Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Ik kreeg vertrouwen in mijn droom en herwon mijn zelfvertrouwen #Ik deed nieuwe ervaringen op en stilde mijn verlangen om naar het buitenland te gaan #Ik besefte dat een tussenjaar geen pauze is, maar een voortzetting
Ik concludeerde dat ik nu een compromis nodig had tussen rust en ervaring opdoen in de financiële sector, mijn interessegebied. Daarom besloot ik een tussenjaar in Cambodja te nemen om mensen te helpen rond te komen met microfinanciering (kleine leningen). Mijn verlangen om ooit naar het buitenland te gaan om op adem te komen — en niet naar een sociale onderneming in eigen land, maar naar Cambodja — was doorslaggevend voor mijn beslissing.
- Microfinanciering, de sleutel tot meer zelfredzaamheid voor de Cambodjanen! / Kim Min-seon, gapper van de tussenjaarstam / Tussenjaar van 12 weken |
Ik was een motivatiebrief aan het schrijven voor de gebruikelijke wervingsronde in de eerste helft van het jaar, toen ik me ondraaglijk gefrustreerd voelde.
Ik had mijn afstuderen uitgesteld en bereidde me voor op een baan, maar de uitstelperiode duurde langer dan verwacht en de motivatiebrieven die ik verstuurde stapelden zich op. Hoewel ik dit al een tijd in stilte deed, kon ik die dag de frustratie simpelweg niet langer verdragen.
Omdat ik economie studeerde, wilde ik de kennis die ik had opgedaan inzetten voor het algemeen belang. Daarom mikte ik op een baan bij een financiële staatsinstelling. Op een dag zag ik op school een informatiebijeenkomst over stages bij sociale ondernemingen. Omdat mijn doel een overheidsbedrijf was, dacht ik dat ik relevante ervaring nodig had en bewaarde ik het materiaal.
Toen de steeds terugkerende routine me begon te benauwen, herinnerde ik me het stageprogramma bij sociale ondernemingen en bezocht ik de website over tussenjaren die ik had genoteerd. Eerst was ik van plan om te solliciteren naar de stage bij de sociale onderneming, maar toen ik de vele tussenjaarprogramma’s bekeek, begon ik te twijfelen. Ik was nog nooit in het buitenland geweest en mijn lang gekoesterde wens om naar het buitenland te gaan kwam weer boven. Uiteindelijk kon ik geen beslissing nemen enadvies over een tussenjaarbesloot ik advies in te winnen.
Wat ik fijn vond aan het advies over mijn tussenjaar, was dat ik mezelf daardoor helder onder ogen kon zien. Tot dan toe had ik mezelf slechts vaag begrepen.
Na lange tijd studeren en me voorbereiden op een baan, werd mijn gezicht steeds somberder en verdween mijn glimlach. Mijn zelfvertrouwen nam geleidelijk af. Ik was al uitgeput door het steeds opnieuw schrijven van motivatiebrieven, solliciteren en sollicitatiegesprekken voeren. Ik wilde rust nemen, maar had het gevoel dat ik niet kon stoppen en bleef dus doorgaan.
Dus wat ik nu nodig heb, isrusten ervaring in de financiële sector, mijn interessegebiedervaringIk concludeerde dat ik een compromis tussen die dingen nodig had en besloot een tussenjaar in Cambodja te nemen om mensen te helpen rond te komen met microfinanciering (kleine leningen). Mijn verlangen om ooit naar het buitenland te gaan om op adem te komen — en niet bij een sociale onderneming in eigen land, maar in Cambodja — was doorslaggevend voor mijn beslissing.
Toen ik besloot naar Cambodja te gaan, stelde ik mezelf als doel om tijdens mijn tussenjaar nieuwe dingen te ervaren. Tot dan toe had ik altijd van alles te doen: ik moest dit nu doen en zodra dat klaar was, moest ik weer iets anders doen. Dus zelfs als ik iets wilde doen, stelde ik het uit met de gedachte dat ik het later wel zou doen. Tijdens mijn tussenjaar wilde ik echter doen waar ik zin in had, zonder uitstel of aarzeling. En als ik een plek ontdekte waar ik naartoe wilde reizen, wilde ik meteen vertrekken.
Toen ik voor het eerst in Cambodja aankwam, maakte ik me een beetje zorgen.
Het was warm en de sfeer was onbekend. Ik vroeg me af of ik het hier drie maanden goed zou redden. Maar ik paste me verrassend snel aan. Na twee dagen voelde de warmte al prettig aan en alle medewerkers waren vriendelijk, waardoor ik snel een band met hen kreeg. Bovendien,was het werk zelf niet moeilijk. Hoewel ik al kennis had van boekhouding en financiën, bestonden de taken ter plaatse voornamelijk uit economische voorlichting. Ook zonder voorkennis was dat dus helemaal geen probleem voor het uitvoeren van de activiteiten.
Als je mijn activiteiten samenvat in een dagelijkse routine, ziet die er als volgt uit.
8.00 uurIk kom uiterlijk om 8.00 uur aan en begin met werken.
Het werk is grofweg in twee soorten onder te verdelen:interviewsofrapportenanalyseren.
Ik plan alles van tevoren. Op dagen met interviews ga ik eropuit om die af te nemen en op dagen zonder interviews analyseer ik rapporten op kantoor.
Op dagen dat ik op kantoor ben, ga ik soms naar andere afdelingen om te helpen met hun werk.
De lunchpauze isvan 11.30 tot 13.30 uuren om16.30 uurzit mijn werkdag erop.
Mijn leukste herinnering aan mijn tussenjaar is dat ik in het weekend op pad ging omte reizenen uitstapjes te maken. Ik kon verschillende regio’s in Cambodja bezoeken, die allemaal hun eigen charme hebben. Van plekken waarvan ik alleen de naam kende — Siem Reap, Battambang, Mondulkiri, Sihanoukville en Kep — tot bestemmingen waarvan de namen me niets zeiden: de reizen met vrienden waren een verfrissende manier om mijn verlangen naar nieuwe ervaringen te vervullen.
Een onvergetelijke ervaring was de groepsles met aerobicoefeningen op een vast tijdstip in het Olympisch Stadion in Cambodja. Normaal gesproken zou ik daar geen belangstelling voor hebben gehad en zelfs als ik ervan had geweten, zou ik niet zijn gegaan. Maar toen vrienden me vertelden dat zoiets bestond, werd ik nieuwsgierig en besloot ik zelf te gaan. Wat ik daar aantrof, was fascinerend. Veel mensen dansten vrolijk op de muziek. Omdat het mijn eerste keer was en ik onhandig stond te stuntelen, leerden mensen in de buurt me de pasjes.
Als ik geen tussenjaar had genomen,
Als ik geen tussenjaar in Cambodja had genomen,was ik zoals gewoonlijk mijn motivatiebrief aan het schrijven geweest. De beslissing om een tussenjaar te nemen was echt de juiste. Voordat ik het zelf had meegemaakt, vond ik de reisfoto’s die vrienden plaatsten alleen maar mooi en was ik er gewoon jaloers op. Maar nu ik het zelf heb ervaren, kan ik zowel de positieve als negatieve kanten zien, waaronder de ongemakken en de dingen die ik ervan kon leren.
Voor mij is een tussenjaar geen pauze.
Ik stopte met de dingen die ik in Korea deed en vertrok, maar in Cambodja volgde ik enkele vakken opnieuw en werkte ik op gebieden die verband hielden met mijn interesses. Daardoor voelde het niet alsof mijn activiteiten stopten, maar alsof ze in een andere richting doorgingen. Mensen vinden die microfinanciering nodig hadden, hen interviewen en rapporten analyseren was anders dan mijn eerdere studie, maar het was een ervaring die mijn droom nog duidelijker maakte.
Mijn tussenjaar
ervaring ★★★★★
Je kunt ontzettend veel ervaringen opdoen. Ik kon reizen, oefenen en vrijuit Engels spreken, praktijkervaring opdoen in Cambodja, waar veel grote ngo’s gevestigd zijn (hoewel zulke organisaties ook in Korea bestaan), en vrienden met verschillende nationaliteiten ontmoeten om te zien hoe mensen op verschillende manieren leven.
Leren ★★★★☆
Er valt veel te leren van deze ervaring. Vooral het spontaan vertrekken zodra ik een plek had gevonden die ik wilde bezoeken, vond ik ontzettend leuk.
Omgeving ★★★☆☆
Het weer is heet en stoffig. Natuurlijk is het ook gewoon een plek waar mensen wonen, dus na een paar dagen wen je eraan.
Veiligheid ★★★☆☆
Er zijn zakkenrollers, maar niet zoveel als je misschien denkt. Toch moet je altijd voorzichtig zijn.
Vrije tijd ★★★★★
Je kunt alles doen wat je wilt: zwemmen, yoga doen en naar fitnesscentra gaan. Toen ik aan Cambodja dacht, kende ik alleen Angkor Wat, maar ik ontdekte dat er in de omgeving ook landelijke boerderijen, stranden en zelfs jungles zijn — plekken met allerlei bijzondere eigenschappen.
Ik concludeerde dat ik nu een compromis nodig had tussen rust en ervaring opdoen in de financiële sector, mijn interessegebied. Daarom besloot ik een tussenjaar in Cambodja te nemen om mensen te helpen rond te komen met microfinanciering (kleine leningen). Mijn verlangen om ooit naar het buitenland te gaan om op adem te komen — en niet naar een sociale onderneming in eigen land, maar naar Cambodja — was doorslaggevend voor mijn beslissing.
- Microfinanciering, de sleutel tot meer zelfredzaamheid voor de Cambodjanen! / Kim Min-seon, gapper van de tussenjaarstam / Tussenjaar van 12 weken |
Ik was een motivatiebrief aan het schrijven voor de gebruikelijke wervingsronde in de eerste helft van het jaar, toen ik me ondraaglijk gefrustreerd voelde.
Ik had mijn afstuderen uitgesteld en bereidde me voor op een baan, maar de uitstelperiode duurde langer dan verwacht en de motivatiebrieven die ik verstuurde stapelden zich op. Hoewel ik dit al een tijd in stilte deed, kon ik die dag de frustratie simpelweg niet langer verdragen.
Omdat ik economie studeerde, wilde ik de kennis die ik had opgedaan inzetten voor het algemeen belang. Daarom mikte ik op een baan bij een financiële staatsinstelling. Op een dag zag ik op school een informatiebijeenkomst over stages bij sociale ondernemingen. Omdat mijn doel een overheidsbedrijf was, dacht ik dat ik relevante ervaring nodig had en bewaarde ik het materiaal.
Toen de steeds terugkerende routine me begon te benauwen, herinnerde ik me het stageprogramma bij sociale ondernemingen en bezocht ik de website over tussenjaren die ik had genoteerd. Eerst was ik van plan om te solliciteren naar de stage bij de sociale onderneming, maar toen ik de vele tussenjaarprogramma’s bekeek, begon ik te twijfelen. Ik was nog nooit in het buitenland geweest en mijn lang gekoesterde wens om naar het buitenland te gaan kwam weer boven. Uiteindelijk kon ik geen beslissing nemen enadvies over een tussenjaarbesloot ik advies in te winnen.
Wat ik fijn vond aan het advies over mijn tussenjaar, was dat ik mezelf daardoor helder onder ogen kon zien. Tot dan toe had ik mezelf slechts vaag begrepen.
Na lange tijd studeren en me voorbereiden op een baan, werd mijn gezicht steeds somberder en verdween mijn glimlach. Mijn zelfvertrouwen nam geleidelijk af. Ik was al uitgeput door het steeds opnieuw schrijven van motivatiebrieven, solliciteren en sollicitatiegesprekken voeren. Ik wilde rust nemen, maar had het gevoel dat ik niet kon stoppen en bleef dus doorgaan.
Dus wat ik nu nodig heb, isrusten ervaring in de financiële sector, mijn interessegebiedervaringIk concludeerde dat ik een compromis tussen die dingen nodig had en besloot een tussenjaar in Cambodja te nemen om mensen te helpen rond te komen met microfinanciering (kleine leningen). Mijn verlangen om ooit naar het buitenland te gaan om op adem te komen — en niet bij een sociale onderneming in eigen land, maar in Cambodja — was doorslaggevend voor mijn beslissing.
Toen ik besloot naar Cambodja te gaan, stelde ik mezelf als doel om tijdens mijn tussenjaar nieuwe dingen te ervaren. Tot dan toe had ik altijd van alles te doen: ik moest dit nu doen en zodra dat klaar was, moest ik weer iets anders doen. Dus zelfs als ik iets wilde doen, stelde ik het uit met de gedachte dat ik het later wel zou doen. Tijdens mijn tussenjaar wilde ik echter doen waar ik zin in had, zonder uitstel of aarzeling. En als ik een plek ontdekte waar ik naartoe wilde reizen, wilde ik meteen vertrekken.
Toen ik voor het eerst in Cambodja aankwam, maakte ik me een beetje zorgen.
Het was warm en de sfeer was onbekend. Ik vroeg me af of ik het hier drie maanden goed zou redden. Maar ik paste me verrassend snel aan. Na twee dagen voelde de warmte al prettig aan en alle medewerkers waren vriendelijk, waardoor ik snel een band met hen kreeg. Bovendien,was het werk zelf niet moeilijk. Hoewel ik al kennis had van boekhouding en financiën, bestonden de taken ter plaatse voornamelijk uit economische voorlichting. Ook zonder voorkennis was dat dus helemaal geen probleem voor het uitvoeren van de activiteiten.
Als je mijn activiteiten samenvat in een dagelijkse routine, ziet die er als volgt uit.
8.00 uurIk kom uiterlijk om 8.00 uur aan en begin met werken.
Het werk is grofweg in twee soorten onder te verdelen:interviewsofrapportenanalyseren.
Ik plan alles van tevoren. Op dagen met interviews ga ik eropuit om die af te nemen en op dagen zonder interviews analyseer ik rapporten op kantoor.
Op dagen dat ik op kantoor ben, ga ik soms naar andere afdelingen om te helpen met hun werk.
De lunchpauze isvan 11.30 tot 13.30 uuren om16.30 uurzit mijn werkdag erop.
Mijn leukste herinnering aan mijn tussenjaar is dat ik in het weekend op pad ging omte reizenen uitstapjes te maken. Ik kon verschillende regio’s in Cambodja bezoeken, die allemaal hun eigen charme hebben. Van plekken waarvan ik alleen de naam kende — Siem Reap, Battambang, Mondulkiri, Sihanoukville en Kep — tot bestemmingen waarvan de namen me niets zeiden: de reizen met vrienden waren een verfrissende manier om mijn verlangen naar nieuwe ervaringen te vervullen.
Een onvergetelijke ervaring was de groepsles met aerobicoefeningen op een vast tijdstip in het Olympisch Stadion in Cambodja. Normaal gesproken zou ik daar geen belangstelling voor hebben gehad en zelfs als ik ervan had geweten, zou ik niet zijn gegaan. Maar toen vrienden me vertelden dat zoiets bestond, werd ik nieuwsgierig en besloot ik zelf te gaan. Wat ik daar aantrof, was fascinerend. Veel mensen dansten vrolijk op de muziek. Omdat het mijn eerste keer was en ik onhandig stond te stuntelen, leerden mensen in de buurt me de pasjes.
Als ik geen tussenjaar had genomen,
Als ik geen tussenjaar in Cambodja had genomen,was ik zoals gewoonlijk mijn motivatiebrief aan het schrijven geweest. De beslissing om een tussenjaar te nemen was echt de juiste. Voordat ik het zelf had meegemaakt, vond ik de reisfoto’s die vrienden plaatsten alleen maar mooi en was ik er gewoon jaloers op. Maar nu ik het zelf heb ervaren, kan ik zowel de positieve als negatieve kanten zien, waaronder de ongemakken en de dingen die ik ervan kon leren.
Voor mij is een tussenjaar geen pauze.
Ik stopte met de dingen die ik in Korea deed en vertrok, maar in Cambodja volgde ik enkele vakken opnieuw en werkte ik op gebieden die verband hielden met mijn interesses. Daardoor voelde het niet alsof mijn activiteiten stopten, maar alsof ze in een andere richting doorgingen. Mensen vinden die microfinanciering nodig hadden, hen interviewen en rapporten analyseren was anders dan mijn eerdere studie, maar het was een ervaring die mijn droom nog duidelijker maakte.
Mijn tussenjaar
ervaring ★★★★★
Je kunt ontzettend veel ervaringen opdoen. Ik kon reizen, oefenen en vrijuit Engels spreken, praktijkervaring opdoen in Cambodja, waar veel grote ngo’s gevestigd zijn (hoewel zulke organisaties ook in Korea bestaan), en vrienden met verschillende nationaliteiten ontmoeten om te zien hoe mensen op verschillende manieren leven.
Leren ★★★★☆
Er valt veel te leren van deze ervaring. Vooral het spontaan vertrekken zodra ik een plek had gevonden die ik wilde bezoeken, vond ik ontzettend leuk.
Omgeving ★★★☆☆
Het weer is heet en stoffig. Natuurlijk is het ook gewoon een plek waar mensen wonen, dus na een paar dagen wen je eraan.
Veiligheid ★★★☆☆
Er zijn zakkenrollers, maar niet zoveel als je misschien denkt. Toch moet je altijd voorzichtig zijn.
Vrije tijd ★★★★★
Je kunt alles doen wat je wilt: zwemmen, yoga doen en naar fitnesscentra gaan. Toen ik aan Cambodja dacht, kende ik alleen Angkor Wat, maar ik ontdekte dat er in de omgeving ook landelijke boerderijen, stranden en zelfs jungles zijn — plekken met allerlei bijzondere eigenschappen.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
