Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Meer zelfvertrouwen; stereotypen over buitenlanders ontkracht #Punten van de bucketlist afgevinkt; nieuwe doelen #Een uitdagende instelling: ‘Als het nu niet gebeurt, wanneer dan wel?’
Ik voelde de behoefte om de vertrouwde plekken waar ik had gewoond achter me te laten en mezelf eerlijk onder ogen te zien op een vreemde plek waar ik me geen zorgen hoefde te maken over de blikken van anderen. Via een tussenjaarproject kwam ik in Parijs terecht.
Parijs, Frankrijk — verblijf tijdens een tussenjaar / Myeong Hye-jin, deelnemer aan een tussenjaar / 8 weken tussenjaar |
Ik had geen duidelijk beeld van mezelf.
[COMME DES PARISIENNES: Wonen in Parijs]
Toen de eerste aankondiging van het verblijf in Parijs tijdens het tussenjaar verscheen, was dat voor mij het ideale programma. Ik had korte tijd Franse taal- en letterkunde gestudeerd voordat ik overstapte naar toerismemanagement.
Gedurende mijn vier jaar aan de universiteit nam ik nooit een tussenjaar en ging ik naar college terwijl ik actief was bij de studentenraad.
Ik denk dat ik altijd met mensen omging en enthousiast naar de universiteit ging, ook al zouden anderen zo’n studentenleven misschien saai noemen.
Maar daardoor kreeg ik steeds minder momenten om over mezelf na te denken.
Omdat ik vastzat in de rol waarin ik anderen op de eerste plaats zette, wist ik niet zeker wat ik leuk vond, waar ik goed in was of wat ik wilde doen.
Ik meldde me aan voor het verblijf tijdens het tussenjaar omdat ik mezelf eerlijk onder ogen wilde zien.
Ik wilde de vertrouwde plekken waar ik was geweest achter me laten en mezelf eerlijk bekijken op een vreemde plek waar ik me geen zorgen hoefde te maken over de aandacht van anderen.Via het tussenjaarprogramma kwam ik in Parijs terecht.
Aanvankelijk stelde Parijs me het doel: ‘Als ik er gewoon de weg kan vinden, is dat al het halve werk.’ Toen ik er eenmaal aankwam, bleek Parijs nieuwer en onbekender dan ik me had voorgesteld.
Omdat ik Parijs vaak in de media had gezien, dacht ik dat het in werkelijkheid misschien niet zo bijzonder zou zijn. Bovendien was ik bang, omdat het mijn eerste soloreis was.
Mijn eigen bucketlist samenstellen.
[Montmartre — nachtelijk uitzicht]
Zelfs nadat ik bij mijn verblijf was aangekomen,stelde ik stap voor stap kleine doelen.In plaats van doelen maakte ik een bucketlist. Ik bedacht kleine dingen die je alleen in Parijs kunt doen: alleen naar Montmartre gaan om het nachtelijke uitzicht te zien, naar Disneyland gaan, plaatsjes in de buurt van Parijs bezoeken en elke dag achtereenvolgens de Eiffeltoren bekijken.
Gelukkig was ik als medewerker reisbegeleider, waardoor ik meer over Parijs kon leren en allerlei plekken kon bezoeken.
Het was een bijzonder stimulerend dagelijks leven.
[In Disneyland Parijs]
Door op deze manier alle dingen te zoeken en te doen die ik wilde doen, had ik tijd voor mezelf en vanzelf ook tijd om na te denken.Van luchtige gesprekjes die je alleen met vreemden op een buitenlandse plek voert tot gesprekken met mensen die in heel andere omstandigheden dan ik hadden geleefd: voor ik het wist was ik aan het nadenken, leerde ik veel bij en was mijn blik verruimd.
Door veel dingen te zien kreeg ik nieuwe doelen en ambities. Mijn dagelijks leven was zo stimulerend dat ik me met meer productieve activiteiten wilde bezighouden.
‘Als ik het nu niet probeer, wanneer dan wel?’
Een van die dingen was een project dat ik bedacht met een oudere vrouw bij wie ik verbleef: in de Jardin des Tuileries zouden we de namen van buitenlanders fonetisch in het Hangul opschrijven. Op een dag gingen we zomaar de stad in om dat te doen.
Waar ik alleen maar aan had gedacht om eens te proberen, bereidde ik die ochtend voor met de gedachte ‘als ik het nu niet probeer, wanneer dan wel?’ en tijdens de lunch ging ik eropuit.
Eerst dacht ik: ‘Als er ook maar één iemand interesse toont, is het al geslaagd.’ Een paar mensen kwamen inderdaad naar ons toe en vroegen of we hun naam wilden opschrijven. Toen we om ons heen keken, zagen we dat heel wat mensen foto’s maakten.
Terwijl we namen opschreven, boden sommigen aan om onze namen in hun eigen taal te schrijven. Zelfs zwarte straatverkopers die souvenirs van de Eiffeltoren verkochten, kwamen verlegen naar ons toe met de vraag of we hun naam konden opschrijven.
Tegelijkertijd verdwenen veel van de lichte angst en vooroordelen die ik tegenover buitenlanders had. Hoewel we elkaar niet altijd goed begrepen, was het een activiteit waarbij ik me met vallen en opstaan door gesprekken heen sloeg, openstond voor anderen en veel leerde.
#Mezelf zekerheid geven over wat ik wil doen.
Zo probeerde ik zonder al te hoge verwachtingen kleine dingen die ik wilde doen. Door dat proces kan ik, wanneer ik mezelf in de toekomst aan grotere uitdagingen waag, terugdenken aan die tijd in Parijs en vol moed beginnen,wat ik doe Ik denk dat ik mezelf zekerheid kan geven over de dingen die ik wil doen en zo de moed ervoor kan vinden.
Er staat nog een soloreis op de planning, en tijdens die reis blijf ik nieuwe dingen proberen.
Ik zal proberen mijn tussenjaar zorgvuldig vast te leggen.
Mijn tussenjaar is...
Ervaring ★★★★☆
Ik heb veel verschillende dingen meegemaakt die ik voor het eerst in mijn leven tegenkwam.
Leren ★★★☆☆
Ik heb veel geleerd door ervaring, meer dan door theoretische studie.
Omgeving ★★★★☆
Persoonlijk bevielen de algemene sfeer van de stad, de sfeer van het verblijf en de mensen me goed.
Veiligheid ★★★☆☆
In elk land zul je je ongemakkelijk en onprettig voelen als het niet je thuisland is. In die periode vond er een terroristische aanslag plaats in Parijs, maar over het algemeen Er waren niet zoveel risico’s als ik had gedacht.
Vrije tijd ★★★☆☆
Er waren enkele werkuren voor de activiteiten tijdens mijn tussenjaar, maar in de twee maanden dat ik er was, had ik volop tijd om Parijs te verkennen.Ik had vrije tijd.
▼▼▼Wil je meer uiteenlopende projecten zien?▼▼▼
▼▼▼Weet je niet zeker welk soort tussenjaar je wilt nemen?▼▼▼
Ik voelde de behoefte om de vertrouwde plekken waar ik had gewoond achter me te laten en mezelf eerlijk onder ogen te zien op een vreemde plek waar ik me geen zorgen hoefde te maken over de blikken van anderen. Via een tussenjaarproject kwam ik in Parijs terecht.
Parijs, Frankrijk — verblijf tijdens een tussenjaar / Myeong Hye-jin, deelnemer aan een tussenjaar / 8 weken tussenjaar |
Ik had geen duidelijk beeld van mezelf.
[COMME DES PARISIENNES: Wonen in Parijs]
Toen de eerste aankondiging van het verblijf in Parijs tijdens het tussenjaar verscheen, was dat voor mij het ideale programma. Ik had korte tijd Franse taal- en letterkunde gestudeerd voordat ik overstapte naar toerismemanagement.
Gedurende mijn vier jaar aan de universiteit nam ik nooit een tussenjaar en ging ik naar college terwijl ik actief was bij de studentenraad.
Ik denk dat ik altijd met mensen omging en enthousiast naar de universiteit ging, ook al zouden anderen zo’n studentenleven misschien saai noemen.
Maar daardoor kreeg ik steeds minder momenten om over mezelf na te denken.
Omdat ik vastzat in de rol waarin ik anderen op de eerste plaats zette, wist ik niet zeker wat ik leuk vond, waar ik goed in was of wat ik wilde doen.
Ik meldde me aan voor het verblijf tijdens het tussenjaar omdat ik mezelf eerlijk onder ogen wilde zien.
Ik wilde de vertrouwde plekken waar ik was geweest achter me laten en mezelf eerlijk bekijken op een vreemde plek waar ik me geen zorgen hoefde te maken over de aandacht van anderen.Via het tussenjaarprogramma kwam ik in Parijs terecht.
Aanvankelijk stelde Parijs me het doel: ‘Als ik er gewoon de weg kan vinden, is dat al het halve werk.’ Toen ik er eenmaal aankwam, bleek Parijs nieuwer en onbekender dan ik me had voorgesteld.
Omdat ik Parijs vaak in de media had gezien, dacht ik dat het in werkelijkheid misschien niet zo bijzonder zou zijn. Bovendien was ik bang, omdat het mijn eerste soloreis was.
Mijn eigen bucketlist samenstellen.
[Montmartre — nachtelijk uitzicht]
Zelfs nadat ik bij mijn verblijf was aangekomen,stelde ik stap voor stap kleine doelen.In plaats van doelen maakte ik een bucketlist. Ik bedacht kleine dingen die je alleen in Parijs kunt doen: alleen naar Montmartre gaan om het nachtelijke uitzicht te zien, naar Disneyland gaan, plaatsjes in de buurt van Parijs bezoeken en elke dag achtereenvolgens de Eiffeltoren bekijken.
Gelukkig was ik als medewerker reisbegeleider, waardoor ik meer over Parijs kon leren en allerlei plekken kon bezoeken.
Het was een bijzonder stimulerend dagelijks leven.
[In Disneyland Parijs]
Door op deze manier alle dingen te zoeken en te doen die ik wilde doen, had ik tijd voor mezelf en vanzelf ook tijd om na te denken.Van luchtige gesprekjes die je alleen met vreemden op een buitenlandse plek voert tot gesprekken met mensen die in heel andere omstandigheden dan ik hadden geleefd: voor ik het wist was ik aan het nadenken, leerde ik veel bij en was mijn blik verruimd.
Door veel dingen te zien kreeg ik nieuwe doelen en ambities. Mijn dagelijks leven was zo stimulerend dat ik me met meer productieve activiteiten wilde bezighouden.
‘Als ik het nu niet probeer, wanneer dan wel?’
Een van die dingen was een project dat ik bedacht met een oudere vrouw bij wie ik verbleef: in de Jardin des Tuileries zouden we de namen van buitenlanders fonetisch in het Hangul opschrijven. Op een dag gingen we zomaar de stad in om dat te doen.
Waar ik alleen maar aan had gedacht om eens te proberen, bereidde ik die ochtend voor met de gedachte ‘als ik het nu niet probeer, wanneer dan wel?’ en tijdens de lunch ging ik eropuit.
Eerst dacht ik: ‘Als er ook maar één iemand interesse toont, is het al geslaagd.’ Een paar mensen kwamen inderdaad naar ons toe en vroegen of we hun naam wilden opschrijven. Toen we om ons heen keken, zagen we dat heel wat mensen foto’s maakten.
Terwijl we namen opschreven, boden sommigen aan om onze namen in hun eigen taal te schrijven. Zelfs zwarte straatverkopers die souvenirs van de Eiffeltoren verkochten, kwamen verlegen naar ons toe met de vraag of we hun naam konden opschrijven.
Tegelijkertijd verdwenen veel van de lichte angst en vooroordelen die ik tegenover buitenlanders had. Hoewel we elkaar niet altijd goed begrepen, was het een activiteit waarbij ik me met vallen en opstaan door gesprekken heen sloeg, openstond voor anderen en veel leerde.
#Mezelf zekerheid geven over wat ik wil doen.
Zo probeerde ik zonder al te hoge verwachtingen kleine dingen die ik wilde doen. Door dat proces kan ik, wanneer ik mezelf in de toekomst aan grotere uitdagingen waag, terugdenken aan die tijd in Parijs en vol moed beginnen,wat ik doe Ik denk dat ik mezelf zekerheid kan geven over de dingen die ik wil doen en zo de moed ervoor kan vinden.
Er staat nog een soloreis op de planning, en tijdens die reis blijf ik nieuwe dingen proberen.
Ik zal proberen mijn tussenjaar zorgvuldig vast te leggen.
Mijn tussenjaar is...
Ervaring ★★★★☆
Ik heb veel verschillende dingen meegemaakt die ik voor het eerst in mijn leven tegenkwam.
Leren ★★★☆☆
Ik heb veel geleerd door ervaring, meer dan door theoretische studie.
Omgeving ★★★★☆
Persoonlijk bevielen de algemene sfeer van de stad, de sfeer van het verblijf en de mensen me goed.
Veiligheid ★★★☆☆
In elk land zul je je ongemakkelijk en onprettig voelen als het niet je thuisland is. In die periode vond er een terroristische aanslag plaats in Parijs, maar over het algemeen Er waren niet zoveel risico’s als ik had gedacht.
Vrije tijd ★★★☆☆
Er waren enkele werkuren voor de activiteiten tijdens mijn tussenjaar, maar in de twee maanden dat ik er was, had ik volop tijd om Parijs te verkennen.Ik had vrije tijd.
▼▼▼Wil je meer uiteenlopende projecten zien?▼▼▼
▼▼▼Weet je niet zeker welk soort tussenjaar je wilt nemen?▼▼▼
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
