Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Ik besloot onafhankelijk en op mijn eigen voorwaarden te leven, in plaats van me door anderen te laten meeslepen #Mijn kijk op cultuur en kunst verbreed #Het ontspannen dagelijkse leven van de Fransen ervaren
Door deze ervaring werd ik vastberadener om mijn leven te leiden en mijn eigen gedachten en overtuigingen te beschermen, in plaats van me door anderen te laten meeslepen. Op mijn enkel staat gegraveerd Leef je leven(in de betekenis van ‘Leef je leven’).
-Parijs, Frankrijk, verblijf tijdens een tussenjaar / Nam Jeongwon, tussenjaarcommunity ‘gapper’ / tussenjaar van 8 weken |
In het tweede semester van vorig jaar nam ik een studiepauze en vanaf augustus ging ik bij een bedrijf werken.
Op mijn eerste werkdag viel ik in de bus. Ik viel harder dan ik had verwacht en kwam de lobby binnen met beide knieën hevig bloedend. Het eerste wat ik zei was: ‘Waar is het toilet?’ Achteraf gezien was het een begin dat goed bij mijn situatie paste. Vorig jaar was één lange chaos, een voortdurende afwisseling van vallen en weer opstaan.
Eerlijk gezegd was ik, toen ik overwoog een studiepauze te nemen, zo teleurgesteld in mezelf dat ik serieus dacht aan stoppen met mijn studie. Van buitenaf zou je kunnen denken: ‘Waarom maak je zo’n drukte?’ Maar ik nam alles serieus en mijn afdwalende gedachten bleven zich opstapelen. Ik was hierheen gekomen omdat ik naar onze school en onze opleiding wilde. Het probleem was dus niet het studentenleven, maar ikzelf.
Ik zwierf rond tot juli en begon eind augustus met werken. In een heel moeilijke periode, waarin ik dacht: ‘Ben ik echt maar zo ver gekomen?’, kreeg ik dankzij die kans mijn zelfvertrouwen terug. En zo begon mijn leven tijdens het tussenjaar.
Een reis naar Europa had me gedurende mijn hele studententijd beziggehouden.
Eerlijk gezegd dacht ik dat ik er voorlopig niet naartoe zou kunnen. Er waren praktische financiële problemen en een reis van drie à vier maanden door Europa was voor mij een groot doel. Maar doordat ik ging werken, kon ik praktijkervaring opdoen en geld sparen. Via een tussenjaarprogramma kreeg ik de kans om vier maanden in Europa door te brengen. Het werd in veel opzichten een onvergetelijke tijd, en tijdens de rest van mijn reizen wil ik nog veel meer onvergetelijke herinneringen maken.
Wat ik tijdens mijn tussenjaar het liefst wilde veranderen, was mijn blik op cultuur en kunst verruimen, omdat ik in de culturele sector wil werken,Frankrijk is, als het om cultuur of kunst gaat, een land dat onvermijdelijk ter sprake komt. Tijdens de twee maanden die ik in Parijs doorbracht, observeerde ik het dagelijks leven van de Fransen van dichtbij.
Als bakermat van de term ‘mecenaat’ heeft de Franse overheid al heel lang onafgebroken culturele en artistieke projecten gesteund. Daardoor zijn cultuur en kunst voor de Fransen niet anders dan alledaagse activiteiten. Waar je als toerist ook komt, je ziet veel straatkunstenaars. Omdat ik erg geïnteresseerd ben in culturele programmering, vond ik de Fransen — die anders zijn dan de mensen in mijn land — bijzonder fascinerend.
In mijn land worden culturele en artistieke activiteiten vaker gezien als speciale gebeurtenissen dan als onderdeel van het dagelijks leven. Toen ik in Parijs woonde, merkte ik dat cultuur en kunst daar zo kunnen bloeien doordat mensen meer vrije tijd hebben. Zelfs op doordeweekse middagen komen veel gezinnen naar de parken en na school verzamelen er zich veel studenten.Ook langs de Seine, tegenover de UPMC of de Sorbonne, zie je gemakkelijk studenten die na hun colleges op hun gemak de dag afsluiten.
Wat ik ook interessant vond, was dat Franse winkels op zondag open zijn. Normaal gesproken zijn bijna alle winkels op zondag gesloten, maar blijkbaar is er een wet die winkels toestaat op zondag open te zijn als ze binnen een culturele ruimte inrichten. Daarom is er, als je op zondag winkels aan de Champs-Élysées open ziet, altijd wel een galerie of atelier. In die twee maanden besefte ik heel sterk hoe anders hun houding tegenover cultuur en kunst is.
Een van de mooie dingen aan mensen ontmoeten is dat je iets over het leven van die persoon kunt leren.
Voordat ik voor het tussenjaarprogramma naar Parijs kwam, was mijn tweede doel om honderd mensen te ontmoeten en terug te keren. Ik heb er niet echt honderd ontmoet, maar alleen al in Parijs waren het er naar schatting zo’n zestig à zeventig. Ik wil de rest tijdens mijn reizen ontmoeten, zodat ik aan honderd kom.
Het mooie aan mensen ontmoeten is niet alleen het ‘ontmoeten’ zelf, maar ook dat je iets over hun leven kunt leren. Of je iemand nu aardig vindt of niet, of diegene je nu schaadt of helpt, er viel beslist iets te leren van het gedrag van mensen. De goede dingen nam ik in me op, en het zien van de slechte dingen bood me de kans om over mezelf na te denken.
Ik dacht dat ik voor mijn leeftijd al veel mensen had ontmoet, maar dat was een grote misvatting. De wereld zit vol uiteenlopende mensen en zelfs als ze even oud zijn of in vergelijkbare omstandigheden zijn opgegroeid, leiden ze allemaal een ander leven. Tijdens dit tussenjaarprogramma heb ik waarschijnlijk het meest geleerd van de tijd die ik doorbracht met het ontmoeten en praten met gasten en lokale Franse vrienden.
Door deze ervaring werd ik vastberadener om mijn leven te leiden zonder me door anderen te laten meeslepen, en mijn eigen gedachten en overtuigingen te behouden. Op mijn enkel staat gegraveerd Leef je leven(in de betekenis van ‘Leef je leven’).
Door deze ervaring werd ik vastberadener om mijn leven te leiden en mijn eigen gedachten en overtuigingen te beschermen, in plaats van me door anderen te laten meeslepen. Op mijn enkel staat gegraveerd Leef je leven(in de betekenis van ‘Leef je leven’).
-Parijs, Frankrijk, verblijf tijdens een tussenjaar / Nam Jeongwon, tussenjaarcommunity ‘gapper’ / tussenjaar van 8 weken |
In het tweede semester van vorig jaar nam ik een studiepauze en vanaf augustus ging ik bij een bedrijf werken.
Op mijn eerste werkdag viel ik in de bus. Ik viel harder dan ik had verwacht en kwam de lobby binnen met beide knieën hevig bloedend. Het eerste wat ik zei was: ‘Waar is het toilet?’ Achteraf gezien was het een begin dat goed bij mijn situatie paste. Vorig jaar was één lange chaos, een voortdurende afwisseling van vallen en weer opstaan.
Eerlijk gezegd was ik, toen ik overwoog een studiepauze te nemen, zo teleurgesteld in mezelf dat ik serieus dacht aan stoppen met mijn studie. Van buitenaf zou je kunnen denken: ‘Waarom maak je zo’n drukte?’ Maar ik nam alles serieus en mijn afdwalende gedachten bleven zich opstapelen. Ik was hierheen gekomen omdat ik naar onze school en onze opleiding wilde. Het probleem was dus niet het studentenleven, maar ikzelf.
Ik zwierf rond tot juli en begon eind augustus met werken. In een heel moeilijke periode, waarin ik dacht: ‘Ben ik echt maar zo ver gekomen?’, kreeg ik dankzij die kans mijn zelfvertrouwen terug. En zo begon mijn leven tijdens het tussenjaar.
Een reis naar Europa had me gedurende mijn hele studententijd beziggehouden.
Eerlijk gezegd dacht ik dat ik er voorlopig niet naartoe zou kunnen. Er waren praktische financiële problemen en een reis van drie à vier maanden door Europa was voor mij een groot doel. Maar doordat ik ging werken, kon ik praktijkervaring opdoen en geld sparen. Via een tussenjaarprogramma kreeg ik de kans om vier maanden in Europa door te brengen. Het werd in veel opzichten een onvergetelijke tijd, en tijdens de rest van mijn reizen wil ik nog veel meer onvergetelijke herinneringen maken.
Wat ik tijdens mijn tussenjaar het liefst wilde veranderen, was mijn blik op cultuur en kunst verruimen, omdat ik in de culturele sector wil werken,Frankrijk is, als het om cultuur of kunst gaat, een land dat onvermijdelijk ter sprake komt. Tijdens de twee maanden die ik in Parijs doorbracht, observeerde ik het dagelijks leven van de Fransen van dichtbij.
Als bakermat van de term ‘mecenaat’ heeft de Franse overheid al heel lang onafgebroken culturele en artistieke projecten gesteund. Daardoor zijn cultuur en kunst voor de Fransen niet anders dan alledaagse activiteiten. Waar je als toerist ook komt, je ziet veel straatkunstenaars. Omdat ik erg geïnteresseerd ben in culturele programmering, vond ik de Fransen — die anders zijn dan de mensen in mijn land — bijzonder fascinerend.
In mijn land worden culturele en artistieke activiteiten vaker gezien als speciale gebeurtenissen dan als onderdeel van het dagelijks leven. Toen ik in Parijs woonde, merkte ik dat cultuur en kunst daar zo kunnen bloeien doordat mensen meer vrije tijd hebben. Zelfs op doordeweekse middagen komen veel gezinnen naar de parken en na school verzamelen er zich veel studenten.Ook langs de Seine, tegenover de UPMC of de Sorbonne, zie je gemakkelijk studenten die na hun colleges op hun gemak de dag afsluiten.
Wat ik ook interessant vond, was dat Franse winkels op zondag open zijn. Normaal gesproken zijn bijna alle winkels op zondag gesloten, maar blijkbaar is er een wet die winkels toestaat op zondag open te zijn als ze binnen een culturele ruimte inrichten. Daarom is er, als je op zondag winkels aan de Champs-Élysées open ziet, altijd wel een galerie of atelier. In die twee maanden besefte ik heel sterk hoe anders hun houding tegenover cultuur en kunst is.
Een van de mooie dingen aan mensen ontmoeten is dat je iets over het leven van die persoon kunt leren.
Voordat ik voor het tussenjaarprogramma naar Parijs kwam, was mijn tweede doel om honderd mensen te ontmoeten en terug te keren. Ik heb er niet echt honderd ontmoet, maar alleen al in Parijs waren het er naar schatting zo’n zestig à zeventig. Ik wil de rest tijdens mijn reizen ontmoeten, zodat ik aan honderd kom.
Het mooie aan mensen ontmoeten is niet alleen het ‘ontmoeten’ zelf, maar ook dat je iets over hun leven kunt leren. Of je iemand nu aardig vindt of niet, of diegene je nu schaadt of helpt, er viel beslist iets te leren van het gedrag van mensen. De goede dingen nam ik in me op, en het zien van de slechte dingen bood me de kans om over mezelf na te denken.
Ik dacht dat ik voor mijn leeftijd al veel mensen had ontmoet, maar dat was een grote misvatting. De wereld zit vol uiteenlopende mensen en zelfs als ze even oud zijn of in vergelijkbare omstandigheden zijn opgegroeid, leiden ze allemaal een ander leven. Tijdens dit tussenjaarprogramma heb ik waarschijnlijk het meest geleerd van de tijd die ik doorbracht met het ontmoeten en praten met gasten en lokale Franse vrienden.
Door deze ervaring werd ik vastberadener om mijn leven te leiden zonder me door anderen te laten meeslepen, en mijn eigen gedachten en overtuigingen te behouden. Op mijn enkel staat gegraveerd Leef je leven(in de betekenis van ‘Leef je leven’).
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
