjes met me mee, hoewel ik niet om hulp had gevraagd. Gina wist al dat ik de snelle spraak van de baas niet zou begrijpen. Tijdens mijn gesprek met de baas vertaalde ze voor ons wat ik niet begreep en wat de baas niet begreep van wat ik zei. Ik was erg geraakt door Gina’s hulp.
En dan was er ‘Tuff’ — hij is een geweldig mens. Hij werkte op het gebied van de volksgezondheid.Hij was een mannelijke versie van Moeder Teresa, een Vader Terry.Hij deed vriendelijk en met een glimlach dingen die anderen niet met een glimlach konden doen. Ook de manier waarop hij zijn verantwoordelijkheden zo betrouwbaar op zich nam, was erg indrukwekkend. Op een dag vergezelde ik hem om dorpelingen in nood te bezoeken. Ik vond het geweldig om te zien hoe alle dorpelingen hem aardig vonden en hoe vriendelijk hij hen behandelde.
#Ook als het in het begin moeilijk is, blijf proberen je aan te passen.
Ik studeerde Engels in Cebu en reisde daarna meteen door naar Thailand, dus ik dacht dat mijn spreekvaardigheid flink was verbeterd. Maar dat bleek een grote misvatting. Daar waren we allemaal studenten die Engels studeerden, dus spraken we langzaam en gebruikten we eenvoudige woorden. Maar toen ik vrijwilligerswerk ging doen in Thailand, was Engels voor de meeste vrijwilligers hun moedertaal. Daardoor was het erg moeilijk om met die vrienden te praten.
Kort na aankomst in Thailand werd ik bovendien flink verkouden. Misschien door de verandering van omgeving kreeg ik over mijn hele lichaam galbulten zodra ik medicijnen innam. In die situatie wist ik niet wat ik moest doen, begreep ik mijn vrienden niet wanneer ze Engels spraken en verloor ik mijn zelfvertrouwen om Engels te spreken. Dus...Bijna drie weken lang durfde ik mijn kamer niet uit.
Maar naarmate de tijd verstreek, raakte ik bevriend met de andere vrijwilligers, ging ik Engels steeds beter verstaan en kreeg ik mijn zelfvertrouwen om Engels te spreken terug.Toen ik me aan die omgeving aanpaste, begon ik er geleidelijk aan van te genieten. Dus ook als het in het begin moeilijk en eenzaam is, geef nooit op en blijf proberen je aan te passen.
#Ik had geen levensdoelen, maar vond een richting in mijn leven.
Ik had geen levensdoelen. Ik had geen idee welke richting ik op wilde met mijn leven of hoe ik wilde leven.Maar door allerlei mensen te ontmoeten en uiteenlopende ervaringen op te doen, kreeg ik een beeld van het soort leven dat ik wilde leiden.Daardoor ontstond vanzelf een levensdoel en nu werk ik eraan. Vroeger volgde ik anderen zonder te weten waarom, maar nu weet ik duidelijk waarom en probeer ik mijn eigen weg te vinden.
#Mijn aanbevolen reisroute door Thailand
Toen ik naar Chiang Mai ging, had ik helemaal geen informatie. Maar ik ging met een paar vrienden van het guesthouse mee op reis en zag een werkelijk prachtig stuwmeer.‘Chiang Mai Grand Canyon’.Zo heet het. Het landschap daar is werkelijk prachtig. Bovendien kun je vanaf ongeveer 10 meter hoogte het water in springen. Je kunt er ook zwemmen en spelen. Ik kan niet zwemmen, maar ik had het gevoel dat ik er echt spijt van zou krijgen als ik hier niet sprong.Dus sprong ik, en een vriend gooide me een reddingsvest toe.
Deze plek ligt wel een stukje buiten de oude stad van Chiang Mai, dus ik raad aan om vrienden te verzamelen en een songthaew te huren.In mijn geval waren we met tien personen en betaalde iedereen 100 baht om voor die dag ongeveer zeven uur lang een songthaew te huren (de chauffeur wachtte terwijl wij plezier maakten). We gebruikten hem voor de heen- en terugreis.
Mijn tussenjaar is...
Ervaring★★★★★
Ik heb hier zoveel ervaringen opgedaan die ik nooit zou hebben gehad als ik niet was gekomen. Het was een ervaring die je je in Korea niet eens zou kunnen voorstellen.
Leren★★★★★
Ik heb ontzettend veel geleerd. Door mensen uit allerlei landen te ontmoeten, besefte ik dat de plekken waar mensen wonen uiteindelijk allemaal behoorlijk op elkaar lijken.
Omgeving★★★☆☆
In Thailand waren de sterren door het heuvelachtige landschap goed te zien en waren ze prachtig. Het was een rustige, aangename plek. Maar de heuvels en bomen werden in brand gestoken, waardoor de luchtkwaliteit slecht was.
Veiligheid★★★★★
Thailand was heel veilig, zolang je maar oppaste voor motorongelukken.
Vrije tijd★★★★☆
In Thailand voelde de tijd buiten de gebruikelijke werkuren van negen tot vijf op werkdagen aan als vrije tijd, en die was helemaal voor jezelf.
<Campagne voor respectvolle reacties>
Wij van Gap Year zijn dol op de 100 tussenjaarreizigers!
Ook als de activiteiten of ervaringen van de tussenjaarreizigers tijdens hun tussenjaar anders zijn dan je had verwacht,Geen kwetsende reacties!:(
Om de waardigheid en rechten van de tussenjaarreizigers te beschermen,worden willekeurige kwaadwillige reacties over tussenjaarreizigers
niet alleen intern gecontroleerd en verwijderd, maar er zal ookactief en krachtig tegen worden opgetreden.Dat zullen we doen.
Startpagina
