Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Een sterker gevoel ontwikkeld dat ik mijn leven zelf vorm kan geven; Parijs beter leren begrijpen #Ervaring als gids voor avondtochten langs plekken met uitzicht op de nachtelijke stad; gesprekken met allerlei mensen #Het voornemen dat het leven kort is en ik daarom moet doen waar ik zin in heb
Ik was best trots wanneer ik gasten rondleidde en allerlei dingen uitlegde. Omdat ik het jammer vond als informatie slechts oppervlakkig werd overgebracht, zocht ik zelf informatie op en verdiepte ik me erin. Als gids moest ik voortdurend actief bezig zijn, maar als universiteitsstudent dit soort werk doen in Parijs, Frankrijk, voelde waardevol. Op de een of andere manier leek het me een cool persoon te maken, en dat vond ik leuk.
- Parijs, Frankrijk, verblijf tijdens een tussenjaar / Lee Young-hyun, gezinslid met een tussenjaar / tussenjaar van 8 weken |
Dagen als nachtgids
Tijdens mijn verblijf in het kader van mijn tussenjaar werd ik uiteindelijk nachtgids voor rondleidingen langs de avondlijke bezienswaardigheden. In tegenstelling tot de medewerkers van de ochtend- en middagdienst werkten nachtgidsen buiten in plaats van in het gastenverblijf. Dat was voor mij zowel een voordeel als een nadeel. Ik kon volop genieten van het nachtelijke uitzicht op Parijs en eropuit gaan, maar ik was lichamelijk moe en ergerde me soms aan onvoorspelbare factoren zoals het weer.
Toch denk ik dat ik geluk had dat ik nachtgids werd. Op de eerste dag, toen me werd verteld dat ik nachtgids zou zijn, zei ik tegen de eigenaar: ''Wat moet ik doen? Ik ben niet goed in praten...'' Maar stiekem dacht ik dat ik het goed zou doen. Als ik terugkijk op hoe ik het tot nu toe als gids heb gedaan, klinkt het misschien grappig om over mezelf te zeggen, maar volgens mij heb ik die rol goed vervuld.
Ik was best trots wanneer ik gasten rondleidde en dingen uitlegde. Omdat ik niet tevreden was met oppervlakkige uitleg, zocht ik ook zelf informatie op en verdiepte ik me erin.Als gids moest ik voortdurend actief bezig zijn, maar het voelde waardevol om als universiteitsstudent dit soort werk in Parijs te doen. Op de een of andere manier gaf het me het gevoel dat ik daardoor een cool persoon was, en dat vond ik leuk.
Gesprekken die we deelden terwijl we samen wandelden
In het gastenverblijf ontmoette ik voortdurend nieuwe mensen. Soms waren er mensen bij wie ik dacht: ''Bestaan zulke lastige mensen echt?'' Maar de meesten waren vriendelijk en aardig. Bovendien,Als gids wandelde ik met gasten door verschillende delen van Parijs, soms met z'n tweeën en soms in groepen. De gesprekken die we voerden terwijl we samen opliepen, zijn me bijgebleven.
De gast die me het meest is bijgebleven, was zus B, die haar baan had opgezegd om hierheen te komen. Zij en ik hadden heel vergelijkbare persoonlijkheden. Misschien voelde ik me daarom, ondanks het grote leeftijdsverschil, alsof ik met een goede leeftijdgenoot praatte. Als iemand met meer levenservaring gaf ze me veel goede adviezen,Een uitspraak die me daarvan is bijgebleven, is: ''Het leven is kort en je jeugd is nog korter, dus doe alles wat je wilt doen.''
Niet per se het juiste antwoord: leven volgens mijn eigen wensen
Ik heb nooit echt opgegeven wat ik wilde doen. Ik deed zelfs weleens roekeloos dingen waarvan anderen zouden kunnen zeggen: ''Dat is niet goed'', en vroeg me vanbinnen af of het wel verstandig was en of ik niet vreemd was. Maar toen die zus dat tegen me zei, voelde ik me enigszins getroost. Zelfs als het pad dat ik bewandel niet het juiste antwoord is, geloof ik dat ik minder snel spijt zal krijgen van mijn jeugd als ik naar mijn eigen wil leef, in plaats van passief volgens de wensen van iemand anders.
Ik wil iemand zijn die ernaar streeft een stempel op de wereld te drukken.
Er was ook zus A, die filmregisseur wilde worden, en oom H, die de wereld rondreisde. Ik besefte dat er heel wat ontzettend coole en gepassioneerde mensen op de wereld zijn.Het gaf me opnieuw de kans om mijn vastberadenheid te bevestigen: zelfs al is het maar op kleine schaal, ik wil iemand worden die ernaar streeft een stempel op de wereld te drukken.
De uitstraling van iets in het echt zien
Ik hield van alle delen van Parijs, maar toen ik voor het eerst het Musée d'Orsay bezocht, stond ik bijna op het punt om te huilen. Ik weet normaal gesproken niet veel van schilderijen, maar ze interesseerden me wel. Daarom volgde ik aan de universiteit kunstvakken. Toen ik de schilderijen en beelden waarover ik in de les had geleerd in het echt zag, borrelde er diep vanuit mijn borst iets op. Ik kreeg er echt een brok van in mijn keel.
De uitstraling van dingen die ik sinds mijn jeugd alleen in studieboeken of op schermen had gezien, was zo indrukwekkend dat ik mijn ogen er niet van af kon houden.Daarna ging ik op zoek naar de plekken die als achtergrond dienden voor de schilderijen die ik in het Orsay had gezien. Dat leverde weer een ander soort plezier en ontroering op. Na een bezoek aan de Orangerie ging ik naar Giverny, waar ik een vergelijkbare indruk kreeg.
In het hart van Parijs liggen op loopafstand veel musea en galerieën bij elkaar. Het zien van de talloze meesterwerken en grote werken van kunstenaars die hun eeuw bepaalden, maakte me een beetje jaloers en hielp me begrijpen waarom kunstenaars hier komen studeren.
Een deel van mijn leven: mijn Europese reis en tussenjaar
Ondanks allerlei gebeurtenissen werd mijn tussenjaar een deel van mijn leven en mijn Europese reis.
Het was een project waar ik aan meedeed om geld te besparen. Tijdens dit leven voelde ik me soms geïrriteerd en boos, maar uiteindelijk, als ik naar de resultaten kijk, heb ik kosten bespaard, veel fijne mensen ontmoet en vrijelijk veel delen van Parijs verkend.
Het dagelijks leven in Parijs dat kortetermijnreizigers niet kennen
Ik genoot ook van het dagelijks leven in Parijs, dat kortetermijnreizigers niet zouden kennen.Ik leerde Parijs zo goed kennen dat ik er vertrouwen in heb dat ik de volgende keer, als familie of vrienden met me meekomen, de uitleg, restaurants en reisroutes helemaal kan plannen.Bovenal werd ik verliefd op Parijs, de stad van de romantiek.
Maar goed, uiteindelijk...
Ik wil Korean Gap Year en de eigenaar van het gastenverblijf bedanken, die me hielpen om in het charmante Parijs te verblijven.
Toch was het uiteindelijk een kostbare en fijne tijd in Parijs.
Mijn tussenjaar...
Ervaring ★★★★☆
Wie maakt er op jonge leeftijd nou zomaar zo'n ervaring mee? Het wordt vast een bijzondere en onvergetelijke ervaring.
Leren ★★★☆☆
Er valt veel te leren over mensen. Het blijft echter vooral beperkt tot Koreanen, en meer leren over de plaatselijke cultuur is lastig.
Omgeving ★★★☆☆
De accommodatie waar ik verblijf ligt een beetje ver weg. Het is een gemengde slaapzaal. Naast de vrouwenbadkamer ligt een slaapzaal voor mannen, en die is niet geluiddicht.
Toch is het niet slecht. Het is gemiddeld.
Veiligheid ★★★★☆
Of je nu in Parijs bent of in Seoul, het is vrijwel overal hetzelfde.
Vrije tijd ★★★★☆
Parijs is een paradijs voor activiteiten en bezienswaardigheden. Een winkelparadijs.
Ik was best trots wanneer ik gasten rondleidde en allerlei dingen uitlegde. Omdat ik het jammer vond als informatie slechts oppervlakkig werd overgebracht, zocht ik zelf informatie op en verdiepte ik me erin. Als gids moest ik voortdurend actief bezig zijn, maar als universiteitsstudent dit soort werk doen in Parijs, Frankrijk, voelde waardevol. Op de een of andere manier leek het me een cool persoon te maken, en dat vond ik leuk.
- Parijs, Frankrijk, verblijf tijdens een tussenjaar / Lee Young-hyun, gezinslid met een tussenjaar / tussenjaar van 8 weken |
Dagen als nachtgids
Tijdens mijn verblijf in het kader van mijn tussenjaar werd ik uiteindelijk nachtgids voor rondleidingen langs de avondlijke bezienswaardigheden. In tegenstelling tot de medewerkers van de ochtend- en middagdienst werkten nachtgidsen buiten in plaats van in het gastenverblijf. Dat was voor mij zowel een voordeel als een nadeel. Ik kon volop genieten van het nachtelijke uitzicht op Parijs en eropuit gaan, maar ik was lichamelijk moe en ergerde me soms aan onvoorspelbare factoren zoals het weer.
Toch denk ik dat ik geluk had dat ik nachtgids werd. Op de eerste dag, toen me werd verteld dat ik nachtgids zou zijn, zei ik tegen de eigenaar: ''Wat moet ik doen? Ik ben niet goed in praten...'' Maar stiekem dacht ik dat ik het goed zou doen. Als ik terugkijk op hoe ik het tot nu toe als gids heb gedaan, klinkt het misschien grappig om over mezelf te zeggen, maar volgens mij heb ik die rol goed vervuld.
Ik was best trots wanneer ik gasten rondleidde en dingen uitlegde. Omdat ik niet tevreden was met oppervlakkige uitleg, zocht ik ook zelf informatie op en verdiepte ik me erin.Als gids moest ik voortdurend actief bezig zijn, maar het voelde waardevol om als universiteitsstudent dit soort werk in Parijs te doen. Op de een of andere manier gaf het me het gevoel dat ik daardoor een cool persoon was, en dat vond ik leuk.
Gesprekken die we deelden terwijl we samen wandelden
In het gastenverblijf ontmoette ik voortdurend nieuwe mensen. Soms waren er mensen bij wie ik dacht: ''Bestaan zulke lastige mensen echt?'' Maar de meesten waren vriendelijk en aardig. Bovendien,Als gids wandelde ik met gasten door verschillende delen van Parijs, soms met z'n tweeën en soms in groepen. De gesprekken die we voerden terwijl we samen opliepen, zijn me bijgebleven.
De gast die me het meest is bijgebleven, was zus B, die haar baan had opgezegd om hierheen te komen. Zij en ik hadden heel vergelijkbare persoonlijkheden. Misschien voelde ik me daarom, ondanks het grote leeftijdsverschil, alsof ik met een goede leeftijdgenoot praatte. Als iemand met meer levenservaring gaf ze me veel goede adviezen,Een uitspraak die me daarvan is bijgebleven, is: ''Het leven is kort en je jeugd is nog korter, dus doe alles wat je wilt doen.''
Niet per se het juiste antwoord: leven volgens mijn eigen wensen
Ik heb nooit echt opgegeven wat ik wilde doen. Ik deed zelfs weleens roekeloos dingen waarvan anderen zouden kunnen zeggen: ''Dat is niet goed'', en vroeg me vanbinnen af of het wel verstandig was en of ik niet vreemd was. Maar toen die zus dat tegen me zei, voelde ik me enigszins getroost. Zelfs als het pad dat ik bewandel niet het juiste antwoord is, geloof ik dat ik minder snel spijt zal krijgen van mijn jeugd als ik naar mijn eigen wil leef, in plaats van passief volgens de wensen van iemand anders.
Ik wil iemand zijn die ernaar streeft een stempel op de wereld te drukken.
Er was ook zus A, die filmregisseur wilde worden, en oom H, die de wereld rondreisde. Ik besefte dat er heel wat ontzettend coole en gepassioneerde mensen op de wereld zijn.Het gaf me opnieuw de kans om mijn vastberadenheid te bevestigen: zelfs al is het maar op kleine schaal, ik wil iemand worden die ernaar streeft een stempel op de wereld te drukken.
De uitstraling van iets in het echt zien
Ik hield van alle delen van Parijs, maar toen ik voor het eerst het Musée d'Orsay bezocht, stond ik bijna op het punt om te huilen. Ik weet normaal gesproken niet veel van schilderijen, maar ze interesseerden me wel. Daarom volgde ik aan de universiteit kunstvakken. Toen ik de schilderijen en beelden waarover ik in de les had geleerd in het echt zag, borrelde er diep vanuit mijn borst iets op. Ik kreeg er echt een brok van in mijn keel.
De uitstraling van dingen die ik sinds mijn jeugd alleen in studieboeken of op schermen had gezien, was zo indrukwekkend dat ik mijn ogen er niet van af kon houden.Daarna ging ik op zoek naar de plekken die als achtergrond dienden voor de schilderijen die ik in het Orsay had gezien. Dat leverde weer een ander soort plezier en ontroering op. Na een bezoek aan de Orangerie ging ik naar Giverny, waar ik een vergelijkbare indruk kreeg.
In het hart van Parijs liggen op loopafstand veel musea en galerieën bij elkaar. Het zien van de talloze meesterwerken en grote werken van kunstenaars die hun eeuw bepaalden, maakte me een beetje jaloers en hielp me begrijpen waarom kunstenaars hier komen studeren.
Een deel van mijn leven: mijn Europese reis en tussenjaar
Ondanks allerlei gebeurtenissen werd mijn tussenjaar een deel van mijn leven en mijn Europese reis.
Het was een project waar ik aan meedeed om geld te besparen. Tijdens dit leven voelde ik me soms geïrriteerd en boos, maar uiteindelijk, als ik naar de resultaten kijk, heb ik kosten bespaard, veel fijne mensen ontmoet en vrijelijk veel delen van Parijs verkend.
Het dagelijks leven in Parijs dat kortetermijnreizigers niet kennen
Ik genoot ook van het dagelijks leven in Parijs, dat kortetermijnreizigers niet zouden kennen.Ik leerde Parijs zo goed kennen dat ik er vertrouwen in heb dat ik de volgende keer, als familie of vrienden met me meekomen, de uitleg, restaurants en reisroutes helemaal kan plannen.Bovenal werd ik verliefd op Parijs, de stad van de romantiek.
Maar goed, uiteindelijk...
Ik wil Korean Gap Year en de eigenaar van het gastenverblijf bedanken, die me hielpen om in het charmante Parijs te verblijven.
Toch was het uiteindelijk een kostbare en fijne tijd in Parijs.
Mijn tussenjaar...
Ervaring ★★★★☆
Wie maakt er op jonge leeftijd nou zomaar zo'n ervaring mee? Het wordt vast een bijzondere en onvergetelijke ervaring.
Leren ★★★☆☆
Er valt veel te leren over mensen. Het blijft echter vooral beperkt tot Koreanen, en meer leren over de plaatselijke cultuur is lastig.
Omgeving ★★★☆☆
De accommodatie waar ik verblijf ligt een beetje ver weg. Het is een gemengde slaapzaal. Naast de vrouwenbadkamer ligt een slaapzaal voor mannen, en die is niet geluiddicht.
Toch is het niet slecht. Het is gemiddeld.
Veiligheid ★★★★☆
Of je nu in Parijs bent of in Seoul, het is vrijwel overal hetzelfde.
Vrije tijd ★★★★☆
Parijs is een paradijs voor activiteiten en bezienswaardigheden. Een winkelparadijs.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
.png&w=1080&q=75)