#Ik ontdekte en accepteerde een nieuwe kant van mezelf: mijn verlegenheid #Ontspannen tijd in Parijs; ontmoetingen met allerlei verschillende mensen #Ik besefte dat niet het juiste moment, maar je eigen vastberadenheid het belangrijkst is
|

Hoewel het geen beroemde toeristische trekpleister was, was het een onvergetelijke ervaring om door de straten te slenteren en de gebouwen te bewonderen. Terwijl anderen poseerden met de Eiffeltoren en het landschap fotografeerden, kon ik de omgeving met eigen ogen in me opnemen zonder me zorgen te maken over foto’s. Dat was mogelijk omdat ik alle tijd had.
- Frankrijk, Parijs, verblijf tijdens een tussenjaar / Im Hyun-jeong, reiziger met haar gezin tijdens een tussenjaar / 8 weken tussenjaar |
Twee maanden wonen in Parijs
Ik dacht dat je Parijs tijdens een reis hooguit een week kon bezoeken.
Dankzij deze geweldige kans kon ik echter twee maanden in Parijs verblijven en er wonen. Ik keerde terug na een betekenisvolle tijd.
Het fijnste was vooral dat ik met twee maanden de tijd niet hoefde rond te rennen om bezienswaardigheden te bekijken, zoals andere toeristen.
Ik werkte ’s middags, dus mijn eindtijd stond niet vast. Als ik naar wijnfeestjes ging, ging ik laat naar bed en was het moeilijk om de volgende dag vroeg op te staan.Tegen de tijd dat ik wakker werd, had gegeten en de deur uitging, was het meestal rond één of twee uur ’s middags. Rond zeven of half acht ’s avonds was ik dan weer terug bij de accommodatie.

In het begin was ik van plan om ’s ochtends al op pad te gaan om bezienswaardigheden te bekijken. Ik dacht dus dat ik niet genoeg tijd zou hebben, maar het bleek lichamelijk gezien een prima hoeveelheid tijd. Volgens mij heb ik in die twee maanden de meeste plekken bezocht.
Bij mooi weer kon ik in het park liggen en ontspannen. En als het ergens waar ik naartoe wilde druk was, kon ik het bezoek uitstellen tot een ander moment.
Ook als het geen beroemde bezienswaardigheid was, was het een onvergetelijke ervaring om door de straten te dwalen en de gebouwen te bewonderen.
Terwijl anderen poseerden met de Eiffeltoren en het landschap fotografeerden, kon ik het uitzicht met eigen ogen in me opnemen in plaats van me druk te maken over foto’s. Dat kon omdat ik de tijd had.
Een tijd waarin ik allerlei mensen kon ontmoeten
Ook de mensen die ik in het pension ontmoette, maakten mijn verblijf daar bijzonder.
Het was leuk om met de gasten op pad te gaan. Hoewel het bij mijn werk hoorde om naar wijnfeestjes te gaan, was het ook een waardevolle kans om allerlei verschillende mensen te ontmoeten.
Vroeger dacht ik dat er een geschikt moment was om op reis te gaan.
Dat kwam doordat ik dacht dat je alleen tijdens een studievakantie of nadat je een tijdje met school was gestopt tijd kon vrijmaken voor een reis naar Europa.
Natuurlijk waren veel van de mensen die in de accommodatie verbleven studenten.
Onder de studenten waren er enkelen die een lening hadden afgesloten om te kunnen komen. Maar er waren ook mensen die zich voorbereidden op een carrièreswitch, mensen die voor hun werk waren gekomen en wat vrije tijd namen, en mensen die op vakantie waren: een heel diverse groep.
Wilskracht is het belangrijkst.

Ik besefte dat het niet om het juiste moment gaat, maar om je wilskracht.
Toen ik zag dat mensen die graag willen reizen daar op de een of andere manier tijd voor vrijmaken en vooruit plannen, zodat ze op reis kunnen, ging ik anders denken over mijn overtuiging dat dit mijn laatste reis zou zijn.
Tijd om mezelf beter te leren kennen

Het werd een tijd waarin ik over mezelf nadacht.
Ik had een bepaald beeld van mezelf gevormd.
Ik dacht dat ik graag met mensen omging en extravert was.
Toen ik dus middagdiensten kreeg toegewezen, dacht ik dat het werk me niet moeilijk zou vallen.
Maar doordat ik op een onbekende plek was, kreeg ik de kans kanten van mezelf te zien die ik niet kende of was vergeten.
Ik besefte opnieuw dat ik in het begin erg gereserveerd ben en behoorlijk wat tijd nodig heb om met nieuwe mensen vertrouwd te raken.
Het verschil met vroeger is dat ik dat deel van mijn persoonlijkheid vroeger niet prettig vond en wilde veranderen, maar…Ik ben gaan accepteren dat deze kant van mij bij me hoort. Ondanks mijn persoonlijkheid was ik trots op mezelf omdat ik zonder problemen met mensen omging.
#Ook spijt werd een herinnering.

In die twee maanden heb ik veel geleerd en over het algemeen was het een positieve tijd voor me, maar natuurlijk had ik ook een paar dingen waar ik spijt van had.
Waar ik het meest spijt van had, was dat er geen duidelijke handleiding leek te zijn. Er was een handleiding met taken voor het ochtend- en middagpersoneel en de gidsen. Maar als er iets niet in stond en iemand me plotseling vroeg: ‘Dacht je er niet aan om dit te doen?’, kon ik niet anders dan van mijn stuk raken.
Ik had geen aandacht besteed aan dingen die vanaf het begin onveranderd waren gebleven, zoals de koelkast voor gasten of de plankjes in de badkamer.
Als er eens per maand of twee maanden werd schoongemaakt en het rommelig werd, had ik op zijn minst kunnen bedenken dat ik de boel moest opruimen.
DusDe baas en het personeel hadden onvermijdelijk een andere kijk op de zaken. Zonder duidelijke regels wist ik niet hoe ver ze verwachtten dat ik zou gaan.
Zelfs na twee maanden, ondanks die spijt, denk ik dankzij de vele mensen die ik daar heb ontmoet en alles wat ik met eigen ogen heb gezien, naarmate de tijd verstrijkt — zelfs nu al —Met weemoed terug aan de twee maanden die ik in Parijs doorbracht. Ze zullen echt herinneringen worden die ik nooit zal vergeten.
Mijn tussenjaar,
Ervaring ★★★★★
Dit was een ervaring die ik niet gemakkelijk had kunnen opdoen als ik alleen in Korea was gebleven.
Leren ★★★★☆
Door veel mensen te ontmoeten heb ik veel geleerd: hoe ik met mensen omga, hoe ik mijn tijd zinvol besteed. En naast wat ik van plan was te leren, heb ik nog veel andere dingen kunnen ervaren en leren.
Omgeving ★★★★☆
Afgezien van veel lawaai in de slaapkamer was de badkamer schoon en waren er over het algemeen geen ongemakken.
Veiligheid ★★★★☆
Van het station tot aan de accommodatie waren veel zwarte mensen te zien, maar er hebben zich geen bedreigende incidenten voorgedaan.
Vrije tijd ★★★★☆
Ik denk dat het afhangt van hoe ondernemend je bent.
★Tips voor de volgende deelnemers★
Omdat je meer dan genoeg tijd hebt, hoef je je planning niet zo vol te zetten als andere reizigers.
Een bezoek aan musea of galerieën op dagen met gratis toegang hielp om kosten te besparen.
Bij mooi weer was het heerlijk om in het park te liggen en te ontspannen.
Omdat de afstanden tussen bezienswaardigheden niet zo groot zijn, was het een geweldige manier om onverwacht interessante plekken te ontdekken door de metro niet te nemen en gewoon al wandelend door de steegjes de weg te zoeken.
Het is leuk om je vrije dagen te gebruiken voor een bezoek aan het nabijgelegen België. Ook plekken in de buurt, zoals Giverny en het Paleis van Versailles, zijn geschikt voor dagtochten.
|

Hoewel het geen beroemde toeristische trekpleister was, was het een onvergetelijke ervaring om door de straten te slenteren en de gebouwen te bewonderen. Terwijl anderen poseerden met de Eiffeltoren en het landschap fotografeerden, kon ik de omgeving met eigen ogen in me opnemen zonder me zorgen te maken over foto’s. Dat was mogelijk omdat ik alle tijd had.
- Frankrijk, Parijs, verblijf tijdens een tussenjaar / Im Hyun-jeong, reiziger met haar gezin tijdens een tussenjaar / 8 weken tussenjaar |
Twee maanden wonen in Parijs
Ik dacht dat je Parijs tijdens een reis hooguit een week kon bezoeken.
Dankzij deze geweldige kans kon ik echter twee maanden in Parijs verblijven en er wonen. Ik keerde terug na een betekenisvolle tijd.
Het fijnste was vooral dat ik met twee maanden de tijd niet hoefde rond te rennen om bezienswaardigheden te bekijken, zoals andere toeristen.
Ik werkte ’s middags, dus mijn eindtijd stond niet vast. Als ik naar wijnfeestjes ging, ging ik laat naar bed en was het moeilijk om de volgende dag vroeg op te staan.Tegen de tijd dat ik wakker werd, had gegeten en de deur uitging, was het meestal rond één of twee uur ’s middags. Rond zeven of half acht ’s avonds was ik dan weer terug bij de accommodatie.

In het begin was ik van plan om ’s ochtends al op pad te gaan om bezienswaardigheden te bekijken. Ik dacht dus dat ik niet genoeg tijd zou hebben, maar het bleek lichamelijk gezien een prima hoeveelheid tijd. Volgens mij heb ik in die twee maanden de meeste plekken bezocht.
Bij mooi weer kon ik in het park liggen en ontspannen. En als het ergens waar ik naartoe wilde druk was, kon ik het bezoek uitstellen tot een ander moment.
Ook als het geen beroemde bezienswaardigheid was, was het een onvergetelijke ervaring om door de straten te dwalen en de gebouwen te bewonderen.
Terwijl anderen poseerden met de Eiffeltoren en het landschap fotografeerden, kon ik het uitzicht met eigen ogen in me opnemen in plaats van me druk te maken over foto’s. Dat kon omdat ik de tijd had.
Een tijd waarin ik allerlei mensen kon ontmoeten
Ook de mensen die ik in het pension ontmoette, maakten mijn verblijf daar bijzonder.
Het was leuk om met de gasten op pad te gaan. Hoewel het bij mijn werk hoorde om naar wijnfeestjes te gaan, was het ook een waardevolle kans om allerlei verschillende mensen te ontmoeten.
Vroeger dacht ik dat er een geschikt moment was om op reis te gaan.
Dat kwam doordat ik dacht dat je alleen tijdens een studievakantie of nadat je een tijdje met school was gestopt tijd kon vrijmaken voor een reis naar Europa.
Natuurlijk waren veel van de mensen die in de accommodatie verbleven studenten.
Onder de studenten waren er enkelen die een lening hadden afgesloten om te kunnen komen. Maar er waren ook mensen die zich voorbereidden op een carrièreswitch, mensen die voor hun werk waren gekomen en wat vrije tijd namen, en mensen die op vakantie waren: een heel diverse groep.
Wilskracht is het belangrijkst.

Ik besefte dat het niet om het juiste moment gaat, maar om je wilskracht.
Toen ik zag dat mensen die graag willen reizen daar op de een of andere manier tijd voor vrijmaken en vooruit plannen, zodat ze op reis kunnen, ging ik anders denken over mijn overtuiging dat dit mijn laatste reis zou zijn.
Tijd om mezelf beter te leren kennen

Het werd een tijd waarin ik over mezelf nadacht.
Ik had een bepaald beeld van mezelf gevormd.
Ik dacht dat ik graag met mensen omging en extravert was.
Toen ik dus middagdiensten kreeg toegewezen, dacht ik dat het werk me niet moeilijk zou vallen.
Maar doordat ik op een onbekende plek was, kreeg ik de kans kanten van mezelf te zien die ik niet kende of was vergeten.
Ik besefte opnieuw dat ik in het begin erg gereserveerd ben en behoorlijk wat tijd nodig heb om met nieuwe mensen vertrouwd te raken.
Het verschil met vroeger is dat ik dat deel van mijn persoonlijkheid vroeger niet prettig vond en wilde veranderen, maar…Ik ben gaan accepteren dat deze kant van mij bij me hoort. Ondanks mijn persoonlijkheid was ik trots op mezelf omdat ik zonder problemen met mensen omging.
#Ook spijt werd een herinnering.

In die twee maanden heb ik veel geleerd en over het algemeen was het een positieve tijd voor me, maar natuurlijk had ik ook een paar dingen waar ik spijt van had.
Waar ik het meest spijt van had, was dat er geen duidelijke handleiding leek te zijn. Er was een handleiding met taken voor het ochtend- en middagpersoneel en de gidsen. Maar als er iets niet in stond en iemand me plotseling vroeg: ‘Dacht je er niet aan om dit te doen?’, kon ik niet anders dan van mijn stuk raken.
Ik had geen aandacht besteed aan dingen die vanaf het begin onveranderd waren gebleven, zoals de koelkast voor gasten of de plankjes in de badkamer.
Als er eens per maand of twee maanden werd schoongemaakt en het rommelig werd, had ik op zijn minst kunnen bedenken dat ik de boel moest opruimen.
DusDe baas en het personeel hadden onvermijdelijk een andere kijk op de zaken. Zonder duidelijke regels wist ik niet hoe ver ze verwachtten dat ik zou gaan.
Zelfs na twee maanden, ondanks die spijt, denk ik dankzij de vele mensen die ik daar heb ontmoet en alles wat ik met eigen ogen heb gezien, naarmate de tijd verstrijkt — zelfs nu al —Met weemoed terug aan de twee maanden die ik in Parijs doorbracht. Ze zullen echt herinneringen worden die ik nooit zal vergeten.
Mijn tussenjaar,
Ervaring ★★★★★
Dit was een ervaring die ik niet gemakkelijk had kunnen opdoen als ik alleen in Korea was gebleven.
Leren ★★★★☆
Door veel mensen te ontmoeten heb ik veel geleerd: hoe ik met mensen omga, hoe ik mijn tijd zinvol besteed. En naast wat ik van plan was te leren, heb ik nog veel andere dingen kunnen ervaren en leren.
Omgeving ★★★★☆
Afgezien van veel lawaai in de slaapkamer was de badkamer schoon en waren er over het algemeen geen ongemakken.
Veiligheid ★★★★☆
Van het station tot aan de accommodatie waren veel zwarte mensen te zien, maar er hebben zich geen bedreigende incidenten voorgedaan.
Vrije tijd ★★★★☆
Ik denk dat het afhangt van hoe ondernemend je bent.
★Tips voor de volgende deelnemers★
Omdat je meer dan genoeg tijd hebt, hoef je je planning niet zo vol te zetten als andere reizigers.
Een bezoek aan musea of galerieën op dagen met gratis toegang hielp om kosten te besparen.
Bij mooi weer was het heerlijk om in het park te liggen en te ontspannen.
Omdat de afstanden tussen bezienswaardigheden niet zo groot zijn, was het een geweldige manier om onverwacht interessante plekken te ontdekken door de metro niet te nemen en gewoon al wandelend door de steegjes de weg te zoeken.
Het is leuk om je vrije dagen te gebruiken voor een bezoek aan het nabijgelegen België. Ook plekken in de buurt, zoals Giverny en het Paleis van Versailles, zijn geschikt voor dagtochten.
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.